ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ

Η Μονάδα – Λόγος βρίσκεται σε ταύτιση με την Ψυχή και το Πνεύμα, τα περιέχει και ταυτόχρονα περιέχεται σ’ αυτά. Είναι δηλαδή Ένα Ον τρισυπόστατο, όσον αφορά την εκδήλωσή του. Σαν Ένα, λοιπόν, περιέχει τα πάντα και άρα μπορεί να εκδηλώνεται με όλους τους τρόπους. Μπορεί επομένως να λειτουργεί ενεργητικά και παθητικά, ή αλλιώς αρσενικά και θηλυκά, όπως και η καθεμιά από τις δύο άλλες μορφές του Όντος, το Πνεύμα και η Ψυχή, που ενοποιημένες, ταυτόσημες με το Λόγο, διασχίζουν τα πεδία.

Ο Θεός, αδελφοί μου, που δημιούργησε τον Άνθρωπο, την Εικόνα Του, ενδιαφέρεται πάντοτε, επειδή είναι Αγάπη, να βοηθήσει στην Εξέλιξη και Τελειοποίηση του Ανθρώπου.

Γνώριζε από τώρα ότι καθώς προχωράς αυξάνεται η γνώση και η χάρη, και βέβαια αυξάνεται το φορτίο. Ο Σταυρός είναι βαρύς όταν πλησιάζεις στον τόπο της Σταύρωσης, κι ο Σίμωνας ο Κυρηναίος είναι υπαρκτός κάθε φορά, αλλά είναι εσωτερική κατάσταση!… Διάλεξε!… Είμαι εδώ, Έτοιμος να δώσω ή να πάρω εξουσίες και κλειδιά και βιάζομαι!…

Το Πνεύμα του Κυρηναίου είναι το Πνεύμα που έχει προορισμό και Αποστολή να κάνει την έναρξη μιας Νέας Εποχής για την ανθρωπότητα. Της εποχής, που το Πνεύμα το Άγιο θα επιφωτίζει κάθε άνθρωπο, που επιζητά το Φως, που θα αποκαλύπτονται τα σκεπασμένα βαθύτερα νοήματα των Λόγων του Κυρίου. Της εποχής που οι δογματισμοί και τα όρια θα καταρρίπτονται και θα παρουσιάζεται η Αλήθεια. Της εποχής που ο άνθρωπος θα διδάσκεται και θα ανακαλύπτει την εσωτερική του Ζωή και θα μπορεί, αν θέλει, μέσω του Χριστού να επιστρέφει στον Πατέρα. Έχει προορισμό να γίνει ένας Σταθμός και ένα παράδειγμα για τον άνθρωπο που θέλει να αφιερώσει τη ζωή του στην υπηρεσία του Θείου Θελήματος.

Tο Υπέρτατο Μυστήριο της Εξιλέωσης, το οποίο παρουσιάζεται ως η Θυσία του Διδασκάλου της Αγάπης, δια του οποίου ο άνθρωπος καλείται να εξέλθει από το σκοτάδι της άγνοιας και της πλάνης. Η έλευση του νέου Φωτός παρουσιάζεται ως αναγκαιότητα για την αφύπνιση της ανθρωπότητας και την αποφυγή του πνευματικού θανάτου. Προτρέπει στον εστιασμό της Θείας αποστολής του ανθρώπου και προετοιμάζει για τις επερχόμενες κοσμικές αλλαγές.

Η προσευχή λειτουργεί ως γέφυρα μεταξύ του Θείου και του Ανθρώπινου, δημιουργώντας ένα κανάλι αέναης ροής ενέργειας που διαχέεται μέσα από την ψυχή, την καρδιά και κάθε μόριο του «Είναι». Ο άνθρωπος καλείται να αποδεσμευτεί από την αντίληψη της δυαδικότητας και να αγκαλιάσει τη Θεϊκή Ενότητα, η οποία αντικατοπτρίζεται τόσο στον εσωτερικό του κόσμο όσο και στο σύμπαν.

Ο Δάσκαλος Ιωάννης δεν μας καλεί να τον ακολουθήσουμε ως πρόσωπο.
Μας καλεί να ακολουθήσουμε το Ίχνος του Λόγου που εκείνος άφησε ζωντανό μέσα μας.

Ήλθε το πλήρωμα του χρόνου να δει η ανθρωπότητα που εβάδισε, να δει η ανθρωπότητα ότι δεν ακολούθησε τον Υιόν του Θεού, δεν ενστερνίσθηκε την Διδασκαλία του Θείου Λόγου. Ήρθε η εποχή να εισπράξει ο καθένας ότι έσπειρε, κι η ανθρωπότητα έσπειρε πορνείες και μοιχείες και απάτες, φιλαργυρία και φιλαυτία. Έσπειρε αγυρτείες, στραγγαλισμούς, διαστρέβλωση της Αλήθειας Μου που έσπειρα στη γη. Πολλοί ετόλμησαν και επαναλαμβάνω με έμφαση, ετόλμησαν να πουν ότι τα Ευαγγέλια ήταν λανθασμένα, ότι τα Ευαγγέλια είναι απηρχαιωμένα, ενώ δεν έχουν ιδέα από Ευαγγέλια, δεν έχουν ιδέα τι κρύπτουν, δεν έχουν ιδέα ότι εξεπορεύθησαν για όλα τα πεδία του Κόσμου, για όλους τους λαούς της γης, διότι η Θεία Σοφία και ο Θείος Λόγος είναι ο Θείος Υπέρτατος, Μοναδικός ­Διδάσκαλος, όχι της Οικουμένης της γης, αλλά στα Άπειρα Σύμπαντα της Δημιουργίας του Θεού.

Ο άνθρωπος δεν μετέχει της Ελευθερίας, βρίσκεται ακόμα στην κατάσταση του εγκλωβισμού, παρασυρμένος από τις καταστάσεις τις γήινες, μέσα σε πλαίσια υλόφρονων σκέψεων και περιοριστικών καταστάσεων και έλξεων του πεδίου της γης. Πρέπει να συνειδητοποιήσει την πραγματική Ελευθερία, η οποία βρίσκεται εντός της Ουσίας του. Η Ελευθερία είναι η Ουσία του, που μπορεί να πάλλεται και να δονείται στους Άπειρους Κόσμους και που μπορεί να μεταφέρεται και μέσα από τα στοιχεία της φύσης, μπορεί και εκδηλώνεται με ποικίλες μορφές, χωρίς να περιορίζεται από τίποτα.

Ο Λόγος τοποθετείται πέραν κάθε διαχωρισμού, καλώντας σε ένωση ό,τι η πλάνη, η ημιμάθεια ή η προσωπική άγνοια είχαν διαιρέσει. Δεν μένει στην επιφάνεια των φαινομένων, αλλά αγκαλιάζει κάθε τι ανθρώπινο – όχι για να το επικρίνει, αλλά για να το εξαγνίσει και να το ενσωματώσει στην Ολότητα. Αυτή η προσφορά δεν είναι απλώς συγχωρητική αλλά μετουσιωτική· είναι πράξη συνειδητής Θείας Λειτουργίας.