Όλα τα πρόσωπα γύρω μας ενσαρκώνουν τις εσωτερικές μας δομές. Οι δομές και οι εξελίξεις στον εξωτερικό χώρο είναι ένας πολύτιμος και σαφέστατος δείκτης για την εσωτερική μας πορεία. Η εσωτερική αλλαγή καθρεφτίζεται άμεσα και στον εξωτερικό χώρο. Έτσι ορίζεται το Πεδίο δράσεως που είναι ο εξωτερικός και ο εσωτερικός χώρος. Στόχος η σταδιακή αφύπνιση της Άγρυπνης ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ στο εσωτερικό του Ανθρώπου.
Μὴν ἀπωλέσητε τὸν χρόνον τῆς παρούσης ὑμῶν ἐν τῇ γῇ ζωῆς, χρησιμοποιήσατε τοῦτον ὅπως ἐνωτισθῆτε τῶν πρώτων Ἐπαγγελιῶν ἃς Ἐγὼ προσέρχομαι νὰ φανερώσω καὶ ἃς ὁ Ἐρχόμενος καὶ ἐν τοῖς ἀνθρώποις Ἐνανθρωπιζόμενος, θέλει ἀποκαλύψει ἐν ὅλῃ τῇ φυσικῇ μεγαλοπρεπείᾳ.
Μὴ θλίβεσθε διὰ τοὺς μὴ σεβομένους τὸ ἔργον ὑμῶν, μὴ λυπεῖσθε διὰ τοὺς καθ’ ὑμῶν γενομένους κολάφους. Προσπαθήσατε μόνον ἀναδεικνύοντες τὸ εἰς ὑμᾶς ἅπαντας ἀνατεθὲν Ἔργον Μου, ἵνα φανῆτε ὅτι ὑμεῖς καὶ μόνον ἐκπροσωπεῖτε αὐτό. Καὶ ἂν ὄντως ἐννοήσητε τοῦτο κατὰ βάθος θὰ προσπαθήσητε νὰ δείξητε διὰ τῶν ἔργων σας ὅτι ὑπερέχετε πάντων κατά τε τὴν γενναιοφροσύνην, ἀνεξικακίαν καὶ ἀγαθότητα. Καὶ πᾶς κόλαφος καταφερόμενος κατὰ γενναιόφρονος καὶ ἀγαθοῦ ἐπιπίπτει κατὰ τῆς κεφαλῆς τοῦ παίσαντος πρῶτον.
Τὸ ἔργον ὅμως Ἐμοῦ καὶ ὁ σκοπὸς αὐτοῦ ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐξύψωσιν τῆς πνευματικῆς ὑμῶν Ὑποστάσεως, εἰς τὴν τελειοποίησιν τῆς ψυχικῆς ὑμῶν τοιαύτης, ἵνα τελειοποιούμενοι μόνοι ἐκ τῆς ἰδίας ὑμῶν δυνάμεως καὶ μόνης ἀντλῆτε πᾶσαν ἐξ Ἐμοῦ Ἀρωγὴν καὶ πᾶσαν τῶν ἀναφυομένων ὑμῖν ζητημάτων ἐπίλυσιν.
Τὸ κυριῶδες δὲ σημεῖον εἶναι ὅτι δὲν προκαταλαμβάνομαι παρ’ οὐδεμιᾶς ἐντοπισμένης γνώμης, ἐχούσης θέσιν δόγματος ἐν ἐμοί, διότι τὰ πάντα παραμένουσιν ἀντιπαρερχόμενα, ἐξέλιξις διὰ νὰ καταλάβωσι τὴν θέσιν αὐτῶν, ἀλλὰ τὰ ὁποῖα ἐμφανίζονται ἀεὶ μὲ τὴν μορφὴν τῆς τελειότητος ἐπὶ τὰ πρόσω.
Ὅσον περισσότερον ἐκ τῶν ὑμῶν θύετε, τόσον περισσότερον ἐκ τῶν Ἐμῶν ἀπολαμβάνετε.
Οὐδὲν ἀπρονόητον οὐδὲ ἠμελημένον παρὰ τῷ Θεῷ· πάντα σκοπεύει ὁ ἀκοίμητος ὀφθαλμός· πᾶσι πάρεστι σκορπίζων ἑκάστῳ τὴν σωτηρίαν. Πολλάκις γοῦν καὶ ἐν τοῖς μικροτάτοις ἡ σοφία αὐτοῦ καὶ ἡ πρόνοια διαφαίνεται
Αυτό που έγινε, ακόμα γίνεται. Κι όσα είναι να γίνουν, ήδη έγιναν (Εκκλ. Γ΄ 15).
Ἂς μὴν ἀνατρέχητε εἰς τὸ παρελθόν, διότι τὸ παρελθὸν εἶναι παρελθόν. Καὶ τὰ γινόμενα οὐκ ἀπογίνονται.
Ἐπιζητήσατε ἀπὸ σήμερον καὶ ἐφεξῆς ἀνατρέχοντες εἰς τὸ παρελθόν, νὰ παραδράμητε τοῦτο, χωρὶς νὰ σταματήσητε τὰ πρόσω βαδίζοντα βήματα ὑμῶν, ἀλλὰ ἀπ’ ἐναντίας, ἐρευνῶντες καὶ ἐξετάζοντες ἐπισταμένως, νὰ σημειώσητε τὰ σφάλματα, εἰς ἃ ὑπεπέσατε, διὰ νὰ μὴν ἐπαναλάβητε αὐτά.
Οι ιδέες οι διαυγείς και κρυστάλλινες που εκπορεύονται από την Αλήθεια και την Αγάπη του Λόγου, πάντοτε επικρατούν, παραμερίζοντας και ξεπερνώντας όλους εκείνους που τροφοδοτούν τον άνθρωπο με ιδέες ημιμάθειας, περιορισμούς και φόβους.
Όσο όμως και αν υπάρχουν στοιχεία αντιπαλότητας ισχυρά και πολεμική άνευ όρων, τα πάντα θα εξαναγκασθούν να υποκύψουν και να εξουδετερωθούν από τις ακτίνες του Θείου Φωτός της Αληθείας. Θα διασκορπιστούν τα σκοτεινά νέφη, τα οποία συσωρεύονται πάνω στην ανθρωπότητα, με σκιές που δεν επιτρέπουν στους ανθρώπους της “πεδιάδας” να βρουν την αληθινή οδό, που είναι στην κορυφή του “όρους”. Εκεί όπου ανεγείρεται και ανυψούται ο Πάνσεπτος και Περικαλλής Ναός της Θείας Αλήθειας και Δικαιοσύνης.
