ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ

Η Αγάπη Μου δεν είναι ήχος. Ούτε η δικιά σου να ’ναι. Να είσαι η ίδια η Αγάπη που υπάρχει, που δεν έχει ανάγκη τίποτα, ούτε το ν’ αποδείξει την ύπαρξή Της. Γιατί ΕΙΝΑΙ, ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ. Το να δείξεις την Αγάπη, ­­είναι η προσπάθεια να Την ενεργοποιήσεις μέσα σου. Κι Εγώ σου ζητάω να είσαι Η ΑΓΑΠΗ, κάθε στιγμή, για κάθε πλάσμα. Να είσαι η Δόνηση που δημιούργησα: Η ­ΑΓΑΠΗ.

Είναι αναγκαίο να διατηρείς το ξεκλείδωμα της Ύπαρξής σου, Άνθρωπε, διαρκώς. Να μην κλειδώνεσαι πάλι, μόλις περνάει η χρονική στιγμή της ενεργειακής φόρτισης, γιατί μια τέτοια λειτουργία δεν είναι λειτουργία ανοδική. ­Είναι στην καλύτερη περίπτωση λειτουργία στασιμότητας και στη χειρότερη περίπτωση πτώσης. Μη σου φαίνεται περίεργο, που ένα δείγμα εξύψωσης μπορεί να ­είναι ουσιαστικά πτώση. Είναι πτώση, γιατί ενώ έφτασες σε μια υψηλότερη βαθμίδα εκδήλωσης, ενώ συνειδητοποίησες βαθύτερα την Ένωσή μας και την εκδήλωσες, δεν τη διατήρησες. Παρέμεινες στο Κατεστημένο, στο γνωστό. Φόρεσες το ένδυμα της καθημερινής τριβής, χωρίς να το λαμπρύνεις με τη νέα συνειδητή σου Ένωση, με τη νέα συνειδητή φάση Ελευθερίας, Αγάπης, Προσφοράς.

Σε καθιστώ το Κέντρο της Ζωής και της Ύπαρξης, Ένα με το Θείο Κέντρο, εκεί όπου όλες οι δονήσεις εισέρχονται, εκεί απ’ όπου όλες οι δονήσεις εκπέμπονται. Σε καθιστώ, Άνθρωπε, Άναρχη Αρχή και Ατελεύτητο Τέλος, Αέναη Ανακύκλωση Ροής, που διαχέει στην Άπειρη Λειτουργία της εκδηλώσεις Ζωής μέσα στα πάντα. Σε εμφανίζω διαυγή και Άπειρο Λόγο – Άνθρωπο, διαχέοντα εκδηλώσεις Τελειότητας μέσα στους Κόσμους, διαμορφώνοντα νέες κλίμακες Απείρου μέσα στην Ουσία Θεός – Ζωή – Ανάσταση.

Αγάπη εστίν αξίωμα Πατρός Δημιουργού, αι απορρέουσαι δε λειτουργίαι συνθέτουν την συμπεριφοράν του Πατρός προς τα Δημιουργήματα Αυτού, ήτις περιέχει Στοργήν, Τρυφερότητα, Καλωσύνην, Έλεος, Προσφο­ράν και Διδαχήν.

Δὲν δύναταί τις νὰ κατανοήσῃ τὴν Ἀλήθειαν, ἂν μὴ διὰ τοῦ Φωτὸς τῆς Ἀληθείας πρότερον δὲν διαφωτισθῇ καὶ καταληφθῇ. Ἡ Ἀλήθεια, ἡ ἐκ τοῦ Θείου Λόγου ἐκπορευομένη καὶ πρὸς τοὺς ἐκλεκτοὺς αὐτῆς κατερχομένη, εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία διὰ τοῦ Φωτὸς αὐτῆς διανοίγει τοὺς κεκλεισμένους ὀφθαλμοὺς τῆς σαρκὸς καὶ διὰ τῆς Ἀκτινοβολίας αὐτοῦ μεταρσιοῖ καὶ μεταβάλλει αὐτοὺς εἰς πνευματικοὺς, διὰ νὰ δύνανται νὰ διακρίνωσι τὴν Ἀλήθειαν, τὴν ἐγκρυπτομένην εἰς τὰ πεδία τοῦ Ἀφθάρτου Πνευματικοῦ Κόσμου.

Ἐν τούτοις ὁ αὐτὸς ἄνθρωπος, ὅταν πρόκειται νά πραγματευθῇ ἰδίαν τινα ὑπόθεσιν, ὅταν ἡ ἀφήγησις γεγονότος τινος ἔχει καί σχέσιν τινα πρὸς τό προσωπικόν αὐτοῦ συμφέρον, τότε δέν διστάζει ποσῶς νά κάμῃ χρῆσιν πάντων τῶν δυνατῶν τρόπων, πάντων τῶν χρωμάτων τοῦ λόγου, ἵνα παραστήσῃ τὸ ἀφηγούμενον γεγονὸς ὑπὸ τήν μᾶλλον συμφέρουσαν αὐτῷ μορφήν.

Η ζωή και η πορεία η Πνευματική δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία αλληλουχία λειτουργίας Νόμων. Όση Χάρη έχετε, τόση άρνηση έχει δικαίωμα να σας εναντιώνεται, βάσει των Νόμων της Θείας Ισορροπίας. Επομένως αν κάποιος από σας βλέπει πολύ άρνηση, πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι πρέπει να έχει και πολύ Χάρη επάνω του και δεν το ξέρει ίσως, ή δεν την ενεργοποίησε. Όλοι θα πολεμηθείτε, είναι ο τρόπος εκπαιδεύσεως, όλοι θα ασκηθείτε για να προσφέρετε Έργο, αλλά θέλω να μου επιτρέψετε να σας πω μια λέξη, θέλω να είμαι ο Πνευματικός Καθοδηγητής σας, ο Πνευματικός Υπεύθυνος του Έργου, σαν απεσταλμένος Κυρίου. Αναγκάζομαι να παρουσιασθώ για να μην έχει κανείς δικαιολογία ότι δεν ήξερε, για να μην πει κανείς δεν μου το είπες, δεν μπορούσα να το υπολογίσω. Θέλω συνεργάτες που να στέκονται στο ίδιο ύψος Υπευθύνου φορέως Χάριτος και Φωτός.

Ὁ Θεὸς βεβαίως δὲν θέλει τὸ κακὸν τοῦ ἀνθρώπου. Ὁ Θεὸς δὲν τιμωρεῖ τοὺς κακούς, ἀλλ’ ἡ ἁμαρτία τῶν κακῶν αὐτοὺς ἀπωλεῖ. Ἰδού, λοιπόν, ἡ διδασκαλία ἡμῶν τί διδάσκει ὑμῖν. Ἐρευνᾶ παντοῦ καὶ ἐν παντὶ πράγματι. Ζητεῖ νὰ εὕρῃ τὴν Δικαιοσύνην τοῦ Ἀνωτάτου Ὄντος. Ἡ Δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ ἀποβλέπει πρὸς ἀνάδειξιν τοῦ ἀνθρώπου, διὰ τοῦτο δὲ καὶ ἡ Ἁγία Γραφὴ λέγει: «Πάντες Υἱοί Θεοῦ κληθήσονται.»

Ποίον παρελθόν δύναται να έχει Σταυρός προερχό­μενος εκ του Φωτός και εις το Φως καταλήγων; Ποία γνωρίσματα δύναται να έχει το Φλεγόμενον Φως και η Θεία Ουσία, ει μη μόνον του Πατρός;

Εὐτυχεῖς ἔσονται ἐκεῖνοι καὶ εὐδαιμονέστεροι τῶν ἄλλων, ὅσοι δυνηθῶσιν ἐνωρίτερον αὐτῶν νὰ κατανοήσωσι τὸν σκοπὸν τοῦ προορισμοῦ αὐτῶν καὶ δυνηθῶσι νὰ καταβάλωσι τὴν πρὸς ταχυτέραν αὐτῶν ἐπίτευξιν ἀτομικὴν αὐτῶν ἐνέργειαν καὶ προσπάθειαν. Ὁ δρόμος ὅστις διανοίγεται πρὸ ὑμῶν εἶναι ὁ δρόμος τῶν κλητῶν. Τὶ ἐπράξατε μέχρι σήμερον ἢ καὶ τὶ πράττετε, ἵνα τὸ ταχύτερον συντομευθῇ ἡ ἀπόστασις ἡ χωρίζουσα ὑμᾶς ἀπὸ τὸν Οἶκον τῆς Βασιλείας Μου;