Η επίγνωση της Γνώσης δημιουργεί υποχρεώσεις εφαρ­μογής. Όταν το Ον, κεκαθαρμένο και πανέτοιμο μέσα από τις κατά καιρούς πορείες του στην ύλη, φθάσει στο σημείο να αιτεί και να λαμβάνει Γνώση, τότε αυτή τη Γνώση πρέπει να την θέσει σε εφαρμογή.

Ποτέ από τους Θείους Διδασκάλους δεν δίνεται σε ένα Ον Γνώση, για την οποία αυτό δεν είναι έτοιμο. Οι μαθητείες και ανακοινώσεις δίνονται εκ των Άνω και συλλαμβάνονται από τον άνθρωπο, όταν τα αισθητήρια θόλου του έχουν αρχίσει να λειτουργούν.

Η επικοινωνία του με τη Γνώση γίνεται όταν η δομή των μορίων του είναι έτοιμη να την αποδεχθεί και να την εφαρ­μόσει. Όταν ένα τμήμα της Γνώσης συλληφθεί από έναν άνθρωπο και μεταφερθεί σαν πλήρης και ολοκληρωμένη Ιδέα, στη σύγχρονη μορφική αυτού εκδήλωση, τότε ο άν­θρωπος αυτής της μορφικής εκδήλωσης αναλαμβάνει να θέσει σε εφαρμογή την παρεχόμενη Χάρη.

Η κλήση, υπό τη μορφή επίγνωσης της Συμπαντικότητάς του, του έχει ήδη δοθεί. Οι δυνάμεις του, οι απορρέουσες από τα Θεία Κέντρα του, έχουν ήδη αποδεσμευθεί λόγω της ενεργοποίησης των Ουράνιων Αισθητηρίων του. Οι επιμέ­ρους Γνώσεις τού έχουν ήδη παραδοθεί. Και εκείνος καλείται να εφαρμόσει. Ξυπνώντας τον Θείο Εαυτό του καλείται να συνεχίσει συνειδητά την ενεργοποίησή Του, μέσω των οδηγιών που του παρέχονται.

Δεν υπάρχει η δικαιολογία της άγνοιας. Δεν υπάρχει η αιτιολογία της έλλειψης ικανοτήτων. Δεν υπάρχουν καν οι αντίξοες συνθήκες, όντας πλασματικές.
Υπάρχει μόνο η Πύλη. Ο δρόμος προς Αυτήν φωτίζεται. Η κινητήρια δύναμη υπάρχει. Μένουν μονάχα οι Επιλογές. Η συνειδητή, η συνεχής επιλογή του δρόμου, που οδηγεί στην Πύλη, φέρνει τον άνθρωπο βήμα με το βήμα να φτάσει και να διαβεί το κατώφλι Της. Στις Επιλογές του αυτές τον οδηγούν οι οδηγίες που παίρνει από τον ίδιο τον Ουράνιο Οδηγό του. Δοσμένες έγκαιρα, λίγο πριν από τη στιγμή της επιλογής του, του αφήνουν το χρονικό περιθώριο να συγχρονιστεί με τη Γνώση και να εκδηλώσει αυτή του τη συμφωνία, με την Επιλογή.

Αυτό συμβαίνει στα πρώτα βήματα εφαρμογής των ασκήσεων Επιλογής. Αργότερα, όταν το Πνεύμα του θα είναι πια συγχρονισμένο με τον Θείο Λόγο, τότε οι Επιλογές του θα είναι στιγμιαίες. Η Γνώση η σύγχρονη με τη στιγμή της Επιλογής απαιτεί απόλυτη εμπιστοσύνη του ανθρώπου προς τον Θείο Οδηγό, καθώς και αστραπιαία τοποθέτησή του στο πλευρό της Αλήθειας.

Αργότερα, στα πιο υψηλά επίπεδα, η Γνώση έρχεται μετά την Επιλογή. Ως πλήρως ενεργοποιημένο το ­άτομο θα πρέπει να θυμάται, ότι έχει τη Γνώση μέσα του εξ απαρχής των Αιώνων. Δεν χρειάζεται ταυτόχρονη καθοδήγηση. Η εσωτερική του κατάφαση, μετά την Επιλογή, θα του καταδείξει τη σωστή του θέση. Έτσι, αθόρυβα, χωρίς παιά­νες και δόξα, χωρίς αναγνώριση και ανταπόδοση. Η Επιλογή για την Επιλογή.

Ο Μύστης διαλέγει χωρίς να περιμένει τίποτα. Ούτε καν τη Θεία του Τελείωση. Ο Μύστης είναι Θεός. Και ποιος θα είναι άξιος να επαινέσει έναν Θεό; Ποιος είναι ικανός να Τον κοιτάξει; Η ίδια του η Ύπαρξη, αυτή που αναδύθηκε από τα έγκατα των Θαλασσών και των Βράχων, αυτή η Ύπαρξη, η καταξιωμένη απέναντι στον ίδιο της τον Εαυτό, στέκει και τον κοιτά κατάματα. Δεν ήρθε εκεί για να δρέψει τους καρ­πούς των κόπων της. Ήρθε μονάχα γιατί Εκεί ήταν πάντα η θέση Του. Γιατί ήταν αδύνατον να γίνει αλλιώς. Γιατί ολόκληρο το «Είναι» Του τον καλούσε. Γιατί Αυτός ήταν το αναπόσπαστο κομμάτι του Ενός.

Δεν επιλέγει για να αμειφθεί. Ποιος μπορεί να αμείψει έναν Θεό, όταν «Αυτού εστίν η Βασιλεία και η Δύναμις και η Δόξα εις τους Αιώνας των Αιώνων»;