Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
Η Κοινωνία του Αγίου Πνεύματος δεν είναι έννοια δογματική ούτε θρησκευτικός τύπος. Είναι εμπειρία. Είναι βίωμα εσωτερικής ενώσεως. Είναι η αφύπνιση της θείας αναπνοής μέσα στον άνθρωπο.
Στον Εσωτερικό Χριστιανισμό η Κοινωνία δεν παρουσιάζεται ως εξωτερική συμμετοχή σε ιεροπραξία, αλλά ως εσωτερική μετάβαση από τη διάσπαση στην ενότητα, από τη λήθη στη μνήμη του Θεού. Η λέξη «κοινωνία» σημαίνει μετοχή. Συμμετοχή. Συν-ύπαρξη.
Η Κοινωνία του Αγίου Πνεύματος είναι η μετοχή του ανθρώπου στη Θεία Ζωή. Όχι συμβολικά, αλλά ουσιαστικά. Το Πνεύμα δεν έρχεται από έξω. Αποκαλύπτεται από μέσα. Το Άγιο Πνεύμα δεν προστίθεται στον άνθρωπο· αποκαλύπτει αυτό που ο άνθρωπος πάντοτε ήταν: εικών του Θεού και φορέας φωτός.
Το Πνεύμα ως Εσωτερική Φωταύγεια δεν είναι μια διανοητική κατανόηση. Είναι καθαρότητα καρδιάς. Όταν ο άνθρωπος καθαρθεί από την ιδιοτέλεια, την αυταπάτη και τον φόβο, τότε το Πνεύμα κοινωνεί μαζί του.
Το Πνεύμα:
- ενοποιεί τις διασπασμένες δυνάμεις της ψυχής,
- μεταμορφώνει τη σκέψη σε διάκριση,
- μετατρέπει το συναίσθημα σε αγάπη,
- καθαγιάζει τη θέληση σε προσφορά.
Η Κοινωνία του Αγίου Πνεύματος είναι η αρμονία όλων των εσωτερικών κέντρων σε μία ενιαία δοξολογία ύπαρξης.
Δεν μπορεί να υπάρξει κοινωνία χωρίς ταπείνωση. Η ταπείνωση δεν είναι αυτοϋποτίμηση. Είναι αποδοχή της αλήθειας. Είναι το άνοιγμα του εσωτερικού χώρου ώστε να κατοικήσει το Φως. Όπου υπάρχει σκληρότητα, το Πνεύμα δεν πιέζει. Όπου υπάρχει διαφάνεια, το Πνεύμα αναπαύεται. Η κοινωνία αρχίζει όταν ο άνθρωπος πάψει να διεκδικεί τον εαυτό του ως ιδιοκτησία.
Όταν ο άνθρωπος εισέλθει στην Κοινωνία του Αγίου Πνεύματος:
- Δεν αισθάνεται απομόνωση.
- Δεν βιώνει διαχωρισμό από τον άλλον.
- Δεν αντιλαμβάνεται τον κόσμο ως απειλή.
Αντιθέτως, βλέπει τα πάντα μέσα στο φως της ενότητας. Το Πνεύμα δεν ενώνει απλώς τον άνθρωπο με τον Θεό· ενώνει τον άνθρωπο με όλη τη δημιουργία. Η κοινωνία γίνεται καθολική.
Η Κοινωνία του Αγίου Πνεύματος είναι εσωτερική λειτουργία. Κάθε αναπνοή γίνεται προσευχή. Κάθε πράξη γίνεται προσφορά.
Η ζωή παύει να είναι κατακερματισμένη. Γίνεται ευχαριστιακή ροή. Τότε ο άνθρωπος δεν ζητά σημεία. Ο ίδιος γίνεται σημείο.
Δεν αναζητά φως. Γίνεται φορέας φωτός.
Στον Εσωτερικό Χριστιανισμό, η Κοινωνία του Αγίου Πνεύματος δεν αφορά μόνο το άτομο αλλά την ανθρωπότητα ως σώμα.
Όταν οι άνθρωποι κοινωνούν του Πνεύματος:
- καταργούνται οι εσωτερικοί διαχωρισμοί,
- θεραπεύονται οι συγκρούσεις,
- αναδύεται η αδελφότητα.
Το Πνεύμα οικοδομεί την ενότητα εκεί όπου ο νους έχτισε σύνορα. Η αληθινή κοινωνία δεν εκδηλώνεται με θόρυβο. Είναι σιωπηλή βεβαιότητα. Είναι Ειρήνη χωρίς εξήγηση. Είναι χαρά χωρίς αιτία. Το Άγιο Πνεύμα δεν κραυγάζει. Φωτίζει.
Η Κοινωνία του Αγίου Πνεύματος δεν νοείται ανεξάρτητα από τον Χριστό. Διότι το Πνεύμα είναι το Πνεύμα του Υιού. Και ο Υιός είναι η φανέρωση του Πατρός. Όπως μαρτυρεί το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον, ο Χριστός δεν ήλθε απλώς να διδάξει· ήλθε να ενώσει.
«Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἕν ἐσμεν». Η ενότητα αυτή δεν παραμένει θεολογική διατύπωση. Γίνεται πρόσκληση. Γίνεται βίωμα. Γίνεται κοινωνία.
Όταν ο άνθρωπος κοινωνεί του Πνεύματος, ο Χριστός μορφώνεται εντός του. Δεν μιμείται απλώς τον Χριστό· γίνεται φορέας της ζωής Του. Η φωταύγεια τότε δεν είναι ιδέα. Είναι παρουσία.
Ο Χριστός υποσχέθηκε τον Παράκλητο. Όχι για να αντικαταστήσει την παρουσία Του, αλλά για να την εσωτερικεύσει. Το Πνεύμα δεν διδάσκει κάτι νέο· μας εισάγει στο βάθος του Χριστού. Η Κοινωνία του Αγίου Πνεύματος είναι η είσοδος στο «μένειν». «Μείνατε ἐν ἐμοί κἀγὼ ἐν ὑμῖν». Το «μένειν» δεν είναι παθητικότητα. Είναι διαρκής σχέση ζωής. Όπως ο κλάδος μένει εν τη αμπέλω, έτσι και ο ανθρωπος μένει εν Χριστώ. Και η ρίζα αυτής της ενώσεως είναι το Πνεύμα.
Η Κοινωνία του Αγίου Πνεύματος είναι η απαρχή της θεώσεως. Όχι απορρόφηση, αλλά μετοχή. Όχι κατάργηση της προσωπικότητας, αλλά πλήρωσή της. Ο άνθρωπος δεν χάνει τον εαυτό του· τον βρίσκει μέσα στο Φως.
Αδελφοί,
Η Κοινωνία του Αγίου Πνεύματος δεν είναι μελλοντική υπόσχεση. Είναι παρούσα δυνατότητα.
Στρέψου εντός σου.
Καθάρισε τον εσωτερικό ναό.
Άφησε το Πνεύμα να σε διαποτίσει.
Τότε θα κατανοήσεις ότι η κοινωνία δεν είναι πράξη που κάνεις·
είναι κατάσταση που γίνεσαι.
Και όταν γίνεις κοινωνός του Πνεύματος,
η ύπαρξή σου θα εκπέμπει φωταύγεια —
και η ζωή σου θα γίνει ζωντανή μαρτυρία της Θείας Ενότητας.
Ευλογημένη η κοινωνία του Αγίου Πνεύματος,
η φωταυγής παρουσία Του εν τῇ καρδίᾳ τοῦ ἀνθρώπου.
Και ο Χριστός
δεν θα είναι απλώς μνήμη ή προσδοκία,
αλλά ζωή παρούσα,
φωταύγεια αενάως ανατέλλουσα.
Αμήν
