Τα πάντα βρίσκονται στο νου σου. Τα πάντα είναι δομημένα μέσα σου από την κατεστημένη διττότητα, την οποία βιώνεις αιώνες τώρα. Δεν έχεις πρόσωπο, δεν έχεις σώμα, δεν έχεις μορφή. Είσαι Αστάθμητος, Απεριόριστος. Μπορείς να λάβεις όλες τις μορφές, μπορείς να εκδηλωθείς μέσα απ’ όλα τα πρόσωπα, μπορείς να μιλήσεις μέσα απ’ όλα τα χείλη και να κινήσεις τα χέρια κάθε σώματος.

Μα αυτή η ικανότητα θα εκδηλωθεί μόνο όταν βιώ­σεις την Ενότητά σου την Αδιαίρετη. Τότε θα γίνεις ο παλμός του Σύμπαντος, ο παλμός του Όντος, ο Δημιουργικός Ήχος, που διέπει το Φως, το Φως που διαχέ­εται στον Δημιουργικό Ήχο. Θα γίνεις το Υπερούσιο, το Απέραντο, αυτό που δεν περιγράφεται, αλλά συλλαμβάνεται μόνο με τη δόνηση και τον κυματισμό.

Θα σου μιλήσω, Άνθρωπε, για την προσπάθεια που καταβάλλεις να προχωρήσεις. Θα σου πω ότι τα βήματά σου σε οδήγησαν στην Ένωση μαζί Μου, στη γνώση αυτής της Ένωσης. Όμως δεν είναι αρκετό. Πρέπει να ταυτιστούμε ολότελα, να μην υπάρχω Εγώ κι εσύ, να μην μπορείς να διακρίνεις αυτή τη διαχωριστική μας κατάσταση. Να μην μπορείς ν’ «ακούς», αλλά αυθόρμητα να εκδηλώνεσαι. Να μην μπορείς να καθοδηγείσαι, αλλά εσύ να είσαι η Καθοδήγηση. Μην επιζητείς να κατακτήσεις και μετά να προσφέρεις ό,τι κατέκτησες. Γιατί η έννοια κατάκτηση στον πνευματικό δρόμο δεν υπάρχει. Ό,τι κατακτάς, σ’ έχει κατακτήσει εκείνο πρώτο. Σ’ έχει δεσμεύσει και καθηλώσει στα δικά του επίπεδα και δεν σου επιτρέπει ν’ αναδυθείς στις διαστάσεις του Απείρου. Γι’ αυτό ξέφυγε από την πλάνη, ότι δεν έχεις για να δώσεις. Ξέφυγε από την πλάνη ότι η ατέλειά σου δεν ­είναι δυνατόν να προσφέρει στο σύνολο και δώσε τον παλμό της Αγάπης σου, έστω κι αν μεταφέρει συναισθηματικότητα. Δώσε την προσφορά σου, έστω κι αν είναι ατελής ακόμη. Δώσε την Πνοή σου και μη σκέφτεσαι ότι εσύ πρέπει να γεννηθείς μέσα Μου, αλλά ότι το σύνολό σου πρέπει να γεννηθεί εντός Μου. Μην προσπαθείς για τη δική σου γέννηση, αλλά για τη Γέννηση του ολοκληρωμένου Εαυτού. Μόνον έτσι θα γεννηθείς, Άνθρωπε.

Ο άλλος τρόπος δεν οδηγεί πουθενά. Είναι αδιέξοδο, που σε καθηλώνει στην ύλη, που σε οδήγησε σε κάποια στάδια ανώτερα, αλλά δεν σε φτάνει στην εκδήλωση ­Θεού, δεν σε κάνει Θεό. Για να γίνεις Θεός, πρέπει από τα πρώτα σου βήματα να φέρεσαι ως Θεός. Κι αυτό που Με χαρακτηρίζει κύρια, είναι το Ανενδεές. Κι εσύ πρέπει να φέρεσαι σαν να είσαι ανενδεής, δίνοντας, καλύπτοντας με ό,τι έχεις. Όχι με ό,τι σου περισσεύει, αλλά με ό,τι σου λείπει. Αν η αγάπη σου είναι ελάχιστη, αγάπη θα δώσεις. Αν η κατανόησή σου είναι μηδαμινή, αυτήν θα διασκορπίσεις. Αν η ενέργειά σου είναι λίγη, μ’ αυτήν θα καλύψεις τη δυσαρμονία. Και μην πιστέψεις ούτε στιγμή ότι θα σε αφήσω ακάλυπτο, ούτε στιγμή μην πιστέψεις ότι θα καταντήσεις έρμαιο των καταστάσεων της πλάνης. Αρκεί να έχεις επίγνωση της Ένωσης μαζί Μου, αρκεί να μπορείς να Με φανερώνεις για να είσαι πλήρης.

Αν κάποιες στιγμές σ’ αφήσω ακάλυπτο φαινομενικά, αν σ’ αφήσω άδειο, δίνε και πάλι. Μη ζητήσεις να λάβεις αυτό που έδωσες, μην το μετρήσεις, γιατί χάνεται η ισχύς του, η σημασία του, η Ζωογόνα πνοή του. Μπορείς να δώσεις, ακόμα κι αν είσαι άδειος, αν αισθάνεσαι άδειος, γιατί αυτή είναι η πορεία σου. Να δίνεις πάν­τα, όλες τις στιγμές. Το δόσιμό σου ευλογείται από Μένα, γίνεται θυσία για τον Άνθρωπο.

Σε καλώ να θυσιαστούμε μαζί για τη Χριστοποίη­ση του Ανθρώπου. Σε καλώ πρώτος να τολμήσεις να σταυρώσεις τον Άνθρωπο και να γεννήσεις τον Λόγο. Σε καλώ πρώτος να τολμήσεις να ενώσεις το διττό και να φανερώσεις το Ουδέτερο. Σε καλώ πρώτος ν’ αγκαλιάσεις και ν’ αγκαλιαστείς με κάθε κομμάτι του Εαυτού σου, όποια εκδήλωση κι αν έχει, και να γίνεις εσύ η Ζωή.

Μπορείς να δώσεις τον Σπινθήρα σου, αυτόν τον Σπινθήρα που σε τροφοδοτεί, σε μία ύπαρξη που δεν τον έχει; Που τον κάλυψε τόσο, ώστε να σβήσει; Αυτό σου ζητώ. Να δώσεις τη Ζωή σου, να δώσεις αυτό που πραγματικά είναι η μεγαλύτερη ανάγκη σου. Γιατί μόνον έτσι θα τη γνωρίσεις.