Στην εσωτερική πορεία, η Ικανότητα Σθένος, όπως την φέρει ο μαθητής Ανδρέας, γίνεται ο φύλακας της σταθερότητας. Δίχως αυτήν, ακόμη και οι πιο φωτισμένες ικανότητες (όπως η πίστη ή η διάκριση) μπορεί να υποκύψουν στην αστάθεια της αμφιβολίας, του συναισθηματικού χάους ή της πλάνης.
Το Αυτενεργές Έλεος παρουσιάζεται ως ένας νέος κοσμικός νόμος, μια Θεία Νομοτέλεια που ενεργεί αυτόνομα και συνεχώς, χωρίς να απαιτείται η εξωτερική επίκλησή του από τον άνθρωπο. Δεν είναι πια απλώς μια ανταπόκριση σε προσευχή ή αίτημα, αλλά μια εσωτερική, αυθόρμητη λειτουργία του Θείου μέσα στον κόσμο και μέσα στην ανθρώπινη ύπαρξη.
Η Απλότητα της Ένωσης είναι το μυστήριο της νέας πνευματικής εποχής:
η επιστροφή του ανθρώπου στη φυσική του Θεότητα. Δεν υπάρχει τίποτα να αποδείξει, τίποτα να κατακτήσει — μόνο να αφεθεί. Να γίνει διαφανής, ήρεμος, ακέραιος. Να γίνει, απλώς, ένα παιδί του Φωτός που δεν ξεχωρίζει εαυτόν από τον Πατέρα. Κι εκεί, μέσα στη σιωπή και τη γαλήνη της απλότητας, η Ένωση δεν αναζητείται — είναι ήδη γεγονός.
Η συνείδηση δεν είναι μια στατική κατάσταση· είναι η μάχη ανάμεσα στο φως του Πνεύματος και στις ροπές της ύλης, ανάμεσα στις ευγενείς ιδέες και στα πάθη της ανθρώπινης φύσης. Αυτό δεν αποδεικνύει αδυναμία· αποδεικνύει ότι η συνείδηση είναι δυναμική διεργασία ανόδου, που απαιτεί συνεχή προσπάθεια. Η αληθινή συνείδηση δεν οδηγεί στην απομόνωση, αλλά στην βαθύτερη αίσθηση της κοινής ουσίας με όλους.
Η Νέα Κοσμική Περίοδος καλεί κάθε ψυχή να αναγνωρίσει τον Εσωτερικό Άγγελο του Χριστού – το πνευματικό της κέντρο, όπου ο Θεός μιλά απευθείας.
Όταν η θέληση ταπεινώνεται, όταν η καρδιά αγαπά χωρίς όρους και όταν ο νους φωτίζεται από τη Σοφία, τότε ο Άγγελος αυτός αναλαμβάνει την καθοδήγηση. Δεν είναι άλλος από το Χριστικό Εγώ μέσα μας, που ρέει αενάως από τον Χριστό προς κάθε ψυχή.
Η Νέα Κοσμική Περίοδος έχει ήδη αρχίσει να πνέει μέσα στην ανθρώπινη συνείδηση. Αυτό που για αιώνες εθεωρείτο υπόσχεση, τώρα γίνεται πράξη. Η Δευτέρα Παρουσία δεν είναι ένα εξωτερικό γεγονός που θα συμβεί σε χρόνο μέλλοντα, αλλά μία κοσμική ενεργοποίηση, μία εσωτερική επίσκεψη του Χριστού μέσα στην ανθρώπινη ψυχή. Είναι η έλευση της Συνειδήσεως του Υιού μέσα στο σύνολο της ανθρωπότητας — η αναγνώριση ότι ο Θεός δεν είναι απών, αλλά ζει μέσα σε κάθε καρδιά που έχει καθαριστεί από το εγώ.
Η εσωτερική διάκριση ανάμεσα σε διαίσθηση και αυταίσθηση δείχνει την πορεία της ψυχής από τη γνώση του Θεού προς τη συνείδηση της Ενότητας· από την προσευχή προς τη Θέωση. Είναι ένα από τα πλέον θεμελιώδη κεφάλαια του Εσωτερικού Χριστιανισμού.
Η Ενέργεια του Ιωάννη – του Ανθρώπου του Παντός – δεν είναι παρελθόν.
Είναι η ενεργός Παρουσία σου όταν αγαπάς άνευ όρων,
όταν προσφέρεις χωρίς αντάλλαγμα,
όταν λειτουργείς όχι για τον εαυτό σου, αλλά ως ο Εαυτός του Όλου.
Η Φώτιση δεν είναι μία εξωτερική ακτινοβολία που σε αγγίζει στιγμιαία, αλλά μία εσωτερική απόφαση Ενεργοποίησης του Θείου Εαυτού σου. Δεν αρκεί να επικαλείσαι τον Θεό με λόγια – ο λόγος, για να έχει δύναμη και να προκαλέσει μεταμόρφωση, οφείλει να ενεργοποιεί την Παρουσία του Θεού εντός σου. Η απλή προφορά Του, χωρίς συντονισμό μαζί Του, μένει ατελής.
Στην πορεία της ζωής μας όλοι ερχόμαστε αντιμέτωποι με τον πειρασμό. Κανένας δεν τον αποφεύγει· ούτε οι άγιοι, ούτε οι μαθητές του Χριστού, ούτε ακόμη και ο ίδιος ο Κύριος, ο οποίος οδηγήθηκε στην έρημο και εκεί πειράσθηκε. Αυτό μας δείχνει πως ο πειρασμός δεν είναι ντροπή, αλλά είναι μέρος της πορείας προς τον Θεό.
End of content
End of content
