Ειρηνοποιοί

Ο άνθρωπος δεν είναι πλασμένος για να ζει μόνο στη γη. Είναι πλασμένος για να ενώνει ουρανό και γη, να φέρνει το πνεύμα μέσα στην ύλη και να γίνεται φορέας φωτός. Η πτώση είναι η λήθη. Η ανάσταση είναι η μνήμη του Θεού μέσα μας.

Η Μεγάλη Εβδομάδα δεν είναι απλώς ανάμνηση γεγονότων· είναι εσωτερική πορεία της ψυχής, μία μυστική διάβαση από το σκότος στο Φως, από τον άνθρωπο στον Χριστό. Αποκαλύπτεται ότι το Πάθος, η Σταύρωση και η Ανάσταση δεν είναι μόνο ιστορικά συμβάντα, αλλά κοσμικά και εσωτερικά γεγονότα, τα οποία επαναλαμβάνονται μέσα σε κάθε ψυχή.

Εν τη φωταυγεία της ψυχής, δεν υπάρχει σύγκρισις· υπάρχει μόνον φανέρωσις. Διότι κάθε άνθρωπος φέρει μοναδικόν τρόπον εκφράσεως του Θείου, και η αξία αυτού δεν δύναται να μετρηθεί εν σχέσει προς άλλους.

Το Άγιο Πνεύμα δεν είναι έννοια ούτε διδασκαλία εξωτερική· είναι Ζωή που ενεργεί μέσα σου, Φως που αποκαλύπτει τον αληθινό σου Εαυτό. Στα έργα του Δάσκαλου Ιωάννη τονίζεται ότι εισερχόμαστε σε μία περίοδο όπου «η Χάρη του Αγίου Πνεύματος διαχέεται σε όλους τους ανθρώπους». Αυτό σημαίνει ότι οι καρποί Του δεν είναι προνόμιο ολίγων, αλλά δυναμικό όλων. Οι καρποί του Αγίου Πνεύματος δεν αποκτώνται· αποκαλύπτονται όταν ο άνθρωπος συντονιστεί με την Εσωτερική του Πηγή.

Η Θεία Μητέρα δεν είναι έννοια, ούτε απλώς συμβολισμός, αλλά ζώσα ενέργεια του Θεού μέσα στον άνθρωπο· η δεκτική αρχή του Είναι, η μήτρα της Θείας γεννήσεως, το ιερό δοχείο όπου ο Λόγος ενσαρκώνεται.

Ο σκοπός του ανθρώπου δεν είναι απλώς να γνωρίσει την Αλήθεια, αλλά να ενσαρκώσει την Αλήθεια μέσα στον βίο του. Όταν αυτό συμβεί, τότε ο άνθρωπος γίνεται:
• ζωντανή μαρτυρία του φωτός
• φορέας της Θείας συνειδήσεως
• και συνεργός του Έργου της πνευματικής εξελίξεως.

Αποκαλύπτεται μία πνευματική κλίμακα:
1. Άπειροι ορίζοντες → ο προορισμός του ανθρώπου είναι αιώνιος.
2. Άνοιγμα των οφθαλμών → ο άνθρωπος βλέπει το Φως του Χριστού.
3. Η συνείδηση του χρόνου → η ζωή γίνεται στιγμή αφυπνίσεως.
4. Η επίκληση της θείας βοήθειας → η χάρη του Πνεύματος ενεργεί.
Και τότε ο άνθρωπος ανακαλύπτει το μυστήριο που ο Ιωάννης φανέρωσε: ο Λόγος που δημιούργησε το σύμπαν
θέλει να κατοικήσει μέσα στην καρδιά του ανθρώπου.

Η Κατάσταση Ερήμου δεν είναι τόπος γεωγραφικός· είναι εσωτερική περιοχή της ψυχής. Είναι η φάση εκείνη όπου ο άνθρωπος απογυμνώνεται από τις βεβαιότητες, τις προσκολλήσεις, τις νοητικές του κατασκευές και τις συναισθηματικές εξαρτήσεις. Εκεί όπου σιωπούν οι θόρυβοι του κόσμου και ακούγεται — για πρώτη φορά καθαρά — ο παλμός της ύπαρξης.

Η Κοινωνία του Αγίου Πνεύματος δεν είναι έννοια δογματική ούτε θρησκευτικός τύπος. Είναι εμπειρία. Είναι βίωμα εσωτερικής ενώσεως. Είναι η αφύπνιση της θείας αναπνοής μέσα στον άνθρωπο.

Η πνευματική κάθαρση δεν είναι μία ηθική διόρθωση ούτε μία εξωτερική αλλαγή συμπεριφοράς. Είναι εσωτερική μετατόπιση φωτός. Είναι η μετάβαση από τη σύγχυση στη διαύγεια, από τη διάσπαση στην ενότητα, από την αυτοαναφορά στη Χριστοκεντρική συνείδηση.

Ο άνθρωπος ζει στην ύλη. Ζει μέσα στη διαρκή βιωτική μέριμνα, στον καθημερινό αγώνα, μέσα στο απέραντο πέλαγος των υλικών ασχολιών. Μέσα σ’ αυτό το πέλαγος παρεμβάλονται στιγμές “ξένου κόσμου”, στιγμές πνευματικές. Αυτό περιγράφει την κατάσταση της σύγχρονης ανθρωπότητας, που δεν έχει αρνηθεί το Πνεύμα – αλλά το έχει περιορίσει σε “στιγμές”.

Όταν μέσα σε κάθε Άνθρωπο υπάρχει τέτοια Θεϊκή Πηγή Ενέργειας και Ρεύμα Ζωοποιό, πώς είναι δυνατόν να επιζητήσει τη βύθιση στην ύλη; Είναι αναπόφευκτη η αφύπνιση της ψυχής του μέσα στους αιώνες και η επιθυμία της να εντρυφήσει στην Αλήθεια, να απορροφηθεί και να κατακτηθεί από το Φως.

Είναι η στιγμή που τα εξωτερικά στηρίγματα σιωπούν, που οι λέξεις δεν επαρκούν, που οι χαρές του κόσμου δεν γεμίζουν πλέον το εσωτερικό κενό.
Και τότε γεννιέται μέσα μας κάτι ιερό:
η μνήμη της Θείας μας Πηγής.

«Τὸ πρώτιστον ἐκ πάντων τῶν καθηκόντων…» δεν εισάγει απλώς μία ηθική εντολή· αποκαλύπτει την εσωτερική ιεραρχία της ζωής του ανθρώπου. Ο Λόγος δεν απευθύνεται στον εξωτερικό άνθρωπο των τύπων και των έργων, αλλά στον εσωτερικό άνθρωπο της συνείδησης, εκεί όπου γεννώνται οι πράξεις πριν ακόμη φανερωθούν.

Η Κλήση – Πρόσκληση είναι το ουράνιο χτύπημα στην πόρτα της ψυχής. Δεν είναι μια επιλογή· είναι ένα μεταφυσικό γεγονός, μια ενεργοποίηση του Θείου μέσα στον Άνθρωπο. Και η ανταπόκριση σε αυτή την Κλήση είναι το πρώτο βήμα στο μονοπάτι της Θέωσης. Αν ακούς την Κλήση, μη δειλιάσεις. Πες: «Εγώ, Πατέρα, παρίσταμαι. Ας γίνει το Θέλημά Σου διά του Εαυτού μου. Σου ανήκω.» Έτσι αρχίζει η Νέα Ζωή. Όχι έξω, αλλά μέσα σου.

Η Λήθη αφυπνίζει την αναζήτηση. Το Άγνωστο καλεί σε υπέρβαση. Ο Μεσάζων ενώνει και καθοδηγεί. Οι Βαθμίδες μεταστοιχειώνονται σε άνοδο. Το Στερέωμα σταθεροποιεί την επίγνωση.
Έτσι, ο άνθρωπος δεν «μαθαίνει» απλώς την αλήθεια· γίνεται η αλήθεια που θυμήθηκε. Η πορεία αυτή δεν είναι θεωρία, αλλά βίωμα επιστροφής στο Φως από το οποίο εκπορεύθηκε.

Οι τέσσερις αυτές δυνάμεις δεν λειτουργούν μεμονωμένα: Η Θέλησις θέτει τον προσανατολισμό. Η Προσπάθεια κινεί τα εσωτερικά βήματα. Η Ἐπιμονή σταθεροποιεί την πορεία. Η Υπομονή ωριμάζει τον καρπό. Όταν συνεργούν, ο άνθρωπος μεταβαίνει από τον αγώνα στην επίγνωση, από τη διάσπαση στην ενότητα, από την αναζήτηση στη βεβαιότητα του Φωτός εντός του.

Ο Ναός του Θεού δεν χρειάζεται λίθους, αλλά καρδιά καθαρή. Δεν χρειάζεται τελετουργία εξωτερική, αλλά συνείδηση γρηγορούσα. Όταν η ψυχή λυτρωθεί από τους δεσμούς της ύλης, τότε αρχίζει η αληθινή Λειτουργία: η κατοίκηση του Θεού εντός του ανθρώπου. Εκεί, ο Ναός ανεγείρεται. Όχι μακράν, αλλά εντός

Ο πειρασμός, όπως αναδύεται μέσα από τη διδασκαλία του Εσωτερικού Χριστιανισμού, δεν είναι ένα εξωτερικό κακό που επιτίθεται στον άνθρωπο, ούτε μια τιμωρητική δοκιμασία. Είναι λειτουργία αποκαλύψεως· ένας καθρέφτης που φανερώνει τα αθέατα στρώματα της συνείδησης και καλεί τον άνθρωπο να αναλάβει την ευθύνη της εσωτερικής του στάσης. Στη ματιά αυτή, ο πειρασμός δεν έρχεται για να καταστρέψει, αλλά για να ενεργοποιήσει. Εμφανίζεται εκεί όπου η ψυχή βρίσκεται σε μετάβαση, στο κατώφλι μιας ανώτερης κατανόησης. Όταν ο άνθρωπος βαδίζει προς το Φως, ό,τι δεν έχει ακόμη μεταμορφωθεί μέσα του ζητά λόγο ύπαρξης. Έτσι, ο πειρασμός γίνεται φωνή του ασυνείδητου που ζητά ένταξη και θεραπεία.

Στην εσωτερική πορεία, η Ικανότητα Σθένος, όπως την φέρει ο μαθητής Ανδρέας, γίνεται ο φύλακας της σταθερότητας. Δίχως αυτήν, ακόμη και οι πιο φωτισμένες ικανότητες (όπως η πίστη ή η διάκριση) μπορεί να υποκύψουν στην αστάθεια της αμφιβολίας, του συναισθηματικού χάους ή της πλάνης.

Το Αυτενεργές Έλεος παρουσιάζεται ως ένας νέος κοσμικός νόμος, μια Θεία Νομοτέλεια που ενεργεί αυτόνομα και συνεχώς, χωρίς να απαιτείται η εξωτερική επίκλησή του από τον άνθρωπο. Δεν είναι πια απλώς μια ανταπόκριση σε προσευχή ή αίτημα, αλλά μια εσωτερική, αυθόρμητη λειτουργία του Θείου μέσα στον κόσμο και μέσα στην ανθρώπινη ύπαρξη.

Η Απλότητα της Ένωσης είναι το μυστήριο της νέας πνευματικής εποχής:
η επιστροφή του ανθρώπου στη φυσική του Θεότητα. Δεν υπάρχει τίποτα να αποδείξει, τίποτα να κατακτήσει — μόνο να αφεθεί. Να γίνει διαφανής, ήρεμος, ακέραιος. Να γίνει, απλώς, ένα παιδί του Φωτός που δεν ξεχωρίζει εαυτόν από τον Πατέρα. Κι εκεί, μέσα στη σιωπή και τη γαλήνη της απλότητας, η Ένωση δεν αναζητείται — είναι ήδη γεγονός.

Η συνείδηση δεν είναι μια στατική κατάσταση· είναι η μάχη ανάμεσα στο φως του Πνεύματος και στις ροπές της ύλης, ανάμεσα στις ευγενείς ιδέες και στα πάθη της ανθρώπινης φύσης. Αυτό δεν αποδεικνύει αδυναμία· αποδεικνύει ότι η συνείδηση είναι δυναμική διεργασία ανόδου, που απαιτεί συνεχή προσπάθεια. Η αληθινή συνείδηση δεν οδηγεί στην απομόνωση, αλλά στην βαθύτερη αίσθηση της κοινής ουσίας με όλους.

Η Νέα Κοσμική Περίοδος έχει ήδη αρχίσει να πνέει μέσα στην ανθρώπινη συνείδηση. Αυτό που για αιώνες εθεωρείτο υπόσχεση, τώρα γίνεται πράξη. Η Δευτέρα Παρουσία δεν είναι ένα εξωτερικό γεγονός που θα συμβεί σε χρόνο μέλλοντα, αλλά μία κοσμική ενεργοποίηση, μία εσωτερική επίσκεψη του Χριστού μέσα στην ανθρώπινη ψυχή. Είναι η έλευση της Συνειδήσεως του Υιού μέσα στο σύνολο της ανθρωπότητας — η αναγνώριση ότι ο Θεός δεν είναι απών, αλλά ζει μέσα σε κάθε καρδιά που έχει καθαριστεί από το εγώ.

Η εσωτερική διάκριση ανάμεσα σε διαίσθηση και αυταίσθηση δείχνει την πορεία της ψυχής από τη γνώση του Θεού προς τη συνείδηση της Ενότητας· από την προσευχή προς τη Θέωση. Είναι ένα από τα πλέον θεμελιώδη κεφάλαια του Εσωτερικού Χριστιανισμού.

Η Ενέργεια του Ιωάννη – του Ανθρώπου του Παντός – δεν είναι παρελθόν.
Είναι η ενεργός Παρουσία σου όταν αγαπάς άνευ όρων,
όταν προσφέρεις χωρίς αντάλλαγμα,
όταν λειτουργείς όχι για τον εαυτό σου, αλλά ως ο Εαυτός του Όλου.

Η Φώτιση δεν είναι μία εξωτερική ακτινοβολία που σε αγγίζει στιγμιαία, αλλά μία εσωτερική απόφαση Ενεργοποίησης του Θείου Εαυτού σου. Δεν αρκεί να επικαλείσαι τον Θεό με λόγια – ο λόγος, για να έχει δύναμη και να προκαλέσει μεταμόρφωση, οφείλει να ενεργοποιεί την Παρουσία του Θεού εντός σου. Η απλή προφορά Του, χωρίς συντονισμό μαζί Του, μένει ατελής.

Στην πορεία της ζωής μας όλοι ερχόμαστε αντιμέτωποι με τον πειρασμό. Κανένας δεν τον αποφεύγει· ούτε οι άγιοι, ούτε οι μαθητές του Χριστού, ούτε ακόμη και ο ίδιος ο Κύριος, ο οποίος οδηγήθηκε στην έρημο και εκεί πειράσθηκε. Αυτό μας δείχνει πως ο πειρασμός δεν είναι ντροπή, αλλά είναι μέρος της πορείας προς τον Θεό.

Αυτός είναι ο δρόμος της μαθητείας: να φέρουμε το Πνεύμα μέσα στην ύλη, ώστε ό,τι αγγίζουμε να φωτίζεται, ό,τι πράττουμε να αγιάζεται, ό,τι ζούμε να γίνεται όχημα αγάπης.

Ο Δάσκαλος Ιωάννης μας φανερώνει ότι
η μεγαλύτερη μαρτυρία δεν είναι τα θαύματα, ούτε οι αποκαλύψεις ή τα υψηλά νοήματα. Η μεγαλύτερη μαρτυρία είναι η ζωή του μαθητή, που γίνεται καθαρό αγγείο, καθαρή αντανάκλαση του Θείου.

Σήμερα δεν σας μιλώ με γνώση νου, αλλά με ανάσα καρδιάς. Σήμερα δεν σας καλώ σε θεωρία, μα σε Παρουσία. Διότι ήλθε η ώρα. Η Ώρα που ο Άνθρωπος δεν αναμένει άλλη Παρουσία, διότι εκείνος είναι η Παρουσία.

Το Πνεύμα δημιουργεί, όχι για να επιβεβαιώσει το παλιό, αλλά για να φανερώσει το άγνωστο. Για να εκδηλώσει μια νέα λειτουργία, μια νέα μορφή του Λόγου.

Πρόκειται για ένα εσωτερικό πέρασμα από την ατομική πνευματικότητα στη συλλογική Θέωση. Ο Άνθρωπος δεν είναι μόνος. Η Δευτέρα Παρουσία είναι η επάνοδος του Θείου μέσα στον Κόσμο, διαμέσου του Ανθρώπου, και γίνεται δυνατή όταν το σύνολο υψώνεται. Η Εποχή της Πλάνης δίνει τη θέση της στην Εποχή της Αλήθειας. Όχι μέσα από εξωτερικά γεγονότα, αλλά από εσωτερικές γεννήσεις, από εσωτερικές Αποκαλύψεις, όπου ο καθένας καλείται να γίνει Συλλειτουργός του Θείου.

Η εποχή της Δευτέρας Παρουσίας δεν είναι αναμονή· είναι πρόσκληση. Μια πρόσκληση στην πράξη της Ενότητας και στη μετουσίωση των πάντων. Δεν πρόκειται για έναν Θεό που κατέρχεται έξωθεν, αλλά για μια άπειρη Παλμοδονητική Παρουσία που σε προσκαλεί να την ανεβάσεις μέσα σου.

Η συνείδηση είναι η ίδια η παρουσία του Θεού μέσα στον άνθρωπο· είναι ο Λόγος και το Άγιο Πνεύμα που ζει πάντοτε στο παρόν. Δεν μπορεί να υπάρξει συνειδητοποίηση στο παρελθόν, διότι η στιγμή της επίγνωσης είναι εκτός χρόνου. Όταν αναβιώνουμε γεγονότα του παρελθόντος, ζούμε μέσα σε μνήμες και αναπαραστάσεις, όχι στην αλήθεια της παρούσας εμπειρίας. Η αληθινή επίγνωση βρίσκεται έξω από την αναβίωση, στον άχρονο χώρο του Θεού μέσα μας.

Οι Θείοι Νόμοι καθορίζουν τη φύση της αληθινής πνευματικής κοινότητας. Η Θέωση δεν είναι υπόθεση μόνο του ατόμου, αλλά και της Πνευματικής Συλλογικότητας που έχει ενωθεί με τον Λόγο. Η αλήθεια που προτείνει ο Δάσκαλος Ιωάννης δεν είναι αποκαλυπτική μονάχα∙ είναι πρακτική, άμεση και εσωτερικά μετασχηματιστική. Πρόκειται για μια προσκλητική κραυγή προς κάθε άνθρωπο που έχει αποφασίσει όχι μόνο να υψωθεί, αλλά και να συντονιστεί με τους υπόλοιπους Λόγους εν ανθρώποις. Διότι μόνο έτσι ο Άνθρωπος γίνεται Θεία Δύναμη σε ενεργό λειτουργία.

Η Φώτιση δεν είναι γνώση διανοητική αλλά όραση ενοποιητική. Μη βλέπεις τον πλησίον σου σαν άλλο. Μην βλέπεις το αντικείμενο ως ξεχωριστό. Μη θεωρείς τον κόσμο αντίπαλο ή εχθρό. Μέσα σε όλα Εγώ υπάρχω. Είμαι στην κίνηση, στην ακινησία, στη φωνή, στη σιωπή. Είμαι στο άσχημο και στο ωραίο. Είμαι στο Άρρητο.

Η κάθαρση της ψυχής δεν είναι μόνο η αποβολή του κακού, αλλά η ενεργοποίηση της μυστικής ικανότητας του ανθρώπου να υπάρχει εν Θεώ. Μόνον όποιος εναρμονισθεί με το Θέλημα του Πατρός δύναται να εισέλθει στα Άγια των Αγίων της υπάρξεώς του. Η Αλήθεια, λοιπόν, δεν είναι μία έννοια· είναι η Ζωντανή Παρουσία που πληροί τα πάντα και περιμένει να της ανοιχθεί ο Ναός της Καρδιάς.

Η αληθινή Θυσία είναι να παραδώσεις τον εαυτό σου στον Πατέρα όχι από φόβο, αλλά από αναγνώριση της Αλήθειας. Καταθέτεις τη βούλησή σου, τα προτερήματα και τα σφάλματά σου, ακόμα και τις Θείες εξουσίες που Σου έχουν δοθεί, ώστε να μην υπάρξει καμία ιδιοκτησία στο Είναι σου. Έτσι, γίνεσαι Άγιο Σκεύος που φέρει και ενσαρκώνει τη Χάρη και την Αλήθεια.

Ο προορισμός του Ανθρώπου δεν είναι απλώς προσωπικός. Είναι καθολικός, οικουμενικός και εσωτερικός. Είμαστε όλοι προσκεκλημένοι να συμμετάσχουμε στην Θεία Λειτουργία της Ζωής, να Χριστοποιηθούμε, να γίνουμε Λόγοι και να διακονήσουμε το Θείο Θέλημα εντός του Απείρου. Αυτή είναι η αποστολή μας, το πεπρωμένο μας, η αιώνια Κλήση μας.

Kαταρρίπτει κάθε αντίληψη πως η Αλήθεια μπορεί να βρεθεί στα συστήματα της ανθρώπινης σοφίας χωρίς την εσωτερική σύνδεση με τη Θεία Πηγή. Δεν ανακαλύπτεται με τη διανοητική δύναμη, αλλά αποκαλύπτεται διά του καθαρού καρδιακού βλέμματος προς την Εστία του Φωτός.

Αυτή είναι η πορεία της Ανθρωπότητας· αυτή είναι η πρόσκληση του Λόγου:
Να μετατραπείς από παρατηρητής σε συνδημιουργός. Από σχήμα σε ουσία.
Από άνθρωπος σε Χριστός εν σαρκί.

Όταν ο Νους αρχίζει να συντονίζεται με την αενάως διαχεόμενη Αγάπη της Θείας Πηγής, δεν σκέφτεται πλέον με κριτήρια εγωικά. Σκέφτεται ως Πνεύμα που γνωρίζει και αναγνωρίζει τον Εαυτό του σε κάθε ον. Εμβαπτίζεται στη ροή της Δημιουργίας και δεν παλεύει να ξεχωρίσει. Αντίθετα, αγκαλιάζει, ενοποιεί, θεραπεύει.

Η Μετουσίωση συμβαίνει όταν ο Άνθρωπος παύει να χωρίζει τη ζωή του σε “καλούς” και “κακούς” τομείς και μαθαίνει να τους περιέχει εν Χριστώ. Δεν πρόκειται για επιφανειακή ανοχή, αλλά για βαθιά ενσάρκωση της άπειρης Αποδοχής, όπου το κάθε τι λαμβάνει το Φως της Ενότητας και γίνεται ευκαιρία ανέλιξης.

Ο στεναγμός είναι ένα υπέρλογο μέσο επικοινωνίας της ψυχής με το Θείο. Είναι η φωνή της καρδιάς, όταν ο λόγος δεν επαρκεί. Ο άνθρωπος δεν πρέπει να υποτιμά τον στεναγμό, ούτε να τον καταπνίγει, αλλά να τον αντιλαμβάνεται ως θεϊκή ευκαιρία αφύπνισης και μετάβασης σε ανώτερη επίγνωση.

Ο Θεός δεν ενδιαφέρεται για την “ανταπόδοση” με την κοσμική έννοια. Ενδιαφέρεται για την εξέλιξη. Για τη θέωση. Η κάθε κρίση Του είναι ευκαιρία ανάτασης. Κάθε εμπειρία, ακόμη και η πλέον οδυνηρή, ενέχει μέσα της τη Σοφία Του, ώστε η ψυχή να μάθει, να θεραπεύσει, να φωτιστεί.

Η περικοπή από την Αποκάλυψη του Ιωάννη (12:10–12) αποτυπώνει μια συγκλονιστική εσωτερική και κοσμική στιγμή: τη νίκη του ουράνιου σχεδίου επί των σκοτεινών δυνάμεων. Μέσα από το πρίσμα του Εσωτερικού Χριστιανισμού των έργων του Διονύση Δώριζα, αυτή η σκηνή αποκτά εσωτερικό και πρακτικό βάθος.

Είμαστε μαθητές, αλλά ταυτόχρονα και εργαζόμενοι στον Αμπελώνα. Δεν αρκεί να αισθανόμαστε. Οφείλουμε να πράττουμε. Δεν επιτρέπεται να μένουμε αδρανείς. Το Πνεύμα μάς καλεί να μετασχηματίσουμε ό,τι ακόμα μάς φέρνει σε δυσαρμονία. Να χρησιμοποιούμε κάθε κατάσταση, κάθε πρόκληση, ως μέσο μετουσίωσης.

Η Ενότητα όμως είναι Μυστήριο. Δεν ενοποιεί τις εξωτερικές μορφές, ούτε καταλύει την ποικιλομορφία· αλλά φανερώνει τον κοινό Πατέρα πίσω από κάθε ύπαρξη. Είναι το πνευματικό ρεύμα που, αντί να προσπαθεί να ανέβει στους ουρανούς με πύργους, κατέρχεται ως ταπείνωση μέσα στις ψυχές για να τις εξυψώσει από μέσα προς τα άνω. Η Ενότητα χτίζεται όχι με τούβλα, άσβεστο και γνώσεις, αλλά με την προσευχή, τη θυσία και την Αγάπη.

Εκεί που η λέξη έχει ουσία και δύναμη, γιατί αναβλύζει από την Πηγή της Ύπαρξης. Εκεί που η ιδέα παίρνει την κάθε μορφή, εκεί που όλες οι μορφές είναι μια Ιδέα. Ευλογημένη μέρα, που διασκορπιζεις τα σκότη από τον νου του Ανθρώπου και τον ενώνεις με τα πάντα συνειδητά, πως να σε περιγραψω; Με ποια χρωματα; Με ποιες μελωδιες; Με ποια αρωματα;

Ή Μελαγχολία γεννᾶται εἰς τὰς νοσηρὰς ψυχὰς ἀφ’ ἑνὸς καὶ τὰ ἐξελιγμένα πνεύματα ἀφ’ ἑτέρου, εἰς τὰς μὲν ὡς ἐκδήλωσις μετανοίας διὰ τὴν ἐπικράτησιν τῶν νόμων τῆς ὕλης καὶ τὴν ἐν ὕλῃ ζωὴν τῆς ἁμαρτίας, εἰς τὰ δὲ ὡς ἐκφραστικὴ ἐκδήλωσις τῆς ἐπιθυμίας μιᾶς ἀπείρου γνώσεως, ἢ μιᾶς ἀπελευθερώσεως ἀπὸ τὸ μαρτυρικὸν αὐτῶν δεσμωτήριον.

Συγκλονίζω τις βάσεις των πνευματικών διδαχών, όπως κι αν διατυπώθηκαν, ώστε να φανούν όλα τα πλανημένα οικοδομήματα της ανθρώπινης διάνοιας, αντίληψης και προσωπικότητας. Επιχέω Φως και Αγάπη, Νέες ιδέες, τις ιδέες της Χριστοποίησης, σε κάθε πνευματική, εννοιολογική δομή.

Ο σύγχρονος μαθητής καλείται να ανακαλύψει το πνευματικό του έργο, όχι απαραίτητα ως επάγγελμα, αλλά ως πρόθεση και συμβολή στο Όλον. Αυτό εκδηλώνεται μέσω της αυθεντικότητας, της ηθικής παρουσίας, της προσφοράς και της υπευθυνότητας στο περιβάλλον του. Μπορεί να είναι ένας γονιός, ένας δάσκαλος, ένας καλλιτέχνης που μεταδίδει φως μέσα από την εργασία και τις πράξεις του.

Το «Αγαπάτε Αλλήλους» λειτουργεί ως αποκάλυψη, διδασκαλία και πρακτική οδηγία. Αναδεικνύει την Αγάπη ως το απόλυτο μέτρο πνευματικής προόδου και την καθιστά μοναδικό δρόμο προς την Θέωση του Ανθρώπου. Ο Άνθρωπος, όταν αγαπά, δεν απλώς πλησιάζει τον Θεό – Τον εκδηλώνει.

Ο Πατήρ δεν εποπτεύει εξ αποστάσεως. Η Επιστασία Του είναι Ζώσα, είναι Διάχυτη, είναι Παρούσα. Και δια μέσου του Δασκάλου Ιωάννη μας δόθηκε η δυνατότητα να εισέλθουμε σε μια βαθύτερη κατανόηση: Ότι είμαστε κι εμείς λειτουργοί, συνεργοί στην Οικοδόμηση της Νέας Γης.

Ο Λόγος, ο Χριστός, δεν αναμένει άλλη ενσάρκωση. Δεν επιστρέφει για να σωθεί. Επέστρεψε ήδη, ως Φλόγα μέσα στην Καρδιά του Ανθρώπου. Ο Άνθρωπος οικειοθελώς επιλέγει να ενδυθεί αυτή τη Φλόγα, να πάψει να ξεχωρίζει, να προσφέρει την Αγάπη όχι σαν συναίσθημα, αλλά σαν Κραδασμό Δημιουργίας.

Ο Δάσκαλος Ιωάννης είναι ο Απεσταλμένος του Θεού, ο οποίος πρώτος καταδεικνύει τη Χριστοποίηση και τη Θέωση του Ανθρώπου – άρα η ίδια του η ύπαρξη και πορεία συνιστά μια συνεχή προσφορά, ένα διαρκές πνευματικό κάλεσμα​.

Στο Σύμπαν τα πάντα δονούνται, πάλλονται, κινούνται και αυτή η αέναος παλμοδόνηση είναι το σημείο της ύπαρξης της Ζωής. Η αδράνεια και η στασιμότητα είναι έργο της άρνησης και είναι τα πρώτα βήματα, τα πρώτα δείγματα για τον Πνευματικό θάνατο.

Ο άνθρωπος που θα ακούσει το κάλεσμά Μου, που θα αποδεχθεί τη Θυσία και θα ενδυθεί τη Χάρη, θα γίνει Σκήνωμα Μου. Όχι επειδή είναι άξιος, αλλά επειδή είναι πρόθυμος να δεχτεί. Και όποιος δέχεται, ας ετοιμάζεται να γίνει Νέα Γη, Νέος Ουρανός. Γιατί η Δευτέρα Παρουσία δεν είναι ένα γεγονός του μέλλοντος, είναι ένα γεγονός εντός σας, του παρόντος, του αληθινού Τώρα.

Η μεταμόρφωση του ανθρώπου τελείται. Η μεταμόρφωση της δημιουργίας προαναγγέλεται από Εκείνον που θυσιάζεται, για να μπορέσεις να εκτοξευθείς στο άπειρο του εαυτού σου. Παράδωσε όλες τις κινήσεις σου σ’ αυτήν τη θυσία, που καταθρυμματίζει τα τείχη της ανθρωπότητας, για να ρεύσει εντός της το πυρ της Αγάπης του Λόγου Θεού και γίνε ένα με την εκδηλούμενη ευλογία, που η προσφορά Του εξακοντίζει στους κόσμους και τα σύμπαντα του ενωμένου ανθρώπου.

Ένα κάλεσμα εγρήγορσης και αφύπνισης για να μπορέσει η ανθρωπότητα να δεχτεί το νέο Φως και να εξελιχθεί πνευματικά. Ο χρόνος τελειώνει, η προετοιμασία είναι απαραίτητη, και η επιλογή είναι ατομική και καθοριστική.

Ο άνθρωπος δεν υπάγεται απλώς στους νόμους της φυσικής εξέλιξης, όπως τα ζώα, αλλά υπόκειται σε μια ανώτερη πνευματική πορεία που καθοδηγείται από θεϊκές δυνάμεις​. Η Θεία Δικαιοσύνη κρίνει κάθε άτομο με βάση τη συνειδητότητά του και όχι με αυθαίρετα ανθρώπινα κριτήρια.

Η Παρουσία του Δασκάλου λειτουργεί ως φάρος που οδηγεί τον μαθητή στις ατραπούς της μαθητείας. Ο μαθητής δεν ακολουθεί απλώς εντολές, αλλά μέσα από την παρουσία αυτή ενεργοποιείται η εσωτερική του δύναμη και ικανότητα για κατανόηση και εφαρμογή των Θείων Νόμων. Πρόκειται για μια διαδικασία βαθύτερης μεταμόρφωσης, όπου η εξωτερική βοήθεια του Δασκάλου συνδυάζεται με την εσωτερική εργασία του μαθητή​.

Σε αγκαλιάζω Άνθρωπέ Μου μέσα απ’ τη γη. Σε αγκαλιάζω μέσα απ’ τα λουλούδια, μέσα από τη φύση που αντικρύζεις, σε αγκαλιάζω μέσα από την Απειρότητά σου και σύ Με αγκαλιάζεις, όμως δεν το γνωρίζεις και δεν μπορείς φανερά να το εκδηλώσεις και όλα πρέπει να φανερωθούν, τα πάντα να έλθουν σε εκδήλωση, γιατί γι’ αυτό υπάρχουν οι μορφές για να εκδηλωθούν τα πάντα μέσα από τις μορφές, αλλιώς δεν υπήρχε Σκοπιμότητα να υπάρχουν μορφές.

Η δύναμη του νου είναι μεγάλη, μα χρειάζεται υπόβαθρο για να σε οδηγήσει, η εύκολη και λάμπουσα επιλογή δεν είναι και σωστή. Δεν πρόκειται άνθρωπε να κυριαρχήσεις χωρίς ο αγώνας σου να πάλλεται από Δικαιοσύνη και Αγάπη.

Ζήσε! Ζήσε πραγματικά, ουσιαστικά, ελεύθερα! Ζήσε το μεγαλείο της ένωσης μας εδώ στη γη, τώρα! Ποτέ δεν στο αρνήθηκα. Αντίθετα, περιμένω την κίνηση σου. Την κίνηση εκείνη που θα σπάσει τα κατεστημένα, τις συνήθειες σου και τις δήθεν επιθυμίες σου με ένα απλό αλλά δυνατό “θέλω”! Αυτό το “θέλω” είναι που δεν γνωρίζεις που να το κατευθύνεις. Αυτό το “θέλω”, που σε ταλανίζει από επιλογή σε επιλογή, από επιθυμία σε επιθυμία. Παρέδωσε λοιπόν το “θέλω” σου, γιατί ούτως ή άλλως δεν σου ανήκει. Είναι η κινητήρια δύναμη που σου δόθηκε άνωθεν για να θέσεις τον εαυτό σου είτε υπό τον Νόμο, είτε εναντίον του και γνωρίζεις ότι ένας είναι ο Νόμος: Ο Νόμος της Αγάπης.

Ο άνθρωπος χρειάζεται να καταλάβει ότι τα πάντα είναι Θεός. Και μόνο όταν φτάσει σ’ αυτή τη γνώση θα δει ότι ακόμα και μέσα στην ύλη, που βλέπει γύρω του να δονείται, θα διακρίνει τη μορφή του Θεού. Θα δει μέσα στα λουλούδια τη Μορφή του Θεού, στο κελάϊδισμα των πουλιών, θα μπορέσει ν’ ακούσει την Αρμονία του Σύμπαντος και τότε πραγματικά το πνεύμα του ελεύθερο θα υψωθεί πάνω από την ύλη και θα διαχυθεί μέσα στην Αρμονία, μέσα στην Ουσία του Θεού.

Ενώπιον Σου, μέσα στην Άπειρη και Άχρονη Υπόστασή Σου, εναποθέτουμε ταπεινά σαν μία Ενότητα οτιδήποτε βαραίνει, οτιδήποτε δεσμεύει ή καθηλώνει, οτιδήποτε δεν υπάγεται μέσα στην Αγάπη και μέσα στη Θεία Νομοτέλεια και εκδηλώθηκε σαν δόνηση δυσαρμονίας, το χρόνο που πέρασε. Εναποθέτουμε σαν μία Ενότητα τους εαυτούς μας μέσα Σου, για να γεννηθούμε υποστάσεις λαμπρυμένες με Φως, ώστε στην ανακύκλωση του νέου χρόνου να διαχέουμε Αγάπη, Τελειότητα, Θεία Αρμονία και Θεία Ενότητα μέσα στα πάντα. Ταπεινά ζητάμε ένδυμα, εκ νέου, μαθητείας και ταπεινότητας, για να διδαχθούμε πώς να γίνουμε Ένα με Σένα, ­παλμοδονούμενοι στην ίδια ποιότητα Αγάπης και Φωτός.

Φωτισμός (ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ): Η Ροή του Λόγου, Η Αγάπη του Πατρός, και η Κοινωνία του Αγίου Πνεύματος

Ελεύθερη βούληση υπάρχει. Είναι η Μία Βούληση, που διέπει τα Σύμπαν­τα. Είναι η ροή της Προσφοράς, η ροή της Αγάπης, η Απειρότητα, η Ουδετερότητα. Σ’ αυτήν συμμετέχετε, σ’ αυτήν ζείτε, απ’ αυτήν κινείσθε. Οι άλλες επιλογές κατώτερων επιπέδων δεν είναι θέμα ελεύθερης βούλησης, αλλά είναι εκδήλωση του νόμου της Ισορροπίας μέσα στη διττότητα της ύλης, που σας καθοδηγεί και σας διδάσκει να ενωθείτε.

Γνωρίζεις ορισμένα πράγματα, διακατέχεσαι από ορισμένες γνώσεις που έχουν εισέλθει στο νου σου. Έχεις κατανοήσει ότι πρέπει να προσφέρεις, μα ακριβώς κινείσαι απ’ αυτό το πρέπει, προσεύχεσαι απ’ αυτό το πρέπει. Προσπαθείς να εκδηλώσεις ορισμένες καταστάσεις προς το σύνολο, απ’ αυτό το πρέπει, κι αυτό είναι λάθος, είναι μια προσευχή των χειλιών, είναι μια ενέργεια τύπων. Έχεις δημιουργήσει ένα νέο δόγμα, μια νέα κατάσταση μέσα στο νου σου, μέσα στη συνείδησή σου. Την ονομάζω δόγμα, γιατί πιστεύεις ότι αυτή είναι σωστή, ότι αυτή σε βοηθάει. Γιατί πιστεύεις ότι αυτή όντως φέρνει αποτελέσματα μέσα στο σύνολο, κι αυτό είναι στασιμότητα, είναι πλάνη.

Λέει ο Κύριος: «Ο δίκαιος δούλος μου, με τη γνώση του θελήματός μου, θα ελευθερώσει πολλούς από την ενοχή, γιατί θα πάρει επάνω του τις ανομίες τους. Γι’ αυτό και θα του δώσω θέση στους μεγάλους ανάμεσα και θα μοιράσει αυτός τα λάφυρα στους ισχυρούς. Επειδή ο ίδιος τη ζωή του στο θάνατο την έδωσε και δέχτηκε να συγκαταλεχθεί με τους αμαρτωλούς. Αυτός πολλών τις αμαρτίες βάσταξε και μεσιτεύει υπέρ των αμαρτωλών».

Αἱ σαφεῖς γνώσεις τῆς θρησκείας συνανεμίχθησαν μέ τούς μύθους καί τάς φαντασιοπληξίας τοῦ παρελθόντος καί οὕτω παρήγαγον τήν πλάνην, ἥτις ἀποκρυσταλλωθεῖσα εἰς τάς δογματικάς αἱρέσεις, ἐπέφερε τήν ἀναχαίτησιν τῆς προόδου τῶν λαῶν.

Οι άγγελοι είναι λειτουργικά πνεύματα που αποστέλλονται για διακονία, για χάρη εκείνων που μέλλουν να κληρονομούν τη σωτηρία

Ευχαριστώ το Σύμπαν, ευχαριστώ τον Άνθρωπο απ’ οπουδήποτε Μου απέστειλε την ενέργειά του, την Αγάπη του, βοήθεια, και παρακαλώ όσους εγνώρισαν το Φως και το Έλεος, να αναπέμψουν δεήσεις για τη βελ­τίωση και την άνοδο του Ανθρώπου, για την απαλλα­γή του από τα δεινά και τις μάστιγες, για την απελευ­θέρωσή του, για τη Θέωσή του.

Είναι πραγματικά πάρα πολύ δύσκολος ο δρόμος για εκείνους, που δεν θέλουν να απαρνηθούν τα καθιερωμένα.

Ο καρπός που το Άγιο Πνεύμα παράγει στις καλοπροαίρετες και πιστές καρδιές, είναι η αγάπη προς όλους, η χαρά από τη λύτρωση που δίνει ο Χριστός, η Ειρήνη που παρέχει η αγαθή συνείδηση, η μακροθυμία προς εκείνους που φταίνε απέναντί μας, η καλοσύνη και η διάθεση να είμαστε εξυπηρετικοί προς τους άλλους, η αγαθότητα της καρδίας, η αξιοπιστία στους λόγους και τις υποσχέσεις μας, η πραότητα απέναντι εκείνων, που μας φέρονται κατά τρόπο εξοργιστικό, η εγκράτεια και η αποφυγή κάθε πονηρής επιθυμίας και πράξης.

Ανασυγκροτώ όλα τα συστήματα ιδεών, όλα τα συστήματα εκφράσεων, εκδηλώσεων και ενεργειών. Εμφυσώ δημιουργική Πνοή Ζωής μέσα σ’ όλα τα τμήματα του Ανθρώπου, δημιουργική ροή Θείων ιδεών, Πύρινη Θεία Αγάπη, Άπειρους παλμούς ισορροπίας και εναρμόνισης. Απορροφώ τις καρμικές δεσμεύσεις που υπάρχουν και υφίστανται στις διττές καταστάσεις, που εκδηλώνουν τα τμήματα του Ανθρώπου, και διαχέω διδαχή Ενότητας και Ελευθε­ρίας, ανυψώνοντας τα τμήματα του Ανθρώπου και τα σώματα που τα εκφράζουν στο δονητικό επίπεδο της εκπαίδευσης από τον Λόγο, στη δυνατότητα εκδήλωσης δονήσεων Φωτός.

Δάσκαλος είναι Ένας, ο Λόγος, κι ο Υπεύθυνος Καθοδη­γητής που επιλέχθηκε να κατευθύνει αυτό το Έργο, που από Εμένα επισκιάζεται και ομιλεί, ουδέποτε επεδίωξε μαθητές του, αντίθετα διακήρυξε και διακηρύσσει τη Διδασκαλία της Αλήθειας, ενώνοντας τους πάντες με τον Λόγο και καθιστώντας Μήνυμα και πραγμάτωση τη Χριστο­ποίηση. Ουδέποτε μίλησε για μοναδικότητα φανέρωσης, αλλά για Ολότητα φανέρωσης, για εποχή Κοσμική, κατά την οποία ο Άνθρωπος θα εκδηλωθεί ως Λόγος – Χριστός – Υιός, ως Λόγος Χριστός – Μητέρα.

Πώς να Σου μιλήσω Πατέρα, έφταιξα και Σε παρακαλώ να διαχύσεις το Άπειρο Έλεός Σου στην ψυχή μου, στη ζωή μου, στη χώρα μου, στους αγαπημένους μου, στον λαό αυτόν που τόσα έχει υποφέρει ως τώρα, αλλά ας είναι Έλεος που θα δημιουργήσει μέσα στον κάθε έναν, επιγνώσεις εκ της Αγάπης Σου, σχετικά με την ευθύνη που φέρει για τα εξωτερικά δραματικά γεγονότα! Πατέρα, η Ελλάδα φλέγεται!

Ὁ θέλων ν’ ἀνέλθῃ διὰ τῆς δυνάμεως τῶν ἄλλων οὐδεμίαν ἀξίαν ἔχει ἀπέναντι τοῦ ἀνερχομένου διὰ τῶν ἑαυτοῦ δυνάμεων. Ὁ παρουσιάζων ἑαυτὸν μεγιστᾶνα μὲ ξένον ἔνδυμα μεγιστᾶνος ἐνώπιον τοῦ Βασιλέως, οὐδεμίαν ἀξίαν ἔχων τάχιστα ἀποκαλυπτόμενος θέλει ὑπ’ Αὐτοῦ ἐκδιωχθῇ. Καὶ ὁ θέλων νὰ λάβῃ ἐξουσίαν ἀληθῶς δανειζόμενος τὴν δύναμιν παρ’ ἄλλων, οὐκ ἐν τῇ ἐξουσίᾳ ἀληθῶς εἶ, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν τῶν παρασχόντων αὐτὴν εἰς αὐτόν.

Τι υπέροχες στιγμές, όταν η Θεότητα περιπατεί μέσα στους Ανθρώπινους ήχους κι όταν η ανθρωπότητα δεξιώνεται στα Ουράνια δώματα σε πλήρες Μεγαλείο και σε πλήρη ταύτιση, όταν αυτές οι δύο Απέραντες, Ομοούσιες, Όμοιες Υποστάσεις, και Υποστάσεις είναι λέξη περιοριστική, η Θεότητα, αντικατοπτριζόμενη στον Εαυτό της, έρχεται σε Αρμονία και εμφανίζεται. Ποιος είναι το είδωλο και ποιος το Πρότυπο, ποιος αυτή τη στιγμή αντικατοπτρίζει τον Εαυτό του, ο Θεός Άνθρωπος ή ο Άνθρωπος Θεός, ποιος από τους δύο είναι εκείνος που πρώτος εγέννησε τον άλλον, και μήπως και τα δύο δεν είναι παρά Ένας Παλμός που αυτογεννά, αυτογεννάται και υπάρχει; Τι υπέροχη στιγμή της Δημιουργίας!

Αν επισκέπτεσαι τους καλούς, τα παραδείγματά σου δεν θα ωφελούν και τόσο. Γι’ αυτό μη φοβάσαι, άνθρωπε να ζήσεις και μεταξύ των κακών για να τους βοηθήσεις να επανέλθουν. Ὁ ἐνάρετος ἄνθρωπος ὁμοιάζει πρός γιγάντιον δένδρον, τοῦ ὁποίου ἡ εὐεργετική σκιά δίδει εἰς τά πέριξ αὐτοῦ φυτά τήν δρόσον καί τήν ζωή.

Ειρήνη να είναι μέσα σου, η Ειρήνη Του Πατέρα.

Γρηγορείτε, γρηγορείτε, ώστε η νέα έκχυση Φωτός να ενωθεί με το δικό σας φως και να γίνετε εσείς οι νέοι «Άτλαντες», μιας νέας ατλαντικής Θείας φυλής. Να γίνετε οι νέοι φορείς, μιας νέας γενιάς ανθρώπων, που έπρεπε να είχε δημιουργηθεί μέσα σ’ αυτά τα δύο χιλιάδες χρόνια, γι’ αυτό γρηγορείτε.

“Να σπέρνετε”, τους είπα, “δικαιοσύνη, ώστε να θερίσετε καρπούς ανάλογους της αγάπης σας. Κάντε καινούργια αρχή, όπως ο αγρότης το καινούργιο του χωράφι ετοιμάζει. Είναι καιρός σ’ εμένα, τον Κύριο, να στραφείτε κι εγώ τις ευλογίες μου πλούσιες πάνω σας θα τις σκορπίσω”.

Το φως ήρθε στον κόσμο, οι άνθρωποι όμως αγάπησαν περισσότερο το σκοτάδι παρά το φως, γιατί οι πράξεις τους ήταν πονηρές. Κάθε άνθρωπος που πράττει έργα φαύλα μισεί το φως και δεν έρχεται στο φως, γιατί φοβάται μήπως αποκαλυφθούν τα έργα του και κριθούν.

Κι ο Λόγος είναι Αστάθμητος και ενεργεί σύμφωνα με το Θέλημά Του, γιατί το Θέλημά Του είναι το θέλημα τού Πατέρα, κι είναι Ένα και το αυτό και πάντα υπάρχει η Σκοπιμότητα και πάντα γνωρίζει γιατί ενεργεί και πάντα βλέπει τα Άπειρα βάθη σου και γνωρίζει το Συντονισμό σου με τη Μία, την Αέναη Ροή, των Απείρων Κόσμων και γνωρίζει τον τρόπο, που θα σε συντονίσει με Αυτή τη Ροή. Γιατί μπορεί να σέ βαφτίσει στο Λόγο, γιατί μόνο, άνθρωπε, όταν βαφτιστείς στο Λόγο θα συντονιστείς με τη Ροή την Αέναη, που είναι ο Λόγος.

Ο Λόγος δεν διαχωρίζεται, δεν διασπάται, υπάρχει παντού Ολόκληρος. Και ο Λόγος αυτή την εποχή θα εκφραστεί μ’ ένα τρόπο διαφορετικό, θα εκφραστεί σύμφωνα με την εποχή και θα φανερώσει τα Απύθμενα βάθη της Απειρότητάς Του, της Απειρότητας, της δικής σου Άνθρωπε, γιατί είσαι ο Λόγος μέσα σε χιλιάδες μορφές και χιλιάδες εκδηλώσεις. Την περίοδο αυτή θα Τον δεις και θα Τον πιστέψεις και θα Τον δεις πρώτα μέσα από Μία Μορφή κι αυτή η Μορφή θα γίνει για σένα Πανσυμπαντική και Άπειρη, γιατί έτσι είναι.

Όλοι οι άνθρωποι είμαστε Ένα και όλοι μαζί στον ίδιο πνευματικό κόσμο ανήκουμε. Ένα Θεό Πατέρα πιστεύουμε, Ένα Θεό αγαπάμε,  Ένα Θεό εμπιστευόμαστε. Ο Χρόνος για μας είναι η άναρχος διέλευση των αιώνων και των κόσμων, η γέννηση και η διέλευση δια μέσω της χρονικής περιόδου της εκάστοτε εξέλιξης που παρουσιάζουν. Η κίνηση της διαρκούς πνευματικής τελειοποίησης της ανθρωπότητας ως μονοκυττάρου επί της Γης έως της ανέλιξης σε Υπέρτατο Πνευματικό Ον.

Σε ελευθερώνω, άνθρωπε, από τους τρόπους που Με υμνείς, για να επεκτείνω καθετί που Με περιόρισε και καθετί που κι εσένα περιορίζει, έστω και αν υμνητικό ήταν, σε νέες διαστάσεις που θα αποδίδουν και θα παρουσιάζουν τη Θεότητά Μου, που θα απαγγέλλουν στον άνθρωπο της γης, στον άνθρωπο όλων των πεδίων την Ενότητα του Λόγου, το μήνυμα της Δευτέρας Παρουσίας, του έργου του Δασκάλου Ιωάννη στη γη.

Η πρακτική της καθημερινότητας είναι αναγκαίο να πνευματοποιείται συνεχώς. Με την Ευχαριστία μαθαίνουμε να προσεγγίζουμε το καθετί ως ευκαιρία να εισάγουμε την ελευθερία σε κάθε περιορισμό που ερχόμαστε σε επαφή. Αυτό είναι το πραγματικό μοίρασμα της Αγάπης, όχι μία απλή απόδοση της Αγάπης στη Δημιουργία, γιατί αυτή ως θέση είναι περιορισμένη, αλλά η συμμετοχή μας με την Αλήθεια μας και την Αγάπη στη Δημιουργία που είμαστε τμήμα Της αλλά και Την εμπεριέχουμε.

Η Άρνηση αγοράζει, δίνει πολλά στη ματαιότητα, και αγοράζει ψυχές, μα η ψυχή του ανθρώπου δεν είναι για πούλημα, αυτός πώς φθάνει στην κατάσταση να κατεβάζει σέ σημείο αγοράς την ψυχή πού Άλλος του έδωσε; Η δύναμη της ματαιότητας. Η δύναμη του νου είναι μεγάλη, µα χρειάζεται υπόβαθρο για να σε οδηγήσει, η εύκολη και λάµπουσα επιλογή δεν είναι και σωστή. Δεν πρόκειται άνθρωπε να κυριαρχήσεις χωρίς ο αγώνας σου να πάλλεται από Δικαιοσύνη και Αγάπη. Μην αποσκοπείς στα μάταια, γιατί είναι παγίδα µε απρόβλεπτα αποτελέσματα.

Κανένας δεν αδικήθηκε ποτέ από το Θεό και δεν είναι δυνατόν να αδικηθεί. Κανένας δεν ενσαρκώθηκε λάθος. Θέλω να μάθετε όλοι να βλέπετε τη σκοπιμότητα της ζωής. Να μάθετε να βλέπετε πέρα απ’ ό,τι φαίνεται στην εξωτερική επιφάνεια, να βλέπετε τι κρύβεται, σε τι μας ασκεί, σε τι μας εκπαιδεύει η κάθε δοκιμασία της ζωής μας. Μην κρίνετε ποτέ, γιατί ο Θεός δεν ξέρετε πώς διδάσκει και πώς εκπαιδεύει και εξελίσ­σει τον κόσμο Του. Άνθρωπε-μαθητή Μου, η κάθε πνευματική σου κίνηση αντλεί από την ανωριμότητα του “εγώ”, που αναζητά την αυτοπροβολή, το αποτέλεσμα είναι πάντα η σύγχυση.

Χρειάζεται όλοι να βλέπουμε τη σκοπιμότητα της ζωής. Να μάθουμε να βλέπουμε πέρα απ’ ό,τι φαίνεται στην εξωτερική επιφάνεια, να βλέπουμε τι κρύβεται, σε τι μας ασκεί, σε τι μας εκπαιδεύει η κάθε δοκιμασία της ζωής μας. Καλό είναι να μην κρίνουμε ποτέ, γιατί ο Θεός δεν ξέρουμε πώς διδάσκει και πώς εκπαιδεύει και εξελίσ­σει τον κόσμο Του.

Δέομαι και παρακαλώ τη Θεία Αρωγή σε κάθε πνεύμα, ψυχή και υπόσταση που απήλθε του υλικού τούτου κόσμου και πεινά και διψά για Φως και Έλεος.

Νιώθε Με μέ­σα στις κινήσεις του Ανθρώπου, μέσα στους ήχους και στις σκέψεις του, μόνον έτσι Με νιώθεις μέσα σου. Με νιώθεις μέσα σου μέσα από τα πάντα, γιατί όπου υπάρχω, υπάρχουν τα πάντα, όπου υπάρχουν τα πάν­τα, υπάρχω. Νιώθε Με μέσα στην Αέναη κίνηση και τη δραστήρια παύση. Νιώθε Με μέσα στην Άναρχη Αρχή και το Ατελεύτητο Τέλος, μέσα στους Ουρανούς σου και μέσα στη γη σου, δηλαδή μέσα στο Πνεύμα και μέ­σα στην ύλη. Νιώσε Με να κυλάω μέσα στα κύτταρά σου. Νιώσε Με μέσα στο νερό που σε ξεδιψά και μέσα στο φαΐ που σε τρέφει. Γιατί μόνον αν Με νιώσεις έτσι, θα τραφείς με την Ενέργεια της Ζωής και θα μετουσιώ­σεις την ύλη της γης.

Πόσο Σ’ ευχαριστώ, που η μελωδία του Απείρου ζει μέσα μου και οι εκδηλώσεις μου είναι οι φθόγγοι της, που παρέχονται στον Άνθρωπο Εαυτό μου για να διδάξουν ό,τι Εσύ μου δίδαξες, για να πραγματώσουν αυτό που εντός μου πραγματώνεις. Θέλω να απελευθερωθώ από κάθε αποτύπωμα, που τείνει να με διατηρήσει στην παθητική μου στάση. Γι’ αυτό συνειδητά συμπυκνώνω όλα τα στάδια της ευχαριστίας και όλες τις ποιότητες που σαν Αγάπη εξέφρασα προς Εσένα, σε μία κίνηση που ξεκινά από τη γη, για να καταδείξει τον Ουρανό.

Η Αγάπη γίνεται η παρουσία της Ένωσης μέσα στους παλμούς σας και σας επιτρέπει να γευθείτε την Ένωση, να εκφράσετε την Ένωση και να βιώσετε την Ένωση μέσα από λέξεις, μέσα από παλμούς, μέσα από τη διάχυση και την πλημμυρίδα της Χάρης, που στον Άνθρωπο διοχετεύεται και από τον Άνθρωπο εκπορεύεται. Σας επιτρέπει να παρουσιάσετε τη συνένωση της διοχετευόμενης Χάρης από το Θεό και της εκπορευόμενης Χάρης από τον Άνθρωπο, που εντός του ζει ο Θεός, πραγματώνοντας, βεβαιώνοντας και καταδεικνύοντας τη Θέωση του Ανθρώπου, που εκείνη τη στιγμή θα συντελείται. Και δεν θα συντελείται μόνο μέσα σε σας, αλλά και μέσα σε καθέναν που θα βρίσκεται γύρω σας, σε καθέναν που θα τον αγγίζει ο απόηχος της φωνής σας, σε καθένα που μέσα από τα κύματα των παλμών της ύπαρξής σας θα δεχθεί τη διάχυση αυτή, γιατί αυτή η διάχυση είναι ζωογόνος, είναι πάλλουσα.

Αγαπώ, είναι μία Λειτουργία, μία λειτουργία ζωής του «Είναι» του Ανθρώπου. Είναι η εκδήλωση του Πατέρα. Ο Πατέρας «νομιμοποίησε» τα πάντα διά του Δημιουργικού Λόγου, ώστε να εκφράζουν Τελειότητα, Ισορροπία, Αρμονία και Κάλλος. Είμαστε, λοιπόν, υποχρεωμένοι να κατανοήσουμε αυτή την Άπειρη Σκοπιμότητα, η οποία λέγεται Αγάπη και εντός της οποίας περιέχονται τα πάντα ταξινομημένα πλήρως, υπό απόλυτο έλεγχο και απόλυτη ισορροπία. Είναι σημαντικό, λοιπόν, να προσπαθούμε καθημερινά να αποδεσμευόμαστε από οποιαδήποτε σύζευξη ή έλξη με τη γη. Να εισάγουμε δημιουργικά την Πνευματικότητα στη ζωή μας.

Το Έργο του Θεού ξεκινάει από τη Θεία Βουλή, υφίσταται, εξελίσσεται, παίρνει διαδοχικές μορφές, μέχρι να φθάσει στην τελική μορφή, που θέλει ο Θείος Λόγος να παρουσιαστεί ή και να παρουσιάσει κάτι ακόμα. Η Απειρότητα του Θείου Λόγου πάντοτε έχει να παρουσιάσει καταστάσεις, ομιλίες και διδασκαλίες. Έχει να παρουσιάσει πολλά για να μας βοηθήσει να εξυψωθούμε τόσο, που να ενωθούμε, με κείνο, που γνωρίσαμε τουλάχιστον, αν όχι με την Απειρότητα του Λόγου, μ’ εκείνο το τμήμα έστω, το κομμάτι που ως Λόγος, εκπροσώπησε το Θεό πάνω στη Γη.

Θέλω, Κύριε, να το κάνω ολοφάνερα, έτσι ώστε να κατανοήσουν όλοι, παρά τον περιορισμένο τρόπο λειτουρ­γίας του ανθρώπου αυτής της εποχής, ότι φέρουν μέσα τους Θεό, ότι μπορούν να εκδηλώσουν Τέλειο Λόγο, άμεσα, γιατί αυτήν την εποχή οι δονήσεις του Άμορφου και οι δονήσεις του Εκδηλωμένου τείνουν να συντονισθούν στη Μία και Μοναδική Δόνηση, τη Δόνηση της Αρ­μονίας, που συνέχει τα σώματα που εκδηλώθηκαν κι εκεί­να που δεν έχουν εκδηλωθεί. Έτσι, τα εκδηλωμένα όντα συνδέονται με στοιχεία Πνεύματος από την Άπειρη Φλό­γα του Ανεκδήλωτου Πατέρα και οδηγούνται να ενοποιη­θούν σταδιακά, επιστρέφοντας στο Άμορφο Φως.

Μοίραζε τις σκέψεις σου στον Άνθρωπο, γιατί όσες σκέψεις κρατάς για σένα, είναι σκέψεις διάσπα­σης και διαχωρισμού, όσες μοιράζεις, είναι σκέψεις Αγάπης και Ενότητας. Αυτό που μοιράζεις, είναι Ανε­ξάντλητο, αυτό που κρατάς, εξαντλείται άμεσα. Αυτό που μοιράζεις, Θεώνεται, αυτό που κρατάς, εντάσσε­ται στο Νόμο της διττότητας και της φθοράς. Μοίραζε τις σκέψεις σου, γιατί ό,τι μοιράζεις, δοκιμάζεται από την εκδήλωσή του, από τη διάχυσή του και αναγκάζε­ται να καθαρθεί μέσα από τις διαδικασίες της Εκλέπτυνσης και της Μετουσίωσης, ολοκληρώνοντας έτσι εντός σου την ουσιαστική Κάθαρση.

Είθε ο Θεός, που μας δίνει ειρήνη, να μας κάνει ολοκληρωτικά δικούς του. Κι ας διατηρηθεί άμεμπτη ολόκληρη η ύπαρξή μας, το πνεύμα, η ψυχή και το σώμα μας, κατά τον ερχομό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Ας ηχήσει αυτό σαν μήνυμα Θείο, σαν Άγγελμα Ουράνιο μέσα στις ψυχές όλων μας
και να τις ανασύρει, όπου κι αν βρίσκονται καθηλωμένες,
όπου κι αν βρίσκονται δεσμευμένες, σ’ όποιο σημείο κι αν υστερούν,
να τις ανασύρουν και να τις πληρώσουν με Αγάπη και Φως.
Καθ’ ο μέτρον δε, Αδελφόν ελεείτε, Έλεος δι’ υμάς έλκετε.

Βλέπετε λοιπόν πώς μέσα από αυτή την Ιστορική Αλήθεια, που κανείς πιά δεν μπορεί ν’ αμφισβητήσει την εγκυρότητά της, αν και πολλοί αντιφρονούντες προσπάθησαν μέχρι σήμερα με διάφο­ρους τρόπους ν’ ανατρέψουν και ν’ αμφισβητήσουν τα διάφορα γε­γονότα που συνέβησαν σ’ αυτή την εποχή, χωρίς βέβαια να το κα­τορθώσουν, ξεπηδά, φανερώνεται και μια άλλη πλευρά της ίδιας Αλήθειας, η εσωτερική της πλευρά, πού μέχρι τώρα παρέμενε σκεπα­σμένη, και που έχει ιδιαίτερη αξία για όλους μας, γιατί θα μας βοηθήσει να μεταφέρουμε εντός μας τη ζωή και το έργο τού Κυ­ρίου μας, όχι θεωρητικά μα στην πράξη, και θα μας βοηθήσει γνωρίζοντας τις πτυχές του έργου αυτού, στη δική μας Χριστοποίηση, που είναι και ο τελικός προορισμός μας πάνω στη γη.

Η χαρά σχετίζεται με τον «ευαγγελισμό» της ειρήνης σ’ όλο τον κόσμο, στους «μακράν» και στους «εγγύς», για την πραγματοποίηση μιας νέας κοινωνίας ανθρώπων… Αυτή η ειρήνη, μαζί με την αγάπη και τη χαρά, είναι καρπός του Πνεύματος και αυτός ο καρπός αγκαλιάζει τον άνθρωπο και την ανθρωπότητα σε γη και ουρανό.

Η διατήρηση της αυτάρεσκης ικανοποίησης της συνείδησης καταναλώνει και σπαταλά το Φως. Είναι η ψεύτικη εικόνα που συντηρεί ατέλειες και καταβροχθίζει το Φως που συλλέγουμε οικοδομώντας κατεστημένα που εμποδίζουν την εξέλιξη.

Περιόδευσον τότε τοὺς Κόσμους τούτους, ἐρεύνησον τὰς ἐσχατιὰς αὐτῶν, ἐξέτασε τὰς Ἐπικρατείας μὲ τοὺς Νόμους αὐτῶν καὶ καταμάνθανε τὸν τρόπον τῆς ἐνεργείας τῶν Δυνάμεων αὐτῶν. Καὶ εἴσελθε εἰς τὰ μυστικὰ τῶν Ἁρμονιῶν.

Θεέ μου σε παρακαλώ πολύ με την Άπειρη Αγάπη Σου πότισε το σπόρο που έπεσε και σήμερα στις ψυχές και στα πνεύματά μας και Συ Κύριε φρόντισε ώστε ο σπόρος αυτός να μεγαλώσει και να δώσει καρπούς, τους πνευματικούς καρπούς, που προϋποθέτει.

Ο Λόγος, δεν έχει χώρο για έπαρση. Ας συνειδη­τοποιήσουμε, λοιπόν, ότι κάθε έπαρση για πνευματικά θέματα έχει πηγή την απόστασή μας από το Λόγο, τον Οδηγό και Υπεύθυνο για την πνευματική άνοδο του ανθρώπινου συ­νόλου και του καθενός ξεχωριστά.
Η διαχωριστική λειτουργία μέ­σα στο χωρόχρονο δίνει τροφή στον εγωισμό, με απο­τέλεσμα την ανακύκλωση του περιορισμού της ύπαρξης μέσα σ’ αυτόν. Ας ελευθερωθούμε από το διαχωρισμό, για να ελευθερω­θούμε από τους περιορισμούς που διέπουν την εκδήλωσή μας. Αν θέλουμε να δούμε πόσο «χώρο» δίνουμε στο διαχωρι­σμό, τότε ας κοιτάξουμε πόσοι περιορισμοί διέπουν τη δράση μας.

Η ατομική συνείδηση «λαός» αντιπροσωπεύει σκέψεις άτακτες, αταξινόμητες. “Εκλεκτός λαός” είναι οι πνευματικώς διαφωτισμένες και υπάκουες σκέψεις μας. Όσο οι ποικίλες καταστάσεις συνείδησης και των σκέψεών μας αφυπνίζονται με το εσώτερο φως του Χριστού και αλλάζουν τις δραστηριότητές τους σύμφωνα με την Αλήθεια, τόσο τότε εισέρχονται στις τάξεις του «εκλεκτού λαού».

Ἔχομεν ὅθεν δύο Ἀληθείας, τὴν μὲν ἐκ τῆς πείρας καὶ γνώσεως τοῦ ἀτόμου, τὴν δὲ ἐξ Ἀποκαλύψεως. Ἐὰν ἄλλοι διδάξωσιν ὑμῖν ἢ ἐδίδαξαν τὴν ἐκ πείρας καὶ ἀτομικῆς αὐτῶν γνώσεως ἢ τῆς ἰδίας αὐτῶν κρίσεως ἢ τῆς πνευματικῆς αὐτῶν ἀποδόσεως προερχομένην Ἀλήθειαν, Ἐγὼ θέλω διδάξει ὑμῖν τὴν ἐξ Ἀπο­καλύψεως.

Δεν γνωρίζετε τα Μυστήρια του Ουρανού, και μη δέχεσθε τους συμβολισμούς ως πραγματικότητα. Χρησιμεύουν μόνο ως βακτηρία για να μεταπηδήσετε σε κάτι άλλο, που ούτε γνωρίζετε, αλλά και ούτε υποψιάζεστε.

Αγάπη εστίν αξίωμα Πατρός Δημιουργού, αι απορρέουσαι δε λειτουργίαι συνθέτουν την συμπεριφορά του Πατρός προς τα Δημιουργήματα Αυτού, ήτις περιέχει Στοργήν, Τρυφερότητα, Καλωσύνην, Έλεος, Προσφοράν και Διδαχήν.

Ας μάθουμε να αγαπάμε επομένως πιο ενσυνείδητα και να καλούμε το Θεό να ενωθεί μαζί μας. Το ένα είναι απόλυτα συνδεδεμένο με το άλλο. Εάν αγαπάμε, τότε ο Θεός, ακόμα κι αν δεν Τον καλέσουμε θα μας χτυπήσει την πόρτα. Ακόμα κι αν χάσουμε αυτή την επαφή μαζί Του, θα έρθει και πάλι ο Θεός αν μπορέσουμε να μάθουμε να αγαπάμε ο ένας τον άλλο. Αν κάθε σκέψη, κάθε λόγος, κάθε πράξη είναι μια βοήθεια στον διπλανό μας, ένα στήριγμα στον κουρασμένο κι ένα χαμόγελο σ’ αυτόν που προπορεύεται από εμάς, τότε και η ταπεινοφροσύνη θα στήσει έναν περίλαμπρο θρόνο μέσα στην καρδιά μας. Έτσι χωρίς κομπασμούς και τυμπανοκρουσίες θα μάθουμε να δουλεύουμε σιωπηλά και αθόρυβα.

Η σύλληψη της ιδέας υπάρχει προ της εφαρμογής. Όμως η σύλληψη μιας ιδέας από έναν Θείο Νου, είναι ήδη ένα δημιούργημα. Είναι ήδη γεγονός. Όμως ο άνθρωπος φέρει εντός του Θείο Νου. Άρα, η σύλληψη υπ’ αυτού της ιδέας του Τέλειου Ανθρώπου, είναι ήδη ένα δημιούρ­γημα. Ο άνθρωπος, ως Ομοούσιος του Πατρός, είναι Δημιουρ­γός. Δημιουργεί διά του Λόγου και της συλλήψεως της Ιδέας.

Αγαπάτε τον κόσμο ανεξαιρέτως φίλων και εχθρών και τη ζωή με όλα τα βάσανά της. Αγαπώντας τους εχθρούς σας αποπλύνετε τη δηλητηριώδη πληγή του κακού και καθιστάτε τα βέλη του άχρηστα. Απ’ τη ζωή την ανθρώπινη η ευτυχία ανελίσσεται στα ουράνια. Κι απ’ του πόνου τ’ ανυπόφορο κέντρισμα η ευτυχία ξεφυτρώνει. Αγαπάτε άνθρωποι.

Έχει ήδη σημειωθεί η Ανατολή μιας Νέας Κοσμικής περιόδου, η περίοδος του Φωτισμού των ανθρώπων, γνωστή και ως περίοδος της Επιφάνειας του Αγίου Πνεύματος. Είναι η περίοδος που θα επικρατήσει η Αγάπη που διδάχθηκε και διαδόθηκε στη γη, κατά την οποίαν το Πνεύμα θα επικρατήσει επί της ύλης. Είναι τεράστιες οι αλλαγές και είναι ανάγκη να το συνειδητοποιήσουμε. Το ειρηνικό παράδειγμα οικοδομεί, σαν ένας λύχνος φωτίζει τους γύρω, οι οποίοι βλέπουν τα καλά έργα και πιστεύουν στον Πατέρα. Όπως όταν πέσουν σε ήρεμη θάλασσα οι ακτίνες του ήλιου τότε με την αντανάκλαση η θάλασσα μοιάζει με ήλιο, έτσι και η καρδιά των ειρηνοποιών αντανακλά στο πρόσωπό τους την ειρήνη και την μεταδίδουν και στους γύρω.

Είμαι η Αγάπη και ως Αγάπη εκδηλώνομαι προς όλους σας. Όσοι μπορείτε να Με γνωρίσετε, Με έχετε εντός σας. Μα και εσείς, που ακόμα δεν Με αναγνωρίζετε, εντός σας Με έχετε και έχω ήδη δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να Με αφομοιώσετε και να σας αφομοιώσω, εκδηλώνοντας την Απόλυτη Ενότητα του Λόγου Ανθρώπου. Αυτό είναι το Έργο Μου, το Έργο σας, το Έργο σου, Άνθρωπε, γιατί Ένας Άνθρωπος είσαι. Εκδήλωσέ το μέσα από όλους τους πόρους σου, μέσα από όλα τα στοιχεία σου και άφησέ το να σε οδηγήσει και να σε προσφέρει ως Δωρεά Ζωής μέσα στα πάντα.

Η κοινωνία του ανθρώπου με το Θεό και η ζωή σε μία κοινότητα ειρήνης είναι η ύψιστη έκφραση της ειρήνης του Θεού επί της γης. Η ειρήνη έχει μια ουράνια προέλευση κι’ ένα γήινο σκοπό. Μια αποστολή προς την ανθρωπότητα. Έρχεται σαν δωρεά για να πληρώσει τον άνθρωπο με χαρά και ευτυχία. Μια ειρήνη που να εκφράζεται στην αγάπη και στη χαρά της αδελφοποιήσεως των πάντων.

Ο Θεός δεν γνωρίζει διαιρέσεις Θρησκειών και αιρέσεις. Ο Θεός ανταποδίδει το δίκαιο και ελεεί το άδικο. Ο Κύριος Ιησούς Χριστός ως ο Ύπατος εξαγνιστής της ανθρώπινης καρδιάς και θεμελιωτής του ανθρωπισμού δεν παραλείπει να δημιουργεί συνεχώς, ακόμα και αυτή την απειροελάχιστη στιγμή, που τα λόγια αυτά δονούν το Είναι σου, αδελφέ Άνθρωπε. Είναι αναγκαίο να διατηρείς το ξεκλείδωμα της Ύπαρ­ξής σου, Άνθρωπε, διαρκώς.

Όποιος ισχυρίζεται ότι είναι σοφός και συνετός, ας δείξει τα έργα του με τον ήρεμο τρόπο της αληθινής σοφίας. Αν όμως έχει στην καρδιά του φαρμακερό φθόνο κι εριστικές τάσεις, τότε να μην ψεύδεται εναντίον της Αλήθειας. Αυτή η δήθεν σοφία δεν έρχεται απ’ τον Ουρανό, αλλά είναι γήινη, σαρκική και δαιμονική. Γιατί όπου υπάρχει φθόνος κι εριστική διάθεση, εκεί υπάρχει αναστάτωση και κάθε λογής κακό. Η σοφία όμως που έρχεται απ’ τον Ουρανό, είναι πρώτα γνήσια, ύστερα είναι ειρηνική, αγαθή, πειστική, γεμάτη ευσπλαχνία και καλούς καρπούς, αμερόληπτη και ειλικρινής. Ο καρπός της δικαιοσύνης σπέρνεται ειρηνικά από όσους επιζητούν την ειρήνη.

Οι μαθητές ρώτησαν τον Ιησού: «Γιατί οι γραμματείς λένε πως πρέπει να έρθει πρώτα ο Ηλίας;» Αυτός απάντησε: «Πρώτα θα έρθει ο Ηλίας και θα τα αποκαταστήσει όλα. Σας βεβαιώνω όμως πως ο Ηλίας ήρθε κιόλας, μα δεν τον αναγνώρισαν, και του έκαναν ό,τι ήθελαν. Έτσι κι ο Υιός του Ανθρώπου μέλλει να πάθει απ’ αυτούς». Τότε κατάλαβαν οι μαθητές πως τους μίλησε για τον Ιωάννη το Βαπτιστή. Ματθ. 17:10-13

Η κίνηση της Προσευχής μου, της συνομιλίας μου μ’ Εσένα με θέτει αυτόματα στο Νόμο της Αλήθειας, με συνδέει με την Άπειρη Πηγή της Ύπαρξης, μου διοχετεύει τη δυνατότητα να μπορώ να πραγματώνω συνειδητοποιήσεις και να προχωρώ με ισορροπία και σταθερότητα στην άνοδο και στην εξέλιξη της ύπαρξής μου.

Ο Λόγος είναι η έκφραση του Πατρός στους Κόσμους της Δημιουργίας. Άλλοτε μεν ο Λόγος εμπνέει ανθρώπους, ανθρώπινα πνεύματα και δι’ αυτών μεταφέρει τις Βουλές του Θεού, τις Οδηγίες του Θεού, τους Νόμους του Θεού στην ανθρωπότητα, άλλοτε δε, επισκιάζει καθ’ ολοκληρίαν πνεύματα ανθρώπινα και τα οδηγεί, ώστε να βοηθήσουν τους ανθρώπους, άλλοτε δε, ενανθρωπίζεται, ντύνεται δηλαδή σάρκα, σώμα ανάλογα μ’ εκείνο το σώμα το οποίο φέρουν τα όντα στον Πλανήτη στον οποίον θέλει να εμφανισθεί.

Η Ιδέα, Αδελφοί Μου, από το Βασίλειο του Πατρός, που είναι η βασιλεία των ιδεών, η βασιλεία των Ουρανών, κατέρχεται στον Λόγο και εκδηλώνεται. Εκ­δηλώνεται ως Αγάπη, Σοφία, ως Θεία Διδασκαλία και από τον Λόγο υλοποιείται ανάλογα με το βαθμό που η κάθε Υπόσταση εισδέχεται και αφομοιώνει την ιδέα την εκδηλούμενη διά του Λόγου. Διδαχθήκατε και διδάσκεστε Αέ­ναα με αντικειμενικό σκοπό να εφαρμόσετε στη γη έμπρα­κτα την υλοποίηση των ιδεών σας. Ουρανός και γη είναι τα Παγκόσμια – Συμπαντικά εξιδανικευμένα πεδία Συ­νείδησης. Είναι η εκπόρευση της Ιδέας και η γη είναι η εκτέλεση, η υλοποίηση, η εφαρμογή. Ο Λόγος, Αδελ­φοί, είναι η εκδήλωση της Τέλειας Θείας Ιδέας, μα και η εφαρμογή, η τήρηση στο υλικό πεδίο. Καλείσθε, λοι­πόν, να συλλάβετε και να αφομοιώσετε τις Θείες ιδέες που εκπορεύονται και να τις καταστήσετε τρόπο ζωής, καθη­μερινό τρόπο ζωής, καθημερινή εκδήλωση και διδα­σκαλία στον ίδιο τον Εαυτό σας και στα μέρη του Εαυ­τού σας, που είναι γύρω σας, χωρίς διακρίσεις, χωρίς περιορισμούς, χωρίς όρια, χωρίς να υπάγεσθε σε χρόνο και σε τόπο. Αυτό είναι το Μέγα Έργο, το οποίο ανατέθηκε στον Άνθρωπο, η φανέρωση της Τέλειας Δημιουργίας του Πατέρα.

Αν επιθυμείς να είσαι Θεός, θα γίνεις Θεός μέσα από τα μικρά κι ασήμαντα πράγματα, μέσα από τις μικρές καθημερινές καταστάσεις, θα γίνεις Θεός δίνον­τας ό,τι έχεις, Θεός που εκπαιδεύεται. Αλλά πάντα, σε όποιο στάδιο εκπαίδευσης συνειδητότητας της Θέωσής σου κι αν είσαι, θα δίνεις όση συνειδητότητα έχεις απο­κτήσει, όση Θεότητα έχεις χωρέσει μέσα σου. Αν δεν εκδηλώσεις τη Θεότητα που χώρεσες, δεν πρόκειται να χωρέσεις άλλο τμήμα της, δεν πρόκειται να φτάσεις να τη χωρέσεις ολόκληρη. Αν περιμένεις να μαζέψεις γνώ­ση, να μαζέψεις εμπειρία και κατόπιν, ξαφνικά, να εκδηλω­θείς ως Θεός, μέσα σε μια στιγμή, τότε είσαι τελείως, μα τελείως λάθος.

Αξίωσέ με να μάθω να κινούμαι προς όλες τις κατευθύνσεις, χωρίς όρια και περιορισμούς. Ν’ ανακαλύψω τις κρυμμένες δυνάμεις του «Είναι» μου, ν’ ανακαλύψω τις Θείες δυνατότητες που φέρω, ώστε να ενεργοποιηθεί ο Λόγος μέσα μου και να ενεργώ στο εξής ως ον ανεπτυγ­μένο, που φέρει τη Χριστική Συνείδηση εν εξελίξει και αναπτύξει.

Γίνονται συνέχεια εμβόλια στην άρρωστη ανθρωπότη­­­τα. Ένα από τα φάρμακα είμαστε κι εμείς. Κατάλληλα ­δια­μορ­φω­μέ­να από το Θεό Πατέρα κι από δονήσεις ανθρώπινες, που ­πό­νεσαν και θυσιάστηκαν στον πλανήτη γη. Έτσι έχουν θεραπεία από τον ίδιο τον Εαυτό τους, για να δουν επιτέλους τη Θεία δομή τους, για να νιώσουν ποιος ­είναι ο προορισμός τους.

Οι ιδέες οι διαυγείς και κρυστάλλινες που εκπορεύονται από την Αλήθεια και την Αγάπη του Λόγου, πάντοτε επικρατούν, παραμερίζοντας και ξεπερνώντας όλους εκείνους που τροφοδοτούν τον άνθρωπο με ιδέες ημιμάθειας, περιορισμούς και φόβους.

Τα πάντα ξεκινάνε από τον Ουρανό. Το Άγιο Πνεύμα έρχεται Αρωγός και Εμπνευστής, έμπιστος και αχώριστος σύντροφος, για την εκπλήρωση του προορισμού του Ανθρώπου. Η εγκαθίδρυση της βασιλείας των ιδεών του Ουρανού, θα γίνει με την εκδήλωση του Χριστού. Κάθε άνθρωπος θα μεγαλώσει μέσα του την «Εγώ Ειμί» Παρουσία, θα Χριστοποιηθεί. Ο Πατέρας θα δεχτεί στους Κόλπους Του τους Υιούς Του. Το Άγιο Πνεύμα θα τους συνοδεύει προσθέτοντας και το δικό του λαμπρό Φως στην άπλετη Φωτοχυσία τους.

Πατέρα Εγώ, Πατέρα Εγώ που μ’ έμαθες πως είμαι Εσύ… Πατέρα Ναέ, Σε Δοξάζω. Πατέρα Μορφή. Θεέ του Αμόρφου. Υπέροχε, Θείε Πατέρα, του Άχωρου. Η απουσία των παλμών ας στεφανώσει την Υπέρτατη Αρμονία. Πατέρα του Άχρο­νου. Η Απεραντοσύνη του Παντόχρονου ας σημάνει την Αιώνια Ροή.

Οι ιδέες θα μεταλλαχθούν. Δεν θα έχουν την ίδια κινητικότητα που τώρα παρουσιάζουν, ούτε την ίδια σύνθεση, μα ούτε και την ίδια εκδήλωση. Μπορείς να φανταστείς μια διαφορετική σκέψη, μια διαφορετική κίνηση νου; Για κάτι τέτοιο σου μιλώ. Δεν θα είναι πλέον η κίνηση της διάνοιας, που μέχρι τώρα είχες συνηθίσει και που σου επέτρεψα αυτήν τη γνωστή διακίνηση κατ’ αυτήν την εκπαίδευσή σου την πρωταρχική. Θα είναι μια διαφορετική διακίνηση του νου. Οι ιδέες δεν θα διαμορφώνονται με μια σειρά συλλογισμών, με μία σειρά διαδικασιών, αλλά η ίδια η ιδέα από τη στιγμή που θα φανερώνεται μέσα στο νου, θα είναι ολοκληρωμένη. Δεν θα έχει ανάγκη από διεργασίες ή από άλλους συλλογισμούς ή από συμπληρώσεις. Θα είναι η Ολότητα που θα αναμένει την εκδήλωση.

Ευλογώ το νου σου να χωρέσει τη Ζωή Μου, όχι ως Πρότυπο εκδηλωμένο πριν δύο χιλιάδες χρόνια, αλλά ως Ζώσα Πραγματικότητα, διαμορφώνουσα μέσα από σένα την Ουσία της Αλήθειας, τους σταθερούς βηματισμούς, που θ’ ακολουθήσει η ανθρωπότητα όλη. Άνθρωπε, ο Εαυτός σου ξεκλειδώνει τη Ζωή εν­τός σου, εμβαπτίζει μέσα σ’ αυτή τη Ζωή το Άπειρο, γιατί Άπειρη είναι η Ζωή που εν­τός σου υπάρχει και συνενώνει κάθε παλμό σε Ευλογία Υπερούσια.

Ουρανός και γη είναι τα Παγκόσμια – Συμπαντικά εξιδανικευμένα πεδία Συ­νείδησης. Είναι η εκπόρευση της Ιδέας και η γη είναι η εκτέλεση, η υλοποίηση, η εφαρμογή. Ο Λόγος, Αδελ­φοί, είναι η εκδήλωση της Τέλειας Θείας Ιδέας, μα και η εφαρμογή, η τήρηση στο υλικό πεδίο. Καλείσθε, λοι­πόν, να συλλάβετε και να αφομοιώσετε τις Θείες ιδέες που εκπορεύονται και να τις καταστήσετε τρόπο ζωής, καθη­μερινό τρόπο ζωής, καθημερινή εκδήλωση και διδα­σκαλία στον ίδιο τον Εαυτό σας και στα μέρη του Εαυ­τού σας, που είναι γύρω σας, χωρίς διακρίσεις, χωρίς περιορισμούς, χωρίς όρια, χωρίς να υπάγεσθε σε χρόνο και σε τόπο. Αυτό είναι το Μέγα Έργο, το οποίο ανατέθηκε στον Άνθρωπο, η φανέρωση της Τέλειας Δημιουργίας του Πατέρα.

Εγώ θυσιάζομαι για σένα γη, Εγώ θυσιάζομαι για σένα, Άνθρωπε, ως Λόγος Θηλεία Αρχή. Θύω τον Εαυτό Μου για την αναγωγή σου, για να λάβεις το Υπερούσιο Αυτενεργές Έλεος, για να συντονιστείς μαζί του και να λάβεις τα οφέλη του Νόμου αυτού, που ακόμα δεν συνέλαβες τον τρόπο λειτουργίας του.

Βάλτε παλμό στη μαθητεία σας. Ζήστε την. Δεν διδάσκεστε για να αποκτήσετε γνώσεις, αλλά για να ζήσετε το Χριστό, το Λόγο – Υιό και το Λόγο – Μητέρα, που είναι μέσα σας. Βάλτε παλμό σε όλες σας τις εκδηλώσεις, από την προσευχή σας μέχρι τη σκέψη σας, παλμό Αγάπης και Ενότητας.

Η Ειρήνη πρέπει ν’ αρχίζει πάντα από μέσα μας. Η εσωτερική ειρήνη ακτινοβολεί ως σεβασμός στην αξιοπρέπεια του κάθε ανθρώπου ως δημιουργήματος του Θεού, ανεξαρτήτως του τι πιστεύει ή αν πιστεύει. Η πνευματική εμπειρία συνηγορεί ότι το αντίθετο της ειρήνης δεν είναι ο πόλεμος, αλλά ο εγωισμός, ο ατομικός, ο ομαδικός ή συλλογικός, που επιδιώκει το δικό του συμφέρον. Ο εγωισμός οδηγεί στην υποτίμηση των άλλων, στην περιφρόνηση του διαφορετικού, αλλά κυρίως σε μια εσωτερική διαταραχή. Το μόνο αποτελεσματικό αντίδοτο σ’ αυτές τις ευφυείς λειτουργίες του κατώτερου νου είναι η Αγάπη.

Η θέληση είναι μία από τις απόκρυφες, εσωτερικές, ψυχοπνευματικές δυνάμεις-ικανότητες του ανθρώπου, που ρυθμίζει τις σκέψεις του, τις κινήσεις του, τις αποφάσεις και τις πράξεις του. Είναι η δύναμη, που όσο την καλλιεργεί και την χρησιμοποιεί και την δοκιμάζει κανείς τόσο την βλέπει να μεγαλώνει, να αυξάνεται και όσο αυξάνεται η θέληση, τόσο και τα απορρέοντα εξ αυτής αποτελέσματα είναι μεγαλύτερα. Αντίθετα όταν η θέληση βρίσκεται σε κατάσταση αδράνειας, μη ενεργοποιήσεως, τότε ο άνθρωπος δεν έχει τίποτα αξιόλογο να παρουσιάσει, παρασυρόμενος από διάφορες καταστάσεις. Είναι μία δύναμη την οποία ο άνθρωπος χειρίζεται κατάλληλα ή όχι, για καλό ή αντίστροφα, ανάλογα με την εσωτερική καλλιέργεια και φωτεινότητα.

Σήμερα, ημέρα γιορτής για κάθε ειρηνοποιό, χωρίς όνομα, χωρίς ηλικία, χωρίς συγκεκριμένη μορφή, ανδρόγυνο και ελεύθερο να διακηρύξει την Ενότητα που εμπνέει το Πνεύμα το ενωμένο και μη διαχωριζόμενο, στα πέρατα της Γης και του Ουρανού.

Ὁ σκοπὸς ὅμως τοῦ Ἔργου Μου δὲν ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ Μὲ ἀποκαταστήσῃ μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ εἰς τὸ νὰ φέρῃ τοὺς ἀνθρώπους καὶ ἀποκαταστήσῃ αὐτοὺς ἐν Ἐμοί. Ἀποβλέπει δὲ ἐν τῇ μεθ’ ὑμῶν ἐπικοινωνία εἰς τὸ νὰ λύσῃ πᾶσαν σοφίαν καὶ ἀπορίαν καὶ εἰς τὸ νὰ προαγάγῃ ὑμᾶς πνευματικῶς καὶ ψυχικῶς καὶ εἰς τὸ νὰ καταρτίσῃ ὑμᾶς ἠθικῶς, οὕτως ὥστε μόνοι σας, εἴτε δι’ ἐμπνεύσεως, εἴτε ἐξ ἐνοράσεως, εἴτε διὰ πολλῶν ἄλλων τῆς ἐπικοινωνίας μέσων, κατορθώσητε νὰ γνωρίσητε ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως τὸν Κόσμον, τὸν ὁποῖον κατέχω, ὁρίζω καὶ ἐκπροσωπῶ.

Μία Ὑπερτάτη Δύναμις ὑπάρχει, ἐνεργεῖ, δρᾶ καὶ βασιλεύει ἐν τῷ Ἀπείρῳ, Μία Πνευματική Ὀντότης, Μία Ἀκὲνωτος Πνευματικὴ Ἑστία, Εἷς μόνον Πνευματικὸς Νοῦς, ἐν τῷ Ἀπείρῳ διαστήματι λάμπων καὶ τοὺς σύμπαντας Ἀπείρους Κόσμους φωτίζων, Εἷς καὶ μόνον Ἀναλλοίωτος, Ἀδέκαστος, Ἄφθαστος, Ἀτελεύτητος, Ὑπερτὲλειος ἐν Τελειοτάτοις, Ὑπεραιώνιος ἐν Αἰωνίοις, Ὑπεράγαθος ἐν Ἀγαθοῖς, Ὑπὲρτατος ἐν Ὑπερτάτοις καὶ Οὗτος εἶναι ὁ πάντων Παντεπόπτης καὶ Δικαιοκρίτης ΘΕΟΣ

Πάντα ὅθεν τὰ πνευματικὰ ὄντα ὁδεύομεν πρὸς τὴν διαρκῆ ἔκστασιν, ἐν ᾗ περιλαμβάνεται ἡ Ἄπειρος Εὐτυχία, ἡ Ἁρμονία καὶ Ἄπειρος Εὐρυθμία, αἵτινες βασιλεύουν εἰς τὰ βασίλεια τῶν Ὑπερπέραν.
Ἀναγεννήσατε ἑαυτοὺς ἐν τῇ παλιγγενεσία τῆς Ζωῆς, ἵνα διὰ τῶν ὑποδειχθησομένων ὑμῖν ἐν μέλλοντι ἀναγεννήσητε καὶ τοὺς συνερχομένους μεθ’ ὑμῶν.

Η χαρά σχετίζεται με τον «ευαγγελισμό» της ειρήνης σ’ όλο τον κόσμο, στους «μακράν» και στους «εγγύς», για την πραγματοποίηση μιας νέας κοινωνίας ανθρώπων. Αυτή η ειρήνη, μαζί με την αγάπη και τη χαρά, είναι καρπός του Πνεύματος και αυτός ο καρπός αγκαλιάζει τον άνθρωπο και την ανθρωπότητα σε γη και ουρανό.

Οι εξωτερικές εκδηλώσεις δεν είναι ανεξάρτητες από την εσωτερική σου εξέλιξη και ισορροπία. Βρίσκονται σε απόλυτο συντονισμό μαζί τους και έλκονται για να σε διδάξουν και εξωτερικά, όταν δεν μπορείς να διδαχθείς με άλλο τρόπο, αλλά με τη λανθασμένη θέση σου επιζητάς να βιώσεις έντονα την κατάσταση της δυσαρμονίας που υπάρχει εντός σου, για να τη συνειδητοποιήσεις. Προσπάθησε ν’ αντιμετωπίσεις την εκπαίδευση αυτή με σωστή νοητική θέση, κατανοώντας τη σημασία της, δίνοντάς της την πραγματική εξήγηση. Δηλαδή αντιλαμβανόμενος ότι είναι προσφορά μαθητείας από Εμένα, για να μετακινηθείς από τη στασιμότητά σου, να οδηγηθείς να μεταλλάξεις τα ατελή στοιχεία που υπάρχουν μέσα σου και να τα μετουσιώσεις αποκαθιστώντας την ισορροπία.

Αυτό δεν καταλαβαίνεις, Άνθρωπε, γιατί πρέπει να ­εισχωρήσεις στην Ουσία της Ενότητας και να φύγεις από τις εξωτερικές μορφές, που τόσους αιώνες σε κρατούν στην επιφάνεια. Αποστέλλω ως Ουδέτερος Λόγος την Ευλογία προς Εσένα, για να Με χωρέσεις, και διά της αποστολής αυτής δεν εκφράζεται ο Άμορφος Λόγος, αλλά ο Λόγος ο ενανθρωπιζόμενος εξακολουθητικά στα σκηνώματα τα φέροντα όνομα, που έχει ήδη πάψει να ισχύει ως διακριτικό, αλλά παραμένει σαν σημείο κάποιας εμφάνισης πάνω στη γη του Άπειρου, Ουδέτερου Λόγου. Ευλογώ τον Άνθρωπο να Με χωρέσει στη Νέα Μου Έκφραση πάνω στη γη και στη Δημιουργία όλη.

Έχει ήδη σημειωθεί η Ανατολή μιας Νέας Κοσμικής περιόδου, η περίοδος του Φωτισμού των ανθρώπων, γνωστή και ως περίοδος της Επιφάνειας του Αγίου Πνεύματος. Είναι η περίοδος που θα επικρατήσει η Αγάπη που διδάχθηκε και διαδόθηκε στη γη, κατά την οποίαν το Πνεύμα θα επικρατήσει επί της ύλης. Είναι τεράστιες οι αλλαγές και είναι ανάγκη να το συνειδητοποιήσουμε για να μπορέσουμε να ωφεληθούμε, αδελφοί. Είναι η περίοδος που ο Πρόδρομος και Κήρυκας του Λόγου σταδιακά μεταμορφώνεται σε Ειρηνοποιό.

Η Νέα αυτή Κοσμική περίοδος, που έχει ήδη ξεκινήσει, παρουσίασε, παρουσιάζει και εκδηλώνει την πορεία του Ανθρώπου που θεώνεται με την Παρουσία του Ιωάννη-Παράκλητου. Ο Δάσκαλος Ιωάννης εκδηλώνει ενοποιημένα Έργο Υιού και Μητρός και απευθύνεται σε όλους τους ανθρώπους. Ακόμα και στους αρνητές, που είτε Τον γνωρίζουν, είτε όχι. Είναι ο νέος Ενωτής – Ειρηνοποιός των τμημάτων του ανθρώπου και φανερώνει την Αρμονία που είναι κρυμμένη σε κάθε παραφωνία του ανθρώπου.

Όταν ο άνθρωπος πεινά και διψά για τη λύτρωση, την κάθαρση, την εξιλέωση και την ένωση με το Θεό αποκαθίσταται εν Θεώ. Η έντονη αναζήτηση της Αλήθειας μας ελευθερώνει στο να λάβουμε την Κοινωνία της πνευματικής Τροφής και του Φωτός. Η Προσευχή είναι αυτή που πραγματικά χορταίνει το είναι μας.

Το Θείο Μυστήριο της Εξιλέωσης συντελείται με την απάλειψη κάθε αμαρτίας και ποινής με την προσφορά και την υπηρεσία στην εξέλιξη του ανθρώπου.

Ο περιφανής μαθητής του Λόγου – πνευματικός άνθρωπος, δεν εκφράζει απλά τα βήματα της πορείας του ανθρώπου προς την Τελείωση, αλλά φανερώνει σταδιακά και την ύψιστη υπευθυνότητα της Προσφοράς, χωρίς ν΄αναζητά καμία ανταπόδοση. Και περιφανής σημαίνει να είσαι καθαρός-διάφανος απ’ όλες τις πλευρές και σε κάθε ύψος ή βάθος. Η προσ­φορά που δεν περιέχει εντός της κανένα στοιχείο ιδιοτέλειας, κανένα στοιχείο επιθυμίας ή αναγνώρισης, είναι αυτή που εντάσσει ενεργά τον άνθρωπο στα Νέα Μυστήρια του Λόγου, που είναι το Μυστήριο της Ενότητας και το Μυ­στήριο της Ελευθερίας.

Διὰ τὰς ἀτελείας ὑμῶν ἐξέλεξα καὶ ἐκείνους, οἵτινες ἀρνητικῶς θὰ συντελέσωσι διὰ τὴν ἀνασκευήν σας καὶ ἀναγέννησίν σας. Εἰρηνεύσατε καὶ ἐστὲ ἐν Ἀπολύτῳ Ἀγάπῃ καὶ πᾶσαν ἐνέργειαν ἐξ ὑμῶν καταστήσατε κοινωνοὺς τοὺς ἑτέρους, ἵνα μὴ χάσματα δημιουργοῦνται καὶ οἱ πάντες συνέχεσθε διὰ τοῦ εἱρμοῦ ἐκείνου, ὅστις ἄνευ διακοπῶν θὰ συνεχίσῃ τὸν ἀτέρμονα δρόμον τῆς ἐξελίξεως τοῦ ἔργου.

Η πνευματική πραότητα έρχεται στον άνθρωπο όταν εγκαταλείπουμε τις ατομικές αξιώσεις που γεννάει η αυταπάτη μας ότι τα πάντα μας ανήκουν. Η κίνησή μας να μεταβούμε από τη δυστυχία της προσκόλλησης και της κτητικότητας (διαμέσου ασταθειών και κρίσιμων σημείων-απρόσμενων εμποδίων) στην πληρότητα της Θείας Γαλήνης και Ηρεμίας, είναι αυτή που μας καθιστά πράους. Είναι η στιγμή που η τρυφερότητα και η αγάπη είναι οι νέοι σύντροφοι της ζωής μας στη γη… στο ξημέρωμα της Νέας μας Ζωής, σε ένα Κόσμο Νέο. Επομένως όταν δεν σου ανήκει τίποτα (και κυρίως ό,τι συνθέτει τους συντρόφους του θανάτου) κατέχεις τα πάντα… κληρονομείς τη γη.

Υπάρχουν μεγάλα μυστήρια στην ανθρώπινη συνείδηση. Η φυλή μας έχει δοκιμάσει παράξενες εμπειρίες και θαυμάσιες αποκαλύψεις έρχονται σ’ αυτούς που εισχωρούν κάτω από την επιφάνεια των πραγμάτων. Ας στρέψουμε τα νώτα αποφασιστικά σε όλες τις μορφές αισθησιακής σκέψης και βαθμιαία θα διακρίνουμε το φως που λάμπει μέσα στο Φως. Υπό Θεία καθοδήγηση η εξαχρείωση και η κατάπτωση την οποία μόνο η κτηνωδία έχει δημιουργήσει, πρέπει να εξαγνισθεί με την κάθοδο του πυρός του Πνεύματος.

Ἀνέλθετε πρός Με, καὶ ὅταν πράγματι κατορθώσητε νὰ ἀνέλθητε, τότε θὰ ἴδητε τὸν κατοπτρισμὸν τοῦ Κόσμου Μου, ἐν τῷ βάθει τῆς ψυχῆς ὑμῶν, καὶ τότε θὰ ἀντιληφθῆτε πόσον ὁ κόσμος οὕτος εἶναι τελειότερος καὶ ὡραιότερος τοῦ ἰδικοῦ σας καὶ πόσον ἀπαιτεῖται ἐκ μέρους ὑμῶν πᾶσα προσπάθεια καὶ θυσία, διὰ νὰ ἀποκτήσητε τὴν ἱκανότητα νὰ εἰσέλθητε ἐν αὐτῷ καὶ καθέξητε τὴν ἐν αὐτῷ ἀναμένουσαν ὑμᾶς θέσιν.

Προσβλέψατε πρὸς τὸ μέλλον καὶ τοῦτο ἂς καταστῇ ὁ ὁδηγὸς ὑμῶν.

Τὸ παρὸν εἶναι ἡ κριταία ἀνάπαυλα πρὸς τὴν ἀληθῆ κατεύθυνσιν, ἀλλὰ συγχρόνως ἡ ἐπιβεβλημένη ἀναγκαὶα ὤθησις καὶ προσπάθεια ἐκ μέρους ὑμῶν, ἵνα τὸ ταχύτερον καὶ συντομώτερον πλησιάσητε πρὸ τῆς Πηγῆς, Ἐν τῇ προσπαθείᾳ ὑμῶν ταύτῃ μὴ ἀφεθῆτε νὰ ριφθῆτε ἐκ νέου εἰς τὴν ἀδράνειαν καὶ τὴν ἀμεριμνησίαν καὶ ἀφροντισίαν, αἵτινες μέχρι σήμερον διέκρινον τὰς προοπαθείας ὑμῶν. Λάβετε ὑπ’ ὄψει ὅτι ὑπεράνω ὑμῶν εὑρίσκεται πάντοτε Ἐκεῖνος, Ὅστις παρ’ ὅλην τὴν ὀλιγωρίαν καὶ ἀδιαφορίαν ὑμῶν οὐδέποτε σᾶς ἐγκατέλειψεν, ἀλλ’ εἶναι πρόθυμος νὰ σᾶς καθοδηγήσῃ, νὰ σᾶς ὑποστηρίξῃ, νὰ σᾶς συνδράμῃ, νὰ σᾶς παρέξῃ πᾶσαν δύναμιν, ἵνα ταχύτερον φθάσητε εἰς τὸν σκοπὸν τοῦ προορισμοῦ ὑμῶν.

Είναι η πρώτη και αναλλοίωτη δημιουργική εκδήλωση του Όντος. Είναι η έκφραση της συνείδησης που αναγνωρίζει την Απειρότητα και την εκδηλώνει. Η Θεία Ευχαριστία ως Μυστήριο ενώνει άμεσα την υπόσταση με την Απειρότητα ενεργοποιώντας την αίσθηση της πληρότητας στην συνείδηση και ανάλογα τις υποδοχές φανερώνει τμήμα της Αλήθειας ως πηγή Αρμονίας στο ανθρώπινο «είναι» πυροδοτώντας την δημιουργική εκδήλωση. Η Ευχαριστία είναι η Ύψιστη Μορφή Επικοινωνίας σε όλα τα επίπεδα γιατί εκδηλώνει την Ουσία των Πάντων που είναι η Ενότητα μεταξύ τους, αλλά και με τη Θεία Πηγή (Θεία Ευχαριστία). Το Δημιουργικό, Νομοτελειακά, εμπεριέχει την Ευχαριστία προς τα πάντα.

Η θέληση πάντοτε εισχωρεί στις αποφάσεις του ανθρώπου και τις επηρεάζει. Η θέληση κάνει την τελική εκλογή να εγκαταλείψει τα πάντα και ν’ ακολουθήσει τον Ιησού. Αυτό το μάθημα που αφορά την παράδοση και απομάκρυνση των παλαιών ιδεών και καταστάσεων, ώστε να μπορεί να έλθει στη ζωή του καθενός η μεγαλύτερη αύξηση καλού βασίζεται επί του Ματθαίου, επειδή ο Ματθαίος αντιπροσωπεύει τη θέληση. Κατά την αναγέννησή σου η θέληση μετατρέπεται και διδάσκεται με προσευχή πώς να σταθεροποιεί την Παγκόσμιον Ουσία. Κατά τον πνευματικό νόμο η θέληση γίνεται παραγωγός. Όταν η ατομική θέληση έχει γίνει μαθητής του Χριστού, του Πνευματικού Εγώ Ειμί, Ματθαίος, τότε η πνευματική κατά Χριστόν εκπαίδευση του ανθρώπου αρχίζει. 

Η κατάσταση της πλήρους ένωσης αρχίζει από την πρώτη ένωση. Όταν το κέλυφος της αυστηρής ατομικότητάς του σπάσει. Αυτό είναι το ξημέρωμα της Άνοιξης, που σαλπίζει την Ουράνια Αρμονία.

Ὁ Ἐρχόμενος ἐν τῷ κόσμῳ οὐκ ἐλεύσεται ἐν τῇ ὁδῷ τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ θυσιῶν, ἀλλ’ ἐν Εἰρήνῃ. Ὁ Εἰρηνοποιὸς τοῦ κόσμου οὐκ ἐκζητήσει τὴν διάσπασιν τῆς Ἀγάπης, ἀλλὰ τὸν δεσμὸν αὐτῆς ἐν μιᾷ ψυχῇ καὶ καρδία σύμπαντος τοῦ κόσμου.

Άρχισε ήδη το Έργο της Επιφανείας του Λόγου, εκ νέου στην Ανθρωπότητα, δια της Παρουσίας του Λόγου εντός των ανθρώπων. Είναι η Ζώσα Παρουσία του Λόγου, όχι μόνο ως Υιός αλλά και ως Μητέρα, ως Ένα και Αδιαίρετο. Η Υπερτέλεια Λειτουργία της Μητρός Λόγου σήμερα είναι να εναρμονίσει τον άνθρωπο για να εισδεχθεί εντός του, την Παρουσία Της μετά του Υιού, ως Ένας Εαυτός. Και αυτό είναι το Θέλημα του Πατέρα. Ευλογημένη η Άνοιξη μιας Νέας Εποχής στη γη, η φέρουσα την εκδήλωση της Θεότητας, ως Πατρομήτωρ Εαυτός Άνθρωπος.

Μην μας αφήνεις στα γνωστά και στα τετριμμένα, αλλά να ανακινείς συνεχώς την Συνείδησή μας, ώστε να εισάγονται νέες ιδέες, νέες συνθέσεις ιδεών άπειρες, ώστε να διαλύεται κάθε δογματικός περιορισμός του νου μας.

Οὐδεὶς ἐξ ὅσων μετ’ Ἐμοῦ ἐκλήθησαν ἐν τῇ ὥρᾳ ταύτῃ τοῦ θερισμοῦ ἂς ἀδιαφορήσῃ. Ἂς καταβάλλῃ πᾶσαν ἐξ αὐτοῦ προερχομένην καλὴν θέλησιν ἐν τῷ μέτρῳ τῶν δυνάμεων αὐτοῦ, ἵνα ἐξυπηρετήσῃ τὸ Ἔργον, δι’ οὗ μόνον θέλει ἀναβιβάσει ἑαυτὸν εἰς τὴν ὑψηλοτέραν πνευματικήν σφαῖραν, καὶ ὃ μέλλει νὰ διαχαράξῃ ἐν τῇ ἀνθρωπότητι τὴν καινοτόμον καὶ ἐκ θεμελίων ἀνεγερθεῖσαν ὁδὸν τῶν Νέων Ἐπαγγελιῶν, δι’ ὧν ὁ ἄνθρωπος μέλλει νὰ ἐξανθρωπισθῇ καὶ συνεχίσῃ ἐν τῇ προόδῳ τοῦ ἐκπολιτισμοῦ του τὸ διακοπὲν Ἔργον τῆς Διδασκαλίας Μου.

Η Ιδέα, Αδελφοί Μου, από το Βασίλειο του Πατρός, που είναι η βασιλεία των ιδεών, η βασιλεία των Ουρανών, κατέρχεται στον Λόγο και εκδηλώνεται. Εκ­δηλώνεται ως Αγάπη, Σοφία, ως Θεία Διδασκαλία και από τον Λόγο υλοποιείται ανάλογα με το βαθμό που η κάθε Υπόσταση εισδέχεται και αφομοιώνει την ιδέα την εκδηλούμενη διά του Λόγου. Διδαχθήκατε και διδάσκεστε Αέ­ναα με αντικειμενικό σκοπό να εφαρμόσετε στη γη έμπρακτα την υλοποίηση των ιδεών σας. Ουρανός και γη είναι τα Παγκόσμια – Συμπαντικά εξιδανικευμένα πεδία Συνείδησης. Είναι η εκπόρευση της Ιδέας και η γη είναι η εκτέλεση, η υλοποίηση, η εφαρμογή. Ο Λόγος, Αδελ­φοί, είναι η εκδήλωση της Τέλειας Θείας Ιδέας, μα και η εφαρμογή, η τήρηση στο υλικό πεδίο. Καλείσθε, λοιπόν, να συλλάβετε και να αφομοιώσετε τις Θείες ιδέες που εκπορεύονται και να τις καταστήσετε τρόπο ζωής, καθη­μερινό τρόπο ζωής, καθημερινή εκδήλωση και διδα­σκαλία στον ίδιο τον Εαυτό σας και στα μέρη του Εαυ­τού σας, που είναι γύρω σας, χωρίς διακρίσεις, χωρίς περιορισμούς, χωρίς όρια, χωρίς να υπάγεσθε σε χρόνο και σε τόπο. Αυτό είναι το Μέγα Έργο, το οποίο ανατέθηκε στον Άνθρωπο, η φανέρωση της Τέλειας Δημιουργίας του Πατέρα.

Ἡ Ἀφθαρσία τὴν φθορὰν προσδέχεται, ἵνα τὴν Ἀφθαρσίαν ἐπαναλάβῃ. Ἡ ζωὴ ἐκ τῆς φθοράς καὶ ἡ φθορὰ ἐκ τῆς ζωῆς. Οὕτω καὶ ὁ Θεὸς ἐκ τοῦ Θεοῦ καὶ ὁ ἄνθρωπος ἐξ Αὐτοῦ, οὐδέποτε δὲ ὁ Θεὸς ἐξ ἀνθρώπου. Καὶ ἂν ὁ Θεὸς ἐξ ἀνθρώπου ἐνηνθρωπίσθη, τὸν ἄνθρωπον Ἀληθῆ Θεὸν κατέστησεν, ἵνα οὗτος πάλιν εἰς τὸν Θεὸν ἐπιστρέφων Θεὸς μένῃ.

Η Αγάπη είναι η Υπέρτατη Δύναμη και Παν απορρέον, εξ αυτής προέρχεται. Η Αγάπη εκπόρευσε τη Ζωή και η Ζωή μόνο στο Φως Της υπάρχει. Και είναι ο Λόγος του Ανθρώπου Ζωή, και Ζωή είναι ο Λόγος, γιατί ο Λόγος Αγάπη Εστί. Αγάπη είναι η Θέληση που το θάνατο έκανε Ζωή. Κι έτσι η Αγάπη είναι η Δύναμη της Πίστης για ν’ αντιληφθείς τη Ζωή.

Όταν λοιπόν απευθύνομαι σε κάποιον από εσάς ξεχωριστά, η νουθεσία μου δεν αποβλέπει μόνον σ’ αυτόν, αλλά σ’ όλους μαζί. Και όταν σας λέω ότι η ακίδα που έχει κάποιος στα μάτια είναι μεγαλύτερη από του αδελφού του, αυτός οφείλει να την βγάλει πρώτος απ’ τα δικά του μάτια πριν στραφεί να ελέγξει τον αδελφό του. Σαφώς δεν υπονοώ ότι στρέφομαι σε κάποιον μεμονωμένα, αλλά σε όλους σας. Διότι μηδενός εξαιρουμένου όλοι έχετε μια ακίδα στο μάτι σας αδιακρίτως. Άλλος μεγάλη, άλλος μικρή, αλλά κανείς δεν είναι απαλλαγμένος από αυτή.

Οι με­γαλύτεροι των δασκάλων λένε ότι η αγάπη με την οποία α­γαπάμε είναι το Άγιο Πνεύμα. Υπήρξαν και μερικοί που το αμφισβήτησαν αυτό. Η αλήθεια είναι ότι η κινητήρια δύναμη που μας ωθεί να αγαπήσουμε είναι το Άγιο Πνεύμα. Η αγάπη, στην αγνότερη και πλέον αποστασιοποιημένη έκφρασή της, δεν είναι τίποτε άλλο παρά Θεός. Επίσης λέγεται ότι ο στόχος προς τον οποίο κινείται η αγάπη είναι η καλοσύνη και καλοσύνη είναι ο Θεός. Όπως ακριβώς δεν μπορούν να μιλήσουν τα μάτια μου και η γλώσσα μου δεν μπορεί ν’ αναγνωρίσει χρώματα, έτσι και η αγάπη δεν μπορεί να σχε­τίζεται με οτιδήποτε άλλο εκτός από την καλοσύνη και το Θεό.

Το Έργο σου, εαυτέ μου άνθρωπε, είναι πάρα πολύ δύσκολο. Είναι δύσκολο να είναι το ίδιο με το Έργο του Θεού. Γιατί είναι δύσκολο να καθυποτάξουμε την ύλη μας, είναι δύσκολο να καθυποτάξουμε τα συμφέροντά μας απόλυτα, ώστε να μην έχουμε κανένα συμφέρον πάνω στην ύλη. Είναι δύσκολο, αδελφοί μου, να φανερώσουμε μια ολοκληρωμένη Αγάπη, χωρίς να περιμένουμε ανταπόδοση.

Όταν ο άνθρωπος αρχίσει να εκλεπτύνει και τον υλικό φορέα του διατρέφοντάς τον με ύλη όσο το δυνατόν λεπτότερης υφής, τότε η δόνηση των εσωτερικών στρωμάτων της ύλης μεταδίδεται σε όλα μέχρι και το εξωτερικό. Βέβαια η εκλέπτυνση του ψυχοπνευματικού «είναι» και υλικού φορέα δεν συμβαδίζει απόλυτα. Χρειάζεται χρόνος μέχρι οι εσωτερικές δονήσεις να διαποτίσουν όλα τα στρώματα ύλης του υλικού φορέα. Όσο όμως περισσότερο ανέρχεται η Πνευματική υπόσταση με τόσο μεγαλύτερη ταχύτητα γίνεται και η μεταλλαγή των δονήσεων της ύλης. Αυτό βέβαια προϋποθέτει και την υποταγή και προσαρμογή του υλικού φορέα στην Πνευματική υπόσταση, γιατί αυτά τα δύο βρίσκονται σε άμεση εξάρτηση.

Η εξ Αποκαλύψεως Αλήθεια απευθύνεται και ρυθμίζει την εσωτερική λειτουργία του ανθρώπου. Χρειάζεται να μάθουμε να Την αξιοποιούμε για να προσεγγίζουμε την ανθρώπινη κατανόηση και να καταλύουμε τους περιορισμούς της. Με αυτό τον τρόπο χρησιμοποιούμε τους καρπούς Της χωρίς να δεσμευόμαστε ή να δεσμεύουμε και κυρίως χωρίς να ενισχύουμε την όποια ματαιοδοξία μας. Σαν αποτέλεσμα οι εκδηλώσεις μας εισχωρούν πιο εύκολα στο ένδον του Ανθρώπου.

Υπάρχουν Αδελφοί, Πατέρα, πρόθυμοι να μειώσουν την κάθε προσφορά, πρόθυμοι ν’ αμφισβητήσουν, ίσως ό,τι δεν μπορούν να φτάσουν οι ίδιοι, ίσως ό,τι δεν χωράει η χωρητικότητα του νου και της καρδιάς τους, πρόθυμοι και έτοιμοι να εξακοντίσουν βέλη, δυσαρμονία, σε καθέναν που προσπαθεί να εκδηλώσει τον Εαυτό Του.

Ἀπομακρυνόμενοι Ἐμοῦ οὐδὲν προσδοκᾶτε. Ἐξετάσατε ἑαυτούς, ἀνατάμετε τὸ βάθος τῆς ψυχῆς ὑμῶν, ἀναπολήσατε μίαν πρὸς μίαν τὰς στιγμὰς τοῦ παρελθόντος ὑμῶν καὶ ἀποδεχθῆτε τὴν Ἀλήθειαν.

Ανάρτηση Προσευχής της Δήμητρας Παντελοπούλου

Πατέρα Ουράνιε, ζητώ από Σένα την Ενότητα, τον ενωτικό παλμό. Απέχουμε ίσως πολύ, Ουράνιε Πατέρα, απ’ αυτό το σημείο εγκλωβισμένοι μέσα στα ξεχωριστά σκηνώματα της ύλης μας, όμως τι να ζητήσω από Εσέ; Έχεις άλλο τίποτα να δώσεις από Τελειότητα, έχεις άλλο τίποτα να δώσεις από Αγάπη, από Ενότητα; Τι να ζητήσω από Σένα, παρά μόνο την Απεραντοσύνη Σου, την Απειρότητα του Φωτός Σου, γιατί αυτά διαθέτεις, αυτά Είσαι, αυτός είναι ο Παλμός που διαχέεις στα πάντα.

Σας αποστέλλω στον κόσμο να πείτε ό,τι ακούσατε, ό,τι εζήσατε και να γίνετε Μάρτυρες της Παρουσίας Μου της Νέας στη γη. Σας ελευθερώνω από τα δεσμά του χρόνου, του χώρου και της μορφής. Σας εμπλουτίζω με Αγάπη Θεία, σας ονομάζω Υιούς και Κληρονόμους της Βασιλείας του Θεού που είναι μέσα σας.

Ο ήχος της Ανάστασης της Ολότητας του Ανθρώπου έχει σημάνει και διαμοιράζεται μέσα στα πάντα.

Ὁ ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τῆς ἀνθρωπότητος κατελθὼν καὶ ἐνσαρκωθεὶς ἐν τῷ ταπεινῷ ὑλικῷ περιβλήματι Ἰησοῦς ἄγεται ὑπὸ τῶν φθονούντων τὴν ἐλευθερίαν τῆς Σκέψεως καὶ χαλκευόντων αὐτὴν ἐν τοῖς περιωρισμὲνοις τύποις τῶν προγονικῶν παραδόσεων τοῦ στενοῦ καὶ περιωρισμένου γράμματος τῆς Γραφῆς εἰς τὸν φρικτὸν τοῦ Γολγοθᾶ τόπον ὡς ὁ ἔσχατος τῶν κακούργων, διὰ νὰ σταυρωθῇ.

Δώσε σ’ όλους μας, Πατέρα, την Αγάπη Σου να πάλλεται μέσα μας, ενεργοποίησε την καρδιά και το νου μας στον Παλμό της Ενότητας. Κάλυψέ μας μέσα στη Ροή, να τη φανερώσουμε χωρίς να εισχωρήσουν στοιχεία ανθρώπινα, αλλά στοιχεία που μεταφέρουν τη Θεία Φωταυγή Σου Ενέργεια, τους Θείους Πύρινους Λόγους Σου, για να ηχήσουν σαν μήνυμα Θείο, σαν Άγγελμα Ουράνιο μέσα στις ψυχές όλων μας και να τις ανασύρουν, όπου κι αν βρίσκονται καθηλωμένες, όπου κι αν βρίσκονται δεσμευμένες, σ’ όποιο σημείο κι αν υστερούν, να τις ανασύρουν και να τις πληρώσουν με Αγάπη και με Φως.

Φανερώνεται και μια άλλη πλευρά τής ίδιας Αλήθειας, η εσωτερική της πλευρά, πού μέχρι τώρα παρέμενε σκεπα­σμένη, και που έχει ιδιαίτερη αξία για όλους μας, γιατί θα μας βοηθήσει να μεταφέρουμε εντός μας τη ζωή και το έργο τού Κυ­ρίου μας, όχι θεωρητικά μα στην πράξη, και θα μας βοηθήσει γνωρίζοντας τις πτυχές τού έργου αυτού, στη δική μας Χριστοποίηση, που είναι και ο τελικός προορισμός μας πάνω στη γη.

Η Νέα Εποχή ελευθερώνει. Κάθε πνευματική Εξουσία και Χάρις σκοπό έχει να ελευθερώσει τον Άνθρωπο, από περιορισμούς, από πλάνη, από ημιμάθεια, από προλήψεις, από δεισιδαιμονίες, από πλεονεξία και από καθετί το οποίο τον δεσμεύει και τον καθηλώνει.

Η κοσμική εποχή μας δεν απαιτεί την επαύξηση των ταλάντων με αγαθότητα ή γνώσεις, αλλά με κατάθεση έργου που ξεκινά από τον εαυτό μας.

Ὁ Χριστὸς ἐπαρουσιάσθη ὡς ὁ Μέγας Ἐπαναστάτης τῆς ἠθικῆς τῶν Ἐθνῶν. Τὸ Θεῖον Του Στόμα ἐξέφρασε τὰς θεμελιώδεις ἀρχὰς τῆς Νέας Κοινωνίας, ἐσάλπισε τῆς Ἰσότητος καὶ τῆς Ἀλληλεγγύης τὸ ἐμβατήριον, ἐκήρυξε τὸν Θεὸν ἐν τῇ Μεγαλειώδῃ Πνευματικῇ Του Ὑποστάσει, κατέδειξε τὴν Ἰσχύν Του διὰ τῶν ἔργων Του καὶ καθώρισε τὸν πλησίον. Ἔκαμε δηλαδὴ τὰς πρώτας θεραπευτικὰς ἐπεμβάσεις εἰς τὸ ἔχον…

Ὁ θρόνος τοῦ Νέου τούτου Θεοῦ δὲν ἐστηρίχθη οὔτε ἐν τῇ νεφελοσκεπῇ κορυφῇ τῶν ὀρέων, οὔτε ἐν τῷ βάθει τῶν ὠκεανῶν, οὔτε ἐν τοῖς ἐγκάτοις τῆς γῆς, οὔτε ἐν τῇ ἀτμοσφαίρα τῇ περιβαλλούσῃ τὴν γῆν, οὔτε ἐν τῷ ὑλικῷ διαστήματι, οὒτε ἐν τῷ ἡλίῳ καὶ τοῖς ἄστροις, ἀλλ’ ἠγέρθη ἐν ταῖς ψυχαῖς τῶν ἀνθρώπων καὶ ὁ θόλος αὐτοῦ ἐν τῷ πνευματικῷ πεδίῳ πάσης νοητῆς καὶ σκεπτομένης ὑπάρξεως.

Αλήθεια, είναι ο στόχος που σου κατέδειξα, Αλήθεια όμως είναι και το μονοπάτι προς το στόχο. Το μονοπάτι αυτό, είναι η σκληρή εκπαίδευσή σου, στο οποίο κανένας δεν βαδίζει όρθιος και με το κεφάλι ψηλά. Στο μονοπάτι αυτό, δεν αφήνεις πίσω σου βήματα, αφήνεις ζωή, τη ζωή που όλους αυτούς τους αιώνες γνώριζες.

Κι αν τώρα οι συκιές δεν έχουν πια καρπό, σταφύλια κι αν δεν δίνουνε τ’ αμπέλια, κι αν απομένουν άκαρπες οι ελιές και δε βγαίνουν σοδειές απ’ τα χωράφια, κι αν πρόβατα δεν έχουν τα μαντριά και δεν υπάρχουνε βόδια στους στάβλους, ωστόσο εγώ θ’ αναγαλλιάζω για τον Κύριο, θα χαίρομαι γιατί ο Θεός με βοηθάει. Ο Κύριος είν’ ο…