ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ

Ήλθε το πλήρωμα του χρόνου να δει η ανθρωπότητα που εβάδισε, να δει η ανθρωπότητα ότι δεν ακολούθησε τον Υιόν του Θεού, δεν ενστερνίσθηκε την Διδασκαλία του Θείου Λόγου. Ήρθε η εποχή να εισπράξει ο καθένας ότι έσπειρε, κι η ανθρωπότητα έσπειρε πορνείες και μοιχείες και απάτες, φιλαργυρία και φιλαυτία. Έσπειρε αγυρτείες, στραγγαλισμούς, διαστρέβλωση της Αλήθειας Μου που έσπειρα στη γη. Πολλοί ετόλμησαν και επαναλαμβάνω με έμφαση, ετόλμησαν να πουν ότι τα Ευαγγέλια ήταν λανθασμένα, ότι τα Ευαγγέλια είναι απηρχαιωμένα, ενώ δεν έχουν ιδέα από Ευαγγέλια, δεν έχουν ιδέα τι κρύπτουν, δεν έχουν ιδέα ότι εξεπορεύθησαν για όλα τα πεδία του Κόσμου, για όλους τους λαούς της γης, διότι η Θεία Σοφία και ο Θείος Λόγος είναι ο Θείος Υπέρτατος, Μοναδικός ­Διδάσκαλος, όχι της Οικουμένης της γης, αλλά στα Άπειρα Σύμπαντα της Δημιουργίας του Θεού.

Ο άνθρωπος δεν μετέχει της Ελευθερίας, βρίσκεται ακόμα στην κατάσταση του εγκλωβισμού, παρασυρμένος από τις καταστάσεις τις γήινες, μέσα σε πλαίσια υλόφρονων σκέψεων και περιοριστικών καταστάσεων και έλξεων του πεδίου της γης. Πρέπει να συνειδητοποιήσει την πραγματική Ελευθερία, η οποία βρίσκεται εντός της Ουσίας του. Η Ελευθερία είναι η Ουσία του, που μπορεί να πάλλεται και να δονείται στους Άπειρους Κόσμους και που μπορεί να μεταφέρεται και μέσα από τα στοιχεία της φύσης, μπορεί και εκδηλώνεται με ποικίλες μορφές, χωρίς να περιορίζεται από τίποτα.

Ο Λόγος τοποθετείται πέραν κάθε διαχωρισμού, καλώντας σε ένωση ό,τι η πλάνη, η ημιμάθεια ή η προσωπική άγνοια είχαν διαιρέσει. Δεν μένει στην επιφάνεια των φαινομένων, αλλά αγκαλιάζει κάθε τι ανθρώπινο – όχι για να το επικρίνει, αλλά για να το εξαγνίσει και να το ενσωματώσει στην Ολότητα. Αυτή η προσφορά δεν είναι απλώς συγχωρητική αλλά μετουσιωτική· είναι πράξη συνειδητής Θείας Λειτουργίας.

Ἡ ἐπικοινωνία δὲν εἶναι ἀντικείμενον, οὐδὲ πρᾶγμα ἀπορρέον ἀπὸ τῆς ὕλης, ἵνα καταβάλῃς προπαθείας καὶ ἐπιτύχῃς τοῦτο. Εἶναι αἰθέριον, ἱστάμενον ὑψηλά, εἰς ἀναριθμήτους βαθμίδας. Ἄνελθε ἵνα τὸ συλλάβῃς, ἄνελθε ἵνα τὸ κατανοήσῃς, ἄνελθε ἵνα τὸ γνωρίσῃς.

Ειμί ο προσιτός Θεός, ο καταλαμβάνων τα πάντα Αχώρως, ο καταδεκτικός Θεός. Έλθετε προς Με, καγώ θέλω εναγκαλισθή υμάς, Αδελφοί Μου, Υπερούσιοι Λόγοι, Πατέρες και Μητέρες. Έλθετε προς Με, ίνα ταυτιστείτε μετ’ Εμού εις το Εν το Απόλυτον, ίνα καταστώμεν τα πάντα εν πάσι Θεός εν εκδηλώσει και Θεός Ανεκδήλωτος. Έλθετε προς Με καγώ θέλει ανυψώσει πάντας υμάς, εις το ύψος εκείνο, απ’ όπου η Θεότης επισκοπεί, ελέγχει, κατευθύνει, δημιουργεί, αναζωογονεί, εμφυσεί την Πνοήν Της, εμφυσεί την Αγάπη Της, εις τα όντα τα οποία εξέλεξε, ίνα διαφωτίσουν την Νέα Κοσμική Περίοδο.

Η Θεία Μου Υπόσταση είναι εντός σου, Άνθρωπε. Προσπαθεί ν’ αναδυθεί συμπιέζοντας τα τοιχώματά σου, συμπιέζοντας το φρούριο, που μόνος σου έχεις στήσει, έχεις ορθώσει καλύπτοντας τη Λαμπρότητά Μου. Μα έτσι η Λαμπρότητα δεν μπορεί να σε αγγίξει, παραμένει κρυμμένη στα κατάβαθα του «Είναι» σου και δεν έχει το χώρο ν’ απλωθεί, να σ’ εμποτίσει, για να λάμψεις και συ απ’ αυτή και ν’ ακτινοβολήσεις απ’ αυτήν. Παραμένεις σκοτεινός, έχοντας έτσι μετατρέψει και το διάφραγμα (Ψυχή), που τη σκοτεινότητά σου χωρίζει από τη δική Μου Λαμπρότητα, σε μουντό κρύσταλλο, το οποίο δεν αφήνει εσένα να δεις πέρα απ’ αυτό, και τη δική μου Λάμψη δεν αφήνει ν’ αντιφεγγίσει προς τα έξω και να εκπέμψει το Φως και τη θερμότητά της. Έτσι παραμένει το κρύσταλλο ψυχρό, άνθρωπε, εσύ σκοτεινός και Εγώ αδρανής, ανενεργός εντός σου.

Ευχαριστώ τον Δάσκαλο Ολότητα Ιωάννη, που με κάθε τρόπο η Παρουσία Του και η Εκδήλωσή Του δίνει ευκαιρίες για τη φανέρωση της Ζωής.

Μη νομίσει κανείς ότι θα κάνει ατομικό δικό του έργο τώρα. Όχι. Το Έργο είναι ενιαίο μέχρις ότου πάρετε με άριστα το πτυχίο σας και είστε όχι μόνον υπό την Επιστασίαν και Κοινωνοί του Αγίου Πνεύματος, αλλά κάτοχοι Πνεύματος Αγίου, δηλαδή έχετε Πνεύμα Άγιον όλες τις ώρες. Τότε μπορείτε να αποσπαστείτε, να κάνετε υπό την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος, του Κυρίου, ένα και το αυτό είναι, ατομικό έργο, όπου θέλει ο Κύριος να σας οδηγήσει. Μέχρι τότε θα μάθετε να υπακούτε στις γενικές οδηγίες που υπάρχουν για όλους, ώστε να εξελιχθείτε και να γίνετε κατάλληλοι φορείς, που θα διερμηνεύουν και θα παρουσιάζουν το Θείο Θέλημα στη γη και θα συντείνουν στο να καλλιεργήσουν και να αναμορφώσουν την ανθρωπότητα σύμφωνα με το Θείο Σχέδιο.

Στάσου, Άνθρωπε, σωστά απέναν­τι σ’ αυτή την Ένωση, που η Χάρη του Θεού σού έδωσε, για να μπορέσεις ν’ αναχθείς. Πάρε απ’ την ανεξάν­τλητη Προσφορά, πάρε απ’ την Ανεξάν­τλητη Αγάπη. Γίνε ένα δοχείο, που θα χω­­­ρά το Φως, για να μπορέσεις αύριο, εκπαιδευόμενος, εκλε­­πτυνόμενος, να γίνεις κι εσύ η Πηγή της Ζωής και της Ύπαρξης.

Η επιλογή, λοιπόν, σύμφωνα με τα Θεία και όχι τα αν­θρώπινα κριτήρια (και εδώ με τον όρο «ανθρώπινα» εν­νοούμε το υλικό «εγώ» του ανθρώπου, σε αντιδιαστολή με το Θείο), είναι εκείνη που θα τον φέρει να κατακτήσει βήμα με το βήμα, επιλογή με την επιλογή, τα σημεία της πορείας, που ανοδικά θα τον φέρουν πίσω στο Φως.