ΕΙΡΗΝΟΠΟΙΟΙ

Το Έργο σου, εαυτέ μου άνθρωπε, είναι πάρα πολύ δύσκολο. Είναι δύσκολο να είναι το ίδιο με το Έργο του Θεού. Γιατί είναι δύσκολο να καθυποτάξουμε την ύλη μας, είναι δύσκολο να καθυποτάξουμε τα συμφέροντά μας απόλυτα, ώστε να μην έχουμε κανένα συμφέρον πάνω στην ύλη. Είναι δύσκολο, αδελφοί μου, να φανερώσουμε μια ολοκληρωμένη Αγάπη, χωρίς να περιμένουμε ανταπόδοση.

Όταν ο άνθρωπος αρχίσει να εκλεπτύνει και τον υλικό φορέα του διατρέφοντάς τον με ύλη όσο το δυνατόν λεπτότερης υφής, τότε η δόνηση των εσωτερικών στρωμάτων της ύλης μεταδίδεται σε όλα μέχρι και το εξωτερικό. Βέβαια η εκλέπτυνση του ψυχοπνευματικού «είναι» και υλικού φορέα δεν συμβαδίζει απόλυτα. Χρειάζεται χρόνος μέχρι οι εσωτερικές δονήσεις να διαποτίσουν όλα τα στρώματα ύλης του υλικού φορέα. Όσο όμως περισσότερο ανέρχεται η Πνευματική υπόσταση με τόσο μεγαλύτερη ταχύτητα γίνεται και η μεταλλαγή των δονήσεων της ύλης. Αυτό βέβαια προϋποθέτει και την υποταγή και προσαρμογή του υλικού φορέα στην Πνευματική υπόσταση, γιατί αυτά τα δύο βρίσκονται σε άμεση εξάρτηση.

Η εξ Αποκαλύψεως Αλήθεια απευθύνεται και ρυθμίζει την εσωτερική λειτουργία του ανθρώπου. Χρειάζεται να μάθουμε να Την αξιοποιούμε για να προσεγγίζουμε την ανθρώπινη κατανόηση και να καταλύουμε τους περιορισμούς της. Με αυτό τον τρόπο χρησιμοποιούμε τους καρπούς Της χωρίς να δεσμευόμαστε ή να δεσμεύουμε και κυρίως χωρίς να ενισχύουμε την όποια ματαιοδοξία μας. Σαν αποτέλεσμα οι εκδηλώσεις μας εισχωρούν πιο εύκολα στο ένδον του Ανθρώπου.

Υπάρχουν Αδελφοί, Πατέρα, πρόθυμοι να μειώσουν την κάθε προσφορά, πρόθυμοι ν’ αμφισβητήσουν, ίσως ό,τι δεν μπορούν να φτάσουν οι ίδιοι, ίσως ό,τι δεν χωράει η χωρητικότητα του νου και της καρδιάς τους, πρόθυμοι και έτοιμοι να εξακοντίσουν βέλη, δυσαρμονία, σε καθέναν που προσπαθεί να εκδηλώσει τον Εαυτό Του.

Ἀπομακρυνόμενοι Ἐμοῦ οὐδὲν προσδοκᾶτε. Ἐξετάσατε ἑαυτούς, ἀνατάμετε τὸ βάθος τῆς ψυχῆς ὑμῶν, ἀναπολήσατε μίαν πρὸς μίαν τὰς στιγμὰς τοῦ παρελθόντος ὑμῶν καὶ ἀποδεχθῆτε τὴν Ἀλήθειαν.

Ανάρτηση Προσευχής της Δήμητρας Παντελοπούλου

Πατέρα Ουράνιε, ζητώ από Σένα την Ενότητα, τον ενωτικό παλμό. Απέχουμε ίσως πολύ, Ουράνιε Πατέρα, απ’ αυτό το σημείο εγκλωβισμένοι μέσα στα ξεχωριστά σκηνώματα της ύλης μας, όμως τι να ζητήσω από Εσέ; Έχεις άλλο τίποτα να δώσεις από Τελειότητα, έχεις άλλο τίποτα να δώσεις από Αγάπη, από Ενότητα; Τι να ζητήσω από Σένα, παρά μόνο την Απεραντοσύνη Σου, την Απειρότητα του Φωτός Σου, γιατί αυτά διαθέτεις, αυτά Είσαι, αυτός είναι ο Παλμός που διαχέεις στα πάντα.

Σας αποστέλλω στον κόσμο να πείτε ό,τι ακούσατε, ό,τι εζήσατε και να γίνετε Μάρτυρες της Παρουσίας Μου της Νέας στη γη. Σας ελευθερώνω από τα δεσμά του χρόνου, του χώρου και της μορφής. Σας εμπλουτίζω με Αγάπη Θεία, σας ονομάζω Υιούς και Κληρονόμους της Βασιλείας του Θεού που είναι μέσα σας.

Ο ήχος της Ανάστασης της Ολότητας του Ανθρώπου έχει σημάνει και διαμοιράζεται μέσα στα πάντα.

Ὁ ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τῆς ἀνθρωπότητος κατελθὼν καὶ ἐνσαρκωθεὶς ἐν τῷ ταπεινῷ ὑλικῷ περιβλήματι Ἰησοῦς ἄγεται ὑπὸ τῶν φθονούντων τὴν ἐλευθερίαν τῆς Σκέψεως καὶ χαλκευόντων αὐτὴν ἐν τοῖς περιωρισμὲνοις τύποις τῶν προγονικῶν παραδόσεων τοῦ στενοῦ καὶ περιωρισμένου γράμματος τῆς Γραφῆς εἰς τὸν φρικτὸν τοῦ Γολγοθᾶ τόπον ὡς ὁ ἔσχατος τῶν κακούργων, διὰ νὰ σταυρωθῇ.