Η Θεία Αλήθεια δεν είναι σύνθετη — είναι Ζώσα και Απλή

Η Θεία Ένωση δεν είναι επίτευγμα κόπου, αλλά αποδοχή Απλότητας.
Δεν είναι ο καρπός πολυπλοκότητας, θεωρίας ή εξωτερικών τελετών, αλλά καρπός της σιωπηλής καθαρότητας της καρδιάς.
Όσο ο νους αγωνίζεται να κατανοήσει το πώς θα ενωθεί με τον Θεό, τόσο απομακρύνεται από Αυτόν.
Κι όσο η καρδιά απλώς Τον αγαπά χωρίς να ρωτά «πώς», τόσο πλησιάζει και γίνεται Ένα μαζί Του.

Η Απλότητα της Ένωσης είναι το ιερότερο μυστήριο της Νέας Κοσμικής Περιόδου.
Είναι το σημείο όπου ο άνθρωπος παύει να ζητά και αρχίζει να είναι.
Όπου η προσπάθεια παραχωρεί τη θέση της στη Ροή, και ο αγώνας στην Εμπιστοσύνη.
Δεν χρειάζεται πια να διαχωρίζεις τον εαυτό σου σε «ανώτερο» και «κατώτερο», σε «πνευματικό» και «υλικό».
Η απλότητα ενώνει αυτά τα δύο μέσα στην Αγάπη που δεν γνωρίζει διαίρεση. Εκεί όπου το βλέμμα είναι καθαρό, εκεί ήδη κατοικεί ο Θεός.

H Φωταύγεια του Ανθρώπου δεν είναι υπερβατικό φαινόμενο αλλά κατάσταση φυσικής καθαρότητας της ύπαρξης.
Όταν ο άνθρωπος αποδεχθεί τον εαυτό του ως όργανο του Λόγου, τότε δεν χρειάζεται να επιδιώξει το Φως — το Φως αναβλύζει από μέσα του. Η Ένωση δεν πραγματοποιείται με περίτεχνες ασκήσεις, αλλά με την ταπεινή επίγνωση ότι ο Θεός ήδη κατοικεί εντός μας. Όσο πιο απλά ζει ο άνθρωπος, τόσο βαθύτερα ενώνεται. Η απλότητα είναι η πύλη της Θείας Παρουσίας.

Η ψυχή που παραιτείται από την ανάγκη να εντυπωσιάζει ή να ελέγχει, που μαθαίνει να αγαπά χωρίς να ζητά αντάλλαγμα, γίνεται αγωγός του Αυτενεργούς Ελέους — εκείνου του Θείου Ρεύματος που ρέει μέσα στα πάντα χωρίς διακοπή.
Κάθε πράξη, κάθε βλέμμα, κάθε σκέψη που προέρχεται από αυτή την απλότητα, μετουσιώνει τον κόσμο σε Ιερό Ναό.

Ο Δάσκαλος Ιωάννης καλεί τον μαθητή να σταματήσει να αναζητά τη Θέωση μέσα από πολύπλοκες διαδρομές και να στραφεί στην καθαρότητα του βιώματος. Η Θέωση δεν είναι κατάσταση απόκτησης, αλλά κατάσταση επιστροφής· επιστροφής στον Αρχέγονο Εαυτό, όπου η Αγάπη και η Συνείδηση είναι Ένα.

Ο μαθητής της Νέας Εποχής δεν χρειάζεται να συγκεντρώνει γνώσεις, να συσσωρεύει εμπειρίες ή να επιδιώκει εξωτερική τελειότητα.
Η Ένωση επιτελείται όταν σταματά η επιδίωξη. Όταν ο νους σωπαίνει και η καρδιά λέει απλώς: «Σε αγαπώ, Είσαι Εγώ».
Τότε το Πνεύμα ενεργεί χωρίς παρεμβολή. Η Απλότητα γίνεται το Έργο — η ίδια η Ζωή γίνεται Θυσία Αγάπης.

Μέσα στην Απλότητα της καρδιάς κατοικεί όλο το Σύμπαν. Δεν χρειάζεται να το «επαναφέρεις» — απλώς να το αναγνωρίσεις.
Η Απλότητα δεν είναι άγνοια, αλλά Σοφία χωρίς προσπάθεια. Είναι η φυσική ροή του Πνεύματος που έχει υπερβεί την ανάγκη να εξηγεί ή να αποδεικνύει. Η Απλότητα της Ένωσης είναι το χαμόγελο του Θεού μέσα στα μάτια του ανθρώπου που συγχωρεί, που κατανοεί, που δεν χρειάζεται να έχει δίκιο. Όταν η ψυχή αφήνει πίσω της τον έλεγχο, τις ερμηνείες, την αυταρέσκεια και την αγωνία να «πετύχει» πνευματικά, τότε ο Λόγος ζει μέσα της. Και κάθε της ανάσα γίνεται προσευχή χωρίς λόγια, δοξολογία χωρίς ήχο, παρουσία χωρίς μορφή.

Η Νέα Εποχή δεν ζητά από τον άνθρωπο ηρωισμούς, αλλά εσωτερική αλήθεια. Ζητά να επιστρέψει στην πρωταρχική του φύση, όπου η Αγάπη είναι φυσική, η Συγχώρηση αυτονόητη, και η Ενότητα βιωματική. Η απλότητα δεν είναι υποχώρηση· είναι η ύψιστη μορφή σοφίας, γιατί αφήνει τον Θεό να ενεργεί. Είναι το τέλος της προσπάθειας και η αρχή της Ροής. Είναι η στιγμή που ο άνθρωπος παύει να επιδιώκει τη Θέωση και αναγνωρίζει ότι είναι ήδη Θεός.