6. «Και είπε Κύριος· ιδού γένος έν και χείλος έν πάντων, και τούτο ήρξαντο ποιήσαι, και νυν ουκ εκλείψει απ’ αυτών πάντα, όσα αν επιθώνται ποιείν». Και είπε ο Θεός: «να ένας λαός με μία γνώμη σε όλους, που άρχισαν να κάνουν αυτό το έργο. Ας μην τους λείψει τίποτε από όσα επιθυμούν να κάνουν».
Με την πρώτη ματιά φαίνεται, ότι ο Θεός δεν επεμβαίνει στα έργα των ανθρώπων, αλλά τους αφήνει να προχωρήσουν σύμφωνα με τις επιθυμίες που εκδηλώνουν. Είναι ένας άλλος τρόπος διδασκαλίας του Θεού προς τους ανθρώπους, να τους αφήνει να βλέπουν το αποτέλεσμα των λαθεμένων κατευθύνσεων και επιθυμιών τους, από τα αποτελέσματα που έρχονται σαν συνέπεια της κάθε πορείας, της κάθε επιθυμίας, του κάθε έργου. Είναι η ενεργοποίηση του Νόμου της ανταπόδοσης, που γίνεται από τον ίδιο τον άνθρωπο.
Μακάριοι είναι όσοι έχουν καθαρή καρδιά, γιατί αυτοί θα δουν το Θεό.
Ο Νόμος της Αγάπης
Ἀνὲλθετε μέχρις Ἐμοῦ καὶ ἀντλήσατε ἐκ τῆς Ἀθανάτου Πηγῆς Μου τὸ Ὕδωρ τῆς Αἰωνίου Ζωῆς, τὸ ὁποῖον θὰ καταστήσῃ τὴν ὕπαρξιν ὑμῶν Ἄφθαρτον καὶ Αἰώνιον.
Ἀντλήσατε Φῶς ἐκ τοῦ Φωτός Μου. Τὸ Φῶς τὸ ἐξ Ἐμοῦ ἐκπηγάζον εἶναι τὸ Φῶς τῆς Ἀληθείας, τὸ Φῶς τῆς Ἀφθάρτου Ζωής, τὸ Φῶς τῆς Αἰωνιότητος, τὸ Φῶς τῆς Ὕπερθεν Σοφίας, τὸ Φῶς τῆς Ὑπερκοσμίου Δικαιοσύνης.
Καταστήτε Φάροι, ἵνα ὁδηγήσητε τοὺς εἰσπλέοντας ἐν τῷ Κόσμῳ τῆς Αἰωνίας Εὐτυχίας καὶ Μακαριότητος, ἐν τῷ Κόσμῳ τῆς Ἀληθείας καὶ τῆς Ἀδεκὰστου Θείας Δικαιοσύνης, ἐν τῷ Κόσμῳ τῆς Ἀρετῆς καὶ τῆς ἐπιγνώσεως τοῦ Καλοῦ καὶ Ἀγαθοῦ, ἐν τῷ Κόσμῳ εἰς τὸν ὁποῖον βασιλεύει ἡ ἄδολος καὶ εἰλικρινὴς Ἀγάπη καὶ ὅπου ἡ ὑλικὴ ἐντρυφή, ἡ ματαιοδοξία, τὸ συμφέρον καὶ ἡ κακία οὐδαμοῦ ἀνευρίσκονται, διότι εἶναι ὁ Νὲος Κόσμος τῆς Τελειότητος καὶ Ἀφθαρσίας, τῆς ἀπονομῆς τῆς Θείας Δικαιοσύνης πρὸς τὴν ἐνηλικιουμὲνην ἀνθρωπότητα, ὁ Κόσμος τῆς Αἰωνιὸτητος.
7. «Δεύτε και καταβάντες συγχέωμεν αυτών εκεί την γλώσσαν, ίνα μη ακούσωσιν έκαστος την φωνήν του πλησίον».
Μακάριοι είναι οι ειρηνοποιοί, γιατί αυτοί θα ονομαστούν γιοί του Θεού.
Όταν φωτιστούμε από την ένωσή μας με το Θεό γινόμαστε παιδιά Του συνειδητά και ειρηνοποιοί. Δεν μπορούμε να φέρουμε γαλήνη στους άλλους αν δεν έχουμε ενεργοποιήσει την ενότητά μας με το Θεό. Όταν η καρδιά μας υψωθεί από τη Θεία Παρουσία, τότε παύει κάθε ροπή για φιλονικία γιατί μας έχει συνεπάρει η αγάπη για το Θεό.
O άνθρωπος του Θεού, εργάζεται για την ειρήνη καταπραΰνοντας τους θυμούς των οργισμένων, λύνοντας τις διαφορές μεταξύ αυτών που φιλονικούν και συμφιλιώνοντας αυτούς που βρίσκονται σε κατάσταση έχθρας.
Και έτσι εργάζεται την Eιρήνη του Θεού δηλαδή αυτή την Eιρήνη, που γεμίζει τις καρδιές από σεβασμό και αγάπη προς τον οποιονδήποτε συνάνθρωπο…
8. «Και διέσπειρεν αυτούς Κύριος επί πρόσωπον πάσης της γης, και επαύσαντο οικοδομούντες την πόλιν και τον πύργον». Φαίνεται πως ο Θεός άλλαξε γνώμη και ενήργησε και επήλθε η Σύγχυση. Αυτό είναι ένας τρόπος εξήγησης, για να γίνει κάτι άλλο κατανοητό. Στην πραγματικότητα η απομάκρυνση από το Θείο Νόμο, τα λαθεμένα σχέδια, τα ακατάλληλα υλικά, που χρησιμοποίησαν οι άνθρωποι, ήταν αυτά που έφεραν το αποτέλεσμα. Γιατί ο άνθρωπος προσπάθησε ν’ ανυψωθεί στο Πνευματικό Πεδίο του «Ουρανού» με τις δικές του γνώσεις και ιδέες, που εδώ ονομάζονται «πλίνθοι» και «λάσπη». Και οι ακατάλληλες ιδέες και γνώσεις έφεραν το αποτέλεσμα, δηλαδή τη Σύγχυση. Εξωτερικά φαίνεται σαν επέμβαση του Θεού, ο οποίος ανέτρεψε το έργο και έφερε το αποτέλεσμα, ενώ βλέποντας βαθύτερα γνωρίζουμε, ότι το αποτέλεσμα ήταν το κατάλληλο, η ανάλογη συνέπεια για τη λαθεμένη ενέργεια και τοποθέτηση, που προέρχεται από την αέναη λειτουργία των Νόμων του Θεού, που είναι όχι μόνον Αναλλοίωτοι και Αμετάβλητοι, μη υποκείμενοι σε καμιά μεταβλητότητα μέσα στο χωροχρόνο, αλλά είναι και Αυτενεργείς.
Οι άνθρωποι, αγνοώντας τη λειτουργία των Νόμων του Θεού, κατασκευάζουν έναν ανθρωπόμορφο Θεό, με σκέψη και ενέργειες ανθρώπινες, και αυτός ο Θεός επεμβαίνει στα ανθρώπινα έργα και άλλοτε τα προωθεί και άλλοτε τα ματαιώνει. Δεν συνέλαβαν ακόμη τον Άμορφο, Πανταχού Παρόντα Θεό, που η Άπειρη Πανσοφία Του νομοποίησε κάθε σχέση και κάθε εκδήλωση στην Άπειρη Δημιουργία Του. Έτσι, την Αυτενέργεια των Θείων Νόμων εξηγούν σαν επέμβαση Προσωπική του Θεού.
Αλλά οι Νόμοι του Θεού είναι η εύτακτη τοποθέτηση και επεξεργασία των Αρχών του Όντος, ή των Θείων Ιδεωδών, σε έκφραση και εκδήλωση σε όλη την απειρότητα της Δημιουργίας. Είναι καιρός να διευρύνουμε το Πνεύμα μας σε συλλήψεις και τοποθετήσεις Παγκοσμιότητας, ξεφεύγοντας από τα στενά όρια του κάθε περιορισμού του νου μας.
Μόνο Πνευματικά πράγματα είναι υπαρκτά και πραγματικά και Άφθαρτα και Αιώνια. Όλες οι άλλες δυσαρμονίες και οι περιορισμοί στον Κόσμο των φαινομένων, στους αισθητούς Κόσμους, είναι το αποτέλεσμα εσφαλμένων σκέψεων και δοξασιών του ανθρώπου. Ο άνθρωπος μπορεί να εξαλείφει αυτές τις καταστάσεις με το να εξαλείφει την πλάνη από το νου του. Μπορεί να πραγματοποιήσει αυτή την αλλαγή, αν αντιληφθεί ότι η Δημιουργία του Θεού είναι παν ό,τι υπάρχει και ότι αυτή η Δημιουργία είναι «καλή λίαν», υποκείμενη στη Θεία Νομοτέλεια, με την οποία είναι υποχρεωμένος να εναρμονισθεί και προς την οποία είναι ακόμη υποχρεωμένος να συμμορφωθεί.
Μ’ αυτόν τον τρόπο, Θεία ιδεώδη σταθεροποιούνται στο νου και εκφράζονται σιγά σιγά, φέροντας σε εκδήλωση την Τελειότητα, η οποία πάντα υπάρχει στο Ιδεώδες. Τηρώντας το Νόμο της ορθής Σκέψης, εκπληρώνουμε κατά μεγάλο μέρος τον προορισμό μας ως ανθρώπινες λογικές υποστάσεις, προοριζόμενες να καταστούμε Εικόνες και Ομοιώματα Θεού. Όταν νομίζουμε, ότι με εξωτερικούς ή διανοητικούς και ψυχικούς τρόπους ή με άλλα μέσα, αντίθετα με τους Θείους Νόμους, θα συναντήσουμε το Θεό ή θα φτάσουμε στον «Ουρανό», Σύγχυση πάντοτε θα είναι το αποτέλεσμα και ματαίωση. Μόνο με το ενδότερο Πνεύμα της Αλήθειας μπορούμε να γνωρίσουμε την Υπέρτατη Πνευματική Αλήθεια, τη «Βασιλεία των Ουρανών».
Μακάριοι είναι όσοι διώκονται εξαιτίας της δικαιοσύνης, γιατί η βασιλεία των ουρανών είναι δική τους.
Ενισχύω κάθε άνθρωπο που επικαλείται τον Πατέρα, που ζητά να γνωρίσει το Δημιουργικό Λόγο της εκδήλωσής Του. Ενισχύω την κάθε ύπαρξη που Τον αναζητά και αγωνίζεται να λάβει τη βοήθειά Του.
Καθιστώ τους παλμούς που διαπερνούν το είναι μας, άυλα χέρια που διαχέουν Ευλογία. Καθιστώ τις σκέψεις και τα βιώματά μας τον Άρτο της Αλήθειας που μας ελευθερώνει. Καθιστώ τη ροή της Ενέργειας, Ουσίας της Ζωής… και ρέω σαν Μελωδία, σαν Αρμονία, σαν Άρωμα, σαν Αγίασμα, σαν Bάπτιση, σαν Γέννηση και Ανάσταση.
9. «Διά τούτο εκλήθη το όνομα αυτής Σύγχυσις, ότι εκεί συνέχεε Κύριος τα χείλη πάσης της γης, και εκείθεν διέσπειρεν αυτούς Κύριος επί πρόσωπον πάσης της γης». Έτσι φτάσαμε στο τέλος, στο αποτέλεσμα, και αυτό είναι, ότι σταμάτησε η κακή, η παράνομη οικοδομή· και αυτή η οικοδομή ονομάστηκε Σύγχυση, για να διδάσκει πάντα στους αιώνες τους ανθρώπους, πως όταν απομακρύνονται από το Θεό και τους Νόμους Του, οικοδομούν χωρίς να οδηγούνται από την Αλήθεια, αλλά από τον εγωισμό τους και τις φιλοδοξίες τους, και Σύγχυση θα είναι πάντα το αποτέλεσμα.
Μακάριοι θα είστε όταν, εξαιτίας Μου, οι άλλοι, θα σας συκοφαντήσουν, θα σας βρίσουν, θα σας καταδιώξουν και θα σας κακολογήσουν. Να χαίρεστε, τότε, και να αγαλλιάζετε, γιατί η ανταμοιβή σας θα είναι μεγάλη στους ουρανούς. Έτσι καταδίωξαν και τους προφήτες που έζησαν πριν από σας.
Όσοι είναι προσηλωμένοι στα επίγεια, δεν καταλαβαίνουν την αξία της πνευματικής ζωής. Συχνά κοροϊδεύουν τον πνευματικό άνθρωπο και προσπαθούν να τον βλάψουν. Έτσι ο άνθρωπος γίνεται μεγαλόψυχος στην άγνοια και την κακία που συναντά γύρω του. Μόνο μια φωτισμένη ψυχή μπορεί να εκδηλώσει μεγάλη υπομονή και ανοχή και γαλήνη στις συγκρούσεις και στις αντιθέσεις της ζωής. Δεν υπάρχει αντεκδίκηση.
Φ΄. Όσο ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται περισσότερο την ύπαρξη και την ενεργοποίηση της Θείας του Ουσίας, τόσο περισσότερο συνειδητοποιεί την ενότητα των πάντων. Η ενότητα δεν είναι κάτι θεωρητικό, δεν είναι κάτι που εκφράζεται με λόγια, δεν είναι κάτι που περιγράφεις με ωραίες εκφράσεις και λόγια γεμάτα ρητορικά σχήματα. Η ενότητα είναι κάτι που το νιώθεις και που το βιώνεις.
Δ. ΤΟ ΑΛΑΤΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ: Εσείς είστε το αλάτι της γης. Αν το αλάτι χάσει την αρμύρα του, πως θα μπορέσει να αλατίσει; Τότε δεν θα αξίζει παρά να πεταχτεί έξω και να το καταπατήσουν οι άνθρωποι. Εσείς είστε το φως του κόσμου. Μια πόλη που είναι χτισμένη σε βουνό δεν μπορεί να κρυφτεί. Το λυχνάρι μπαίνει στον λυχνοστάτη για να φωτίζει όλους τους ανθρώπους.
Φ. Πρέπει να δεχτείς την άρνηση και τη μη Αγάπη να σε περιβάλλει και να μην αντιδράς, αλλά ν’ αγαπάς, γιατί μόνον έτσι αποκτάς το δικαίωμα να γεννήσεις Ζωή, να μετουσιώσεις και να ενώσεις, να εκδηλωθείς σαν Ουδέτερη εκπροσώπηση του Θεού Λόγου και να φανερώσεις την Ανάσταση του Συνόλου του Εαυτού.
Α. Μόνο η προς το Θεό πίστη και η προς αλλήλους αγάπη θα είναι η μοναδική πυξίδα, που θα καθοδηγήσει τις τύχες της ανθρωπότητας και θα την οδηγήσουν σε μία αιώνια ειρήνη και πανανθρώπινη ευτυχία.
Ατυχώς η κακόβουλη δύναμη της αντίδρασης τμημάτων του ανθρώπου δεν σταμάτησε από καταβολής κόσμου να αντιστρατεύεται και καταπολεμά το Θείο Δημιουργικό Έργο.
Όσο όμως και αν υπάρχουν στοιχεία αντιπαλότητας ισχυρά και πολεμική άνευ όρων, τα πάντα θα εξαναγκασθούν να υποκύψουν και να εξουδετερωθούν από τις ακτίνες του Θείου Φωτός της Αληθείας. Θα διασκορπιστούν τα σκοτεινά νέφη, τα οποία συσωρεύονται πάνω στην ανθρωπότητα, με σκιές που δεν επιτρέπουν στους ανθρώπους της “πεδιάδας” να βρουν την αληθινή οδό, που είναι στην κορυφή του “όρους”. Εκεί όπου ανεγείρεται και ανυψούται ο Πάνσεπτος και Περικαλλής Ναός της Θείας Αλήθειας και Δικαιοσύνης.
Ευλογώ τα χέρια σου να δώσουν τον παλμό τους σε κάθε χέρι, που αδυσώπητα επιτίθεται, χτυπά, παραβιάζει, εξευτελίζει, εξουσιάζει.