Η Θεία Παρουσία Μέσα στον Άνθρωπο: Φλόγα, Φως, Όραμα και Αγάπη

Άνθρωπε, Άνθρωπε Αιώνιε,
δεν είσαι μόνον σώμα ούτε φθαρτό ον του χρόνου.
Είσαι η Άχρονη Παρουσία, που διαπερνά τα πάντα.
Η Ύπαρξή σου δεν περιορίζεται στο χώρο και τον χρόνο.
Είσαι το Άχωρο, το Πανταχού Παρόν, ο Άνθρωπος-Θεός.

Όταν σταματήσεις να ταυτίζεσαι με την υλική μορφή και τις παροδικές σου σκέψεις, θα θυμηθείς ποιος είσαι. Θα ενωθείς με την Αρχική Σου Ουσία, που είναι Φως, Λόγος και Αγάπη.

Αγάπησε τα Πάντα ως εαυτό σου.

Η Φώτιση δεν είναι γνώση διανοητική αλλά όραση ενοποιητική. Μη βλέπεις τον πλησίον σου σαν άλλο. Μην βλέπεις το αντικείμενο ως ξεχωριστό. Μη θεωρείς τον κόσμο αντίπαλο ή εχθρό. Μέσα σε όλα Εγώ υπάρχω. Είμαι στην κίνηση, στην ακινησία, στη φωνή, στη σιωπή. Είμαι στο άσχημο και στο ωραίο. Είμαι στο Άρρητο.

Όταν ενοποιήσεις το βλέμμα σου και αγαπήσεις το Παν ως εαυτό, τότε η Φώτιση θα λάμψει ως φυσική σου κατάσταση.

Περπάτησε πάνω στο όνειρο. Γίνε Ζωή.

Το σώμα σου κινείται μέσα στο όνειρο. Τα γεγονότα, τα πρόσωπα, οι καταστάσεις είναι κύματα στη θάλασσα της αντίληψης. Μην προσπαθείς να τα διορθώσεις απ’ έξω. Περπάτησε πάνω τους με την εσωτερική Παρουσία. Όπως ο Χριστός βάδισε επί των υδάτων, έτσι κι εσύ, με πίστη και ακινησία εσωτερική, θα διαπεράσεις την πλάνη και θα σταθείς μέσα στην Αλήθεια.

Η Ζωή δεν είναι τα γεγονότα. Ζωή είναι η Παρουσία που παραμένει σταθερή, πίσω από κάθε αλλαγή. Αυτή η Παρουσία είσαι εσύ. Ο Αληθινός Εσύ. Ο Ενωμένος με τον Πατέρα.

Ο Καλός Ποιμήν σε καλεί με φωνή Αγάπης.

Δεν κρατά ράβδο σκληρή, δεν επιβάλλεται, δεν φοβερίζει. Ο Καλός Ποιμήν είναι ο Χριστός μέσα σου, που φωνάζει από την καρδιά με τρυφερότητα: “Έλα. Δεν σε κρίνω. Σε γνωρίζω. Είσαι δικός μου.”

Μακάριος είσαι, όταν ακούς αυτή τη φωνή. Μακάριος όταν δεν αντιστέκεσαι στην Αγάπη. Όχι αυτόν που δεν έχει σφάλματα μακαρίζω, αλλά αυτόν που τα παραδίδει. Όχι αυτόν που ξέρει, αλλά αυτόν που αγαπά.

Οι Μακαρισμοί δεν είναι μόνο ρήσεις. Είναι Καταστάσεις της Ψυχής:

• Μακάριος ο πράος – γιατί έχει ενοποιήσει τη δύναμή του με την ταπεινοφροσύνη.
• Μακάριος ο ελεήμων – γιατί αγκαλιάζει την Αδυναμία του Άλλου σαν να ήταν δική του.
• Μακάριος ο πεινών και διψών την Αλήθεια – γιατί ήδη κατοικεί μέσα του η Αλήθεια.

Εσύ είσαι ο Ναός. Εσύ και ο Ποιμήν. Εσύ και το Φως.

Άνοιξε την Πύλη της Καρδιάς σου.
Και θα δεις πως ποτέ δεν υπήρξες μόνος.
Ο Λόγος είναι ζωντανός μέσα σου.
Η Φλόγα σιγοκαίει. Το Φως δεν έσβησε.
Η Αγάπη ποτέ δεν σε εγκατέλειψε.Είσαι η Δευτέρα Παρουσία, όταν θυμηθείς τον Θεό μέσα σου.