Προσευχή – Ένδυσης Ταπεινότητας

Αγαπημένη Μητέρα – Λόγε,

Ο άνθρωπος δύσκολα αλλάζει όταν πιστεύει ότι ήδη βρίσκεται εκεί όπου πρέπει να βρίσκεται.

Η πραγματική ταπεινότητα αρχίζει όταν παύουμε να ωραιοποιούμε την εσωτερική μας κατάσταση και είμαστε πρόθυμοι να δούμε:

πού αμελούμε,

πού καθυστερούμε,

πού ζητούμε αναγνώριση,

πού χρησιμοποιούμε τη γνώση για να υψώσουμε την προσωπικότητά μας,

πού θεωρούμε τη δική μας κατανόηση ανώτερη από εκείνη των άλλων.

Θέλω να δω τον εαυτό μου όπως πραγματικά είναι, χωρίς δικαιολογίες και χωρίς προσωπική εξιδανίκευση.

Γι’ αυτό Μητέρα μου αγαπημένη βοήθησέ μας ώστε η προσωπικότητά μας να παύσει να αποτελεί το κέντρο.

Βοήθησέ μας να πάψουμε να ξεχωρίζουμε αλλά να μάθουμε να υπηρετούμε. Να πάψουμε να θέλουμε να έχουμε δίκιο και να αναζητούμε να γνωρίζουμε το αληθινό.

Σε παρακαλώ βοήθησέ μας να μην χρησιμοποιούμε τα πνευματικά μας χαρίσματα για προσωπική επιβεβαίωση, αλλά να αναζητούμε το χάρισμα εκείνο που αφορά το καλό του συνόλου.

Αξίωσέ μας να προσεγγίζουμε την εσωτερική εκείνη μετάβαση που οδηγεί στην ταπεινότητα.

Οδήγησέ μας στην εσωτερική εκείνη αφύπνιση ώστε να μην παρουσιάζουμε ως γραμμή του Έργου όσα προέρχονται από την προσωπικότητα ή από ημιτελή γνώση της διάνοιας.

Αυτή η αρχή έχει μεγάλη αξία για κάθε πνευματικό μαθητή.

Δεν είναι κάθε σκέψη έμπνευση.

Δεν είναι κάθε εσωτερική παρόρμηση Θεία καθοδήγηση.

Δεν είναι κάθε προσωπική πεποίθηση αλήθεια.

Η ταπεινότητα αφήνει πάντοτε χώρο για διάκριση.

«Ενδύσου Ταπεινότητα» σημαίνει:

να απογυμνώσεις την πνευματική πορεία από την ανάγκη προσωπικής προβολής.

Να γνωρίζεις χωρίς να υπερηφανεύεσαι.

Να προσφέρεις χωρίς να απαιτείς αναγνώριση.

Να διορθώνεσαι χωρίς να καταρρέεις.

Να δέχεσαι έλεγχο χωρίς να κλείνεσαι.

Να συνεργάζεσαι χωρίς να φοβάσαι ότι χάνεις την αξία σου.

Να χρησιμοποιείς κάθε χάρισμα ως μέσο υπηρεσίας.

Και πάνω απ’ όλα, να θυμάσαι ότι η αληθινή πνευματική άνοδος δεν μεγαλώνει το εγώ.

Το κάνει διαφανές.

Τόσο διαφανές, ώστε μέσα από τον άνθρωπο να μπορεί να φανερωθεί περισσότερο η Αγάπη, η Ενότητα και η Αλήθεια.

Τότε με την υπερτέλεια βοήθειά Σου ας γίνει

η Αγάπη να μπορεί να εκφράζεται καθαρότερα.

Η προσφορά να γίνεται ανιδιοτελής.

Η γνώση να γίνεται υπηρεσία.

Η δύναμη να γίνεται ευθύνη.

Μητέρα της Αγάπης και του Φωτός,
Λόγε Ζωής,
οδήγησέ με να γνωρίσω τον εαυτό μου μέσα στην Αλήθεια Σου.

Βοήθησέ με να βλέπω καθαρά τις αδυναμίες μου,
χωρίς να τις δικαιολογώ,
αλλά και χωρίς να καταδικάζω τον εαυτό μου.

Δίδαξέ με να αναγνωρίζω το λάθος,
να το διορθώνω με θάρρος
και να το μετατρέπω σε νέο βήμα επιστροφής προς Εσένα.

Ένδυσέ με Ταπεινότητα.

Αφαίρεσε από μέσα μου την ανάγκη να ξεχωρίζω,
να υπερέχω,
να επιβάλλομαι,
να αποδεικνύω ότι γνωρίζω.

Μη με αφήσεις να συγχέω
την προσωπική μου αντίληψη με την Αλήθεια Σου,
την επιθυμία μου με το Θέλημά Σου,
την ανθρώπινη γνώση μου με τη Θεία Σοφία.

Χάρισέ μου διάκριση,
ώστε να εξετάζω κάθε σκέψη, κάθε λόγο και κάθε κίνητρό μου
μέσα στο Φως της Αγάπης.

Ό,τι μου έχεις χαρίσει,
μην επιτρέψεις να γίνει τροφή της οίησης.

Αν μου δώσεις γνώση, κάνε τη γνώση υπηρεσία.

Αν μου δώσεις δύναμη,
κάνε τη δύναμη προσφορά.

Αν μου δώσεις έμπνευση,
κάνε την έμπνευση ευλογία.

Αν μου δώσεις λόγο,
κάνε τον λόγο φορέα Φωτός.

Αν μου δώσεις έργο,
δίδαξέ με να το υπηρετώ
χωρίς να ζητώ αναγνώριση ή ανταμοιβή.

Μάθε με να χαίρομαι όταν το Φως εκφράζεται μέσα από τον αδελφό μου.

Να μην ανταγωνίζομαι.

Να μη συγκρίνομαι.

Να μη διεκδικώ αυτό που δεν μου ανήκει.

Να θυμάμαι ότι κάθε αληθινό χάρισμα
έχει μία μόνο Πηγή
και έναν μόνο σκοπό:

να υπηρετήσει την Αγάπη και το Όλον.

Μητέρα,
ελευθέρωσέ με από την πλάνη ότι έχω φτάσει.

Κράτησέ με πάντοτε μαθητή.

Δώσε μου την ταπεινότητα να ακούω,
την ειλικρίνεια να αναγνωρίζω,
τη δύναμη να διορθώνομαι,
την υπομονή να μαθητεύω
και την αγάπη να συνεργάζομαι.

Όταν ελέγχομαι,
μην επιτρέπεις στην υπερηφάνεια να κλείνει την καρδιά μου.

Όταν αποτυγχάνω,
μην επιτρέπεις στην απογοήτευση να με ακινητοποιεί.

Όταν επιτυγχάνω,
μην επιτρέπεις στην οίηση να με χωρίζει από Εσένα.

Σε κάθε κατάσταση
δίδαξέ με να επιστρέφω στην Ενότητα.

Μίκρυνε μέσα μου τον άνθρωπο της πλάνης
και άφησε να αναδυθεί ο Άνθρωπος της Αλήθειας.

Ας μειώνεται η ανάγκη μου να φαίνομαι
και ας αυξάνεται η δυνατότητά μου να αγαπώ.

Ας μειώνεται η προσωπική διεκδίκηση
και ας αυξάνεται η προσφορά.

Ας σιωπά η οίηση
για να ακούγεται καθαρότερα η Φωνή Σου.

Ένδυσέ με Ταπεινότητα, Μητέρα μου.

Όχι για να αισθανθώ μικρός,
αλλά για να πάψω να περιορίζω το Άπειρο μέσα μου.

Όχι για να αρνηθώ τη Θεία καταγωγή μου,
αλλά για να την υπηρετήσω χωρίς ιδιοποίηση.

Όχι για να εγκαταλείψω τη δύναμή μου,
αλλά για να την παραδώσω στην Αγάπη.

Κάνε με διαφανή στο Φως Σου.

Κάνε την καρδιά μου χώρο Ενότητας.

Κάνε τον νου μου δεκτικό στη Σοφία.

Κάνε τα χέρια μου όργανα προσφοράς.

Κάνε τον λόγο μου φορέα ειρήνης.

Κάνε ολόκληρη τη ζωή μου μία σιωπηλή υπηρεσία προς τον Άνθρωπο.

Και όταν το εγώ ζητήσει να πει:

«Εγώ έκανα»,

θύμισέ μου την Πηγή.

Όταν ζητήσει να πει:

«Εγώ γνωρίζω»,

θύμισέ μου το Άπειρο της Αλήθειας.

Και όταν ζητήσει να πει:

«Εγώ είμαι»,

οδήγησέ με βαθύτερα στο Μυστήριο της Ενότητας,
ώστε το ανθρώπινο «εγώ είμαι»
να σιωπήσει μέσα στο Θείο ΕΙΜΙ.

Μητέρα,
δέχομαι το Έλεός Σου ως δυνατότητα μεταμόρφωσης.

Παραδίδω στο Φως Σου
τις ατέλειες,
τα λάθη,
τις παραλείψεις,
την οίηση και τους φόβους μου.

Μετουσίωσέ τα σε σοφία.

Μετουσίωσε την αδυναμία σε συνειδητή δύναμη.

Την πλάνη σε διάκριση.

Τον εγωισμό σε προσφορά.

Τον διαχωρισμό σε Ενότητα.

Και την ανθρώπινη αγάπη
στην απέραντη Αγάπη που δεν διαχωρίζει κανέναν.

Ας μη ζητώ πλέον να φαίνομαι εγώ.

Ας φανερώνεται μέσα από εμένα η Αλήθεια.

Ας μη ζητώ να δοξάζομαι εγώ.

Ας δοξάζεται μέσα από τη ζωή μου η Αγάπη.

Ας μη ζητώ να γίνω μεγάλος.

Ας γίνω αρκετά ταπεινός ώστε να μπορώ πραγματικά να υπηρετώ.

Ένδυσέ με Ταπεινότητα.

Ένδυσέ με Αγάπη.

Ένδυσέ με Ενότητα.

Ένδυσέ με Εσένα.

Και κάνε κάθε στιγμή της ζωής μου
ένα βήμα επιστροφής,
μετουσίωσης
και συνειδητής προσφοράς
στο Ένα Φως,
στη Μία Αγάπη,
στη Μία Ζωή.

Αμήν.