Ειρήνη Υμίν – Η χαμένη Γαλήνη και η Επιστροφή στο Φως

Ο άνθρωπος του καιρού μας αναζητά ειρήνη παντού, αλλά δύσκολα την βρίσκει μέσα του. Ζει μέσα σε θορύβους, φόβους, ανασφάλεια, βιασύνη και αγωνία. Η καρδιά του κουράζεται, ο νους του σκοτεινιάζει και η ψυχή του χάνει τη γαλήνη της.

Και όμως, ο Θείος Λόγος λέγει:
«Εἰμί ἐν τῷ μέσῳ ὑμῶν. Εἰρήνη ὑμῖν.»

Δεν λέγει μόνο «θὰ ἔλθω».
Λέγει «Εἰμί».
Δηλαδή: Είμαι παρών. Βρίσκομαι κοντά σας. Στέκομαι δίπλα σας, ακόμη κι όταν δεν Με βλέπετε.

Η ειρήνη του Θεού δεν είναι μία εξωτερική κατάσταση. Δεν εξαρτάται από τα χρήματα, την επιτυχία ή τις συνθήκες της ζωής. Είναι μία εσωτερική παρουσία του Φωτός μέσα στον άνθρωπο.

Όταν η ψυχή στραφεί προς το Θεό, αρχίζει να γαληνεύει.
Όταν ο νους πάψει να σκορπίζεται στο μίσος, στην κατάκριση και στον φόβο, τότε ανατέλλει μέσα της μία ησυχία βαθιά.

Αλλά ο Εσωτερικός Χριστιανισμός μας φανερώνει μία μεγάλη αλήθεια:
«Ἀφ’ ὑμῶν ἡ εἰρήνη ἀπέπτη καὶ ἡ γαλήνη ἐξεβλήθη τῶν καρδιῶν ὑμῶν.»

Γιατί χάθηκε η ειρήνη;

Χάθηκε διότι ο άνθρωπος απομακρύνθηκε από το κέντρο της ζωής του.
Έπαψε να ζει με πνευματικότητα.
Έμαθε να ζητά μόνο το υλικό, το πρόσκαιρο, το προσωπικό συμφέρον.
Η καρδιά του γέμισε φόβο, σύγκριση, ανταγωνισμό και μοναξιά.

Και τότε η ψυχή γίνεται όπως μία θάλασσα ταραγμένη.
Όσο περισσότερο αναστατώνεται εσωτερικά ο άνθρωπος, τόσο λιγότερο μπορεί να ακούσει τη φωνή του Θεού. Η γαλήνη δεν φεύγει ξαφνικά. Φεύγει λίγο-λίγο: όταν χάνεται ἡ προσευχή, όταν χάνεται η αγάπη, όταν ο άνθρωπος παύει να συγχωρεί, όταν ζει μόνο για το «εγώ». Και τότε ακόμη και αν έχει τα πάντα, μέσα του νιώθει κενός.

Ο Χριστός όμως δεν εγκαταλείπει τον άνθρωπο. Στέκεται αθόρυβα στην πόρτα της καρδιάς και περιμένει.

Κάθε φορά που ο άνθρωπος:

• προσεύχεται με ειλικρίνεια,
• ταπεινώνεται,
• συγχωρεί,
• αγαπά,
• βοηθά έναν πονεμένο,
• σταματά την κακία και την κατάκριση,

τότε επιστρέφει μέσα του η Ειρήνη.

Η πραγματική Ειρήνη είναι καρπός ενώσεως με το Θείο Φως.

Ο άνθρωπος που έχει μέσα του τον Χριστό, μπορεί να περνά δυσκολίες, δοκιμασίες και θλίψεις, αλλά βαθιά μέσα του διατηρεί μία κρυφή γαλήνη. Διότι γνωρίζει ότι δεν είναι μόνος.

«Εἰμί ἐν τῷ μέσῳ ὑμῶν.»

Αυτό είναι το μεγάλο μυστήριο.
Ο Θεός δεν κατοικεί μόνο στον ουρανό. Κατοικεί μέσα στην καρδιά που ανοίγεται στην Αγάπη.

Γι’ αυτό ο δρόμος της Ειρήνης δεν είναι εξωτερικός. Είναι εσωτερικός.
Είναι πορεία καθάρσεως, αγάπης και φωτισμού.

Ας ζητήσουμε λοιπόν να ξαναγεννηθεί μέσα μας η γαλήνη του Πνεύματος.
Να γίνει η καρδιά μας τόπος Ειρήνης.
Να γίνει ὁ λόγος μας παρηγοριά.
Να γίνει η σκέψη μας Ευλογία.

Και τότε θα ακούσουμε βαθιά μέσα μας τη Θεία φωνή: «Εἰρήνη ὑμῖν.»