Author: Διονύσιος Δώριζας

Η Θεία Μου Υπόσταση είναι εντός σου, Άνθρωπε. Προσπαθεί ν’ αναδυθεί συμπιέζοντας τα τοιχώματά σου, συμπιέζοντας το φρούριο, που μόνος σου έχεις στήσει, έχεις ορθώσει καλύπτοντας τη Λαμπρότητά Μου. Μα έτσι η Λαμπρότητα δεν μπορεί να σε αγγίξει, παραμένει κρυμμένη στα κατάβαθα του «Είναι» σου και δεν έχει το χώρο ν’ απλωθεί, να σ’ εμποτίσει, για να λάμψεις και συ απ’ αυτή και ν’ ακτινοβολήσεις απ’ αυτήν. Παραμένεις σκοτεινός, έχοντας έτσι μετατρέψει και το διάφραγμα (Ψυχή), που τη σκοτεινότητά σου χωρίζει από τη δική Μου Λαμπρότητα, σε μουντό κρύσταλλο, το οποίο δεν αφήνει εσένα να δεις πέρα απ’ αυτό, και τη δική μου Λάμψη δεν αφήνει ν’ αντιφεγγίσει προς τα έξω και να εκπέμψει το Φως και τη θερμότητά της. Έτσι παραμένει το κρύσταλλο ψυχρό, άνθρωπε, εσύ σκοτεινός και Εγώ αδρανής, ανενεργός εντός σου.

Ευχαριστώ τον Δάσκαλο Ολότητα Ιωάννη, που με κάθε τρόπο η Παρουσία Του και η Εκδήλωσή Του δίνει ευκαιρίες για τη φανέρωση της Ζωής.

Στάσου, Άνθρωπε, σωστά απέναν­τι σ’ αυτή την Ένωση, που η Χάρη του Θεού σού έδωσε, για να μπορέσεις ν’ αναχθείς. Πάρε απ’ την ανεξάν­τλητη Προσφορά, πάρε απ’ την Ανεξάν­τλητη Αγάπη. Γίνε ένα δοχείο, που θα χω­­­ρά το Φως, για να μπορέσεις αύριο, εκπαιδευόμενος, εκλε­­πτυνόμενος, να γίνεις κι εσύ η Πηγή της Ζωής και της Ύπαρξης.

Η επιλογή, λοιπόν, σύμφωνα με τα Θεία και όχι τα αν­θρώπινα κριτήρια (και εδώ με τον όρο «ανθρώπινα» εν­νοούμε το υλικό «εγώ» του ανθρώπου, σε αντιδιαστολή με το Θείο), είναι εκείνη που θα τον φέρει να κατακτήσει βήμα με το βήμα, επιλογή με την επιλογή, τα σημεία της πορείας, που ανοδικά θα τον φέρουν πίσω στο Φως.

Είναι δύσκολο να μπορέσεις να εξαλείψεις τη διττότητα που είναι ριζωμένη μέσα σου, είναι δύσκολο να δεις το δύο ως ένα, όμως πρέπει να πορευθείς, πρέπει να προχωρήσεις, δεν υπάρχει άλλος προορισμός για σένα, Άνθρωπε, δεν υπάρχει άλλος δρόμος, δεν υπάρχει άλλη επιστροφή. Θα διανύσεις την ίδια πορεία που διάνυσες κατερχόμενος και θ’ αποβάλεις ό,τι συνέλεξες, έχοντας πλέον εντός σου τη συνείδηση και την πείρα, για να μπορέσεις να εκδηλωθείς ως Άνθρωπος Θεός, ως Λόγος ενοποιημένος με τον Ένα Λόγο και να καταστείς κι εσύ ένας Δημιουργός μέσα στον Δημιουργό.

Άνθρωπε, ποια είναι η Ζωή σου; Ποια είναι η Δύναμή σου; Ποια είναι η Ουσία σου; Από πού κινείσαι και πώς εκδηλώνεσαι, αν Εγώ δεν σε διέπω; Πιστεύεις πως ό,τι εκδηλώνεις σαν προσωπικότητα είναι δημιούργημα δικό σου, είναι δική σου κατάσταση, πηγάζει από μία δύναμη διαφορετική από Εμένα; Ό,τι ονομάζεις προσωπικότητα δεν είναι τίποτε άλλο, παρά η απομόνωση των στοιχείων της Ολότητάς Μου και η έκφρασή τους μ’ αυτό τον τρόπο, ώστε να φανερώνεις πλάνη.

Ο άνθρωπος που διαισθάνεται την αξία της Αγάπης και της Πνευματικής κυριαρχίας, φροντίζει να ταξινομεί την εσωτερική του υπόσταση με τις δικές τους υποδείξεις. Και μια τέτοια ταξινόμηση δεν μπορεί παρά να φέρει τα ευεργετικά αποτελέσματά της και να οδηγήσει με σίγουρο και αλάθητο τρόπο στην πηγή των υποδείξεων: Στην Αιώνια, Άπειρη Αγάπη, στο Άναρχο Πνεύμα, που εξυψώνει, ενοποιεί, μεταλλάζει τα πάντα.

Παρακαλώ, Πατέρα, μετουσίωσε την ώρα αυτή, γιατί τα λάθη αυτά τα παρέλαβα και τα παραλαμβάνω Ενώπιόν Σου. Με βαρύνουν, Πατέρα, μου ανακόπτουν την πορεία, με καθήλωσαν και δεν μου επιτρέπουν να κινηθώ πέρα από έναν κλειστό κύκλο μαθητών και ακολούθων αδρανούντων. Πατέρα, δεν αισθάνομαι τη συμμετοχή τους, τη διάθεσή τους για ένωση, για ενεργό υπηρεσία, τη διάθεσή τους να προσφέρουν, να θυσιασθούν. Δεν θυσίασαν ούτε τον εγωισμό ακόμα, ούτε την ιδιοτέλεια, ούτε τα συμφέροντα, δεν θυσίασαν τίποτα στο βωμό της Αγάπης. Ζητούν μόνο να πάρουν και να κρίνουν εκείνα τα οποία δεν δύνανται, δεν έχουν εξουσία να κρίνουν, δεν γνωρίζουν τι σκοπιμότητα εκπληρώνουν, δεν γνωρίζουν γιατί δίνονται και πού αποσκοπούν.

Μετακινηθείτε από τις απλές προσευχές, που μέχρι σήμερα μπορεί να σας βοήθησαν, αλλά δεν είναι αυτές οι οποίες θα παρουσιάσουν τον Άνθρωπο – Λόγο. Ο Άνθρωπος – Λόγος είναι πολίτης του Σύμπαντος, πολίτης της Άπειρης Δημιουργίας και οι Ιδέες του είναι Ιδέες Απείρου. Η μαθητεία σας δεν είναι μαθητεία Ανθρώπου της γης, αλλά μαθητεία Ανθρώπου του Απείρου. Γι’ αυτό κάντε αρχή, κάντε προσπάθειες επίγνωσης, συλλάβετε Νομοτέλειες, την αρχή της Νομοτέλειας της προσευχής. Διευρυνθείτε. Διευρύνετε την πίστη σας, την Αγάπη σας, τις ιδέες σας. Μην είστε ευχαριστημένοι από τίποτα, από κανένα αποτέλεσμα που μέχρι σήμερα παρατηρήσατε στη ζωή σας. Αυτά ανήκουν στις επιτυχίες και στους στόχους τους ανθρώπινους και δεν μπορούν να ικανοποιήσουν τον πολίτη του Απείρου, το διαχεόμενο και το μαθητευόμενο Άνθρωπο – Λόγο, που διδάσκεται από τον Δάσκαλο Ιωάννη και ενούμενος μαζί Του, Τον καταδεικνύει.