ΑΡΧΕΙΟ

  • Όσοι μεθ’ ημών δι υμών τα μέγιστα…

    Οι ιδέες οι διαυγείς και κρυστάλλινες που εκπορεύονται από την Αλήθεια και την Αγάπη του Λόγου, πάντοτε επικρατούν, παραμερίζοντας και ξεπερνώντας όλους εκείνους που τροφοδοτούν τον άνθρωπο με ιδέες ημιμάθειας, περιορισμούς και φόβους.

  • Ὁ δὲ καρπὸς τοῦ Πνεύματος ἐστιν ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη

    Τα πάντα ξεκινάνε από τον Ουρανό. Το Άγιο Πνεύμα έρχεται Αρωγός και Εμπνευστής, έμπιστος και αχώριστος σύντροφος, για την εκπλήρωση του προορισμού του Ανθρώπου. Η εγκαθίδρυση της βασιλείας των ιδεών του Ουρανού, θα γίνει με την εκδήλωση του Χριστού. Κάθε άνθρωπος θα μεγαλώσει μέσα του την «Εγώ Ειμί» Παρουσία, θα Χριστοποιηθεί. Ο Πατέρας θα δεχτεί στους Κόλπους Του τους Υιούς Του. Το Άγιο Πνεύμα θα τους συνοδεύει προσθέτοντας και το δικό του λαμπρό Φως στην άπλετη Φωτοχυσία τους.

  • ΠΑΤΕΡΑ: ΕΓΩ

    Πατέρα Εγώ, Πατέρα Εγώ που μ’ έμαθες πως είμαι Εσύ… Πατέρα Ναέ, Σε Δοξάζω. Πατέρα Μορφή. Θεέ του Αμόρφου. Υπέροχε, Θείε Πατέρα, του Άχωρου. Η απουσία των παλμών ας στεφανώσει την Υπέρτατη Αρμονία. Πατέρα του Άχρο­νου. Η Απεραντοσύνη του Παντόχρονου ας σημάνει την Αιώνια Ροή.

  • ΩΣ ΠΟΤΕ ΑΔΙΑΦΟΡΟΣ ΘΑ ΜΕΝΕΙΣ;

    Ως πότε η συν­τήρηση της φθοράς θα σε οδηγεί σε αμέ­λεια για την ερ­γασία της Αφθαρσίας κι ως ­πότε το ύψος του Εγωισμού σου θα σε οδηγεί να φτιάχνεις ­σκάλες για σένα, πλάνης σκάλες, μα τίποτα για το Όλο; Να ­είσαι ευ­χαριστημένος, αν μπορέσεις να οικοδομήσεις έστω και το μισό από ένα σκαλοπάτι, για να πατάει πάνω σου το όλο του Εαυτού σου. Να είσαι ευχαριστημένος και να γεμίζεις μ’ αυτή την ευχαριστία τα Σύμπαν­τα, γιατί μόνο τότε Ζεις, δικαιώνεις την ύπαρξή σου, εκ­δηλώνεις τη Θεότητά σου. Γιατί η Θεότητα δεν προσβάλ­λεται, ούτε ταπεινώνεται, ούτε είναι μικρή ή μεγάλη, ανάλογα με το σκαλοπάτι που αποτελεί. Η Θεότητα πάν­τα είναι Θεότητα, είναι Απόλυτη και Απέραν­τη και δεν είναι ποτέ διαχωριζόμενη, δεν ελατ­τώνεται, αλ­λά μένει Ανυπέρβλητη και Ανε­ξάν­τλητη στο Άχρονο.

  • Σου ανοίγω την Ολότητά Μου…

    Οι ιδέες θα μεταλλαχθούν. Δεν θα έχουν την ίδια κινητικότητα που τώρα παρουσιάζουν, ούτε την ίδια σύνθεση, μα ούτε και την ίδια εκδήλωση. Μπορείς να φανταστείς μια διαφορετική σκέψη, μια διαφορετική κίνηση νου; Για κάτι τέτοιο σου μιλώ. Δεν θα είναι πλέον η κίνηση της διάνοιας, που μέχρι τώρα είχες συνηθίσει και που σου επέτρεψα αυτήν τη γνωστή διακίνηση κατ’ αυτήν την εκπαίδευσή σου την πρωταρχική. Θα είναι μια διαφορετική διακίνηση του νου. Οι ιδέες δεν θα διαμορφώνονται με μια σειρά συλλογισμών, με μία σειρά διαδικασιών, αλλά η ίδια η ιδέα από τη στιγμή που θα φανερώνεται μέσα στο νου, θα είναι ολοκληρωμένη. Δεν θα έχει ανάγκη από διεργασίες ή από άλλους συλλογισμούς ή από συμπληρώσεις. Θα είναι η Ολότητα που θα αναμένει την εκδήλωση.

  • ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ – ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ

    Ας ανοιχθούν οι Ναοί των Ψυχών, για να εισέλθει το Φως Του. Ας ανοιχθούν οι Πύλες των Ουρανών του νου, για να εισέλθουν οι Πύρινες Ιδέες Του. Ας ανοιχθεί ο περιορισμένος, για να εισέλθει ο Απεριόριστος. Ας διανοιχθεί ο εγκλωβισμένος, για να εισέλθει ο Ελεύθερος. Ας ανοιχθούν τα μάτια του κόσμου, για να εισέλθει το Θείο Βλέμμα Του. Ας ανοιχθούν οι καρδιές, για να φωτιστούν και να ζήσουν απ’ την Αγάπη Του. Ας βαδίσουν οι υπάρξεις τα βήματα που χαράζει το Πύρινο «Είναι» Του. Ας γαληνέψουν οι σκέψεις, παραδίδοντας τον εαυτό τους σ’ Εκείνον. Τη Μία, Πάλλαμπρη, Πύρινη Ιδέα. Την Πανσυμπαντική Ιδέα του Ανθρώπου Λόγου.

  • Γίνε η Ανάσταση και το Φως

    Ευλογώ το νου σου να χωρέσει τη Ζωή Μου, όχι ως Πρότυπο εκδηλωμένο πριν δύο χιλιάδες χρόνια, αλλά ως Ζώσα Πραγματικότητα, διαμορφώνουσα μέσα από σένα την Ουσία της Αλήθειας, τους σταθερούς βηματισμούς, που θ’ ακολουθήσει η ανθρωπότητα όλη. Άνθρωπε, ο Εαυτός σου ξεκλειδώνει τη Ζωή εν­τός σου, εμβαπτίζει μέσα σ’ αυτή τη Ζωή το Άπειρο, γιατί Άπειρη είναι η Ζωή που εν­τός σου υπάρχει και συνενώνει κάθε παλμό σε Ευλογία Υπερούσια.

  • Στο Αίμα των σταφυλιών η Φορεσιά Του…

    Ουρανός και γη είναι τα Παγκόσμια – Συμπαντικά εξιδανικευμένα πεδία Συ­νείδησης. Είναι η εκπόρευση της Ιδέας και η γη είναι η εκτέλεση, η υλοποίηση, η εφαρμογή. Ο Λόγος, Αδελ­φοί, είναι η εκδήλωση της Τέλειας Θείας Ιδέας, μα και η εφαρμογή, η τήρηση στο υλικό πεδίο. Καλείσθε, λοι­πόν, να συλλάβετε και να αφομοιώσετε τις Θείες ιδέες που εκπορεύονται και να τις καταστήσετε τρόπο ζωής, καθη­μερινό τρόπο ζωής, καθημερινή εκδήλωση και διδα­σκαλία στον ίδιο τον Εαυτό σας και στα μέρη του Εαυ­τού σας, που είναι γύρω σας, χωρίς διακρίσεις, χωρίς περιορισμούς, χωρίς όρια, χωρίς να υπάγεσθε σε χρόνο και σε τόπο. Αυτό είναι το Μέγα Έργο, το οποίο ανατέθηκε στον Άνθρωπο, η φανέρωση της Τέλειας Δημιουργίας του Πατέρα.

  • Σήμερον της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον…

    Εγώ θυσιάζομαι για σένα γη, Εγώ θυσιάζομαι για σένα, Άνθρωπε, ως Λόγος Θηλεία Αρχή. Θύω τον Εαυτό Μου για την αναγωγή σου, για να λάβεις το Υπερούσιο Αυτενεργές Έλεος, για να συντονιστείς μαζί του και να λάβεις τα οφέλη του Νόμου αυτού, που ακόμα δεν συνέλαβες τον τρόπο λειτουργίας του.

  • ΜΕΤΟΥΣΙΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

    Η επικοινωνία με την Ουσία επιτρέπει στον άνθρωπο ν’ απομακρύνει τις διαφορές εξελίξεων, επιτρέπει να διαλύσει οποιαδήποτε στοιχεία τον εμποδίζουν και να προσεγγίσει τον Αδελφό Άνθρωπο, ανάλογα με το επίπεδό του και να τον βοηθήσει, ανάλογα με το χώρο που έχει, για να μπορέσει να διανοιχθεί η υπόστασή του, να μπορέσει να λάβει περισσότερο Φως, περισσότερους Θείους κυματισμούς και Θεία Ενέργεια. Η ανθρωπότητα θα προχωρήσει ως Ένα σύνολο και τελικά θα ενωθεί όλη στη Μονάδα, χωρίς κανένα διαχωρισμό. Όμως πάντα υπάρχουν οι Πρωτοπόροι, υπάρχουν αυτοί που ακολουθούν και υπάρχουν και αυτοί που βραδυπορούν και καθυστερούν. Οι εξελίξεις των πνευμάτων δεν είναι όλες στο ίδιο επίπεδο, γι’ αυτό υπάρχει και διαφορετική ενεργοποίηση. Όμως η συνειδητοποίηση της Ενότητας του ανθρώπου βοηθά, ώστε ο κάθε Αδελφός άνθρωπος να βοηθά τον Αδελφό του εσωτερικά και εξωτερικά, διαποτίζοντάς τον, σύμφωνα με το δυναμικό του, σύμφωνα με την εξέλιξή του, σύμφωνα με τις εμπειρίες και τις γνώσεις του και να τον αναβιβάζει στο πεδίο που ευρίσκεται κι αυτός.

End of content

End of content