ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ

Είναι δύσκολο να μπορέσεις να εξαλείψεις τη διττότητα που είναι ριζωμένη μέσα σου, είναι δύσκολο να δεις το δύο ως ένα, όμως πρέπει να πορευθείς, πρέπει να προχωρήσεις, δεν υπάρχει άλλος προορισμός για σένα, Άνθρωπε, δεν υπάρχει άλλος δρόμος, δεν υπάρχει άλλη επιστροφή. Θα διανύσεις την ίδια πορεία που διάνυσες κατερχόμενος και θ’ αποβάλεις ό,τι συνέλεξες, έχοντας πλέον εντός σου τη συνείδηση και την πείρα, για να μπορέσεις να εκδηλωθείς ως Άνθρωπος Θεός, ως Λόγος ενοποιημένος με τον Ένα Λόγο και να καταστείς κι εσύ ένας Δημιουργός μέσα στον Δημιουργό.

Άνθρωπε, ποια είναι η Ζωή σου; Ποια είναι η Δύναμή σου; Ποια είναι η Ουσία σου; Από πού κινείσαι και πώς εκδηλώνεσαι, αν Εγώ δεν σε διέπω; Πιστεύεις πως ό,τι εκδηλώνεις σαν προσωπικότητα είναι δημιούργημα δικό σου, είναι δική σου κατάσταση, πηγάζει από μία δύναμη διαφορετική από Εμένα; Ό,τι ονομάζεις προσωπικότητα δεν είναι τίποτε άλλο, παρά η απομόνωση των στοιχείων της Ολότητάς Μου και η έκφρασή τους μ’ αυτό τον τρόπο, ώστε να φανερώνεις πλάνη.

Ο άνθρωπος που διαισθάνεται την αξία της Αγάπης και της Πνευματικής κυριαρχίας, φροντίζει να ταξινομεί την εσωτερική του υπόσταση με τις δικές τους υποδείξεις. Και μια τέτοια ταξινόμηση δεν μπορεί παρά να φέρει τα ευεργετικά αποτελέσματά της και να οδηγήσει με σίγουρο και αλάθητο τρόπο στην πηγή των υποδείξεων: Στην Αιώνια, Άπειρη Αγάπη, στο Άναρχο Πνεύμα, που εξυψώνει, ενοποιεί, μεταλλάζει τα πάντα.

Παρακαλώ, Πατέρα, μετουσίωσε την ώρα αυτή, γιατί τα λάθη αυτά τα παρέλαβα και τα παραλαμβάνω Ενώπιόν Σου. Με βαρύνουν, Πατέρα, μου ανακόπτουν την πορεία, με καθήλωσαν και δεν μου επιτρέπουν να κινηθώ πέρα από έναν κλειστό κύκλο μαθητών και ακολούθων αδρανούντων. Πατέρα, δεν αισθάνομαι τη συμμετοχή τους, τη διάθεσή τους για ένωση, για ενεργό υπηρεσία, τη διάθεσή τους να προσφέρουν, να θυσιασθούν. Δεν θυσίασαν ούτε τον εγωισμό ακόμα, ούτε την ιδιοτέλεια, ούτε τα συμφέροντα, δεν θυσίασαν τίποτα στο βωμό της Αγάπης. Ζητούν μόνο να πάρουν και να κρίνουν εκείνα τα οποία δεν δύνανται, δεν έχουν εξουσία να κρίνουν, δεν γνωρίζουν τι σκοπιμότητα εκπληρώνουν, δεν γνωρίζουν γιατί δίνονται και πού αποσκοπούν.

Μετακινηθείτε από τις απλές προσευχές, που μέχρι σήμερα μπορεί να σας βοήθησαν, αλλά δεν είναι αυτές οι οποίες θα παρουσιάσουν τον Άνθρωπο – Λόγο. Ο Άνθρωπος – Λόγος είναι πολίτης του Σύμπαντος, πολίτης της Άπειρης Δημιουργίας και οι Ιδέες του είναι Ιδέες Απείρου. Η μαθητεία σας δεν είναι μαθητεία Ανθρώπου της γης, αλλά μαθητεία Ανθρώπου του Απείρου. Γι’ αυτό κάντε αρχή, κάντε προσπάθειες επίγνωσης, συλλάβετε Νομοτέλειες, την αρχή της Νομοτέλειας της προσευχής. Διευρυνθείτε. Διευρύνετε την πίστη σας, την Αγάπη σας, τις ιδέες σας. Μην είστε ευχαριστημένοι από τίποτα, από κανένα αποτέλεσμα που μέχρι σήμερα παρατηρήσατε στη ζωή σας. Αυτά ανήκουν στις επιτυχίες και στους στόχους τους ανθρώπινους και δεν μπορούν να ικανοποιήσουν τον πολίτη του Απείρου, το διαχεόμενο και το μαθητευόμενο Άνθρωπο – Λόγο, που διδάσκεται από τον Δάσκαλο Ιωάννη και ενούμενος μαζί Του, Τον καταδεικνύει.

Είμαι ο Ιωάννης, για να σας βοηθήσω, ο Κοσμικός Αγγελιοφόρος της Νέας Κοσμικής περιόδου της Δευτέρας Παρουσίας και είμαι και ο Υιός-Λόγος-Χριστός της Νέας Παγκοσμίου Κινήσεως, της επαναστροφής των πνευμάτων της ανθρωπότητας, που κυλιέται στο βούρκο της άγνοιας και της κακότητας γιατί δεν ετήρησε τους λόγους Μου ακόμη, και εκδηλώνομαι εκφράζων το Θέλημά Μου και την Βούλησίν Μου, διότι Εγώ και ο Πατήρ είμεθα Εν, Ομοούσιοι, αδιαχώριστοι αενάως, αδιαλείπτως, χωρίς περιορισμούς, χωρίς όρια, χωρίς Αρχή και Τέλος.

Η γη αυτή δεν είναι δική σου. Ανήκει στη Δημιουργία του Θεού και θα σου αφαιρεθεί το δικαίωμα να την καταχράζεσαι και να την εξαντλείς, αλλά να οδηγηθείς στη συμμόρφωση των Θείων κανόνων του ανθρώπου που αγαπά και σέβεται τα πάντα.

Η Δύναμη αυτή που στα Θεία Πεδία καλείται Απόλυτη Αρχή, εκφράζεται στα γήινα ως Αγάπη, περιέχει τις ίδιες δονήσεις μεταφερόμενες ανάλογα στο ανάλογο πεδίο, και ενεργεί δημιουργώντας τις προϋποθέσεις της Μίας εξέλιξης σε πλήρη ταύτιση των πάντων. Μία η Απόλυτη Μονάδα στο Σύμπαν, η Δύναμή της διασπώμενη αποκτά την ποιότητα του φίλτρου, από το οποίο διέρχεται και εκφράζεται με τις Άπειρες μορφές που υφίστανται.

Τώρα όμως κατάλαβα πως όλα όσα κάνει ο Θεός, μένουν για πάντα. Τίποτα δεν μπορεί κανείς να τους προσθέσει ούτε ν’ αφαιρέσει τίποτε απ’ αυτά. Ο Θεός ενεργεί έτσι, που να τον σέβονται οι άνθρωποι. Κάνει τα ίδια γεγονότα να επαναλαμβάνονται: Ό,τι γίνεται τώρα, έχει γίνει και στο παρελθόν κι ό,τι μέλλει να γίνει, ήδη γίνεται. Εκκλ. Γ΄ 14-15

Ο άνθρωπος της γης, που ανεβαίνει την περίοδο αυτή από τη γη προς τον Ουρανό, που επιστρέφει, είναι αυτός που θα τροφοδοτήσει τον αδελφό του άνθρωπο με Θεία Ουσία, με Θεία Αγάπη. Ο Άπειρος Λόγος τροφοδοτεί Αενάως, όμως ο άνθρωπος, ο ταυτισμένος Απόλυτα με τον Λόγο, θα γίνει πλέον ο μεσοσταθμός εκείνος, που θα τροφοδοτήσει τις υποστάσεις, που δεν μπορούν να προχωρήσουν, που δεν έχουν την ανάλογη καλλιέργεια και εκλέπτυνση, που από τις επιλογές των αιώνων έχουν ίσως χάσει τον Θείο Σπινθήρα και βρίσκονται να πλανώνται αποκομμένοι πλήρως, τροφοδοτούμενοι από την Ενέργεια, που υπάρχει στο πεδίο της γης.