Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ…
Εἰς τὴν Ἀγάπην ὀφείλεται πᾶσα ἡ Δημιουργία τοῦ Σύμπαντος, εἰς ταύτην χρεωστεῖ τὴν διατήρησίν της ἡ Ἐπικράτεια τοῦ Ἀπείρου. Ἐν ὅλῃ τῇ φύσει, ὁρατῇ καὶ ἀοράτῳ, οὐδαμοῦ εὑρίσκει τις τὸ ἓν μόνον. Ὁ Νόμος τῆς Ἀγάπης προσέθηκε καὶ τὸ ἕτερον. Τὸ Πᾶν εἶναι Ἀγάπη. Ἡ ἀντίθεσις ἐνέχει τὴν ἀγάπην. Ἐν τῇ ἑτερωνυμίᾳ καὶ τῇ ἀντιδράσει εἰς τὴν ἕλξιν αὐτὴν τῶν ἀνομίων κυριαρχεῖ ὁ νόμος τῆς Ἀγάπης. Ἡ συγγένεια τῶν ὁμοειδῶν, ἡ παρατηρουμένη εἰς πᾶσαν φύσιν, δὲν εἶναι ἢ ἀποκύημα ἀγάπης. Πάντες οἱ νόμοι, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων λαμβάνουσι χώραν ἄπειροι ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν ζυμώσεις, ἢ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων κινοῦνται ἀπειρίαι κινητῶν ἐν θαυμαστῇ ἀλληλουχίᾳ, ἢ βιοῦσιν συνθῆκαι, ἢ παρέρχονται μορφαὶ τῆς φύσεως, ἵνα ἕτεραι διαδεχθῶσιν αὐτάς, εἶναι ἐκδηλώσεις ἢ μορφαὶ ἐνεργείας ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ Νόμου, τῆς Ἀγάπης.