Στην ενότητα του Δασκάλου και στην κατηγορία ΕΙΔΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, όπου δημοσιεύονται επιλεγμένα τμήματα από την βιβλιογραφία των αδελφών (μαθητών του Δάσκαλου Ιωάννη), έχουμε την τιμή και τη χαρά να δημοσιεύσουμε ένα τμήμα από το βιβλίο: “Ο Δάσκαλός μου κι εγώ” της αγαπημένης αδελφής Άννας Δενδρινού. Δεν υπάρχουν λόγια να εκφράσουν το έργο της Άννας και την προσφορά της… Η ανάγκη της Ενότητας (Επίλογος)
Θα αρκεστώ μόνο σε κάτι που της αφιέρωσε ο ίδιος ο Δάσκαλος.
Ας ελευθερωθούμε από το διαχωρισμό, για να ελευθερωθούμε από τους περιορισμούς που διέπουν την εκδήλωσή μας. Αν θέλουμε να δούμε πόσο «χώρο» δίνουμε στο διαχωρισμό, τότε ας κοιτάξουμε πόσοι περιορισμοί διέπουν τη δράση μας.
Έπρεπε να μην είμαστε χριστιανοί μόνο στην ταυτότητα, αλλά το «αγαπάτε αλλήλους» και το «δι’ Εμού εις τον Πατέρα» να ήταν βίωμα, οπότε η νέα έκχυση του Φωτός ενούμενη με τη φωτοβόλο ατμόσφαιρα της γης, τι θα έκανε; Θα έκανε δέκα ήλιους. Η φωτοχυσία καθώς θα ενωνόταν με το δικό σας φως θα σας έκανε αγίους μέσα σε μια στιγμή.
Ἡ ἔννοια τῆς ἰδιοκτησίας ἐγέννησε κατὰ μικρὸν τὸ ἀτομικὸν συμφέρον καὶ τὴν κυριαρχία μόνον τοῦ δικαιώματος, ἐνῶ ἡ ἔννοια τῆς πατρίδος ἐξῆψε ἴδιον φρόνημα, τὸ πατριωτικόν, ἐξεγεῖρον τὸ μῖσος τὸ φυλετικόν, τὴν ἰδέαν τῆς κατακτήσεως, καὶ τέλος ἐγέννησε τὸ μεγαλύτερον κοινωνικὸν ἄγος, τὸν πόλεμον.
Στα πλαίσια του Εσωτερικού Χριστιανισμού, αυτό το ανθολόγιο είναι ένας κήπος με λουλούδια, αποτελούμενο από κείμενα και εκδηλώσεις μαθητών του Έργου της
Ὁ θρόνος τοῦ Νέου τούτου Θεοῦ δὲν ἐστηρίχθη οὔτε ἐν τῇ νεφελοσκεπῇ κορυφῇ τῶν ὀρέων, οὔτε ἐν τῷ βάθει τῶν ὠκεανῶν, οὔτε ἐν τοῖς ἐγκάτοις τῆς γῆς, οὔτε ἐν τῇ ἀτμοσφαίρα τῇ περιβαλλούσῃ τὴν γῆν, οὔτε ἐν τῷ ὑλικῷ διαστήματι, οὒτε ἐν τῷ ἡλίῳ καὶ τοῖς ἄστροις, ἀλλ’ ἠγέρθη ἐν ταῖς ψυχαῖς τῶν ἀνθρώπων καὶ ὁ θόλος αὐτοῦ ἐν τῷ πνευματικῷ πεδίῳ πάσης νοητῆς καὶ σκεπτομένης ὑπάρξεως.
