Ο ΚΑΡΠΟΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

Τα αμαρτωλά έργα και ο καρπός του Πνεύματος (ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ 5:16-26)

Θέλω ακόμα να σας πω και τούτο: Να καθορίζει το Πνεύμα τη διαγωγή σας και τότε δε θ’ ακολουθείτε τις αμαρτωλές επιθυμίες σας. Γιατί οι αμαρτωλές επιθυμίες είναι αντίθετες με το Πνεύμα, και φυσικά το Πνεύμα αντίθετο με τις αμαρτωλές επιθυμίες. Αυτά τα δύο αντιμάχονται το ένα το άλλο, και γι’ αυτό άλλωστε δεν κάνετε αυτά που θα θέλατε να κάνετε. Αν έχετε το Πνεύμα για οδηγό, δεν είστε υπόδουλοι στο νόμο.

Είναι ολοφάνερο ποια είναι τα αμαρτωλά έργα: Είναι η μοιχεία, η πορνεία, η ηθική ακαθαρσία, η αισχρότητα, η ειδωλολατρία, η μαγεία, οι έχθρες, οι φιλονικίες, οι ζήλιες, οι θυμοί, οι διαπληκτισμοί, οι διχόνοιες, τα σχίσματα, οι φθόνοι, οι φόνοι, οι μέθες, οι ασωτίες και τα παρόμοια. Σας προειδοποιώ, όπως σας προειδοποίησα κι άλλοτε: όσοι κάνουν τέτοια πράγματα δεν θα κληρονομήσουν τη βασιλεία του Θεού.

Αντίθετα, ο καρπός του Αγίου Πνεύματος είναι η αγάπη, η χαρά, η ειρήνη, η μακροθυμία, η καλοσύνη, η αγαθότητα, η πίστη, η πραότητα, η εγκράτεια. Τίποτε απ’ αυτά δεν καταδικάζει ο νόμος. Άλλωστε όσοι είναι του Χριστού έχουν σταυρώσει τον αμαρτωλό εαυτό τους μαζί με τα πάθη και τις επιθυμίες του. Αφού, λοιπόν, ζούμε με τη δύναμη του Πνεύματος, πρέπει ν’ ακολουθούμε το Πνεύμα. Ας μη γινόμαστε ματαιόδοξοι, ας μην προκαλούμε κι ας μη φθονούμε ο ένας τον άλλο.

Η παρουσία του Πνεύματος δεν αποδεικνύεται διὰ λόγων, αλλὰ διὰ καρπών. Όπως το δένδρον γνωρίζεται εκ του καρπού, ούτως και η ψυχὴ εν Θεώ ἀναγεννωμένη φανερώνει την εσωτερικὴ αλήθεια διὰ της εκπορεύσεως των πνευματικών καρπών. Οι καρποί του Πνεύματος δὲεν είναι έργα ανθρωπίνης προσπαθείας μόνο, αλλὰ αποτέλεσμα Θείας συνέργειας. Όπου το Πνεύμα κατοικεί, εκεί η φύσις μεταστοιχειούται, και ο άνθρωπος καθίσταται φορεὺς της ακτίστου Ζωής.

Η Αγάπη – η ρίζα πάντων

Η Αγάπη είναι ο πρώτος και μέγιστος καρπός. Δεν είναι συναίσθημα, αλλὰ υπόστασις. Εν αυτή κατοικεί ο Θεός, και ο μένων εν τη Αγάπη, εν Θεώ μένει. Η αγάπη εν Φωταυγεία δεν επιλέγει, ούτε διακρίνει. Ρέει ως Φως αδιακρίτως, και αγκαλιάζει και το φίλο και τον εχθρό, όχι διὰ ηθικής επιταγής, αλλὰ διὰ Θείας φύσεως.

Η Χαρά – η λάμψη της παρουσίας

Η χαρὰ του Πνεύματος δεν εξαρτάται απὸ συνθήκες. Είναι η εσωτερικὴ βεβαίωση ότι ο Θεὸς παρίσταται και ενεργεί.

Εν τη Φωταυγεία, η χαρὰ γίνεται ησυχία φωτεινή, μία γαλήνη η οποία ακτινοβολεί και μεταδίδεται ως μυστικὴ ευλογία.

Η Ειρήνη – η ενότης των εναντίων

Η ειρήνη του Πνεύματος είναι η ένωση του εσωτερικού κόσμου. Όπου η ψυχὴ παύει να διαιρείται, εκεί εμφανίζεται η Εἰρήνη. Δεν είναι απουσία συγκρούσεως, αλλὰ παρουσία Θεού. Και όταν ο Θεὸς βασιλεύει, τα πάντα εις ενότητα αναπαύονται.

Η Μακροθυμία – η δύναμη της αναμονής

Η μακροθυμία είναι η αντοχὴ του φωτός στο χρόνο. Ο άνθρωπος του Πνεύματος δεν βιάζεται, διότι γνωρίζει το ρυθμὸ του Θεού.

Εν Φωταυγεία, η μακροθυμία γίνεται ιερά υπομονή, η οποία δεν καταπιέζει, αλλὰ αγκαλιάζει την πορεία των πάντων προς τελείωση.

Η Χρηστότης και η Αγαθωσύνη – η έκφραση της Θείας Ενέργειας

Η χρηστότης είναι η πραότης του Θεού στην ανθρώπινη καρδιά. Η αγαθωσύνη είναι η ενεργὸς αγάπη η οποία γίνεται πράξη.

Ο φωτισμένος άνθρωπος δεν αγαθοεργεί γιὰ να φανεί καλός, αλλὰ διότι το αγαθὸ ενεργεί εν αυτώ ὡς φυσικὴ ακτινοβολία.

Η Πίστη – η ζώσα γνώση

Η πίστη δεν είναι πεποίθηση, αλλὰ όραση. Είναι η εσωτερικὴ εμπειρία του Αόρατου.

Εν Φωταυγεία, η πίστη γίνεται γνώση άμεση, και ο άνθρωπος βαδίζει ουχὶ εν σκότει, αλλὰ στο εσωτερικό Φως.

Η Πραότης – η δύναμη η ησυχάζουσα

Η πραότης είναι δύναμη ελεγχόμενη υπὸ του Πνεύματος. Δεν είναι αδυναμία, αλλὰ εσωτερικὴ κυριαρχία.

Ο πράος άνθρωπος δεν αντιδρά, αλλὰ ακτινοβολεί. Και η παρουσία του μεταμορφώνει το περιβάλλον άνευ λόγου.

Η Εγκράτεια – η ελευθερία απὸ τα πάθη

Η εγκράτεια δεν είναι καταπίεση, αλλὰ απελευθέρωση. Όταν το Πνεύμα ηγεμονεύει, τα πάθη μεταμορφούνται και υπηρετούν το Φως.

Όταν το Άγιο Πνεύμα ενεργεί:

• οι δυνάμεις του ανθρώπου εξισορροπούνται
• οι επιθυμίες μεταστοιχειώνονται
• η ύπαρξη λειτουργεί σε τάξη και αρμονία

Εν Φωταυγεία, ο άνθρωπος δεν πολεμά τη φύση του, αλλὰ την ανακαινίζει.

Η ενότης των καρπών

Μη νομίσεις ότι οι καρποὶ είναι πολλοί· ένας είναι ο καρπός: ἡ ἐν Χριστῷ ζωή.

Οι πολλές μορφές είναι ακτίνες του Ενὸς Φωτός. Και όταν το Φως κατοικήσει μέσα σου, τότε ουκ εργάζη τους καρπούς—
αλλὰ γίνεσαι Δένδρον Ζωής.

Ἔλθε, Πνεῦμα Ἅγιον,
καὶ φώτισον τὸν ἔσω ἄνθρωπον.

Μεταμόρφωσον τὴν καρδίαν,
ἵνα γεννήσῃ καρποὺς ἀφθάρτους.

Ποίησόν με ὄργανον τῆς Ἀγάπης Σου,
καὶ δένδρον φυτευμένον ἐν ταῖς ῥοαῖς τοῦ Φωτός.

Ἵνα ἡ ζωή μου γένηται μαρτυρία
οὐ λόγων,
ἀλλὰ καρπῶν.

Ἀμήν.

Ο καρπός δεν είναι στόχος· είναι αποτέλεσμα. Όπως το δέντρο που είναι υγιές φέρει φυσικά καρπούς, έτσι και ο άνθρωπος που ενώνεται με το Πνεύμα εκδηλώνει αυθόρμητα:

• αγάπη
• ειρήνη
• κατανόηση
• δύναμη
• παρουσία Θεού

Οι καρποί του Πνεύματος δεν είναι κάτι που “κάνουμε”, είναι αυτό που γινόμαστε.