Η Συλλογική Μετουσίωση και ο Νόμος της Ομαδικής Τελείωσης

Πρόκειται για ένα εσωτερικό πέρασμα από την ατομική πνευματικότητα στη συλλογική Θέωση. Ο Άνθρωπος δεν είναι μόνος. Η Δευτέρα Παρουσία είναι η επάνοδος του Θείου μέσα στον Κόσμο, διαμέσου του Ανθρώπου, και γίνεται δυνατή όταν το σύνολο υψώνεται. Η Εποχή της Πλάνης δίνει τη θέση της στην Εποχή της Αλήθειας. Όχι μέσα από εξωτερικά γεγονότα, αλλά από εσωτερικές γεννήσεις, από εσωτερικές Αποκαλύψεις, όπου ο καθένας καλείται να γίνει Συλλειτουργός του Θείου.

Η Αναζήτηση της Θέωσης στον Άνθρωπο – Λόγο

Η εσωτερική επιθυμία της Ουσίας του Ανθρώπου είναι να ενωθεί και να εκδηλώσει τη Μία Θέληση του Λόγου. Αυτή η επιθυμία δεν είναι προσωπική επιδίωξη ή φιλοδοξία· είναι η αληθινή εσώτερη ώθηση προς τη Θεία Εκπλήρωση, η οποία δεν επιβάλλεται από έξω, αλλά προέρχεται από τη βαθύτερη φύση του Ανθρώπου, η οποία είναι Ομοούσια με τον Θεό.

«Η Ουσία του Λόγου και η Ουσία του Ανθρώπου είναι Μία… Διακατέχεται από Μία Γνώμη, από Μία Θέληση, από Μία Βουλή.»

Η συνειδητοποίηση αυτής της ενότητας ωθεί τον Άνθρωπο να αποτινάξει τα πέπλα της πλάνης και να εκφράσει την ελεύθερη, συνειδητή βούλησή του για την πορεία επιστροφής στην Πηγή. Η Δευτέρα Παρουσία, δεν είναι ένα εξωτερικό γεγονός αλλά μια εσωτερική ενεργοποίηση του Λόγου μέσα στην καρδιά του κάθε Ανθρώπου.

Η Συλλογική Ανάταση και ο Νόμος της Εξέλιξης

Στα πλαίσια των Θείων Νόμων και Λειτουργιών, παρουσιάζεται μια σημαντική λειτουργία: η ομαδική τελείωση και η δυναμική της συνολικής ανόδου της ανθρωπότητας. Καθώς το σύνολο εξελίσσεται, ορίζεται πλέον ένα νέο επίπεδο συνειδητότητας, το οποίο δημιουργεί όρους κάθαρσης. Η ανοδική συλλογική δόνηση λειτουργεί ως νόμος, και ό,τι δεν είναι σε συμφωνία με αυτήν, απομακρύνεται αυτόματα.

Αυτή είναι μια κρίσιμη λειτουργία: ο Άνθρωπος, ενταγμένος στο Σώμα της Ανθρωπότητας, συμμετέχει ενεργά στην ανάτασή της. Δεν σώζεται ατομικά, αλλά μετουσιώνεται μέσα στην Κοινωνία των Όντων. Το σύνολο καθορίζει το πεδίο, και κάθε Άνθρωπος καλείται να συντονιστεί με την Ανώτερη Δόνηση του Ολικού Λόγου.

Η Επιστροφή του Ανυπέρβλητου Ανθρώπου – Λόγου

Ο Άνθρωπος που αποδέχεται την κλήση της Θέωσης, μεταβάλλεται από «άνθρωπο της ύλης» σε Ανυπέρβλητο Άνθρωπο – Λόγο, μετουσιωμένο, ενωμένο με τα Πάντα, δονούμενο στα Πάντα.

Αυτός ο Άνθρωπος δεν δρα πλέον ως μονάδα, αλλά ως ενσυνείδητο όργανο του Θείου Συνόλου. Οι Θείες Δυνάμεις που επανακτήθηκαν (λόγω καθάρσεως και ανάτασης) ομαδοποιούνται και λειτουργούν σαν Μία – δεν υπάρχει πια διαχωρισμός ανάμεσα στο Εγώ και στο Εμείς. Το Πνευματικό Όλον ενεργεί ενοποιημένα.

Πρόκειται για ένα εσωτερικό πέρασμα από την ατομική πνευματικότητα στη συλλογική Θέωση. Ο Άνθρωπος δεν είναι μόνος. Η Δευτέρα Παρουσία είναι η επάνοδος του Θείου μέσα στον Κόσμο, διαμέσου του Ανθρώπου, και γίνεται δυνατή όταν το σύνολο υψώνεται. Η Εποχή της Πλάνης δίνει τη θέση της στην Εποχή της Αλήθειας. Όχι μέσα από εξωτερικά γεγονότα, αλλά από εσωτερικές γεννήσεις, από εσωτερικές Αποκαλύψεις, όπου ο καθένας καλείται να γίνει Συλλειτουργός του Θείου.


Αγαπημένοι Αδελφοί Άνθρωποι,

Μπαίνουμε σε μια νέα Κοσμική Περίοδο, όπου το Πνεύμα κινεί και κατευθύνει κάθε ζώσα ύπαρξη προς τη Μετουσίωση. Δεν είμαστε πλέον μεμονωμένες συνειδήσεις σε αγώνα προσωπικής λύτρωσης, αλλά Συνειδήσεις ενός Σώματος, που καλούνται σε κοινή Ανύψωση, σε Ομαδική Θέωση.

Ο Λόγος δεν επανέρχεται μέσα από γεγονότα καιρού, αλλά γεννάται και επιστρέφει μέσα στον Άνθρωπο που δέχθηκε να αδειάσει από εαυτό, να υποταχθεί στη Μία Θέληση, να γίνει συνειδητός Δέκτης και Εκφραστής του Λόγου.

«Η Ουσία του Λόγου και η Ουσία του Ανθρώπου είναι Μία… και ο Άνθρωπος καλείται να εκδηλώσει αυτή τη Μία Θέληση…»
Η Δευτέρα Παρουσία, λοιπόν, δεν είναι προσδοκία. Είναι η ενεργοποίηση της Ομοουσιότητάς μας με το Θείο. Είναι η αναγνώριση πως Ειμί Εκείνος, όταν ταυτίζομαι μαζί Του.

Ο Άνθρωπος καλείται να αναγνωρίσει τη θέση του στο Όλον. Να πάψει να σκέφτεται μόνο για τον εαυτό του. Ο αγώνας του είναι πλέον ομαδικός. Η σωτηρία του, συλλογική. Η πτώση του, επηρεάζει το Όλον. Και η άνοδός του, ανασύρει πλήθη.

Ο Λόγος ζητά Συλλειτουργούς. Δεν επαρκεί να αγαπήσεις τον Χριστό. Ο Χριστός καλεί να Τον ενσαρκώσεις. Να γίνεις Λόγος εσύ. Να τον εκδηλώσεις μέσα στην καθημερινότητα, στη σκέψη σου, στον λόγο σου, στην πράξη σου. Και να συνεργαστείς με τα άλλα Μέλη Του.

«Ο Άνθρωπος – Λόγος μετουσιώνει την ύλη σε Πνεύμα, εκδηλώνει Αγάπη εν Συνόλω, σκέπτεται συλλογικά, αγαπά το Όλον και υπηρετεί Εκείνον μέσω όλων.»

Η Δευτέρα Παρουσία δεν είναι χρονικό σημείο. Είναι Κατάσταση Συνειδήσεως. Είναι η στιγμή που αναγνωρίζεις:

«Δεν Τον περιμένω πλέον έξω… Τον Γεννώ μέσα μου. Είμαι η Παρουσία Του. Είμαι η Φανέρωση Του. Είμαι Εκείνος. Είμαστε Εμείς.»

Η Πορεία δεν είναι πια μόνο προς τα πάνω, αλλά προς τα μέσα, κι από εκεί, προς το Όλον. Ο Εαυτός σου δεν σώζεται. Γίνεται Σωτήρας του Όλου. Όχι από εγωισμό. Αλλά από Αγάπη.

Αδελφοί Άνθρωποι,

Μην περιμένετε τη Δευτέρα Παρουσία. Ζήστε Την.
Μην επιθυμείτε τη Θέωση. Εκδηλώστε Την.
Μην αγωνιάτε για το πότε. Είναι Τώρα.

Ο Χριστός δεν επιστρέφει. Δεν έφυγε ποτέ.
Μας καλεί να Τον αναγνωρίσουμε μέσα μας και μεταξύ μας.

Όλοι μαζί. Μία Ψυχή. Ένα Σώμα. Ένα Φως.
Αυτό είναι το Έργο. Αυτό είναι το Κάλεσμα. Αυτό είναι η Διδασκαλία.