Μεθ’ ὑμῶν Εἰμί πάντοτε καὶ ἐσαεί…
Μὴ θλίβεσθε διὰ τοὺς μὴ σεβομένους τὸ ἔργον ὑμῶν, μὴ λυπεῖσθε διὰ τοὺς καθ’ ὑμῶν γενομένους κολάφους. Προσπαθήσατε μόνον ἀναδεικνύοντες τὸ εἰς ὑμᾶς ἅπαντας ἀνατεθὲν Ἔργον Μου, ἵνα φανῆτε ὅτι ὑμεῖς καὶ μόνον ἐκπροσωπεῖτε αὐτό. Καὶ ἂν ὄντως ἐννοήσητε τοῦτο κατὰ βάθος θὰ προσπαθήσητε νὰ δείξητε διὰ τῶν ἔργων σας ὅτι ὑπερέχετε πάντων κατά τε τὴν γενναιοφροσύνην, ἀνεξικακίαν καὶ ἀγαθότητα. Καὶ πᾶς κόλαφος καταφερόμενος κατὰ γενναιόφρονος καὶ ἀγαθοῦ ἐπιπίπτει κατὰ τῆς κεφαλῆς τοῦ παίσαντος πρῶτον.