O άνθρωπος δεν είναι ένα τυχαίο ον που κινείται μέσα στον χρόνο χωρίς κατεύθυνση. Μέσα στον βαθύτερο πυρήνα της ύπαρξής του υπάρχει ήδη «καταχωρημένη» μια τροχιά – μια εσωτερική πορεία εξέλιξης, ένα σχέδιο που φέρει μνήμη, εμπειρία και προορισμό.
Ο «Νους Χριστού» δεν είναι μια θρησκευτική έννοια, αλλά μία κατάσταση συνείδησης όπου: δεν υπάρχει διαχωρισμός, η γνώση είναι άμεση και ενιαία, η αγάπη είναι λειτουργική δύναμη και η σκέψη γίνεται δημιουργία.
Ο άνθρωπος δεν είναι πλασμένος για να ζει μόνο στη γη. Είναι πλασμένος για να ενώνει ουρανό και γη, να φέρνει το πνεύμα μέσα στην ύλη και να γίνεται φορέας φωτός. Η πτώση είναι η λήθη. Η ανάσταση είναι η μνήμη του Θεού μέσα μας.
Ο άνθρωπος, ενώ βλέπει τον εξωτερικό κόσμο, παραμένει τυφλός εις τον αληθινό κόσμο. Ζει μέσα εις εικόνας, σκιές και φαινόμενα, και νομίζει ότι αυτά αποτελούν την πραγματικότητα.
Όμως ο Κόσμος του Θεού δεν είναι ορατός εις τα μάτια της ύλης. Είναι κόσμος Φωτός, κόσμος νοήματος, κόσμος πνευματικής πραγματικότητος.
Η Μεγάλη Εβδομάδα δεν είναι απλώς ανάμνηση γεγονότων· είναι εσωτερική πορεία της ψυχής, μία μυστική διάβαση από το σκότος στο Φως, από τον άνθρωπο στον Χριστό. Αποκαλύπτεται ότι το Πάθος, η Σταύρωση και η Ανάσταση δεν είναι μόνο ιστορικά συμβάντα, αλλά κοσμικά και εσωτερικά γεγονότα, τα οποία επαναλαμβάνονται μέσα σε κάθε ψυχή.
Εν τη φωταυγεία της ψυχής, δεν υπάρχει σύγκρισις· υπάρχει μόνον φανέρωσις. Διότι κάθε άνθρωπος φέρει μοναδικόν τρόπον εκφράσεως του Θείου, και η αξία αυτού δεν δύναται να μετρηθεί εν σχέσει προς άλλους.
Η Σταύρωσις και η Ανάστασις του Ιησού δεν αποτελούν απλώς γεγονότα ενός Θείου Προσώπου, αλλά εκφράζουν την βαθύτατη και αδιάσπαστη σχέση μεταξύ του Θεανθρώπου και ολοκλήρου της ανθρωπότητος. Ο Χριστός δεν έπαθε μόνος Του. Έπαθε ως Εκπρόσωπος του Ανθρώπου. Δεν ανεστήθη μόνος Του.
Ανεστήθη ως Αρχή της αναστάσεως κάθε ψυχής.
Το Άγιο Πνεύμα δεν είναι έννοια ούτε διδασκαλία εξωτερική· είναι Ζωή που ενεργεί μέσα σου, Φως που αποκαλύπτει τον αληθινό σου Εαυτό. Στα έργα του Δάσκαλου Ιωάννη τονίζεται ότι εισερχόμαστε σε μία περίοδο όπου «η Χάρη του Αγίου Πνεύματος διαχέεται σε όλους τους ανθρώπους». Αυτό σημαίνει ότι οι καρποί Του δεν είναι προνόμιο ολίγων, αλλά δυναμικό όλων. Οι καρποί του Αγίου Πνεύματος δεν αποκτώνται· αποκαλύπτονται όταν ο άνθρωπος συντονιστεί με την Εσωτερική του Πηγή.
Η Θεία Μητέρα δεν είναι έννοια, ούτε απλώς συμβολισμός, αλλά ζώσα ενέργεια του Θεού μέσα στον άνθρωπο· η δεκτική αρχή του Είναι, η μήτρα της Θείας γεννήσεως, το ιερό δοχείο όπου ο Λόγος ενσαρκώνεται.
Η Μετουσίωση ως έμπρακτη εφαρμογή της Αγάπης αποτελεί μία βαθιά εσωτερική κλήση προς τον άνθρωπο να μετασχηματίσει ολόκληρη την ύπαρξή του μέσα από τη ζωντανή εμπειρία της Αγάπης. Δεν πρόκειται για θεωρία, αλλά για πράξη, για τρόπο ύπαρξης.
End of content
End of content
