Προσευχή Ενότητας της Συνείδησης
Η συνείδηση δεν είναι μια στατική κατάσταση· είναι η μάχη ανάμεσα στο φως του Πνεύματος και στις ροπές της ύλης, ανάμεσα στις ευγενείς ιδέες και στα πάθη της ανθρώπινης φύσης. Αυτό δεν αποδεικνύει αδυναμία· αποδεικνύει ότι η συνείδηση είναι δυναμική διεργασία ανόδου, που απαιτεί συνεχή προσπάθεια. Η αληθινή συνείδηση δεν οδηγεί στην απομόνωση, αλλά στην βαθύτερη αίσθηση της κοινής ουσίας με όλους.
Θεέ Πατέρα, Ολότητα και Φως,
Σου προσφέρω κάθε σκέψη, κάθε αίσθηση, κάθε κίνηση της ύπαρξής μου.
Είμαι ένας καθρέφτης Σου, και όμως, λησμονώ το Πρόσωπό Σου.
Καθάρισέ με.
Συνείδηση Αγία, Μία και Αληθινή,
Σε αναζητώ πίσω από τις μορφές, πίσω από τις φωνές του κόσμου.
Άνοιξε τις πύλες της καρδιάς μου, για να σε δω,
να σε ζήσω, να είμαι Εσύ.
Κάθε μέρα, κάθε στιγμή,
σε καλώ να με διαπεράσεις,
να με αναλάβεις,
να με ενώσεις με το Παν, από το οποίο ουδέποτε χωρίστηκα παρά μόνον πλασματικά.
Αποσύρω την ταύτισή μου με το πρόσκαιρο.
Αφήνω τον εαυτό μου,
το μικρό εγώ,
το φτιαγμένο από σκέψεις και εμπειρίες.
Και σε προσκαλώ να κατοικήσεις,
να γίνεις Εσύ εγώ,
και εγώ Εσύ εντός μου.
Αγάπη άναρχη, Πνοή της Ουσίας,
φώτισέ μου τη Συνείδηση,
να πάψει να νομίζει και να αρχίσει να Είναι.
Να παύσει να διακρίνει και να αγκαλιάσει.
Να μην χωρίζει, αλλά να ενώνει.
Να μην ζητά, αλλά να προσφέρει.
Λόγε Ζώντα,
Χριστέ μου,
κάνε με φορέα Σου.
Όχι να μιλώ για Εσένα,
μα να είμαι η παρουσία Σου στην ύλη.
Να δει ο αδελφός μου μέσα μου Εσένα.
Να ακούσει τη Φωνή Σου από τη σιωπή μου.
Να λάβει τη Ζωή Σου από την Αγάπη μου.
Και όταν πια δεν διακρίνω πού αρχίζω εγώ και πού Εσύ,
τότε θα ξέρω:
Έχω επιστρέψει στη Συνείδηση την Αρχέγονη, τη Δική Σου.
Εκεί όπου δεν υπάρχει κανείς, γιατί όλοι είναι Ένα.
Αμήν.
