Ο Πρωταρχικός Κτύπος της Συνείδησης

Όταν μέσα σε κάθε Άνθρωπο υπάρχει τέτοια Θεϊκή Πηγή Ενέργειας και Ρεύμα Ζωοποιό, πώς είναι δυνατόν να επιζητήσει τη βύθιση στην ύλη; Είναι αναπόφευκτη η αφύπνιση της ψυχής του μέσα στους αιώνες και η επιθυμία της να εντρυφήσει στην Αλήθεια, να απορροφηθεί και να κατακτηθεί από το Φως.
Η φράση:
«Εγώ το Α και το Ω, ο πρώτος και ο έσχατος, Αρχή και Τέλος» [Αποκάλυψη Ιωάννου Α΄ 1-17]
δεν αναφέρεται απλώς σε ένα θεολογικό σύμβολο, αλλά αποκαλύπτει την ταυτότητα της Πρωταρχικής Συνείδησης που ενοικεί στον άνθρωπο.
Oι ανθρωποϊδέες εκπορεύθηκαν από τον Πατέρα και περιέκλειαν μέσα τους «εν αδρανεία το “Εγώ Ειμί”» .
Αυτό σημαίνει ότι:
- Ο άνθρωπος δεν είναι εξωτερικό δημιούργημα.
- Είναι φορέας μιας εσωτερικής, θείας σπίθας.
- Το «ΕΓΩ ΕΙΜΙ» είναι ο πρώτος παλμός αυτοσυνειδησίας.
Το «ΕΓΩ ΕΙΜΙ» δεν είναι το εγωιστικό «εγώ».
Δεν είναι προσωπικότητα.
Δεν είναι ψυχολογική ταυτότητα.
Είναι η καθαρή επίγνωση της ύπαρξης.
Είναι η δήλωση της ίδιας της Ουσίας: Είμαι.
Tο «εν αδρανεία Εγώ Ειμί» έχει προορισμό την πλήρη ενεργοποίησή του .
Αυτό είναι το νόημα της ανθρώπινης πορείας.
Ο άνθρωπος:
- περνά μέσα από αντιθέσεις,
- βιώνει δυσκολίες,
- έρχεται αντιμέτωπος με εμπόδια,
ώστε να ενεργοποιήσει τις Θείες ιδιότητες που ενυπάρχουν στο «ΕΓΩ ΕΙΜΙ».
Η ζωή, λοιπόν, δεν είναι τιμωρία. Είναι μηχανισμός αφύπνισης. Οι αντιθέσεις δεν είναι εχθροί. Είναι καθρέπτες ενεργοποίησης.
Το απόσπασμα της Αποκάλυψης δηλώνει ότι το «ΕΓΩ» είναι:
- Αρχή (η εκπόρευση)
- Τέλος (η Θέωση)
Αναφέρει ότι το «Εγώ Ειμί» είναι:
«ο πρωταρχικός κτύπος κάθε Πνευματικής συνείδησης, αλλά και ο τελευταίος Υπερκόσμιος κτύπος της Ένωσης και της Θέωσης»
Άρα:
- Ξεκινάς ως αδρανής θεία ιδέα.
- Πορεύεσαι μέσα από την εμπειρία.
- Καταλήγεις σε συνειδητή Θέωση.
Η αρχή και το τέλος είναι το ίδιο σημείο — αλλά με πλήρη επίγνωση.
Η Θέωση, στο πλαίσιο του «ΕΓΩ ΕΙΜΙ», δεν είναι εξωτερική επιβράβευση.
Είναι:
- η πλήρης ενεργοποίηση της εσωτερικής Θείας Συνείδησης,
- η ανάδυση του αληθινού Εαυτού,
- η ενοποίηση με την Πηγή από την οποία εκπορεύθηκες.
Το «ΕΓΩ ΕΙΜΙ» γίνεται πλέον ζωντανή εμπειρία και όχι θεωρητική έννοια.
Η ανθρώπινη εμπειρία είναι πεδίο αντιθέσεων:
- καλό – κακό
- φως – σκοτάδι
- επιτυχία – αποτυχία
Όμως το «ΕΓΩ ΕΙΜΙ» βρίσκεται πέρα από τις αντιθέσεις.
Όταν ο άνθρωπος ταυτίζεται με:
- τα συναισθήματα,
- τις σκέψεις,
- τις μεταβαλλόμενες καταστάσεις,
χάνει την επαφή με το κέντρο του.
Όταν επιστρέφει στο «ΕΙΜΑΙ»,
εισέρχεται στην αδιαίρετη Ουσία. Εκεί δεν υπάρχουν «διάφορα».
Υπάρχει ΕΝΑ.
Η διδασκαλία του «ΕΓΩ ΕΙΜΙ» δεν είναι θεωρητική μεταφυσική.
Είναι πρακτική εσωτερική εργασία.
Βήματα ενεργοποίησης:
- Παρατήρηση του εαυτού χωρίς ταύτιση.
- Σιωπή του νοητικού θορύβου.
- Επιστροφή στη συνειδητή αίσθηση «ΕΙΜΑΙ».
Όχι:
- «Είμαι αυτό…»
- «Είμαι εκείνο…»
Αλλά απλώς:
ΕΙΜΑΙ.
Εκεί αρχίζει η μετάβαση από την προσωπικότητα στον Θείο Εαυτό.
Η διδασκαλία του «ΕΓΩ ΕΙΜΙ» δεν είναι θεωρητική μεταφυσική.
Είναι πρακτική εσωτερική εργασία.
Βήματα ενεργοποίησης:
- Παρατήρηση του εαυτού χωρίς ταύτιση.
- Σιωπή του νοητικού θορύβου.
- Επιστροφή στη συνειδητή αίσθηση «ΕΙΜΑΙ».
Όχι:
- «Είμαι αυτό…»
- «Είμαι εκείνο…»
Αλλά απλώς:
ΕΙΜΑΙ.
Το Μυστήριο της Πορείας
Οι ανθρωποϊδέες ξεκίνησαν το «μακρύ ταξίδι» τους .
Αυτό το ταξίδι είναι η ιστορία της ανθρωπότητας.
Είναι η προσωπική σου διαδρομή.
Είναι η πορεία της συνείδησης από:
Αδράνεια → Ενεργοποίηση → Ένωση → Θέωση.
Το «ΕΓΩ ΕΙΜΙ» είναι ο σπόρος.
Η ζωή είναι το χωράφι.
Η Θέωση είναι ο καρπός.

Έτσι μας αποκαλύπτεται ότι:
- Δεν αναζητούμε τον Θεό έξω από εμάς.
- Δεν περιμένουμε μελλοντική σωτηρία.
- Δεν δημιουργούμαστε εκ νέου.
Αφυπνίζουμε αυτό που ήδη είμαστε.
Το «ΕΓΩ ΕΙΜΙ» είναι:
- η κρυμμένη Θεότητα,
- η Πηγή,
- η Οδός,
- και ο Τελικός Σκοπός.
Όταν το «ΕΓΩ ΕΙΜΙ» ενεργοποιηθεί πλήρως,
ο άνθρωπος δεν λέει πλέον «πιστεύω».
Λέει:
Γνωρίζω. Είμαι. Και τότε ο Α και το Ω γίνονται ένα.
