Η επιλογή, λοιπόν, σύμφωνα με τα Θεία και όχι τα ανθρώπινα κριτήρια (και εδώ με τον όρο «ανθρώπινα» εννοούμε το υλικό «εγώ» του ανθρώπου, σε αντιδιαστολή με το Θείο), είναι εκείνη που θα τον φέρει να κατακτήσει βήμα με το βήμα, επιλογή με την επιλογή, τα σημεία της πορείας, που ανοδικά θα τον φέρουν πίσω στο Φως.
Είναι δύσκολο να μπορέσεις να εξαλείψεις τη διττότητα που είναι ριζωμένη μέσα σου, είναι δύσκολο να δεις το δύο ως ένα, όμως πρέπει να πορευθείς, πρέπει να προχωρήσεις, δεν υπάρχει άλλος προορισμός για σένα, Άνθρωπε, δεν υπάρχει άλλος δρόμος, δεν υπάρχει άλλη επιστροφή. Θα διανύσεις την ίδια πορεία που διάνυσες κατερχόμενος και θ’ αποβάλεις ό,τι συνέλεξες, έχοντας πλέον εντός σου τη συνείδηση και την πείρα, για να μπορέσεις να εκδηλωθείς ως Άνθρωπος Θεός, ως Λόγος ενοποιημένος με τον Ένα Λόγο και να καταστείς κι εσύ ένας Δημιουργός μέσα στον Δημιουργό.
Άνθρωπε, ποια είναι η Ζωή σου; Ποια είναι η Δύναμή σου; Ποια είναι η Ουσία σου; Από πού κινείσαι και πώς εκδηλώνεσαι, αν Εγώ δεν σε διέπω; Πιστεύεις πως ό,τι εκδηλώνεις σαν προσωπικότητα είναι δημιούργημα δικό σου, είναι δική σου κατάσταση, πηγάζει από μία δύναμη διαφορετική από Εμένα; Ό,τι ονομάζεις προσωπικότητα δεν είναι τίποτε άλλο, παρά η απομόνωση των στοιχείων της Ολότητάς Μου και η έκφρασή τους μ’ αυτό τον τρόπο, ώστε να φανερώνεις πλάνη.
Ο άνθρωπος που διαισθάνεται την αξία της Αγάπης και της Πνευματικής κυριαρχίας, φροντίζει να ταξινομεί την εσωτερική του υπόσταση με τις δικές τους υποδείξεις. Και μια τέτοια ταξινόμηση δεν μπορεί παρά να φέρει τα ευεργετικά αποτελέσματά της και να οδηγήσει με σίγουρο και αλάθητο τρόπο στην πηγή των υποδείξεων: Στην Αιώνια, Άπειρη Αγάπη, στο Άναρχο Πνεύμα, που εξυψώνει, ενοποιεί, μεταλλάζει τα πάντα.
Παρακαλώ, Πατέρα, μετουσίωσε την ώρα αυτή, γιατί τα λάθη αυτά τα παρέλαβα και τα παραλαμβάνω Ενώπιόν Σου. Με βαρύνουν, Πατέρα, μου ανακόπτουν την πορεία, με καθήλωσαν και δεν μου επιτρέπουν να κινηθώ πέρα από έναν κλειστό κύκλο μαθητών και ακολούθων αδρανούντων. Πατέρα, δεν αισθάνομαι τη συμμετοχή τους, τη διάθεσή τους για ένωση, για ενεργό υπηρεσία, τη διάθεσή τους να προσφέρουν, να θυσιασθούν. Δεν θυσίασαν ούτε τον εγωισμό ακόμα, ούτε την ιδιοτέλεια, ούτε τα συμφέροντα, δεν θυσίασαν τίποτα στο βωμό της Αγάπης. Ζητούν μόνο να πάρουν και να κρίνουν εκείνα τα οποία δεν δύνανται, δεν έχουν εξουσία να κρίνουν, δεν γνωρίζουν τι σκοπιμότητα εκπληρώνουν, δεν γνωρίζουν γιατί δίνονται και πού αποσκοπούν.
Σε αγκαλιάζω Άνθρωπέ Μου μέσα απ’ τη γη. Σε αγκαλιάζω μέσα απ’ τα λουλούδια, μέσα από τη φύση που αντικρύζεις, σε αγκαλιάζω μέσα από την Απειρότητά σου και σύ Με αγκαλιάζεις, όμως δεν το γνωρίζεις και δεν μπορείς φανερά να το εκδηλώσεις και όλα πρέπει να φανερωθούν, τα πάντα να έλθουν σε εκδήλωση, γιατί γι’ αυτό υπάρχουν οι μορφές για να εκδηλωθούν τα πάντα μέσα από τις μορφές, αλλιώς δεν υπήρχε Σκοπιμότητα να υπάρχουν μορφές.
Μετακινηθείτε από τις απλές προσευχές, που μέχρι σήμερα μπορεί να σας βοήθησαν, αλλά δεν είναι αυτές οι οποίες θα παρουσιάσουν τον Άνθρωπο – Λόγο. Ο Άνθρωπος – Λόγος είναι πολίτης του Σύμπαντος, πολίτης της Άπειρης Δημιουργίας και οι Ιδέες του είναι Ιδέες Απείρου. Η μαθητεία σας δεν είναι μαθητεία Ανθρώπου της γης, αλλά μαθητεία Ανθρώπου του Απείρου. Γι’ αυτό κάντε αρχή, κάντε προσπάθειες επίγνωσης, συλλάβετε Νομοτέλειες, την αρχή της Νομοτέλειας της προσευχής. Διευρυνθείτε. Διευρύνετε την πίστη σας, την Αγάπη σας, τις ιδέες σας. Μην είστε ευχαριστημένοι από τίποτα, από κανένα αποτέλεσμα που μέχρι σήμερα παρατηρήσατε στη ζωή σας. Αυτά ανήκουν στις επιτυχίες και στους στόχους τους ανθρώπινους και δεν μπορούν να ικανοποιήσουν τον πολίτη του Απείρου, το διαχεόμενο και το μαθητευόμενο Άνθρωπο – Λόγο, που διδάσκεται από τον Δάσκαλο Ιωάννη και ενούμενος μαζί Του, Τον καταδεικνύει.
Είμαι ο Ιωάννης, για να σας βοηθήσω, ο Κοσμικός Αγγελιοφόρος της Νέας Κοσμικής περιόδου της Δευτέρας Παρουσίας και είμαι και ο Υιός-Λόγος-Χριστός της Νέας Παγκοσμίου Κινήσεως, της επαναστροφής των πνευμάτων της ανθρωπότητας, που κυλιέται στο βούρκο της άγνοιας και της κακότητας γιατί δεν ετήρησε τους λόγους Μου ακόμη, και εκδηλώνομαι εκφράζων το Θέλημά Μου και την Βούλησίν Μου, διότι Εγώ και ο Πατήρ είμεθα Εν, Ομοούσιοι, αδιαχώριστοι αενάως, αδιαλείπτως, χωρίς περιορισμούς, χωρίς όρια, χωρίς Αρχή και Τέλος.
Η Δύναμη αυτή που στα Θεία Πεδία καλείται Απόλυτη Αρχή, εκφράζεται στα γήινα ως Αγάπη, περιέχει τις ίδιες δονήσεις μεταφερόμενες ανάλογα στο ανάλογο πεδίο, και ενεργεί δημιουργώντας τις προϋποθέσεις της Μίας εξέλιξης σε πλήρη ταύτιση των πάντων. Μία η Απόλυτη Μονάδα στο Σύμπαν, η Δύναμή της διασπώμενη αποκτά την ποιότητα του φίλτρου, από το οποίο διέρχεται και εκφράζεται με τις Άπειρες μορφές που υφίστανται.
Ο άνθρωπος χρειάζεται να καταλάβει ότι τα πάντα είναι Θεός. Και μόνο όταν φτάσει σ’ αυτή τη γνώση θα δει ότι ακόμα και μέσα στην ύλη, που βλέπει γύρω του να δονείται, θα διακρίνει τη μορφή του Θεού. Θα δει μέσα στα λουλούδια τη Μορφή του Θεού, στο κελάϊδισμα των πουλιών, θα μπορέσει ν’ ακούσει την Αρμονία του Σύμπαντος και τότε πραγματικά το πνεύμα του ελεύθερο θα υψωθεί πάνω από την ύλη και θα διαχυθεί μέσα στην Αρμονία, μέσα στην Ουσία του Θεού.
End of content
End of content
