Η Νέα αυτή Κοσμική περίοδος, που έχει ήδη ξεκινήσει, παρουσίασε, παρουσιάζει και εκδηλώνει την πορεία του Ανθρώπου που θεώνεται με την Παρουσία του Ιωάννη-Παράκλητου. Ο Δάσκαλος Ιωάννης εκδηλώνει ενοποιημένα Έργο Υιού και Μητρός και απευθύνεται σε όλους τους ανθρώπους. Ακόμα και στους αρνητές, που είτε Τον γνωρίζουν, είτε όχι. Είναι ο νέος Ενωτής – Ειρηνοποιός των τμημάτων του ανθρώπου και φανερώνει την Αρμονία που είναι κρυμμένη σε κάθε παραφωνία του ανθρώπου.
Όταν ο άνθρωπος πεινά και διψά για τη λύτρωση, την κάθαρση, την εξιλέωση και την ένωση με το Θεό αποκαθίσταται εν Θεώ. Η έντονη αναζήτηση της Αλήθειας μας ελευθερώνει στο να λάβουμε την Κοινωνία της πνευματικής Τροφής και του Φωτός. Η Προσευχή είναι αυτή που πραγματικά χορταίνει το είναι μας.
Το Θείο Μυστήριο της Εξιλέωσης συντελείται με την απάλειψη κάθε αμαρτίας και ποινής με την προσφορά και την υπηρεσία στην εξέλιξη του ανθρώπου.
Ο περιφανής μαθητής του Λόγου – πνευματικός άνθρωπος, δεν εκφράζει απλά τα βήματα της πορείας του ανθρώπου προς την Τελείωση, αλλά φανερώνει σταδιακά και την ύψιστη υπευθυνότητα της Προσφοράς, χωρίς ν΄αναζητά καμία ανταπόδοση. Και περιφανής σημαίνει να είσαι καθαρός-διάφανος απ’ όλες τις πλευρές και σε κάθε ύψος ή βάθος. Η προσφορά που δεν περιέχει εντός της κανένα στοιχείο ιδιοτέλειας, κανένα στοιχείο επιθυμίας ή αναγνώρισης, είναι αυτή που εντάσσει ενεργά τον άνθρωπο στα Νέα Μυστήρια του Λόγου, που είναι το Μυστήριο της Ενότητας και το Μυστήριο της Ελευθερίας.
Διὰ τὰς ἀτελείας ὑμῶν ἐξέλεξα καὶ ἐκείνους, οἵτινες ἀρνητικῶς θὰ συντελέσωσι διὰ τὴν ἀνασκευήν σας καὶ ἀναγέννησίν σας. Εἰρηνεύσατε καὶ ἐστὲ ἐν Ἀπολύτῳ Ἀγάπῃ καὶ πᾶσαν ἐνέργειαν ἐξ ὑμῶν καταστήσατε κοινωνοὺς τοὺς ἑτέρους, ἵνα μὴ χάσματα δημιουργοῦνται καὶ οἱ πάντες συνέχεσθε διὰ τοῦ εἱρμοῦ ἐκείνου, ὅστις ἄνευ διακοπῶν θὰ συνεχίσῃ τὸν ἀτέρμονα δρόμον τῆς ἐξελίξεως τοῦ ἔργου.
Η πνευματική πραότητα έρχεται στον άνθρωπο όταν εγκαταλείπουμε τις ατομικές αξιώσεις που γεννάει η αυταπάτη μας ότι τα πάντα μας ανήκουν. Η κίνησή μας να μεταβούμε από τη δυστυχία της προσκόλλησης και της κτητικότητας (διαμέσου ασταθειών και κρίσιμων σημείων-απρόσμενων εμποδίων) στην πληρότητα της Θείας Γαλήνης και Ηρεμίας, είναι αυτή που μας καθιστά πράους. Είναι η στιγμή που η τρυφερότητα και η αγάπη είναι οι νέοι σύντροφοι της ζωής μας στη γη… στο ξημέρωμα της Νέας μας Ζωής, σε ένα Κόσμο Νέο. Επομένως όταν δεν σου ανήκει τίποτα (και κυρίως ό,τι συνθέτει τους συντρόφους του θανάτου) κατέχεις τα πάντα… κληρονομείς τη γη.
Υπάρχουν μεγάλα μυστήρια στην ανθρώπινη συνείδηση. Η φυλή μας έχει δοκιμάσει παράξενες εμπειρίες και θαυμάσιες αποκαλύψεις έρχονται σ’ αυτούς που εισχωρούν κάτω από την επιφάνεια των πραγμάτων. Ας στρέψουμε τα νώτα αποφασιστικά σε όλες τις μορφές αισθησιακής σκέψης και βαθμιαία θα διακρίνουμε το φως που λάμπει μέσα στο Φως. Υπό Θεία καθοδήγηση η εξαχρείωση και η κατάπτωση την οποία μόνο η κτηνωδία έχει δημιουργήσει, πρέπει να εξαγνισθεί με την κάθοδο του πυρός του Πνεύματος.
Ἀνέλθετε πρός Με, καὶ ὅταν πράγματι κατορθώσητε νὰ ἀνέλθητε, τότε θὰ ἴδητε τὸν κατοπτρισμὸν τοῦ Κόσμου Μου, ἐν τῷ βάθει τῆς ψυχῆς ὑμῶν, καὶ τότε θὰ ἀντιληφθῆτε πόσον ὁ κόσμος οὕτος εἶναι τελειότερος καὶ ὡραιότερος τοῦ ἰδικοῦ σας καὶ πόσον ἀπαιτεῖται ἐκ μέρους ὑμῶν πᾶσα προσπάθεια καὶ θυσία, διὰ νὰ ἀποκτήσητε τὴν ἱκανότητα νὰ εἰσέλθητε ἐν αὐτῷ καὶ καθέξητε τὴν ἐν αὐτῷ ἀναμένουσαν ὑμᾶς θέσιν.
Προσβλέψατε πρὸς τὸ μέλλον καὶ τοῦτο ἂς καταστῇ ὁ ὁδηγὸς ὑμῶν.
Τὸ παρὸν εἶναι ἡ κριταία ἀνάπαυλα πρὸς τὴν ἀληθῆ κατεύθυνσιν, ἀλλὰ συγχρόνως ἡ ἐπιβεβλημένη ἀναγκαὶα ὤθησις καὶ προσπάθεια ἐκ μέρους ὑμῶν, ἵνα τὸ ταχύτερον καὶ συντομώτερον πλησιάσητε πρὸ τῆς Πηγῆς, Ἐν τῇ προσπαθείᾳ ὑμῶν ταύτῃ μὴ ἀφεθῆτε νὰ ριφθῆτε ἐκ νέου εἰς τὴν ἀδράνειαν καὶ τὴν ἀμεριμνησίαν καὶ ἀφροντισίαν, αἵτινες μέχρι σήμερον διέκρινον τὰς προοπαθείας ὑμῶν. Λάβετε ὑπ’ ὄψει ὅτι ὑπεράνω ὑμῶν εὑρίσκεται πάντοτε Ἐκεῖνος, Ὅστις παρ’ ὅλην τὴν ὀλιγωρίαν καὶ ἀδιαφορίαν ὑμῶν οὐδέποτε σᾶς ἐγκατέλειψεν, ἀλλ’ εἶναι πρόθυμος νὰ σᾶς καθοδηγήσῃ, νὰ σᾶς ὑποστηρίξῃ, νὰ σᾶς συνδράμῃ, νὰ σᾶς παρέξῃ πᾶσαν δύναμιν, ἵνα ταχύτερον φθάσητε εἰς τὸν σκοπὸν τοῦ προορισμοῦ ὑμῶν.
Είναι η πρώτη και αναλλοίωτη δημιουργική εκδήλωση του Όντος. Είναι η έκφραση της συνείδησης που αναγνωρίζει την Απειρότητα και την εκδηλώνει. Η Θεία Ευχαριστία ως Μυστήριο ενώνει άμεσα την υπόσταση με την Απειρότητα ενεργοποιώντας την αίσθηση της πληρότητας στην συνείδηση και ανάλογα τις υποδοχές φανερώνει τμήμα της Αλήθειας ως πηγή Αρμονίας στο ανθρώπινο «είναι» πυροδοτώντας την δημιουργική εκδήλωση. Η Ευχαριστία είναι η Ύψιστη Μορφή Επικοινωνίας σε όλα τα επίπεδα γιατί εκδηλώνει την Ουσία των Πάντων που είναι η Ενότητα μεταξύ τους, αλλά και με τη Θεία Πηγή (Θεία Ευχαριστία). Το Δημιουργικό, Νομοτελειακά, εμπεριέχει την Ευχαριστία προς τα πάντα.
End of content
End of content
