Οἱ γιατροὶ μὲ τὴν ἐπιστήμη καὶ τὰ φῶτά τους, δὲν μποροῦν νὰ χαρίσουν τὴν ἀπωλεσθεῖσαν τῆς ψυχῆς γαλήνην, οὔτε νὰ ἐπανακτήσουν τὴν σβεσθεῖσαν αἰσθητικὴν λάμψη ὅπως καὶ οἱ τεχνῖται ἀδυνατοῦν νὰ δώσουν τὴν φυσικότητα στὸ τεχνικὸ ἄνθος ποὺ τόσο καλὰ τὸ ἀπομιμοῦνται. Μόνο ἀπὸ τὸν Πλάστη Μας Θεὸ ποὺ σκορπάει ἀπὸ τὴν Ἄπειρο Πνευματική Του Ἀγκαλιὰ, τὴν ἐκδήλωση κάθε ζωῆς καὶ πνευματικότητας, μπορεῖτε νὰ ζητήσετε τὴν θεραπεία. Καὶ ὅταν ὅπως κάθε μάνα ποὺ ἀγαπάει τὸ παιδί της, ὅταν τὸ ἀκούσῃ νὰ κλαίῃ τρέχει νὰ τὸ μερώσῃ μὲ τὸ γάλα της, ἔτσι καὶ ὁ Πλάστης Μας Θεὸς χαρίζει τὴν εὐτυχία καὶ τὴν χαρὰ στὰ χείλη ἐκεῖνα ποὺ ὁ πόνος καὶ τὸ πικρόχολο δάκρυ τὰ ἐπότιζε.
Μέσα στοῦ πόνου σας τὸ φούντωμα καὶ τῆς νοσταλγίας σας τὴν ἀνεκπλήρωτη ἐπιθυμία, καταφύγετε εἰς Αὐτὸν καὶ Αὐτὸς θὰ σᾶς χαρίσῃ πᾶν ὅ,τι οἱ ἄνθρωποι καὶ ἠ φύσις δὲν μποροῦν νὰ σᾶς δώσουν. Καὶ τώρα ποὺ εἴδατε ποιὰ Ὑπερκόσμια Δύναμη σᾶς ἀντίκρυσε στὸ δρόμο τῆς ζωῆς σας γιὰ νὰ ἑνωθῆτε καὶ πάλιν, ἐπιστρέψετε στὰ ἴδια, καὶ ἀφήσετε τὶς ψυχές σας νὰ ὁμιλήσουν κρυφά καὶ νὰ ψάλλουν μυστικὰ τὸ αἰώνιο τῆς ἀγάπης τραγούδι, ἕως ὅτου ξημερώσῃ ἡ χρυσάκτινη μέρα καὶ ὁ ἥλιος τῆς ψυχῆς σας διαλύσει τὰ βαθυσκότεινα σύννεφα ποὺ θολώνουν τῆς εὐτυχίας σας τὸν οὐρανό.
Κατεγράφη υπό Ιωάννη Σταματιάδη
