Ἀπὸ τὰ βάθη τῶν παρωχημένων αἰώνων, ἀπὸ τὰς ἐσχατιὰς τοῦ Ἀπείρου εἷς Φαεινὸς Ἥλιος ἐπέλαμπεν, φωτίζων τὸ διάστημα
Ὁ θρόνος τοῦ Νέου τούτου Θεοῦ δὲν ἐστηρίχθη οὔτε ἐν τῇ νεφελοσκεπῇ κορυφῇ τῶν ὀρέων, οὔτε ἐν τῷ βάθει τῶν ὠκεανῶν, οὔτε ἐν τοῖς ἐγκάτοις τῆς γῆς, οὔτε ἐν τῇ ἀτμοσφαίρα τῇ περιβαλλούσῃ τὴν γῆν, οὔτε ἐν τῷ ὑλικῷ διαστήματι, οὒτε ἐν τῷ ἡλίῳ καὶ τοῖς ἄστροις, ἀλλ’ ἠγέρθη ἐν ταῖς ψυχαῖς τῶν ἀνθρώπων καὶ ὁ θόλος αὐτοῦ ἐν τῷ πνευματικῷ πεδίῳ πάσης νοητῆς καὶ σκεπτομένης ὑπάρξεως.