Ἡ ἐπικοινωνία δὲν εἶναι ἀντικείμενον, οὐδὲ πρᾶγμα ἀπορρέον ἀπὸ τῆς ὕλης, ἵνα καταβάλῃς προπαθείας καὶ ἐπιτύχῃς τοῦτο. Εἶναι αἰθέριον, ἱστάμενον ὑψηλά, εἰς ἀναριθμήτους βαθμίδας. Ἄνελθε ἵνα τὸ συλλάβῃς, ἄνελθε ἵνα τὸ κατανοήσῃς, ἄνελθε ἵνα τὸ γνωρίσῃς.
Ειμί ο προσιτός Θεός, ο καταλαμβάνων τα πάντα Αχώρως, ο καταδεκτικός Θεός. Έλθετε προς Με, καγώ θέλω εναγκαλισθή υμάς, Αδελφοί Μου, Υπερούσιοι Λόγοι, Πατέρες και Μητέρες. Έλθετε προς Με, ίνα ταυτιστείτε μετ’ Εμού εις το Εν το Απόλυτον, ίνα καταστώμεν τα πάντα εν πάσι Θεός εν εκδηλώσει και Θεός Ανεκδήλωτος. Έλθετε προς Με καγώ θέλει ανυψώσει πάντας υμάς, εις το ύψος εκείνο, απ’ όπου η Θεότης επισκοπεί, ελέγχει, κατευθύνει, δημιουργεί, αναζωογονεί, εμφυσεί την Πνοήν Της, εμφυσεί την Αγάπη Της, εις τα όντα τα οποία εξέλεξε, ίνα διαφωτίσουν την Νέα Κοσμική Περίοδο.
Η Θεία Μου Υπόσταση είναι εντός σου, Άνθρωπε. Προσπαθεί ν’ αναδυθεί συμπιέζοντας τα τοιχώματά σου, συμπιέζοντας το φρούριο, που μόνος σου έχεις στήσει, έχεις ορθώσει καλύπτοντας τη Λαμπρότητά Μου. Μα έτσι η Λαμπρότητα δεν μπορεί να σε αγγίξει, παραμένει κρυμμένη στα κατάβαθα του «Είναι» σου και δεν έχει το χώρο ν’ απλωθεί, να σ’ εμποτίσει, για να λάμψεις και συ απ’ αυτή και ν’ ακτινοβολήσεις απ’ αυτήν. Παραμένεις σκοτεινός, έχοντας έτσι μετατρέψει και το διάφραγμα (Ψυχή), που τη σκοτεινότητά σου χωρίζει από τη δική Μου Λαμπρότητα, σε μουντό κρύσταλλο, το οποίο δεν αφήνει εσένα να δεις πέρα απ’ αυτό, και τη δική μου Λάμψη δεν αφήνει ν’ αντιφεγγίσει προς τα έξω και να εκπέμψει το Φως και τη θερμότητά της. Έτσι παραμένει το κρύσταλλο ψυχρό, άνθρωπε, εσύ σκοτεινός και Εγώ αδρανής, ανενεργός εντός σου.
Ευχαριστώ τον Δάσκαλο Ολότητα Ιωάννη, που με κάθε τρόπο η Παρουσία Του και η Εκδήλωσή Του δίνει ευκαιρίες για τη φανέρωση της Ζωής.
Μη νομίσει κανείς ότι θα κάνει ατομικό δικό του έργο τώρα. Όχι. Το Έργο είναι ενιαίο μέχρις ότου πάρετε με άριστα το πτυχίο σας και είστε όχι μόνον υπό την Επιστασίαν και Κοινωνοί του Αγίου Πνεύματος, αλλά κάτοχοι Πνεύματος Αγίου, δηλαδή έχετε Πνεύμα Άγιον όλες τις ώρες. Τότε μπορείτε να αποσπαστείτε, να κάνετε υπό την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος, του Κυρίου, ένα και το αυτό είναι, ατομικό έργο, όπου θέλει ο Κύριος να σας οδηγήσει. Μέχρι τότε θα μάθετε να υπακούτε στις γενικές οδηγίες που υπάρχουν για όλους, ώστε να εξελιχθείτε και να γίνετε κατάλληλοι φορείς, που θα διερμηνεύουν και θα παρουσιάζουν το Θείο Θέλημα στη γη και θα συντείνουν στο να καλλιεργήσουν και να αναμορφώσουν την ανθρωπότητα σύμφωνα με το Θείο Σχέδιο.
Στάσου, Άνθρωπε, σωστά απέναντι σ’ αυτή την Ένωση, που η Χάρη του Θεού σού έδωσε, για να μπορέσεις ν’ αναχθείς. Πάρε απ’ την ανεξάντλητη Προσφορά, πάρε απ’ την Ανεξάντλητη Αγάπη. Γίνε ένα δοχείο, που θα χωρά το Φως, για να μπορέσεις αύριο, εκπαιδευόμενος, εκλεπτυνόμενος, να γίνεις κι εσύ η Πηγή της Ζωής και της Ύπαρξης.
Η επιλογή, λοιπόν, σύμφωνα με τα Θεία και όχι τα ανθρώπινα κριτήρια (και εδώ με τον όρο «ανθρώπινα» εννοούμε το υλικό «εγώ» του ανθρώπου, σε αντιδιαστολή με το Θείο), είναι εκείνη που θα τον φέρει να κατακτήσει βήμα με το βήμα, επιλογή με την επιλογή, τα σημεία της πορείας, που ανοδικά θα τον φέρουν πίσω στο Φως.
Είναι δύσκολο να μπορέσεις να εξαλείψεις τη διττότητα που είναι ριζωμένη μέσα σου, είναι δύσκολο να δεις το δύο ως ένα, όμως πρέπει να πορευθείς, πρέπει να προχωρήσεις, δεν υπάρχει άλλος προορισμός για σένα, Άνθρωπε, δεν υπάρχει άλλος δρόμος, δεν υπάρχει άλλη επιστροφή. Θα διανύσεις την ίδια πορεία που διάνυσες κατερχόμενος και θ’ αποβάλεις ό,τι συνέλεξες, έχοντας πλέον εντός σου τη συνείδηση και την πείρα, για να μπορέσεις να εκδηλωθείς ως Άνθρωπος Θεός, ως Λόγος ενοποιημένος με τον Ένα Λόγο και να καταστείς κι εσύ ένας Δημιουργός μέσα στον Δημιουργό.
Άνθρωπε, ποια είναι η Ζωή σου; Ποια είναι η Δύναμή σου; Ποια είναι η Ουσία σου; Από πού κινείσαι και πώς εκδηλώνεσαι, αν Εγώ δεν σε διέπω; Πιστεύεις πως ό,τι εκδηλώνεις σαν προσωπικότητα είναι δημιούργημα δικό σου, είναι δική σου κατάσταση, πηγάζει από μία δύναμη διαφορετική από Εμένα; Ό,τι ονομάζεις προσωπικότητα δεν είναι τίποτε άλλο, παρά η απομόνωση των στοιχείων της Ολότητάς Μου και η έκφρασή τους μ’ αυτό τον τρόπο, ώστε να φανερώνεις πλάνη.
Ο άνθρωπος που διαισθάνεται την αξία της Αγάπης και της Πνευματικής κυριαρχίας, φροντίζει να ταξινομεί την εσωτερική του υπόσταση με τις δικές τους υποδείξεις. Και μια τέτοια ταξινόμηση δεν μπορεί παρά να φέρει τα ευεργετικά αποτελέσματά της και να οδηγήσει με σίγουρο και αλάθητο τρόπο στην πηγή των υποδείξεων: Στην Αιώνια, Άπειρη Αγάπη, στο Άναρχο Πνεύμα, που εξυψώνει, ενοποιεί, μεταλλάζει τα πάντα.
End of content
End of content
