ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ

Αγάπη εστίν αξίωμα Πατρός Δημιουργού, αι απορρέουσαι δε λειτουργίαι συνθέτουν την συμπεριφοράν του Πατρός προς τα Δημιουργήματα Αυτού, ήτις περιέχει Στοργήν, Τρυφερότητα, Καλωσύνην, Έλεος, Προσφο­ράν και Διδαχήν.

Δὲν δύναταί τις νὰ κατανοήσῃ τὴν Ἀλήθειαν, ἂν μὴ διὰ τοῦ Φωτὸς τῆς Ἀληθείας πρότερον δὲν διαφωτισθῇ καὶ καταληφθῇ. Ἡ Ἀλήθεια, ἡ ἐκ τοῦ Θείου Λόγου ἐκπορευομένη καὶ πρὸς τοὺς ἐκλεκτοὺς αὐτῆς κατερχομένη, εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία διὰ τοῦ Φωτὸς αὐτῆς διανοίγει τοὺς κεκλεισμένους ὀφθαλμοὺς τῆς σαρκὸς καὶ διὰ τῆς Ἀκτινοβολίας αὐτοῦ μεταρσιοῖ καὶ μεταβάλλει αὐτοὺς εἰς πνευματικοὺς, διὰ νὰ δύνανται νὰ διακρίνωσι τὴν Ἀλήθειαν, τὴν ἐγκρυπτομένην εἰς τὰ πεδία τοῦ Ἀφθάρτου Πνευματικοῦ Κόσμου.

Ἐν τούτοις ὁ αὐτὸς ἄνθρωπος, ὅταν πρόκειται νά πραγματευθῇ ἰδίαν τινα ὑπόθεσιν, ὅταν ἡ ἀφήγησις γεγονότος τινος ἔχει καί σχέσιν τινα πρὸς τό προσωπικόν αὐτοῦ συμφέρον, τότε δέν διστάζει ποσῶς νά κάμῃ χρῆσιν πάντων τῶν δυνατῶν τρόπων, πάντων τῶν χρωμάτων τοῦ λόγου, ἵνα παραστήσῃ τὸ ἀφηγούμενον γεγονὸς ὑπὸ τήν μᾶλλον συμφέρουσαν αὐτῷ μορφήν.

Η ζωή και η πορεία η Πνευματική δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία αλληλουχία λειτουργίας Νόμων. Όση Χάρη έχετε, τόση άρνηση έχει δικαίωμα να σας εναντιώνεται, βάσει των Νόμων της Θείας Ισορροπίας. Επομένως αν κάποιος από σας βλέπει πολύ άρνηση, πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι πρέπει να έχει και πολύ Χάρη επάνω του και δεν το ξέρει ίσως, ή δεν την ενεργοποίησε. Όλοι θα πολεμηθείτε, είναι ο τρόπος εκπαιδεύσεως, όλοι θα ασκηθείτε για να προσφέρετε Έργο, αλλά θέλω να μου επιτρέψετε να σας πω μια λέξη, θέλω να είμαι ο Πνευματικός Καθοδηγητής σας, ο Πνευματικός Υπεύθυνος του Έργου, σαν απεσταλμένος Κυρίου. Αναγκάζομαι να παρουσιασθώ για να μην έχει κανείς δικαιολογία ότι δεν ήξερε, για να μην πει κανείς δεν μου το είπες, δεν μπορούσα να το υπολογίσω. Θέλω συνεργάτες που να στέκονται στο ίδιο ύψος Υπευθύνου φορέως Χάριτος και Φωτός.

Ὁ Θεὸς βεβαίως δὲν θέλει τὸ κακὸν τοῦ ἀνθρώπου. Ὁ Θεὸς δὲν τιμωρεῖ τοὺς κακούς, ἀλλ’ ἡ ἁμαρτία τῶν κακῶν αὐτοὺς ἀπωλεῖ. Ἰδού, λοιπόν, ἡ διδασκαλία ἡμῶν τί διδάσκει ὑμῖν. Ἐρευνᾶ παντοῦ καὶ ἐν παντὶ πράγματι. Ζητεῖ νὰ εὕρῃ τὴν Δικαιοσύνην τοῦ Ἀνωτάτου Ὄντος. Ἡ Δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ ἀποβλέπει πρὸς ἀνάδειξιν τοῦ ἀνθρώπου, διὰ τοῦτο δὲ καὶ ἡ Ἁγία Γραφὴ λέγει: «Πάντες Υἱοί Θεοῦ κληθήσονται.»

Ποίον παρελθόν δύναται να έχει Σταυρός προερχό­μενος εκ του Φωτός και εις το Φως καταλήγων; Ποία γνωρίσματα δύναται να έχει το Φλεγόμενον Φως και η Θεία Ουσία, ει μη μόνον του Πατρός;

Εὐτυχεῖς ἔσονται ἐκεῖνοι καὶ εὐδαιμονέστεροι τῶν ἄλλων, ὅσοι δυνηθῶσιν ἐνωρίτερον αὐτῶν νὰ κατανοήσωσι τὸν σκοπὸν τοῦ προορισμοῦ αὐτῶν καὶ δυνηθῶσι νὰ καταβάλωσι τὴν πρὸς ταχυτέραν αὐτῶν ἐπίτευξιν ἀτομικὴν αὐτῶν ἐνέργειαν καὶ προσπάθειαν. Ὁ δρόμος ὅστις διανοίγεται πρὸ ὑμῶν εἶναι ὁ δρόμος τῶν κλητῶν. Τὶ ἐπράξατε μέχρι σήμερον ἢ καὶ τὶ πράττετε, ἵνα τὸ ταχύτερον συντομευθῇ ἡ ἀπόστασις ἡ χωρίζουσα ὑμᾶς ἀπὸ τὸν Οἶκον τῆς Βασιλείας Μου;

Δύνασαι σ’ αυτή τη ζωή σου, άνθρωπε, να Χριστοποιηθείς, αρκεί να καταλάβεις ότι κάθε άποψή σου που δεν πηγάζει απ’ το «Είναι» σου, την καρδιά και την ψυχή σου, θα είναι ατελής. Μάθε λοιπόν, πριν εκδηλώσεις τη γνώμη σου, Αυτήν να ρωτάς: «Τι θέλεις, καρδιά μου, τι θέλεις, Ψυχή»; Σ’ αυτήν να αποτείνεσαι, και τότε θα εννοήσεις ότι παρακούοντας και παρακάμπτοντας Εκείνη, συνεχώς θα ανακυκλώνεσαι στην παρανόηση και παρεξήγηση της μερικότητας και της ατέλειας της γνώμης της μορφής, της συγκρουόμενης προσωπικότητας, του εγώ της ανθρώπινης μορφής. Άφησε την καρδιά σου, την Ουσία σου να εκδηλωθεί… θα δεις τον Παλμό Της να διαχέεται, να αφαρπάζει και να καθηλώνει μπροστά στη Δύναμη της Αγάπης την κάθε διάθεση για αντίρρηση, για αντιπαράθεση, για σύγκρουση, για ανυπακοή.

Προσευχήσου, Άνθρωπε, μ’ όλους τους πόρους του «είναι» σου. Θέσε σε κίνηση έναν – έναν όλους τους πόρους σου, ξεκινώντας από την καρδιά σου, διαχέοντας Αγάπη μέσα απ’ αυτήν. Διαπότισε το «είναι» σου και νιώσε τη φωνή σου να εξέρχεται από κάθε σημείο του σώματός σου, από κάθε σημείο της υπόστασής σου. Έτσι εκφράζεται η Θεία Υπόσταση, μιλά μέσα από τα πάντα, πληρώνει τα πάντα, διαχέεται στα πάντα. Έτσι ενεργεί η Θεία Υπόσταση, με τη διάχυση της Απειρότητας, με την Αρμονία και τη Γαλήνη της Ενότητας.

Νὰ εὐχαριστῆς τακτικά κάθε ἐργάτη γνωστό σου ἢ ἄγνωστο πού συνετέλεσε γιὰ νὰ φθάσουν σέ σένα τὰ Θεία αὐτὰ Ρήματα. Εὐχαρίστησε Ἐκείνον πού ἡ Βουλή Του σοῦ τὰ ἀπέστειλε, πρίν ἀκόμη κυκλοφορήσουν γιὰ τὸν κόσμο. Εἴθε τὰ Ρήματα αὐτά νὰ γίνουν κτῆμα σου καὶ νὰ καρποφορήσουν ἀπό τὴν ἀρχή ὡς τὸ τέλος.
Δ. Δώριζας – 30/3/1979