ΑΡΧΕΙΟ

  • ΝΑ ΕΝΟΠΟΙΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΟΥ ΟΛΑ ΤΑ ΠΕΔΙΑ

    Προχωράς σε Πνευματικό δρόμο, αλλά οι κινήσεις σου είναι κινήσεις επιφάνειας. Οι καθημερινές σου εκδηλώσεις καταδεικνύουν έλλειψη ταυτότητας με τον Εαυτό σου. Οι καθημερινές σου σκέψεις, λόγοι, συναισθήματα και βιώματα καταδεικνύουν πόσο απομονωμένος είσαι και πόσο βουτηγμένος μέσα στην ένδεια της φθοράς. Μα πώς είναι δυνατόν, Αγαπημένε Άνθρωπε, ν’ ακολουθείς μια τέτοια πορεία και να μην αποτινάζεις από πάνω σου τα φθοροποιά στοιχεία της στατικότητας, την απομόνωσή σου; Να μην αποτινάζεις, με κάθε σκέψη και κάθε παλμό σου, οτιδήποτε έρχεται να σε αποκόψει ή να σε αποχωρίσει από το τμήμα του Εαυτού σου Ανθρώπου, που βρίσκεται μέσα σ’ ένα άλλο σκήνωμα, ή από κάποιο παλμοδονούμενο κραδασμό που υπάρχει στα Σύμπαντα;

  • Βαρθολομαίος – Περιδίνηση

    Νιώθε Με μέ­σα στις κινήσεις του Ανθρώπου, μέσα στους ήχους και στις σκέψεις του, μόνον έτσι Με νιώθεις μέσα σου. Με νιώθεις μέσα σου μέσα από τα πάντα, γιατί όπου υπάρχω, υπάρχουν τα πάντα, όπου υπάρχουν τα πάν­τα, υπάρχω. Νιώθε Με μέσα στην Αέναη κίνηση και τη δραστήρια παύση. Νιώθε Με μέσα στην Άναρχη Αρχή και το Ατελεύτητο Τέλος, μέσα στους Ουρανούς σου και μέσα στη γη σου, δηλαδή μέσα στο Πνεύμα και μέ­σα στην ύλη. Νιώσε Με να κυλάω μέσα στα κύτταρά σου. Νιώσε Με μέσα στο νερό που σε ξεδιψά και μέσα στο φαΐ που σε τρέφει. Γιατί μόνον αν Με νιώσεις έτσι, θα τραφείς με την Ενέργεια της Ζωής και θα μετουσιώ­σεις την ύλη της γης.

  • Ευχαριστώ που μου επιτρέπεις να Σου παραδίδομαι.

    Πόσο Σ’ ευχαριστώ, που η μελωδία του Απείρου ζει μέσα μου και οι εκδηλώσεις μου είναι οι φθόγγοι της, που παρέχονται στον Άνθρωπο Εαυτό μου για να διδάξουν ό,τι Εσύ μου δίδαξες, για να πραγματώσουν αυτό που εντός μου πραγματώνεις. Θέλω να απελευθερωθώ από κάθε αποτύπωμα, που τείνει να με διατηρήσει στην παθητική μου στάση. Γι’ αυτό συνειδητά συμπυκνώνω όλα τα στάδια της ευχαριστίας και όλες τις ποιότητες που σαν Αγάπη εξέφρασα προς Εσένα, σε μία κίνηση που ξεκινά από τη γη, για να καταδείξει τον Ουρανό.

  • ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΟ ΘΕΩΣΗΣ

    Η Αγάπη γίνεται η παρουσία της Ένωσης μέσα στους παλμούς σας και σας επιτρέπει να γευθείτε την Ένωση, να εκφράσετε την Ένωση και να βιώσετε την Ένωση μέσα από λέξεις, μέσα από παλμούς, μέσα από τη διάχυση και την πλημμυρίδα της Χάρης, που στον Άνθρωπο διοχετεύεται και από τον Άνθρωπο εκπορεύεται. Σας επιτρέπει να παρουσιάσετε τη συνένωση της διοχετευόμενης Χάρης από το Θεό και της εκπορευόμενης Χάρης από τον Άνθρωπο, που εντός του ζει ο Θεός, πραγματώνοντας, βεβαιώνοντας και καταδεικνύοντας τη Θέωση του Ανθρώπου, που εκείνη τη στιγμή θα συντελείται. Και δεν θα συντελείται μόνο μέσα σε σας, αλλά και μέσα σε καθέναν που θα βρίσκεται γύρω σας, σε καθέναν που θα τον αγγίζει ο απόηχος της φωνής σας, σε καθένα που μέσα από τα κύματα των παλμών της ύπαρξής σας θα δεχθεί τη διάχυση αυτή, γιατί αυτή η διάχυση είναι ζωογόνος, είναι πάλλουσα.

  • Η Ανάσα του Θεού

    Αγαπώ, είναι μία Λειτουργία, μία λειτουργία ζωής του «Είναι» του Ανθρώπου. Είναι η εκδήλωση του Πατέρα. Ο Πατέρας «νομιμοποίησε» τα πάντα διά του Δημιουργικού Λόγου, ώστε να εκφράζουν Τελειότητα, Ισορροπία, Αρμονία και Κάλλος. Είμαστε, λοιπόν, υποχρεωμένοι να κατανοήσουμε αυτή την Άπειρη Σκοπιμότητα, η οποία λέγεται Αγάπη και εντός της οποίας περιέχονται τα πάντα ταξινομημένα πλήρως, υπό απόλυτο έλεγχο και απόλυτη ισορροπία. Είναι σημαντικό, λοιπόν, να προσπαθούμε καθημερινά να αποδεσμευόμαστε από οποιαδήποτε σύζευξη ή έλξη με τη γη. Να εισάγουμε δημιουργικά την Πνευματικότητα στη ζωή μας.

  • ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ

    Η παραποίηση και η αναλήθεια, η ιδιοποίηση και ο σφετερισμός, συνθέτουν το Βασίλειο της Άρνησης που στην ειλικρίνεια αναγνωρίζει το μεγαλύτερο κίν­δυνο για την κυριαρχία της και είναι απόλυτα βέβαιο πως πολεμά σκληρά και λυσσαλέα προκειμένου ν’ απο­φύγει την ειλικρίνεια που φέρει στο Φως κάθε συλλογι­σμό και συναίσθημα, κάθε πράξη που το Βασίλειο του σκότους της Άρνησης καλύπτει για να εργάζεται συνεχώς, υποσκάπτοντας το Πνευματικό οικοδόμημα του ανερχόμενου προς Θέωση Ανθρώπου στη Νέα Εποχή.

  • Το Έργο Θεού

    Το Έργο του Θεού ξεκινάει από τη Θεία Βουλή, υφίσταται, εξελίσσεται, παίρνει διαδοχικές μορφές, μέχρι να φθάσει στην τελική μορφή, που θέλει ο Θείος Λόγος να παρουσιαστεί ή και να παρουσιάσει κάτι ακόμα. Η Απειρότητα του Θείου Λόγου πάντοτε έχει να παρουσιάσει καταστάσεις, ομιλίες και διδασκαλίες. Έχει να παρουσιάσει πολλά για να μας βοηθήσει να εξυψωθούμε τόσο, που να ενωθούμε, με κείνο, που γνωρίσαμε τουλάχιστον, αν όχι με την Απειρότητα του Λόγου, μ’ εκείνο το τμήμα έστω, το κομμάτι που ως Λόγος, εκπροσώπησε το Θεό πάνω στη Γη.

  • Η Άπειρη Φλό­γα του Ανεκδήλωτου Πατέρα

    Θέλω, Κύριε, να το κάνω ολοφάνερα, έτσι ώστε να κατανοήσουν όλοι, παρά τον περιορισμένο τρόπο λειτουρ­γίας του ανθρώπου αυτής της εποχής, ότι φέρουν μέσα τους Θεό, ότι μπορούν να εκδηλώσουν Τέλειο Λόγο, άμεσα, γιατί αυτήν την εποχή οι δονήσεις του Άμορφου και οι δονήσεις του Εκδηλωμένου τείνουν να συντονισθούν στη Μία και Μοναδική Δόνηση, τη Δόνηση της Αρ­μονίας, που συνέχει τα σώματα που εκδηλώθηκαν κι εκεί­να που δεν έχουν εκδηλωθεί. Έτσι, τα εκδηλωμένα όντα συνδέονται με στοιχεία Πνεύματος από την Άπειρη Φλό­γα του Ανεκδήλωτου Πατέρα και οδηγούνται να ενοποιη­θούν σταδιακά, επιστρέφοντας στο Άμορφο Φως.

  • Η ΜΕΛΛΟΥΣΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

    Ἡ Μέλλουσα Κοινωνία θὰ ἔχῃ τὸν τύπον Κοινωνίας τοῦ Οὐρανοῦ. Ὅταν πλέον καταπέσωσι μετὰ τὴν ἀγρίαν ἐπαναστατικήν καταιγίδα τὰ τείχη τοῦ κακοῦ, τοῦ λυμαινομένου τὸν παρόντα αἰῶνα, μὲ πᾶσαν τὴν ἀπαισίαν ἀκολουθίαν τῶν ἐκ τούτων γεννωμένων στοιχείων, ὅταν τὰ εἰδεχθῆ φάσματα τοῦ μίσους, τῆς βίας καὶ τῆς ἐχθρότητος διαλυθῶσιν ἀπὸ τὰς φωτεινὰς ἀναλαμπὰς τῆς Ἀγάπης, ὅταν ἀπὸ τῶν συντριμμάτων τῆς καταρρευσάσης ἠθικῆς οἰκοδομῆς κατορθωθῇ ἡ ἀνέγερσις τοῦ μεγαλοπρεποῦς μεγάρου, τῆς πρὸς τὸν Θεὸν τάσεως, τότε δυνάμεθα εἰπεῖν ὅτι θέλει κατέλ­θει ἀπὸ τὸ ὕψος τοῦ Οὐρανοῦ ἡ Νέα Ἱερουσαλήμ, ἡ νοσταλ­γουμένη δηλονότι Κοινωνία τῆς Ἰσότητος, τῆς Ἀγάπης, τῆς Ἀλληλεγγύης, τῆς Πνευματικῆς ἐξελίξεως, τῆς Κοινωνίας τῶν Τελείων Ἀνθρώπων, τῶν Ἀγγέλων.

  • Ο ΤΕΛΕΙΟΣ ΜΕΤΑΛΛΑΚΤΗΣ – ΜΕΤΟΥΣΙΩΤΗΣ

    ­Εισ­χώρησε στο Άμορφο και ντύσε όλες τις μορφές μ’ αυτό, παράλαβέ τες μέσα σου, στην Ουσία σου, εκεί  όπου χωράει κάθε μορφή, όπου μεταλ­λάσ­σεται κάθε μορφή και λαμ­βάνει τις μορφές των ανθρώπων όλης της Οικουμένης, και ενοποίησέ τες. Σύνδεσε το νου σου και την Αγάπη σου με την ενοποίηση αυτή, ώστε τίποτα να μην εξέρ­χεται απομονωμένο από εν­τός σου, αλ­λά να κατευθύνεται ενωμένο προς το Όλο του Ανθρώπου και να τείνει συνεχώς στην πλήρη συν­­ταύτιση με το Λόγο Υιό – Μητέρα.

End of content

End of content