Ένας πατέρας είχε δυο γιους και τους φώναξε να πάνε στο χωράφι το επόμενο πρωί. Ο ένας έμεινε στο σπίτι. Ο άλλος βρήκε το πρωί στο χωράφι τον πατέρα του, ο οποίος όσο δούλευε τόσο του έκανε κριτική. Κάποια στιγμή δεν άντεξε και του είπε «καλά πατέρα, σε μένα κάνεις κριτική που ήρθα να δουλέψω και όχι στον αδελφό μου που δεν ήρθε;».
Τότε ο πατέρας απάντησε «η κριτική είναι γι’ αυτούς που εργάζονται, για τους υπόλοιπους υπάρχει μόνο κρίση. Η κριτική, αφορά μόνο το έργο που συνεχίζεται και εξελίσσεται, ενώ η κρίση είναι τετελεσμένη για το έργο που ματαιώθηκε αναβλήθηκε και σταμάτησε να εξελίσσεται». Γι’ αυτό και γράφτηκε «ο θερισμός πολύς αλλά οι εργάτες ολίγοι».
Ο Δάσκαλος Ιωάννης εκπαίδευσε επί σειρά ετών μαθητές και Δασκάλους ώστε να φανερώσουν δημόσια στον Άνθρωπο το Έργο της Δευτέρας Παρουσίας. Μετά την αποχώρησή Του από τη μορφή, λίγοι ήταν εκείνοι που έκαναν πράξη το Θέλημά Του. Συγκεντρώσεις, νέες εμπνεύσεις και αποφλοιώσεις, ενεργοποίηση ευλογίας μετουσίωσης και αναγωγής, Μυστήρια, μεταφορά Χάριτος, νέες Εκδόσεις και Δημόσιες συγκεντρώσεις, όλα συρρικνώθηκαν. Ατομικά και ομαδικά, οι περισσότεροι αδελφοί και αδελφές κλείστηκαν σε ένα κέλυφος χρόνιας πνευματικής καραντίνας.
Τα αποτελέσματα ήταν διάφορες μεταλλάξεις με γνώρισμα τη στειρότητα και την ανεπάρκεια εξέλιξης. Όσοι αγωνίστηκαν να φανερώσουν το Έργο δημόσια, όποτε θέλησαν να κινητοποιήσουν τους βραδυπορούντες, συκοφαντήθηκαν, υποτιμήθηκαν και πολεμήθηκαν συστηματικά.
Αυτή είναι η ταυτότητά μας στο Έργο Λόγου Αγάπης και αδελφοί μας είναι όλοι αυτοί που τα έργα τους μαρτυρούν ότι είναι αληθινοί Συνεχιστές του Έργου της Δευτέρας Παρουσίας.
12-05-2020
Γιώργος Κλειδαράς