Περιόδευσον τότε τοὺς Κόσμους τούτους, ἐρεύνησον τὰς ἐσχατιὰς αὐτῶν, ἐξέτασε τὰς Ἐπικρατείας μὲ τοὺς Νόμους αὐτῶν καὶ καταμάνθανε τὸν τρόπον τῆς ἐνεργείας τῶν Δυνάμεων αὐτῶν. Καὶ εἴσελθε εἰς τὰ μυστικὰ τῶν Ἁρμονιῶν.
Θεέ μου σε παρακαλώ πολύ με την Άπειρη Αγάπη Σου πότισε το σπόρο που έπεσε και σήμερα στις ψυχές και στα πνεύματά μας και Συ Κύριε φρόντισε ώστε ο σπόρος αυτός να μεγαλώσει και να δώσει καρπούς, τους πνευματικούς καρπούς, που προϋποθέτει.
Ο Λόγος, δεν έχει χώρο για έπαρση. Ας συνειδητοποιήσουμε, λοιπόν, ότι κάθε έπαρση για πνευματικά θέματα έχει πηγή την απόστασή μας από το Λόγο, τον Οδηγό και Υπεύθυνο για την πνευματική άνοδο του ανθρώπινου συνόλου και του καθενός ξεχωριστά.
Η διαχωριστική λειτουργία μέσα στο χωρόχρονο δίνει τροφή στον εγωισμό, με αποτέλεσμα την ανακύκλωση του περιορισμού της ύπαρξης μέσα σ’ αυτόν. Ας ελευθερωθούμε από το διαχωρισμό, για να ελευθερωθούμε από τους περιορισμούς που διέπουν την εκδήλωσή μας. Αν θέλουμε να δούμε πόσο «χώρο» δίνουμε στο διαχωρισμό, τότε ας κοιτάξουμε πόσοι περιορισμοί διέπουν τη δράση μας.
Η ατομική συνείδηση «λαός» αντιπροσωπεύει σκέψεις άτακτες, αταξινόμητες. “Εκλεκτός λαός” είναι οι πνευματικώς διαφωτισμένες και υπάκουες σκέψεις μας. Όσο οι ποικίλες καταστάσεις συνείδησης και των σκέψεών μας αφυπνίζονται με το εσώτερο φως του Χριστού και αλλάζουν τις δραστηριότητές τους σύμφωνα με την Αλήθεια, τόσο τότε εισέρχονται στις τάξεις του «εκλεκτού λαού».
Ἔχομεν ὅθεν δύο Ἀληθείας, τὴν μὲν ἐκ τῆς πείρας καὶ γνώσεως τοῦ ἀτόμου, τὴν δὲ ἐξ Ἀποκαλύψεως. Ἐὰν ἄλλοι διδάξωσιν ὑμῖν ἢ ἐδίδαξαν τὴν ἐκ πείρας καὶ ἀτομικῆς αὐτῶν γνώσεως ἢ τῆς ἰδίας αὐτῶν κρίσεως ἢ τῆς πνευματικῆς αὐτῶν ἀποδόσεως προερχομένην Ἀλήθειαν, Ἐγὼ θέλω διδάξει ὑμῖν τὴν ἐξ Ἀποκαλύψεως.
Δεν γνωρίζετε τα Μυστήρια του Ουρανού, και μη δέχεσθε τους συμβολισμούς ως πραγματικότητα. Χρησιμεύουν μόνο ως βακτηρία για να μεταπηδήσετε σε κάτι άλλο, που ούτε γνωρίζετε, αλλά και ούτε υποψιάζεστε.
Αγάπη εστίν αξίωμα Πατρός Δημιουργού, αι απορρέουσαι δε λειτουργίαι συνθέτουν την συμπεριφορά του Πατρός προς τα Δημιουργήματα Αυτού, ήτις περιέχει Στοργήν, Τρυφερότητα, Καλωσύνην, Έλεος, Προσφοράν και Διδαχήν.
Ας μάθουμε να αγαπάμε επομένως πιο ενσυνείδητα και να καλούμε το Θεό να ενωθεί μαζί μας. Το ένα είναι απόλυτα συνδεδεμένο με το άλλο. Εάν αγαπάμε, τότε ο Θεός, ακόμα κι αν δεν Τον καλέσουμε θα μας χτυπήσει την πόρτα. Ακόμα κι αν χάσουμε αυτή την επαφή μαζί Του, θα έρθει και πάλι ο Θεός αν μπορέσουμε να μάθουμε να αγαπάμε ο ένας τον άλλο. Αν κάθε σκέψη, κάθε λόγος, κάθε πράξη είναι μια βοήθεια στον διπλανό μας, ένα στήριγμα στον κουρασμένο κι ένα χαμόγελο σ’ αυτόν που προπορεύεται από εμάς, τότε και η ταπεινοφροσύνη θα στήσει έναν περίλαμπρο θρόνο μέσα στην καρδιά μας. Έτσι χωρίς κομπασμούς και τυμπανοκρουσίες θα μάθουμε να δουλεύουμε σιωπηλά και αθόρυβα.
Η σύλληψη της ιδέας υπάρχει προ της εφαρμογής. Όμως η σύλληψη μιας ιδέας από έναν Θείο Νου, είναι ήδη ένα δημιούργημα. Είναι ήδη γεγονός. Όμως ο άνθρωπος φέρει εντός του Θείο Νου. Άρα, η σύλληψη υπ’ αυτού της ιδέας του Τέλειου Ανθρώπου, είναι ήδη ένα δημιούργημα. Ο άνθρωπος, ως Ομοούσιος του Πατρός, είναι Δημιουργός. Δημιουργεί διά του Λόγου και της συλλήψεως της Ιδέας.
Αγαπάτε τον κόσμο ανεξαιρέτως φίλων και εχθρών και τη ζωή με όλα τα βάσανά της. Αγαπώντας τους εχθρούς σας αποπλύνετε τη δηλητηριώδη πληγή του κακού και καθιστάτε τα βέλη του άχρηστα. Απ’ τη ζωή την ανθρώπινη η ευτυχία ανελίσσεται στα ουράνια. Κι απ’ του πόνου τ’ ανυπόφορο κέντρισμα η ευτυχία ξεφυτρώνει. Αγαπάτε άνθρωποι.
End of content
End of content
