ΠΑΤΕΡΑ…
Μην μας αφήνεις στα γνωστά και στα τετριμμένα, αλλά να ανακινείς συνεχώς την Συνείδησή μας, ώστε να εισάγονται νέες ιδέες, νέες συνθέσεις ιδεών άπειρες, ώστε να διαλύεται κάθε δογματικός περιορισμός του νου μας.
Η Απειρότητα, το Μεγαλείο, το Κάλλος υπάρχουν παντού και στα πάντα, ας υπάρχει και στην καρδιά μας, να’ ναι τρυφερή σαν του παιδιού κι ο νους μας πάντοτε οξύς και ταχύς για να μπορούμε να βλέπουμε την Τελειότητα που υπάρχει διάχυτη στα πάντα, μα μένει κρυφή από τα μάτια που δεν έχουν εξασκηθεί με τις δονήσεις της Αγάπης να την αναγνωρίζουν.
Απομάκρυνε από το νου μας κάθε στάση αυθεντίας και φανατισμού, ώστε να μπορούμε να ανακυκλώνουμε το «Είναι» μας με τις Άπειρες ιδέες της Θέωσης του Ανθρώπου.
