Ο «Νους Χριστού» δεν είναι μια θρησκευτική έννοια, αλλά μία κατάσταση συνείδησης όπου: δεν υπάρχει διαχωρισμός, η γνώση είναι άμεση και ενιαία, η αγάπη είναι λειτουργική δύναμη και η σκέψη γίνεται δημιουργία.
Ο άνθρωπος δεν είναι πλασμένος για να ζει μόνο στη γη. Είναι πλασμένος για να ενώνει ουρανό και γη, να φέρνει το πνεύμα μέσα στην ύλη και να γίνεται φορέας φωτός. Η πτώση είναι η λήθη. Η ανάσταση είναι η μνήμη του Θεού μέσα μας.
Η Μεγάλη Εβδομάδα δεν είναι απλώς ανάμνηση γεγονότων· είναι εσωτερική πορεία της ψυχής, μία μυστική διάβαση από το σκότος στο Φως, από τον άνθρωπο στον Χριστό. Αποκαλύπτεται ότι το Πάθος, η Σταύρωση και η Ανάσταση δεν είναι μόνο ιστορικά συμβάντα, αλλά κοσμικά και εσωτερικά γεγονότα, τα οποία επαναλαμβάνονται μέσα σε κάθε ψυχή.
Εν τη φωταυγεία της ψυχής, δεν υπάρχει σύγκρισις· υπάρχει μόνον φανέρωσις. Διότι κάθε άνθρωπος φέρει μοναδικόν τρόπον εκφράσεως του Θείου, και η αξία αυτού δεν δύναται να μετρηθεί εν σχέσει προς άλλους.
Το Άγιο Πνεύμα δεν είναι έννοια ούτε διδασκαλία εξωτερική· είναι Ζωή που ενεργεί μέσα σου, Φως που αποκαλύπτει τον αληθινό σου Εαυτό. Στα έργα του Δάσκαλου Ιωάννη τονίζεται ότι εισερχόμαστε σε μία περίοδο όπου «η Χάρη του Αγίου Πνεύματος διαχέεται σε όλους τους ανθρώπους». Αυτό σημαίνει ότι οι καρποί Του δεν είναι προνόμιο ολίγων, αλλά δυναμικό όλων. Οι καρποί του Αγίου Πνεύματος δεν αποκτώνται· αποκαλύπτονται όταν ο άνθρωπος συντονιστεί με την Εσωτερική του Πηγή.
Η Θεία Μητέρα δεν είναι έννοια, ούτε απλώς συμβολισμός, αλλά ζώσα ενέργεια του Θεού μέσα στον άνθρωπο· η δεκτική αρχή του Είναι, η μήτρα της Θείας γεννήσεως, το ιερό δοχείο όπου ο Λόγος ενσαρκώνεται.
Ο σκοπός του ανθρώπου δεν είναι απλώς να γνωρίσει την Αλήθεια, αλλά να ενσαρκώσει την Αλήθεια μέσα στον βίο του. Όταν αυτό συμβεί, τότε ο άνθρωπος γίνεται:
• ζωντανή μαρτυρία του φωτός
• φορέας της Θείας συνειδήσεως
• και συνεργός του Έργου της πνευματικής εξελίξεως.
Αποκαλύπτεται μία πνευματική κλίμακα:
1. Άπειροι ορίζοντες → ο προορισμός του ανθρώπου είναι αιώνιος.
2. Άνοιγμα των οφθαλμών → ο άνθρωπος βλέπει το Φως του Χριστού.
3. Η συνείδηση του χρόνου → η ζωή γίνεται στιγμή αφυπνίσεως.
4. Η επίκληση της θείας βοήθειας → η χάρη του Πνεύματος ενεργεί.
Και τότε ο άνθρωπος ανακαλύπτει το μυστήριο που ο Ιωάννης φανέρωσε: ο Λόγος που δημιούργησε το σύμπαν
θέλει να κατοικήσει μέσα στην καρδιά του ανθρώπου.
Η Κατάσταση Ερήμου δεν είναι τόπος γεωγραφικός· είναι εσωτερική περιοχή της ψυχής. Είναι η φάση εκείνη όπου ο άνθρωπος απογυμνώνεται από τις βεβαιότητες, τις προσκολλήσεις, τις νοητικές του κατασκευές και τις συναισθηματικές εξαρτήσεις. Εκεί όπου σιωπούν οι θόρυβοι του κόσμου και ακούγεται — για πρώτη φορά καθαρά — ο παλμός της ύπαρξης.
Η Κοινωνία του Αγίου Πνεύματος δεν είναι έννοια δογματική ούτε θρησκευτικός τύπος. Είναι εμπειρία. Είναι βίωμα εσωτερικής ενώσεως. Είναι η αφύπνιση της θείας αναπνοής μέσα στον άνθρωπο.
End of content
End of content
