Συνειδητότητα του Δημιουργού Θεού δεν είναι ο προσωπικός εγωισμός

Μία πρόσκληση για ολοκληρωτική αλλαγή συνείδησης. Να μη ζεις μόνο ως αποδέκτης της Δημιουργίας, αλλά να εργάζεσαι συνειδητά για την εκδήλωση της Αγάπης μέσα σε αυτήν. Να μη ζητάς μόνο να γνωρίσεις τον Λόγο, αλλά να μάθεις να εκφράζεις τις ποιότητές Του. Να μη θεωρείς τη Θέωση μία προσωπική κατάκτηση, αλλά μία πορεία Ενότητας, Μετουσίωσης και Προσφοράς προς τον Άνθρωπο. Ο προορισμός του Ανθρώπου δεν είναι απλώς να παρατηρεί τη Θεία Δημιουργία. Είναι να αφυπνιστεί στη Δημιουργική Συνειδητότητα της Αγάπης και να γίνει, μέσα από την καθημερινή του ζωή, συνειδητός φορέας της Ενότητας, της Αρμονίας και του Φωτός του Ενός Λόγου.
Αγαπημένε αδελφέ, αγαπημένη αδελφή,
Όποιος ξεκινά πνευματική πορεία γνωρίζει εκείνη την πρώτη φλόγα. Είναι ένας ενθουσιασμός που σε σηκώνει, μια βεβαιότητα πως βρήκες τον δρόμο σου, μια λαχτάρα για Ένωση με τον Θεό. Φτάνει αυτή η αρχική επιθυμία για να σε οδηγήσει στην Ένωση; Ή μήπως είναι μόνο η πρώτη ώθηση, ένα κάλεσμα που περιμένει την απάντησή σου;
Από τον ενθουσιασμό στη διακαή επιθυμία
Η διδασκαλία ξεχωρίζει δύο πράγματα. Το ένα είναι η γνώση της Θέωσης και το άλλο η ίδια η Θέωση. Μπορεί να έχεις διαβάσει, να έχεις ακούσει, να έχεις νιώσει πολλά. Ο σκοπός όμως είναι να ντυθείς τη Θέωση και να την εκδηλώνεις, όχι απλώς να ντυθείς τη γνώση γι’ αυτήν. Γι’ αυτό χρειάζεται να περάσεις από την επιφανειακή επιθυμία σε μια συνεχή, διακαή επιθυμία Ένωσης. Αυτή η επιθυμία δεν μένει στη σκέψη. Φαίνεται στην καθημερινή πράξη, σε κάθε σχέση, σε κάθε συναναστροφή, σε κάθε σου εκδήλωση.
Η Χάρη σε αφυπνίζει, εσύ γίνεσαι ο Ενεργοποιητής
Ίσως έχεις προσέξει ότι η αρχική ορμή εξασθένησε. Μην ανησυχήσεις, γιατί αυτό είναι μέρος της πορείας. Στην αρχή σού δίνεται Χάρη, μια Δωρεά, μια δόνηση αφύπνισης που έρχεται απ’ έξω και αγγίζει τον Θείο σου Εαυτό. Ο σκοπός της δεν είναι να σε κουβαλάει με θαύματα. Ο σκοπός της είναι να σε βοηθήσει να βρεις τον Εαυτό σου και να τον θέσεις σε ενέργεια με συνειδητή επιλογή. Αν δεν συνειδητοποιήσεις αυτή την παροχή, θα αδρανοποιηθεί. Αν όμως τη χρησιμοποιήσεις, γίνεσαι εσύ ο ίδιος ο Ενεργοποιητής του Εαυτού σου. Αντλείς από τα βάθη του Είναι σου Ισορροπία, Αγάπη, Ενότητα και Αρμονία.
Εδώ υπάρχει ένα σημαντικό μάθημα για τις εξαρτήσεις. Αιώνες τώρα ο άνθρωπος ζητά στήριγμα έξω από τον εαυτό του: σε πρόσωπα που θεωρεί ανώτερα, σε κοινωνικές καταστάσεις, σε κατεστημένες ιδέες. Κάθε εξάρτηση όμως σε δεσμεύει, σε κλείνει σε πλαίσια και σου κλείνει την πόρτα προς το Άπειρο. Ακόμα και ο πνευματικός Δάσκαλος σού δίνεται για να σε ωθήσει σε απευθείας σύνδεση με τον Θεό. Δεν σου δίνεται για να γίνει μια νέα εξάρτηση. Σε τροφοδοτεί χωρίς να σε περιορίζει και ανοίγει τα όριά σου.
Δεν υπάρχει τεχνική για να φτάσεις σε ό,τι είναι δικό σου
Πολλές φορές ψάχνουμε μεθόδους, στάδια και τεχνικές για να φτάσουμε γρηγορότερα στον Θεό. Το κεφάλαιο όμως ρωτά κάτι πολύ απλό: πλησιάζεις ποτέ με τεχνική κάτι που είναι δικό σου; Ο Θεός δεν δίδαξε ποτέ περιορισμένους τρόπους. Δίδαξε το Απεριόριστο, κάλεσε στο Απεριόριστο, πρόσφερε το Απεριόριστο, δηλαδή εσένα. Με αυτό που είναι πραγματικά δικό σου επικοινωνείς με αμεσότητα, μέσα από τους κοινούς παλμούς. Οι πολύπλοκοι δρόμοι συχνά δημιουργούν αποστάσεις ανάμεσα σε σένα και στον Εαυτό σου. Θέσε τον νου σου στην αναγνώριση του Εαυτού σου. Πίστεψε ότι είσαι Αγάπη, Φως, Ενότητα, Θεός, και πίστεψέ το με κάθε παλμό σου. Όταν όλοι οι παλμοί σου πιστέψουν ότι είσαι Θεός, τότε θα είσαι. Όταν εκδηλώνεις μικρότητα, διχασμό ή έλλειψη αγάπης, αυτό δεν είναι λόγος για ενοχή. Είναι απλώς ένδειξη ότι κάποιοι παλμοί σου δεν χωρούν ακόμα τη Θεότητα. Η ενσυνείδητη πίστη της Θέωσης είναι η γνώση της Ενότητας που από πάντα έχεις με τον Έναν Θεό.
Μάθε να προσεύχεσαι στον Εαυτό σου. Αυτό δεν σημαίνει να προσεύχεσαι στο περιορισμένο εγώ. Σημαίνει να στρέφεσαι στην Ολότητα του Ανθρώπου, όπου όλα υπάρχουν. Όταν η Αγάπη και η Αρμονία ενεργοποιηθούν μέσα σου, αποκαθίστανται και γύρω σου.
Ο κόσμος σαν καθρέφτης
Ό,τι σε ενοχλεί γύρω σου υπάρχει και μέσα σου. Αν δεν υπήρχε, δεν θα σε τάραζε. Θα μπορούσες απλώς να το αγκαλιάσεις με Αρμονία. Ο κόσμος των μορφών είναι η πολλαπλότητα του ίδιου σου του Εαυτού και μπορεί να γίνει ένας μεγάλος καθρέφτης. Σου δείχνει πού λείπει φως, πού υπάρχει άγνοια, πού υπάρχει ανισορροπία. Κάθε φορά που το διακρίνεις, μη θέλεις να απορρίψεις και να αποκόψεις κομμάτια σου. Μετουσίωνε, εναρμόνιζε και μοίραζε την Αρμονία σε όλους. Η Αρμονία που μένει μόνο στο δικό σου κομμάτι είναι παροδική. Βέβαιη είναι μόνο η Αρμονία της Ολότητας. Δέξου τα πάντα, χώρεσε τα πάντα, γιατί είσαι τα πάντα.
Το κενό δεν είναι θάνατος, είναι γέννηση
Όταν τα παλιά στηρίγματα καταρρέουν, μπορεί να νιώσεις ένα κενό. Μη μείνεις αδρανής. Γέμισε το κενό με Θεία Γνώση και με ευχαριστία για τη Γέννηση που συντελείται μέσα σου. Συχνά μπερδεύουμε τον Θάνατο με τη Ζωή και την Πτώση με την Άνοδο. Ζούμε το τέλος της φθοράς και νομίζουμε ότι είναι πνευματικός θάνατος. Ζούμε τον προάγγελο της Ανάστασης και νομίζουμε ότι είναι απογοήτευση. Για να γεννηθεί η Θεία ελευθερία σου, πρέπει να λυθεί η φθαρτή δέσμευση. Μέσα από τη χαρά και τη θλίψη, την ελπίδα και την απογοήτευση, μαθαίνεις την Ένωσή τους και γεννιέσαι άνωθεν, ως Φως και ως Αγάπη.
Θεός μέσα από τα μικρά
Η πράξη είναι Αλήθεια. Η θεωρία μένει στον νου και μπορεί να θρέψει τον εγωισμό. Αν θέλεις να γίνεις Θεός, θα γίνεις μέσα από τα μικρά και ασήμαντα της καθημερινότητας, δίνοντας ό,τι έχεις. Μην περιμένεις να μαζέψεις αρκετή γνώση για να εκδηλωθείς μια μέρα ξαφνικά ως Θεός. Αν δεν εκδηλώσεις τη Θεότητα που ήδη χώρεσες, δεν θα χωρέσεις περισσότερη. Η προσφορά σου σε θεώνει, γιατί δείχνει πόσο πιστεύεις ότι είσαι Θεός. Όσο μαζεύεις, δεσμεύεσαι. Όσο διαχέεις, ελευθερώνεσαι. Αυτός είναι νόμος της Δημιουργίας: ό,τι κατέχεις σε κατέχει. Τίποτα δεν πρέπει να είναι δικό σου, για να έχεις τα πάντα.
Σε θέτω στη Συνειδητότητα του Δημιουργού
Ο Λόγος γεμίζει κάθε κύτταρο με Ζωή και Ανάσταση. Δίνει στον νου τη δυνατότητα να κινείται στον Άπειρο Νου και στην καρδιά τη ροή της ανεξάντλητης Αγάπης. Και λέει: «Σε θέτω στη Συνειδητότητα του Δημιουργού Θεού». Σε ταυτίζει με τη δημιουργική δράση, όχι μόνο του εκδηλωμένου Λόγου αλλά και του Ανεκδήλωτου Πατέρα. Ο Θεός της Ενότητας περικλείει τα πάντα, ακόμα και αυτό που εμείς ονομάζουμε άρνηση. Η τελευταία πρόσκληση είναι να δεις τη Θεότητα και μέσα στην άρνηση και να τη χωρέσεις. Μόνο έτσι γίνεσαι Θεός ολοκληρωμένος και Ουδέτερος.
Ο Δημιουργός δεν είναι ο προσωπικός εγωισμός
Η έκφραση «Συνειδητότητα του Δημιουργού Θεού» μπορεί εύκολα να παρερμηνευθεί, εάν αποκοπεί από τη διδασκαλία της Ενότητας. Ο άνθρωπος μπορεί να φανταστεί ότι η πνευματική του εξέλιξη τον καθιστά προσωπικά ανώτερο. Ότι αποκτά δικαίωμα να επιβάλλεται. Ότι οι δικές του επιθυμίες ταυτίζονται αυτομάτως με τη Θεία Θέληση. Ότι κάθε προσωπική του σκέψη αποτελεί έκφραση του Λόγου. Όμως η ίδια η πορεία της μαθητείας απαιτεί υπέρβαση του εγωκεντρισμού. Η Δημιουργική Συνειδητότητα δεν είναι διόγκωση της προσωπικότητας. Είναι διεύρυνση της συνείδησης προς το Όλο. Ο άνθρωπος δεν καλείται να γίνει ένας εγωκεντρικός δημιουργός που επιδιώκει να ελέγχει τα πάντα. Καλείται να γίνει περισσότερο συνειδητός φορέας της Αγάπης, της Αλήθειας, της Ενότητας και της Αρμονίας. Αυτό σημαίνει ότι η πνευματική δύναμη χρειάζεται να συνοδεύεται από ταπεινότητα.
Η γνώση από διάκριση.
Η θέληση από υπευθυνότητα.
Η δράση από Προσφορά.
Όσο περισσότερο ο Άνθρωπος προσεγγίζει τη Συνειδητότητα του Δημιουργού, τόσο λιγότερο χώρο χρειάζεται να καταλαμβάνει μέσα του η επιθυμία προσωπικής κυριαρχίας.

Πατέρα Άπειρε, Ανεκδήλωτη Πηγή της Ζωής,
Άπειρε Λόγε, Δημιουργική Εκδήλωση της Θείας Αγάπης,
στρέφω τη συνείδησή μου προς την Άπειρη Ενότητά Σου.
Αναγνωρίζω ότι βρίσκομαι ακόμη στην πορεία της μαθητείας.
Ότι δεν έχω εκδηλώσει ολόκληρη την Αλήθεια που αναζητώ.
Ότι πολλές φορές γνωρίζω την Αγάπη, αλλά δεν την εφαρμόζω.
Γνωρίζω την Ενότητα, αλλά εξακολουθώ να διαχωρίζω.
Γνωρίζω την ταπεινότητα, αλλά επιτρέπω στην υπερηφάνεια να επηρεάζει τις επιλογές μου.
Γνωρίζω την Προσφορά, αλλά συχνά παραμένω προσκολλημένος στις προσωπικές μου ανάγκες.
Πατέρα, φώτισε τη συνείδησή μου.
Δίδαξέ με να μεταβαίνω από τη γνώση στην πράξη.
Από την επιθυμία στην εκδήλωση.
Από τον ενθουσιασμό στη σταθερή μαθητεία.
Από την εξάρτηση στην εσωτερική υπευθυνότητα.
Από τον διαχωρισμό στην Ενότητα.
Λόγε της Ζωής,
δίδαξέ με να αναγνωρίζω τη δημιουργική δύναμη της Αγάπης.
Να μη χρησιμοποιώ τον νου μου για να κατακρίνω,
αλλά για να κατανοώ.
Να μη χρησιμοποιώ τον λόγο μου για να πληγώνω, αλλά για να ενώνω.
Να μη χρησιμοποιώ τη θέλησή μου για να επιβάλλομαι, αλλά για να προσφέρω.
Να μη χρησιμοποιώ τη γνώση μου για να εξυψώνω την προσωπικότητά μου, αλλά για να υπηρετώ την Αλήθεια.
Πατέρα, μετουσίωσε μέσα μου τα κατεστημένα του διαχωρισμού.
Την υπερηφάνεια που με απομακρύνει από τον αδελφό.
Τον φόβο που περιορίζει την Αγάπη.
Την αδιαλλαξία που εμποδίζει την κατανόηση.
Την αδράνεια που αναβάλλει την Προσφορά.
Την προσκόλληση που δεν επιτρέπει στη συνείδησή μου να διευρυνθεί.
Ας μη φοβούμαι την αναγέννηση.
Ας μη θεωρώ απώλεια την εγκατάλειψη των περιορισμών μου.
Ας μη συγχέω την αποδόμηση του εγωκεντρισμού με την απώλεια του αληθινού Εαυτού.
Δίδαξέ με να αναγνωρίζω τη Ζωή που αναδύεται μέσα από τη Μετουσίωση.
Λόγε, ας γίνει ο νους μου περισσότερο δεκτικός στην Αλήθεια.
Η καρδιά μου περισσότερο ανοιχτή στην Αγάπη.
Η συνείδησή μου περισσότερο ενωτική.
Η θέλησή μου περισσότερο υπεύθυνη.
Η πράξη μου περισσότερο δημιουργική.
Ας μη ζητώ τη Συνειδητότητα του Δημιουργού για να αποκτήσω προσωπική υπεροχή.
Ας τη ζητώ για να γίνω περισσότερο ικανός να υπηρετώ τη Ζωή.
Να δημιουργώ Αρμονία εκεί όπου υπάρχει σύγκρουση.
Να προσφέρω κατανόηση εκεί όπου υπάρχει κατάκριση.
Να εκδηλώνω Αγάπη εκεί όπου υπάρχει αδιαφορία.
Να εργάζομαι για την Ενότητα εκεί όπου υπάρχει διαχωρισμός.
Ευλογώ κάθε Άνθρωπο.
Κάθε υπόσταση που αναζητά το Φως.
Κάθε άνθρωπο που αγωνίζεται να υπερβεί τους περιορισμούς του.
Κάθε άνθρωπο που φοβάται την αλλαγή.
Κάθε άνθρωπο που αναζητά την Αλήθεια.
Κάθε άνθρωπο που χρειάζεται Αγάπη.
Ας γίνει η δική μου ζωή μία συνειδητή συμβολή στη δημιουργική Αρμονία του Όλου.
Ας μη διαχωρίζω την πνευματική μου πορεία από την πορεία του Ανθρώπου.
Ας μη θεωρώ την προσωπική μου γαλήνη ολοκληρωμένη όταν παραμένω αδιάφορος απέναντι στη δυσαρμονία του αδελφού.
Ας διευρύνεται η Αγάπη μου.
Ας καθαρίζεται η πρόθεσή μου.
Ας μεταμορφώνεται η συνείδησή μου.
Ας γίνεται η καθημερινή μου πράξη έκφραση της Θείας Ζωής.
Πατέρα Άπειρε,
οδήγησέ με από τον περιορισμένο τρόπο αντίληψης του εαυτού μου προς τη συνειδητή συμμετοχή στην Ενότητα.
Από την ατομική επιθυμία προς τη Θεία Προσφορά.
Από τη γνώση του Λόγου προς την εκδήλωση του Λόγου.
Από την προσωπική δημιουργία προς τη δημιουργική Αγάπη που υπηρετεί το Όλο.
Και ας γίνει η Θέωση όχι απλώς ο μακρινός μου προορισμός,
αλλά η καθημερινή κατεύθυνση της σκέψης, του λόγου και της πράξης μου.
Αμήν.

