Πάρε τον ανθρώπινο πόνο που σε τριγυρίζει μέσα Σου. Καθάρισέ τον από τις ανακλάσεις του εγωισμού που αφού δεν έχει δικό του φως, αντιστρέφει την πορεία του Φωτός της Πηγής!… Ζήτησε να λουστεί ο ναός σου στο Φως Μου! Θα δεις, στο Φως της Αλήθειας, τον Πόνο να μεταμορφώνεται σ’ αστραφτερή Επίγνωση, σε Ωριμότητα, σε Δύναμη που γκρεμίζει περιορισμούς. Έτσι παρουσιάζεται πάντα μπροστά Μου! Αυτό είναι το αληθινό του πρόσωπο!…
Διὰ τοῦτο καὶ πάλιν λέγω, καταστεῖτε τὰ Πρότυπα τῆς Ἀπολύτου μορφῆς τῶν ἐκζητουμένων ἰδιοτήτων τῆς ψυχῆς. Ἐστὲ πιστοί καὶ συναισθητικοί καὶ καταρτιζόμενοι οὕτω ἐστὲ βέβαιοι τότε διὰ τὴν νίκην. Δι’ ὃ μὴ δυσφορῆτε διὰ τὴν παρεμβολήν, ἣν δι’ ὑμᾶς προβάλλω, γνωρίζοντες ὅτι Ἐγὼ παρενθέτω ταύτην πρὸς τὴν σκοπιμότητα τῆς ἀναγωγῆς σας. Ἐστέ ἐν Ἀγάπῃ καὶ Εἰρήνῃ καὶ ταῦτα ἡ Ζωή.
Η ατομική συνείδηση «λαός» αντιπροσωπεύει σκέψεις άτακτες, αταξινόμητες. “Εκλεκτός λαός” είναι οι πνευματικώς διαφωτισμένες και υπάκουες σκέψεις μας. Όσο οι ποικίλες καταστάσεις συνείδησης και των σκέψεών μας αφυπνίζονται με το εσώτερο φως του Χριστού και αλλάζουν τις δραστηριότητές τους σύμφωνα με την Αλήθεια, τόσο τότε εισέρχονται στις τάξεις του «εκλεκτού λαού».
Άνθρωπε, προσπάθησε να χωρέσεις, ότι αν πραγματικά διακατέχεσαι από διάθεση να προσφέρεις σε Αρμονία, πρέπει να συντελέσεις στην Ουδετεροποίηση των πάντων, στην Ενότητα των πάντων, σε καμία καθήλωση και δέσμευση κανενός στοιχείου. Γιατί κάθε καθήλωση και δέσμευση δημιουργεί αυτό που αντικρίζεις γύρω σου, έστω αν αυτή η καθήλωση ή η δέσμευση αναφέρεται σε στοιχεία αρνητικά. Τα στοιχεία τα αρνητικά χρειάζονται τη συνένωση με τα θετικά, όπως απαραίτητα και τα θετικά χρειάζονται τη συνένωση με τα αρνητικά. Διαφορετικά, μην αναμένεις να εκδηλωθεί Ειρήνη και Αρμονία πάνω στη γη. Δεν είναι δυνατόν να εκφραστεί Ενοποίηση, αν όλοι οι κραδασμοί, οι ήχοι, τα χρώματα και οι δονήσεις που παράγονται από τον Άνθρωπο, δεν ενταχθούν ουδετεροποιημένα μέσα στην Ισορροπία της Τελειότητας.
Ἔχομεν ὅθεν δύο Ἀληθείας, τὴν μὲν ἐκ τῆς πείρας καὶ γνώσεως τοῦ ἀτόμου, τὴν δὲ ἐξ Ἀποκαλύψεως. Ἐὰν ἄλλοι διδάξωσιν ὑμῖν ἢ ἐδίδαξαν τὴν ἐκ πείρας καὶ ἀτομικῆς αὐτῶν γνώσεως ἢ τῆς ἰδίας αὐτῶν κρίσεως ἢ τῆς πνευματικῆς αὐτῶν ἀποδόσεως προερχομένην Ἀλήθειαν, Ἐγὼ θέλω διδάξει ὑμῖν τὴν ἐξ Ἀποκαλύψεως.
Δεν γνωρίζετε τα Μυστήρια του Ουρανού, και μη δέχεσθε τους συμβολισμούς ως πραγματικότητα. Χρησιμεύουν μόνο ως βακτηρία για να μεταπηδήσετε σε κάτι άλλο, που ούτε γνωρίζετε, αλλά και ούτε υποψιάζεστε.
Αγάπη εστίν αξίωμα Πατρός Δημιουργού, αι απορρέουσαι δε λειτουργίαι συνθέτουν την συμπεριφορά του Πατρός προς τα Δημιουργήματα Αυτού, ήτις περιέχει Στοργήν, Τρυφερότητα, Καλωσύνην, Έλεος, Προσφοράν και Διδαχήν.
Ας μάθουμε να αγαπάμε επομένως πιο ενσυνείδητα και να καλούμε το Θεό να ενωθεί μαζί μας. Το ένα είναι απόλυτα συνδεδεμένο με το άλλο. Εάν αγαπάμε, τότε ο Θεός, ακόμα κι αν δεν Τον καλέσουμε θα μας χτυπήσει την πόρτα. Ακόμα κι αν χάσουμε αυτή την επαφή μαζί Του, θα έρθει και πάλι ο Θεός αν μπορέσουμε να μάθουμε να αγαπάμε ο ένας τον άλλο. Αν κάθε σκέψη, κάθε λόγος, κάθε πράξη είναι μια βοήθεια στον διπλανό μας, ένα στήριγμα στον κουρασμένο κι ένα χαμόγελο σ’ αυτόν που προπορεύεται από εμάς, τότε και η ταπεινοφροσύνη θα στήσει έναν περίλαμπρο θρόνο μέσα στην καρδιά μας. Έτσι χωρίς κομπασμούς και τυμπανοκρουσίες θα μάθουμε να δουλεύουμε σιωπηλά και αθόρυβα.
Προσέξτε τα βήματά σας, την πορεία σας, τη μελέτη σας. Προσέξτε ό,τι κάνετε για να μην σας οδηγήσει σε καθιερωμένες μορφές πίστης, όπως μέχρι σήμερα ο Άνθρωπος αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει την πίστη, για να μην σας οδηγήσει σε στατικούς, αδρανείς και περιορισμένους τρόπους εκδήλωσης θρησκευτικότητας. Δεν διδάσκεστε να οδηγηθείτε σε μια στείρα θρησκευτικότητα ή σε μία περιορισμένη στις δυνατότητες του Ανθρώπου αντιμετώπιση της Αλήθειας. Διδάσκεστε για τον Άνθρωπο – Θεό και το ζείτε, το αισθάνεστε. Τι άλλο θέλετε να σας παρουσιάσει ο Ιωάννης, τι άλλο ζητάτε να δείτε; Πώς αλλιώς θέλετε να δονηθεί η ψυχή σας για να μπορέσει να λύσει τις αλυσίδες του ανθρώπινου διχασμού και των περιορισμών της;
Η σύλληψη της ιδέας υπάρχει προ της εφαρμογής. Όμως η σύλληψη μιας ιδέας από έναν Θείο Νου, είναι ήδη ένα δημιούργημα. Είναι ήδη γεγονός. Όμως ο άνθρωπος φέρει εντός του Θείο Νου. Άρα, η σύλληψη υπ’ αυτού της ιδέας του Τέλειου Ανθρώπου, είναι ήδη ένα δημιούργημα. Ο άνθρωπος, ως Ομοούσιος του Πατρός, είναι Δημιουργός. Δημιουργεί διά του Λόγου και της συλλήψεως της Ιδέας.
End of content
End of content
