Η φωνή του Θεού ακούγεται μέσα στην ψυχή
Αυτή η διδασκαλία δεν αφορά μόνο εκείνους που άκουσαν κάποτε άμεσα τον Θείο Λόγο. Αφορά κάθε άνθρωπο που δέχεται μέσα στην καρδιά του μία ακτίνα αλήθειας, μία έμπνευση, μία πνευματική αφύπνιση και καλείται να τη μεταφέρει με τη ζωή του στον κόσμο. [Φ.Α.Ρ.Α.Χ. Α΄]
Αγαπητοί αδελφοί,
Ανάμεσα σε όλα τα Θεία λόγια που έχουν δοθεί στην ανθρωπότητα, λίγα είναι τόσο βαθιά και τόσο ολοκληρωμένα όσο αυτά:
«Ἐγὼ Εἰμί ἡ Ἀλήθεια. Ἐγὼ Εἰμί ἡ Ἀγάπη τοῦ κόσμου καὶ παντὸς Κόσμου.»
Σε αυτά τα λόγια αποκαλύπτεται η ίδια η φύση του Χριστού. Ο Χριστός δεν λέει ότι διδάσκει απλώς την αλήθεια. Δεν λέει ότι γνωρίζει την αλήθεια. Δεν λέει ότι αγαπά.
Λέει:
«Εγώ είμαι η Αλήθεια.»
Και:
«Εγώ είμαι η Αγάπη.»
Δηλαδή η Αλήθεια και η Αγάπη δεν είναι ιδέες ούτε θεωρίες. Είναι ζωντανή Θεία πραγματικότητα. Είναι η ίδια η παρουσία του Θεού.
Τι είναι η Αλήθεια;
Οι άνθρωποι αναζητούν την αλήθεια σε βιβλία, φιλοσοφίες, θεωρίες και συζητήσεις. Όμως η αληθινή Αλήθεια δεν είναι απλώς γνώση. Είναι φως. Είναι κατάσταση υπάρξεως. Είναι η πραγματικότητα όπως τη βλέπει ο Θεός.
Όταν ο άνθρωπος ζει μέσα στον εγωισμό, βλέπει τα πράγματα παραμορφωμένα. Βλέπει μόνο το συμφέρον του. Βλέπει μόνο το παρόν. Βλέπει μόνο το εξωτερικό. Όταν όμως πλησιάζει τον Χριστό, αρχίζει να βλέπει βαθύτερα.
Αρχίζει να καταλαβαίνει:
- ποιος είναι,
- γιατί βρίσκεται στη γη,
- ποιος είναι ο προορισμός του,
- ποια είναι η σχέση του με τον Θεό και τους ανθρώπους.
Αυτή είναι η αρχή της Αλήθειας.
Η Αλήθεια ελευθερώνει
Πολλές φορές οι άνθρωποι φοβούνται την αλήθεια. Προτιμούν να ζουν μέσα σε ψευδαισθήσεις. Όμως κάθε ψέμα γίνεται αργά ή γρήγορα φυλακή. Η αλήθεια μπορεί αρχικά να πονά. Αλλά τελικά ελευθερώνει.
Ο άνθρωπος που γνωρίζει την αλήθεια για τον εαυτό του μπορεί να διορθωθεί. Ο άνθρωπος που γνωρίζει την αλήθεια για τον Θεό μπορεί να Τον πλησιάσει. Ο άνθρωπος που γνωρίζει την αλήθεια για τη ζωή μπορεί να πορευθεί με ασφάλεια. Γι’ αυτό ο Χριστός είναι ο μέγας Ελευθερωτής. Φέρνει το φως εκεί όπου υπάρχει σκοτάδι.
Η Αγάπη είναι η καρδιά του σύμπαντος
Ο Χριστός δεν λέει μόνο: «Εγώ είμαι η Αλήθεια.»
Λέει επίσης: «Εγώ είμαι η Αγάπη του κόσμου και παντός Κόσμου.»
Αυτό σημαίνει ότι ολόκληρη η Δημιουργία στηρίζεται στην Αγάπη. Ο Θεός δεν δημιούργησε τον κόσμο από ανάγκη. Τον δημιούργησε από Αγάπη. Δεν συντηρεί τα όντα από υποχρέωση. Τα συντηρεί από Αγάπη.
Δεν περιμένει την επιστροφή των παιδιών Του από φόβο. Τα περιμένει από Αγάπη. Η Αγάπη είναι η δύναμη που κρατά ενωμένους τους κόσμους. Είναι ο αόρατος δεσμός που συνδέει κάθε ψυχή με τον Δημιουργό της.
Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι κατέχουν την αλήθεια. Όμως αν η αλήθεια τους δεν συνοδεύεται από αγάπη, τότε γίνεται σκληρότητα. Γίνεται κρίση. Γίνεται καταδίκη. Γίνεται υπερηφάνεια.
Ο Χριστός μάς διδάσκει ότι η αληθινή Αλήθεια και η αληθινή Αγάπη είναι αχώριστες. Δεν υπάρχει Θεία αλήθεια χωρίς αγάπη. Και δεν υπάρχει αληθινή αγάπη χωρίς αλήθεια. Η μία συμπληρώνει την άλλη. Η μία φωτίζει την άλλη.
Ο άνθρωπος δεν αλλάζει πραγματικά με τον φόβο. Ούτε με την πίεση. Ούτε με την καταδίκη. Αλλάζει όταν αγαπηθεί. Γι’ αυτό ο Χριστός πλησίαζε τους ανθρώπους με αγάπη. Ακόμη και τους αμαρτωλούς. Ακόμη και εκείνους που Τον απέρριπταν. Ακόμη και εκείνους που Τον σταύρωσαν. Η αγάπη Του δεν ήταν αδυναμία. Ήταν θεία δύναμη. Ήταν η δύναμη που μπορούσε να μεταμορφώσει καρδιές. Και η ίδια δύναμη μπορεί να μεταμορφώσει και εμάς.
Η πορεία προς τη Χριστοποίηση
Καθώς ο άνθρωπος προχωρεί πνευματικά, ανακαλύπτει ότι η Αλήθεια και η Αγάπη δεν είναι δύο διαφορετικοί δρόμοι. Είναι ένας. Όσο περισσότερο αγαπά, τόσο περισσότερο γνωρίζει την Αλήθεια. Και όσο περισσότερο γνωρίζει την Αλήθεια, τόσο βαθύτερα αγαπά. Αυτή είναι η πορεία της Χριστοποίησης. Η πορεία κατά την οποία ο άνθρωπος αφήνει σιγά σιγά τον παλαιό εαυτό του και γίνεται φορέας του Φωτός του Χριστού.
Δεν καλούμαστε απλώς να θαυμάσουμε τον Χριστό. Καλούμαστε να Του μοιάσουμε. Να αφήσουμε την Αλήθειά Του να φωτίσει τη σκέψη μας. Να αφήσουμε την Αγάπη Του να γεμίσει την καρδιά μας. Να γίνουμε μικρές εστίες φωτός μέσα στον κόσμο. Να λέμε την αλήθεια με καλοσύνη. Να αγαπούμε χωρίς ιδιοτέλεια. Να συγχωρούμε. Να υπηρετούμε. Να προσφέρουμε. Τότε ο Χριστός αρχίζει να ζει πραγματικά μέσα μας.
Η φωνή του Θεού ακούγεται μέσα στην ψυχή
Ο Θεός δεν μιλά πάντοτε με λόγια. Δεν μιλά με θορύβους. Δεν επιβάλλεται. Η φωνή Του είναι λεπτή, ήρεμη και γεμάτη αγάπη. Μιλά μέσα στη συνείδηση. Μιλά μέσα από την προσευχή. Μιλά μέσα από τις εμπειρίες της ζωής. Μιλά μέσα από το Ευαγγέλιο. Μιλά μέσα από κάθε αληθινή έμπνευση που οδηγεί προς το καλό. Όμως για να την ακούσει κανείς, χρειάζεται εσωτερική ησυχία. Μια ταραγμένη καρδιά δύσκολα διακρίνει τη φωνή του Πνεύματος.
Κάθε χάρισμα συνοδεύεται από ευθύνη
Όταν ο άνθρωπος λαμβάνει περισσότερο φως, αποκτά και μεγαλύτερη ευθύνη. Δεν του δίνεται η γνώση για να αισθανθεί ανώτερος. Δεν του δίνεται η αλήθεια για να υπερηφανευθεί. Δεν του δίνεται η πνευματική εμπειρία για να ξεχωρίσει από τους άλλους. Του δίνεται για να υπηρετήσει. Όπως το λυχνάρι δεν ανάβει για τον εαυτό του αλλά για να φωτίζει το δωμάτιο, έτσι και ο άνθρωπος που δέχεται το φως του Θεού καλείται να γίνει φως για τους γύρω του.
Η μεγαλύτερη μαρτυρία είναι η ζωή
Πολλοί νομίζουν ότι θα υπηρετήσουν τον Θεό μόνο με λόγια. Ο Θεός όμως ζητά πρώτα τη μαρτυρία της ζωής. Η αγάπη μας να μιλά. Η υπομονή μας να μιλά. Η συγχώρησή μας να μιλά. Η ταπείνωσή μας να μιλά.
Οι άνθρωποι μπορεί να αμφισβητήσουν τα λόγια μας. Δύσκολα όμως αμφισβητούν μία ζωή που ακτινοβολεί Ειρήνη, καλοσύνη και φως. Ο αληθινός μαθητής του Χριστού γίνεται ζωντανό Ευαγγέλιο.
Υπάρχει ένας μεγάλος πνευματικός κίνδυνος. Να λάβουμε μία αλήθεια και να την κρατήσουμε μόνο για τον εαυτό μας. Η αλήθεια όμως μοιάζει με το νερό. Όταν ρέει, παραμένει καθαρή. Όταν λιμνάζει, χάνει τη ζωντάνια της. Ο Θεός θέλει το φως να διαδίδεται. Όχι με φανατισμό. Όχι με επιβολή. Όχι με αντιπαραθέσεις. Αλλά με αγάπη, διάκριση και παράδειγμα. Ο άνθρωπος που ζει αληθινά τον Χριστό γίνεται σιωπηλός διδάσκαλος ακόμη και χωρίς να μιλά.
Ο Χριστός συνεχίζει να μιλά
Πολλοί πιστεύουν ότι ο Θεός μιλούσε μόνο στο παρελθόν. Η αλήθεια είναι ότι ο Χριστός συνεχίζει να μιλά. Μιλά στις καρδιές που Τον αναζητούν. Μιλά στις ψυχές που προσεύχονται. Μιλά στους ανθρώπους που αγαπούν. Μιλά μέσα από τη συνείδηση. Μιλά μέσα από τα γεγονότα. Μιλά μέσα από το Άγιο Πνεύμα.
Το ερώτημα δεν είναι αν Εκείνος μιλά. Το ερώτημα είναι αν εμείς ακούμε.
Αδελφοί μου,
Ο κόσμος αλλάζει. Οι εποχές περνούν. Οι ιδέες έρχονται και φεύγουν.
Όμως δύο πράγματα μένουν αιώνια:
Η Αλήθεια του Θεού και η Αγάπη του Θεού.
Και τα δύο αυτά έχουν το πρόσωπο του Χριστού.
Όταν αισθανόμαστε χαμένοι, ας αναζητούμε την Αλήθειά Του.
Όταν αισθανόμαστε σκληρότητα γύρω μας, ας καταφεύγουμε στην Αγάπη Του.
Όταν δεν γνωρίζουμε ποιον δρόμο να ακολουθήσουμε, ας Τον ακολουθούμε.
Διότι Εκείνος είναι:
η Αλήθεια που φωτίζει,
η Αγάπη που σώζει,
το Φως που οδηγεί,
και η Ζωή που δεν τελειώνει ποτέ.
Ας αφήσουμε λοιπόν την καρδιά μας να γίνει κατοικητήριο της Αλήθειας και της Αγάπης Του, ώστε ο Χριστός να ζει μέσα μας και εμείς μέσα σε Εκείνον.
