Η χαρά σχετίζεται με τον «ευαγγελισμό» της ειρήνης σ’ όλο τον κόσμο, στους «μακράν» και στους «εγγύς», για την πραγματοποίηση μιας νέας κοινωνίας ανθρώπων. Αυτή η ειρήνη, μαζί με την αγάπη και τη χαρά, είναι καρπός του Πνεύματος και αυτός ο καρπός αγκαλιάζει τον άνθρωπο και την ανθρωπότητα σε γη και ουρανό.
Οι εξωτερικές εκδηλώσεις δεν είναι ανεξάρτητες από την εσωτερική σου εξέλιξη και ισορροπία. Βρίσκονται σε απόλυτο συντονισμό μαζί τους και έλκονται για να σε διδάξουν και εξωτερικά, όταν δεν μπορείς να διδαχθείς με άλλο τρόπο, αλλά με τη λανθασμένη θέση σου επιζητάς να βιώσεις έντονα την κατάσταση της δυσαρμονίας που υπάρχει εντός σου, για να τη συνειδητοποιήσεις. Προσπάθησε ν’ αντιμετωπίσεις την εκπαίδευση αυτή με σωστή νοητική θέση, κατανοώντας τη σημασία της, δίνοντάς της την πραγματική εξήγηση. Δηλαδή αντιλαμβανόμενος ότι είναι προσφορά μαθητείας από Εμένα, για να μετακινηθείς από τη στασιμότητά σου, να οδηγηθείς να μεταλλάξεις τα ατελή στοιχεία που υπάρχουν μέσα σου και να τα μετουσιώσεις αποκαθιστώντας την ισορροπία.
Αυτό δεν καταλαβαίνεις, Άνθρωπε, γιατί πρέπει να εισχωρήσεις στην Ουσία της Ενότητας και να φύγεις από τις εξωτερικές μορφές, που τόσους αιώνες σε κρατούν στην επιφάνεια. Αποστέλλω ως Ουδέτερος Λόγος την Ευλογία προς Εσένα, για να Με χωρέσεις, και διά της αποστολής αυτής δεν εκφράζεται ο Άμορφος Λόγος, αλλά ο Λόγος ο ενανθρωπιζόμενος εξακολουθητικά στα σκηνώματα τα φέροντα όνομα, που έχει ήδη πάψει να ισχύει ως διακριτικό, αλλά παραμένει σαν σημείο κάποιας εμφάνισης πάνω στη γη του Άπειρου, Ουδέτερου Λόγου. Ευλογώ τον Άνθρωπο να Με χωρέσει στη Νέα Μου Έκφραση πάνω στη γη και στη Δημιουργία όλη.
Έχει ήδη σημειωθεί η Ανατολή μιας Νέας Κοσμικής περιόδου, η περίοδος του Φωτισμού των ανθρώπων, γνωστή και ως περίοδος της Επιφάνειας του Αγίου Πνεύματος. Είναι η περίοδος που θα επικρατήσει η Αγάπη που διδάχθηκε και διαδόθηκε στη γη, κατά την οποίαν το Πνεύμα θα επικρατήσει επί της ύλης. Είναι τεράστιες οι αλλαγές και είναι ανάγκη να το συνειδητοποιήσουμε για να μπορέσουμε να ωφεληθούμε, αδελφοί. Είναι η περίοδος που ο Πρόδρομος και Κήρυκας του Λόγου σταδιακά μεταμορφώνεται σε Ειρηνοποιό.
Η Νέα αυτή Κοσμική περίοδος, που έχει ήδη ξεκινήσει, παρουσίασε, παρουσιάζει και εκδηλώνει την πορεία του Ανθρώπου που θεώνεται με την Παρουσία του Ιωάννη-Παράκλητου. Ο Δάσκαλος Ιωάννης εκδηλώνει ενοποιημένα Έργο Υιού και Μητρός και απευθύνεται σε όλους τους ανθρώπους. Ακόμα και στους αρνητές, που είτε Τον γνωρίζουν, είτε όχι. Είναι ο νέος Ενωτής – Ειρηνοποιός των τμημάτων του ανθρώπου και φανερώνει την Αρμονία που είναι κρυμμένη σε κάθε παραφωνία του ανθρώπου.
Όταν ο άνθρωπος πεινά και διψά για τη λύτρωση, την κάθαρση, την εξιλέωση και την ένωση με το Θεό αποκαθίσταται εν Θεώ. Η έντονη αναζήτηση της Αλήθειας μας ελευθερώνει στο να λάβουμε την Κοινωνία της πνευματικής Τροφής και του Φωτός. Η Προσευχή είναι αυτή που πραγματικά χορταίνει το είναι μας.
Το Θείο Μυστήριο της Εξιλέωσης συντελείται με την απάλειψη κάθε αμαρτίας και ποινής με την προσφορά και την υπηρεσία στην εξέλιξη του ανθρώπου.
Ο περιφανής μαθητής του Λόγου – πνευματικός άνθρωπος, δεν εκφράζει απλά τα βήματα της πορείας του ανθρώπου προς την Τελείωση, αλλά φανερώνει σταδιακά και την ύψιστη υπευθυνότητα της Προσφοράς, χωρίς ν΄αναζητά καμία ανταπόδοση. Και περιφανής σημαίνει να είσαι καθαρός-διάφανος απ’ όλες τις πλευρές και σε κάθε ύψος ή βάθος. Η προσφορά που δεν περιέχει εντός της κανένα στοιχείο ιδιοτέλειας, κανένα στοιχείο επιθυμίας ή αναγνώρισης, είναι αυτή που εντάσσει ενεργά τον άνθρωπο στα Νέα Μυστήρια του Λόγου, που είναι το Μυστήριο της Ενότητας και το Μυστήριο της Ελευθερίας.
Η πνευματική πραότητα έρχεται στον άνθρωπο όταν εγκαταλείπουμε τις ατομικές αξιώσεις που γεννάει η αυταπάτη μας ότι τα πάντα μας ανήκουν. Η κίνησή μας να μεταβούμε από τη δυστυχία της προσκόλλησης και της κτητικότητας (διαμέσου ασταθειών και κρίσιμων σημείων-απρόσμενων εμποδίων) στην πληρότητα της Θείας Γαλήνης και Ηρεμίας, είναι αυτή που μας καθιστά πράους. Είναι η στιγμή που η τρυφερότητα και η αγάπη είναι οι νέοι σύντροφοι της ζωής μας στη γη… στο ξημέρωμα της Νέας μας Ζωής, σε ένα Κόσμο Νέο. Επομένως όταν δεν σου ανήκει τίποτα (και κυρίως ό,τι συνθέτει τους συντρόφους του θανάτου) κατέχεις τα πάντα… κληρονομείς τη γη.
Η διαφορά του ανθρώπινου νου από τον Θείο έγκειται στην καθαρότητα, τη χωρητικότητα και την έκταση στην οποία κινείται, δηλαδή, με άλλους λόγους, έγκειται στην ενεργοποίησή του. Αυτά καθορίζουν και την ποιότητα των ιδεών που συλλαμβάνει, διαχειρίζεται και υλοποιεί. Ο ανθρώπινος νους, επομένως, δεν μπορεί μόνο να περιορίζεται μονάχα στις βιολογικές λειτουργίες, αλλά εκτείνεται και στη χώρα των ιδεών. Ο άνθρωπος πλέον βρίσκεται σ’ ένα εξελικτικό στάδιο που τον οδηγεί σε μία νέα φάση εξέλιξης και γι’ αυτό θα πρέπει να δίνουμε νέους ορισμούς, ευρύτερους, ώστε να αποκτήσουμε τα κατάλληλα εφόδια για τη νέα μας πορεία, μιας και οι παλιές αντιλήψεις δεν μας εξυπηρετούν.
End of content
End of content
