Author: Ένας Ειρηνοποιός

Σε ελευθερώνω, άνθρωπε, από τους τρόπους που Με υμνείς, για να επεκτείνω καθετί που Με περιόρισε και καθετί που κι εσένα περιορίζει, έστω και αν υμνητικό ήταν, σε νέες διαστάσεις που θα αποδίδουν και θα παρουσιάζουν τη Θεότητά Μου, που θα απαγγέλλουν στον άνθρωπο της γης, στον άνθρωπο όλων των πεδίων την Ενότητα του Λόγου, το μήνυμα της Δευτέρας Παρουσίας, του έργου του Δασκάλου Ιωάννη στη γη.

Η Άρνηση αγοράζει, δίνει πολλά στη ματαιότητα, και αγοράζει ψυχές, μα η ψυχή του ανθρώπου δεν είναι για πούλημα, αυτός πώς φθάνει στην κατάσταση να κατεβάζει σέ σημείο αγοράς την ψυχή πού Άλλος του έδωσε; Η δύναμη της ματαιότητας. Η δύναμη του νου είναι μεγάλη, µα χρειάζεται υπόβαθρο για να σε οδηγήσει, η εύκολη και λάµπουσα επιλογή δεν είναι και σωστή. Δεν πρόκειται άνθρωπε να κυριαρχήσεις χωρίς ο αγώνας σου να πάλλεται από Δικαιοσύνη και Αγάπη. Μην αποσκοπείς στα μάταια, γιατί είναι παγίδα µε απρόβλεπτα αποτελέσματα.

Κανένας δεν αδικήθηκε ποτέ από το Θεό και δεν είναι δυνατόν να αδικηθεί. Κανένας δεν ενσαρκώθηκε λάθος. Θέλω να μάθετε όλοι να βλέπετε τη σκοπιμότητα της ζωής. Να μάθετε να βλέπετε πέρα απ’ ό,τι φαίνεται στην εξωτερική επιφάνεια, να βλέπετε τι κρύβεται, σε τι μας ασκεί, σε τι μας εκπαιδεύει η κάθε δοκιμασία της ζωής μας. Μην κρίνετε ποτέ, γιατί ο Θεός δεν ξέρετε πώς διδάσκει και πώς εκπαιδεύει και εξελίσ­σει τον κόσμο Του. Άνθρωπε-μαθητή Μου, η κάθε πνευματική σου κίνηση αντλεί από την ανωριμότητα του “εγώ”, που αναζητά την αυτοπροβολή, το αποτέλεσμα είναι πάντα η σύγχυση.

Χρειάζεται όλοι να βλέπουμε τη σκοπιμότητα της ζωής. Να μάθουμε να βλέπουμε πέρα απ’ ό,τι φαίνεται στην εξωτερική επιφάνεια, να βλέπουμε τι κρύβεται, σε τι μας ασκεί, σε τι μας εκπαιδεύει η κάθε δοκιμασία της ζωής μας. Καλό είναι να μην κρίνουμε ποτέ, γιατί ο Θεός δεν ξέρουμε πώς διδάσκει και πώς εκπαιδεύει και εξελίσ­σει τον κόσμο Του.

Νιώθε Με μέ­σα στις κινήσεις του Ανθρώπου, μέσα στους ήχους και στις σκέψεις του, μόνον έτσι Με νιώθεις μέσα σου. Με νιώθεις μέσα σου μέσα από τα πάντα, γιατί όπου υπάρχω, υπάρχουν τα πάντα, όπου υπάρχουν τα πάν­τα, υπάρχω. Νιώθε Με μέσα στην Αέναη κίνηση και τη δραστήρια παύση. Νιώθε Με μέσα στην Άναρχη Αρχή και το Ατελεύτητο Τέλος, μέσα στους Ουρανούς σου και μέσα στη γη σου, δηλαδή μέσα στο Πνεύμα και μέ­σα στην ύλη. Νιώσε Με να κυλάω μέσα στα κύτταρά σου. Νιώσε Με μέσα στο νερό που σε ξεδιψά και μέσα στο φαΐ που σε τρέφει. Γιατί μόνον αν Με νιώσεις έτσι, θα τραφείς με την Ενέργεια της Ζωής και θα μετουσιώ­σεις την ύλη της γης.

Πόσο Σ’ ευχαριστώ, που η μελωδία του Απείρου ζει μέσα μου και οι εκδηλώσεις μου είναι οι φθόγγοι της, που παρέχονται στον Άνθρωπο Εαυτό μου για να διδάξουν ό,τι Εσύ μου δίδαξες, για να πραγματώσουν αυτό που εντός μου πραγματώνεις. Θέλω να απελευθερωθώ από κάθε αποτύπωμα, που τείνει να με διατηρήσει στην παθητική μου στάση. Γι’ αυτό συνειδητά συμπυκνώνω όλα τα στάδια της ευχαριστίας και όλες τις ποιότητες που σαν Αγάπη εξέφρασα προς Εσένα, σε μία κίνηση που ξεκινά από τη γη, για να καταδείξει τον Ουρανό.

Αγαπώ, είναι μία Λειτουργία, μία λειτουργία ζωής του «Είναι» του Ανθρώπου. Είναι η εκδήλωση του Πατέρα. Ο Πατέρας «νομιμοποίησε» τα πάντα διά του Δημιουργικού Λόγου, ώστε να εκφράζουν Τελειότητα, Ισορροπία, Αρμονία και Κάλλος. Είμαστε, λοιπόν, υποχρεωμένοι να κατανοήσουμε αυτή την Άπειρη Σκοπιμότητα, η οποία λέγεται Αγάπη και εντός της οποίας περιέχονται τα πάντα ταξινομημένα πλήρως, υπό απόλυτο έλεγχο και απόλυτη ισορροπία. Είναι σημαντικό, λοιπόν, να προσπαθούμε καθημερινά να αποδεσμευόμαστε από οποιαδήποτε σύζευξη ή έλξη με τη γη. Να εισάγουμε δημιουργικά την Πνευματικότητα στη ζωή μας.

Το Έργο του Θεού ξεκινάει από τη Θεία Βουλή, υφίσταται, εξελίσσεται, παίρνει διαδοχικές μορφές, μέχρι να φθάσει στην τελική μορφή, που θέλει ο Θείος Λόγος να παρουσιαστεί ή και να παρουσιάσει κάτι ακόμα. Η Απειρότητα του Θείου Λόγου πάντοτε έχει να παρουσιάσει καταστάσεις, ομιλίες και διδασκαλίες. Έχει να παρουσιάσει πολλά για να μας βοηθήσει να εξυψωθούμε τόσο, που να ενωθούμε, με κείνο, που γνωρίσαμε τουλάχιστον, αν όχι με την Απειρότητα του Λόγου, μ’ εκείνο το τμήμα έστω, το κομμάτι που ως Λόγος, εκπροσώπησε το Θεό πάνω στη Γη.

Μοίραζε τις σκέψεις σου στον Άνθρωπο, γιατί όσες σκέψεις κρατάς για σένα, είναι σκέψεις διάσπα­σης και διαχωρισμού, όσες μοιράζεις, είναι σκέψεις Αγάπης και Ενότητας. Αυτό που μοιράζεις, είναι Ανε­ξάντλητο, αυτό που κρατάς, εξαντλείται άμεσα. Αυτό που μοιράζεις, Θεώνεται, αυτό που κρατάς, εντάσσε­ται στο Νόμο της διττότητας και της φθοράς. Μοίραζε τις σκέψεις σου, γιατί ό,τι μοιράζεις, δοκιμάζεται από την εκδήλωσή του, από τη διάχυσή του και αναγκάζε­ται να καθαρθεί μέσα από τις διαδικασίες της Εκλέπτυνσης και της Μετουσίωσης, ολοκληρώνοντας έτσι εντός σου την ουσιαστική Κάθαρση.