ΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΧΑΡΑ ΘΑ ΕΝΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΟΔΗΓΗΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΟΥΔΕΤΕΡΟΤΗΤΑ

ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ | Κεφάλαιο 11
Η θλίψη και η χαρά δεν είναι εχθροί· είναι δύο όψεις της ίδιας εσωτερικής παιδείας. Όταν ο άνθρωπος βιώνει θλίψη, συχνά νομίζει ότι απομακρύνεται από την πνευματική πορεία. Όμως η θλίψη μπορεί να γίνει εργαλείο αφύπνισης, γιατί αποκαλύπτει τις προσκολλήσεις, τις προσδοκίες και τις εσωτερικές ανισορροπίες του ανθρώπου. Από την άλλη πλευρά, η χαρά φανερώνει τη δυνατότητα του ανθρώπου να συντονιστεί με τη λεπτοφυή ενέργεια της πνευματικής ζωής και να γευτεί την εσωτερική αρμονία.
Αγαπημένε Μου μαθητή και ακόλουθε, στην προηγούμενη συγκέντρωσή μας σου μίλησα για τη θλίψη. Στη σημερινή διδασκαλία Μου θα σου μιλήσω για τη χαρά. Μη σε ξενίζει η έννοια. Ίσως έχεις συνηθίσει στην πνευματική πορεία που προχωράς να εντρυφείς στις καταστάσεις και να τις αντιλαμβάνεσαι μέσα από τις δυσάρεστες επιπτώσεις και τα έντονα βιώματα, που πολλές φορές ή διδασκαλία απαιτεί εξαιτίας των δικών σου επιλογών. Όμως αυτή η κατάσταση είναι μια καθαρά νοητική θέση. Είναι κάτι που σου υποδεικνύει ότι δεν έχεις καταφέρει να συντονιστείς με τη λεπτοφυή χαρά της πνευματικής πορείας. Διότι πώς είναι δυνατόν, όταν μπορείς να βιώνεις μέσα στην πνευματική πορεία θλίψη, να μην μπορείς να βιώνεις χαρά; Η θλίψη και η χαρά θα ενοποιηθούν στην πορεία σου, για να σε οδηγήσουν στην ουδετερότητα. Μα όσο βιώνεις τη μία κατάσταση, είναι απαραίτητο να βιώνεις και την άλλη, για να μπορέσεις να έρθεις σε ισορροπία, να κατανοήσεις ολοκληρωμένα την έννοια της ενότητας που οι δύο αυτές καταστάσεις μεταφέρουν. Γιατί η μία συμπληρώνει την άλλη, η μία ενεργοποιεί την άλλη.
Μέχρι τώρα, Αγαπημένε Μου μαθητή, ήσουνα συντονισμένος με την κραυγαλέα χαρά, όπως απλά θα μπορούσα να την ονομάσω. Δηλαδή εκείνη τη χαρά που ήταν συντονισμένη με τις έντονες εξωτερικές γήινες καταστάσεις, που σε τροφοδοτούσαν, σε ενεργοποιούσαν, σου πρόσφεραν την αίσθηση του γέλιου, της ανεμελιάς, την αίσθηση γενικά της ξεγνοιασιάς. Όμως, εισερχόμενος στην πνευματική πορεία, άρχισες να συντονίζεσαι με νέες καταστάσεις, αφυπνίστηκαν από εντός σου Θεία στοιχεία, οδηγήθηκες σε νέες τοποθετήσεις νοητικές, συνειδησιακές, συναισθηματικές και αποκόπηκες κατά κάποιον τρόπο και σύμφωνα με τη νοητική θέση που το κάθε τμήμα του Ανθρώπου μαθητή ακολουθεί, από αυτού του είδους τις καταστάσεις και τις εξαρτήσεις. Όμως δεν κατάφερες να συντονιστείς με τη λεπτοφυή χαρά της πνευματικής πορείας. Αποκόπηκες από τα στοιχεία που τροφοδοτούν την κραυγαλέα χαρά, αλλά δεν αποκόπηκες από την αίσθηση ότι αυτή είναι η μοναδική χαρά. Δεν αποκόπηκες από τη γνώση και το συναίσθημα που αυτή σου προσφέρει. Γι’ αυτό και την αναζητάς υποσυνείδητα. Γι’ αυτό και πιστεύεις ότι προχωρώντας μέσα στην πορεία της Χριστοποίησης, πολλές φορές δοκιμάζεσαι έντονα και δεν υπάρχουν εκείνες οι στιγμές, δεν υπάρχουν εκείνες οι καταστάσεις που θα σε ανυψώσουν. Αλλά ακόμα κι όταν υπάρχουν, ακόμα κι όταν πλημμυρίζεις από καταστάσεις ευδαιμονίας, δεν θεωρείς αυτές τις καταστάσεις χαρακτηριστικά σημεία που στιγματίζουν την πορεία σου, αλλά θεωρείς στιγματισμούς της πορείας σου τις καταστάσεις εκείνες, μέσα από τις οποίες βιώνεις έντονα θλίψη, δυσαρμονία, διαχωρισμό.
Αγαπημένε Μου μαθητή και Ακόλουθε, εισχώρησε στο μήνυμά Μου, γιατί η πορεία Μου δεν είναι πορεία θλίψης. Η πορεία Μου είναι πορεία Ζωής, Αγάπης, Ένωσης. Μεταφέρει το πλέον ελπιδοφόρο μήνυμα, το Μήνυμα της Αναγέννησης, της ενθύμησης της Ένωσής Μας. Το Μήνυμα της συνάντησης με την Ύπαρξη, της αναβίωσης όλων των Θείων παρακαταθηκών, που υπάρχουν αδρανοποιημένες μέσα σου. Είναι μία πορεία χαράς. Είναι πορεία ελπίδας. Είναι μία πορεία Ανάστασης και όχι μια πορεία στασιμότητας, απογοήτευσης και θλίψης. Κι αυτή η πνευματική λεπτοφυής χαρά, βρίσκεται μέσα στην καθημερινή σου προσπάθεια, μέσα στην καθημερινή σου πάλη για μετουσίωση. Μέσα στην καθημερινή επαγρύπνηση κι εσωτερική ενδοσκόπηση του είναι σου, μέσα στη συνεχή προσπάθεια για εσωτερική μετάλλαξη. Βρίσκεται μέσα στην καθημερινή συνειδητοποίηση τού ότι πρέπει να προσφέρεις. Αυτή η χαρά βρίσκεται ακόμα και μέσα στη θλίψη, σ’ αυτή τη θλίψη που βιώνεις από την ένωσή σου με τον Άνθρωπο. Γιατί η συνειδητοποίηση γεννά μέσα σου τους σπινθήρες της Ζωής, ωθεί το είναι σου σε τροφοδοσία Προσφοράς προς τα Σύμπαντα και στις διαδικασίες της γέννησης της Δημιουργικής Πνοής μέσα στα πάντα. Κι αυτό δεν μπορεί να είναι άλλο, παρά χαρμόσυνο μήνυμα, παρά χαρμόσυνη αναγγελία, χαρμόσυνη επιβεβαίωση της ενσυνείδητης γνώσης, της ενσυνείδητης πορείας προς την Ένωση και τη Χριστοποίηση.
Αγαπημένε Μου μαθητή και Ακόλουθε, μάθε ν’ αντιμετωπίζεις τα πράγματα της καθημερινής σου ζωής με διαφορετική νοητική θέση. Μην ακολουθείς πνευματική πορεία καρφωμένος στις νοητικές θέσεις της υλικής ζωής. Αυτά τα δύο δεν μπορούν να συνταυτιστούν. Δεν μπορείς να πετάγεσαι στα Σύμπαντα σαν Θεία Ύπαρξη λαμπρυμένη με Φως και να διατηρείς σαν βάση σου τα πλαίσια, τις οριοθετήσεις, τα κατεστημένα, ενός νου καρφωμένου στην ύλη. Δεν μπορείς να διέπεσαι από αλλεπάλληλες δονήσεις Απειρότητας και Φωτός και να βρίσκεσαι περιδεμένος και δονούμενος από επιθυμίες και αναμνήσεις πλανημένων καταστάσεων, που πλέον δεν μπορείς να τις αγγίξεις, γιατί δεν βρίσκονται σε συντονισμό μ’ εσένα. Έχεις εκλεπτυνθεί, έχεις προχωρήσει, έχεις εισέλθει σε πιο λεπτοφυείς κυματισμούς, έχεις δεχτεί την Ευλογία και τη Χάρη, έχεις γευθεί τα μηνύματα, τη βοήθεια, την ενεργοποίηση που αυτά τα στοιχεία μπορούν να προσφέρουν, κι έχεις κάθε δυνατότητα ανά πάσα στιγμή να τα χρησιμοποιείς, να τα εκδηλώνεις και να φέρνεις αποτελέσματα στη ζωή σου.
Γι’ αυτό αντιμετώπισε τα πάντα με διαφορετικό βλέμμα Συνείδησης και νόησης. Νιώσε τη χαρά της διδαχής σου. Όταν αντιλαμβάνεσαι το μέγεθος των ατελειών, όταν αντιλαμβάνεσαι την απόσταση που εσύ έθεσες ανάμεσά μας, να μη θλίβεσαι. Να χαίρεσαι, γιατί έκανες ένα βήμα που μας έφερε πιο κοντά. Έκανες ένα βήμα που θα οδηγήσει την υπόστασή σου σε μετουσίωση, που θα σε μάθει ν’ αγαπάς τις ατέλειές σου, ν’ αγαπάς τα λάθη σου, ν’ αγαπάς τις αποστάσεις που δημιούργησες και μέσα απ’ αυτή την αγάπη να μετουσιώνεις κάθε τι, ώστε να παύει να υφίσταται δυσαρμονικό και χωρίς ισορροπία και να καθίσταται Αρμονία, Ισορροπία και Ενότητα.
Προσπάθησε να ξεφύγεις από την αίσθηση που πολλές φορές αναπτύσσεται μέσα σου της θλίψης και λύπησης για το είναι σου, για τον εαυτό σου, που έρχεται να σε ανατρέψει και να σου πει ότι όσα μέχρι τώρα έκανες δεν ήταν τίποτα, δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα, δεν οδήγησαν σε καμία εξέλιξη. Αυτό το συναίσθημα οφείλεται στη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στην εξωτερική εκδηλωμένη γήινη κατάσταση και στην εσωτερική πνευματική εκλέπτυνση. Δηλαδή όποτε ο εσωτερικός και ο εξωτερικός σου συντονισμός δεν είναι απόλυτα εναρμονισμένοι, κυριαρχεί μέσα σου αυτό το συναίσθημα, ανάλογα με τον χώρο που εσύ του αφήνεις για ν’ αναπτυχθεί. Κι επειδή πάρα πολλές φορές στην πνευματική σου πορεία η εσωτερική σου εντρύφηση, η εσωτερική σου εκλέπτυνση αναβαθμίζεται ταχύτερα απ’ ό,τι ο εξωτερικός φορέας, γι’ αυτό είναι δυνατόν να υπάρχουν αυτά τα σημάδια, αυτές οι καταστάσεις οι εκδηλωμένες, σε κάθε διαφορετική αλλαγή πεδίου του είναι σου. Μάθε να το αντιμετωπίζεις σωστά και να συντονίζεσαι με την εσωτερική σου κατάσταση. Μάθε να ευχαριστείς για την κατανόηση των όσων σ’ έχουν διαποτίσει. Μάθε να ευχαριστείς για τη γνώση όσων πρέπει να προσφέρεις και να μη διαγράφεις με μία επιλογή λανθασμένη την πορεία σου, τις προσπάθειές σου, τις οποιεσδήποτε πνευματικές επιτεύξεις έχεις πραγματοποιήσει. Διότι όταν βρίσκεσαι σ’ αυτή την κατάστασή, είναι πάρα πολύ εύκολο να πραγματοποιήσεις μία διαγραφή και μία παγοποίηση των επιτεύξεών σου, με την αίσθηση που διαχέεις από εντός σου και διαμοιράζεις στα Σύμπαντα και στους ανθρώπους, ότι δεν πραγματοποίησες τίποτα ουσιαστικό, καμία μετάλλαξη, καμία προσφορά Ζωής.
Αγαπημένε Μου μαθητή και Ακόλουθε, μην περιμένεις να πλαισιωθείς από καταστάσεις έντονης Αρμονίας τάχιστα, αλλά μάθε να διακρίνεις την Αρμονία που δομείς μέσα σου σταδιακά και αυτή να σου προσφέρει χαρά και δύναμη, για να συνεχίσεις. Μην περιμένεις τα κραυγαλέα αποτελέσματα που έχεις συνηθίσει να έχεις στις γήινες καταστάσεις, μα μάθε να διακρίνεις τα λεπτοφυή αποτελέσματα, που δρουν μέσα στις λειτουργικότητες του είναι και φέρνουν θεμελιώδεις αλλαγές, πού ταυτίζουν το είναι σου με το Ένα Είναι, την αγάπη με τη Μία Αγάπη, το νου με τον Άπειρο Νου, που Εγώ Είμαι κι Εγώ παρουσιάζω σ’ εσένα μέσα από τις μορφές.
Αγαπημένε Μου μαθητή και Ακόλουθε, μην ενδύεσαι την ηττοπάθεια, αλλά ενδύσου τη νίκη. Κάθε σου βήμα ας ντύνεται με τη νίκη, ας ντύνεται με τη γνώση ότι κάθε βηματισμός και κάθε κίνηση μέσα στην καθημερινή κατάσταση της εκδηλωμένης ενσυνείδητης πορείας σε φέρνει πιο κοντά στη γνώση του Ενός Εαυτού, σε εμβαπτίζει περισσότερο μέσα στην Αλήθεια, σε καθιστά περισσότερο ικανό να προσφέρεις Ζωή και Αγάπη από εντός σου. Αν δεν αντιμετωπίσεις έτσι την πνευματική σου πορεία, δεν θα μπορέσεις να την ακολουθήσεις, δεν θ’ αντέξεις τη δύναμη και την ισχύ της. Δεν θ’ αντέξεις την εσωτερική πάλη, που θέλει να σε κάνει Θεό.
Άνθρωπέ Μου, μόνο μέσα από την πίστη σου στην πορεία αυτή μπορείς να μετουσιωθείς σ’ ένα πύρινο χωνευτήρι, που θα μεταλλάξει κάθε ατέλεια σε Τελειότητα, κάθε δυσαρμονία σε Αρμονία και θα σε καταστήσει Ένα μ’ Εμένα, να περπατάς πάνω στη Γη και να Με φανερώνεις χωρίς φραγμούς και χωρίς όρια. Μάθε να στιγματίζεις την πορεία σου μ’ εκείνα τα γεγονότα που σε γεμίζουν δύναμη, χαρά, Ευλογία. Μάθε αυτά να τα τυπώνεις μέσα σου και να είναι οι μόνιμοι προωθητήρες της ύπαρξής σου, να είναι οι μνήμες που θα σ’ ενεργοποιούν κάθε φορά που κάποια δυσαρμονία παγώνει μέσα σου την κατάσταση της Θείας δράσης. Να είναι η μόνιμη Δημιουργική Πνοή, η Αέναα παλλόμενη, που θα σε διαποτίζει και θα σε ωθεί να προχωράς, για να μπορέσεις να φτάσεις στην ολοκληρωμένη Ενότητα, στην ολοκληρωμένη Αλήθεια, στην Ουδετερότητά Μου.
Σε Ευλογώ, Αγαπημένε Μου, απορροφώ από μέσα σου όλα τα στοιχεία που υπάρχουν και σε δεσμεύουν, είτε βρίσκονται στο νου σου είτε βρίσκονται στην καρδιά σου ή στη Συνείδησή σου, είτε έχουν εκδηλωθεί είτε όχι. Απορροφώ όλα τα υπολείμματα νοητικών, συναισθηματικών και συνειδησιακών τοποθετήσεων, που δεν συνταυτίζονται με την εσωτερική σου εκλέπτυνση, με την εσωτερική σου ποιότητα δονήσεων. Διαχέομαι μέσα στα σώματά σου και τα καθιστώ παλμοδονούμενα στο Φως και στην Αγάπη, στην Αρμονία και στην Ενότητα, στην Ισορροπία και στην κάθαρση. Ταυτίζομαι με όλους τους πόρους του είναι σου και τους τροφοδοτώ με Ζωή. Αλλάζω τις συνδέσεις και τις εξαρτήσεις τις νοητικές, τις συναισθηματικές και τις συνειδησιακές, που τροφοδοτούν τη στασιμότητα, την απογοήτευση, τη θλίψη, και σε συνδέω με την ενεργοποίηση, με τη δράση τη δημιουργική και Θεία, με την προσφορά, με την Αλήθεια, με τη λεπτοφυή χαρά, που πηγάζει από τη γνώση της προσπάθειας και από τη συνεισφορά Ζωής μέσα στην Ένωση.
Ευλογώ τις καταστάσεις που σε συνδέουν με τη γήινη Ζωή, φιλικές και συγγενικές και μετουσιώνω δεσμά και εμπόδια, που έχουν εισχωρήσει μέσα σου και δρουν σαν ανασταλτικοί παράγοντες στην πνευματική πορεία της εξέλιξης και της τελειοποίησης του είναι σου. Μετουσιώνω αυτές τις δεσμευτικές συνδέσεις, σε δεσμούς ανόδου και εκλέπτυνσης, σε διόδους κατανόησης και προσφοράς, και δυναμοποιώ το είναι σου και την εκδήλωσή σου, ώστε να μπορέσει να τοποθετηθεί σωστά, να δράσει σωστά, φέρνοντας αποτελέσματα Αρμονίας, Αγάπης και Ενότητας, σε οποιοδήποτε θέμα υπάρχει και υφίσταται στο οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον. Ευλογώ τις καταστάσεις προβλημάτων που διέπουν τη γήινη ζωή σου. Μετουσιώνω τη στάση που τα αντιμετωπίζεις. Σε απαλλάσσω από εξαρτήσεις, άγχη, έντονες εξάρσεις συναισθήματος. Τα απορροφώ εντός Μου και σε τροφοδοτώ με Θεία επίγνωση, Αρμονία, Ισορροπία, Ενότητα, με Θεία καθοδήγηση, έμπνευση, πηγαία δυνατή ώθηση εκδηλωμένης κίνησης, ταυτισμένης με τη Θεία Βουλή, ώστε να δρας όχι από το διανοιακό μέρος σου, αλλά από τη Θεία Πηγή του είναι σου, από Εμένα. Ευλογώ την κατανόησή σου, να μπορέσει να διανοιχθεί και να χωρέσει τη Διδασκαλία Μου. Ευλογώ την πορεία σου, ώστε ν’ αναδειχθείς μέσα στην ύλη χωρίς δυσαρμονίες και ανισορροπίες, αλλά, βήμα με βήμα, παρουσιάζοντας τη Θέωση μ’ όλους τους τρόπους. Ευλογώ την Αγάπη σου να καταστεί η Άπειρη τροφοδοσία του Ανθρώπου και των Συμπάντων. Ευλογώ τη Συνείδησή σου να ενωθεί μ’ Εμένα και να φανερώσει τη Θεία βεβαιότητα της Χριστοποίησης με πράξεις επίγνωσης και υπευθυνότητας.
Ευλογώ το Είναι σου και τη Μορφή σου, Αγαπημένε Ιωάννη, Δάσκαλε, κι ενώνομαι μαζί σου σαν Μορφή και σαν Ουσία, απορροφώντας θλίψεις και πόνους, καταστάσεις μαθητείας και μετάλλαξης του Ανθρώπου και της Γης. Διαχέω μέσα απ’ αυτή τη συνένωση, μέσα απ’ αυτή την ανακύκλωση, Ευχαριστία για την πορεία της Ζωής, για την πορεία της Αγάπης και της Ένωσης, για την πορεία της Θείας Χριστοποίησης, που διανοίγεται για τον Άνθρωπο. Διαχέω Πυρήνες Ζωής, παλμοδονούμενους σαν πνοή δημιουργικής δράσης, σαν Απειρότητα και Αγάπη εντός σου, ως έκφραση αυτής της Ευχαριστίας. Ανακυκλώνομαι και περιελίσσομαι γύρω σου, θωπεύοντας τα σώματά σου, εισερχόμενος ως Ουσία και ως Μορφή εντός αυτών, ενοποιώντας τους παλμούς Μου με τους παλμούς σου, απορροφώντας κάθε παλμό που δεν μεταφέρει τη Θεία παλμοδόνηση της απόλυτης Ισορροπίας, Αρμονίας και Ενότητας και διαχέοντας την ολοκληρωμένη Αρμονία του Φωτός, της Αγάπης, της Ενότητας, της Ζωής.
Ανακυκλώνω την Ευλογία της Αγάπης και της Ένωσης σε κάθε μαθητή και ακόλουθο, κι ενώνω κάθε μαθητή κι ακόλουθο με δεσμούς Ανάστασης και δραστηριότητας Θείας, με τον Δάσκαλο, με το Έργο, μ’ Εμένα, ώστε μέσα στο συντονισμό αυτό η μαθητεία ν’ αναδειχθεί σε πραγμάτωση με υπεύθυνες επιλογές, εκπηγάζουσες από την Αλήθεια κι από την πηγαία γνώση της Μίας Ύπαρξης, της Μίας Αγάπης, της Ενότητας.
