Αυτοσεβασμός Φιλία και Ελευθερία. Ο Νόμος της αποδοχής του εαυτού μας

Αυτοσεβασμός Φιλία και Ελευθερία. Ο Νόμος της αποδοχής του εαυτού μας

Κάθε άνθρωπος που γνώρισα στη ζωή μου, ήταν ανώτερος μου σε κάτι. Έτσι μπόρεσα να μάθω πολλά απ’ αυτόν. Δεν υπάρχουν λάθη, μόνο μαθήματα. Αποτυγχάνει μόνο όποιος σταματάει. Κάθε μάθημα επαναλαμβάνεται μέχρι να το μάθεις. Οι άλλοι είναι απλώς καθρέφτες σου. Το τι θα γίνεις στη ζωή σου εξαρτάται από σένα. Οι απαντήσεις βρίσκονται μέσα σου.

Είναι επόμενο σε μια πορεία διαρκώς εξελισσόμενη να χρειάζεται διαρκώς να επαναπροσδιορίζουμε τον εαυτό μας σε σχέση με το στόχο μας, διότι και εμείς αλλάζουμε και η συνείδηση μας για τον προορισμό διαφοροποιείται. Πρέπει να κάνουμε μια ενδοσκόπηση εξετάζοντας πόσο κοντά βρισκόμαστε στο στόχο μας, κατά πόσο διαθέτουμε τον εαυτό μας για την εκπλήρωση του, κατά πόσο οι επιλογές και οι ποιότητες των εκδηλώσεων μας συμβάλλουν στην εκπλήρωση του προορισμού μας, κατά πόσο θέτουμε σωστές προτεραιότητες, κατά πόσο εκφράζουμε και πόσο βαθιά την πίστη στο στόχο μας, κατά πόσο ερευνούμε διαρκώς και προσπαθούμε τολμώντας νέες κινήσεις που να συντείνουν στο στόχο μας και τέλος κατά πόσο βοηθάμε άλλους που έχουν τον ίδιο στόχο μ’ εμάς ώστε να τον εκπληρώσουν; Αποτελεί Νομοτέλεια ότι όσο εργάζεσαι για ένα στόχο, τόσο εργάζεται κι αυτός για σένα και είναι γεγονός ότι οι άνθρωποι παραμερίζουν να προπορευτεί εκείνος που ξέρει που θέλει να πάει.

Ο πρακτικός άνθρωπος ξέρει να πάρει αυτό που θέλει, ο φιλοσοφημένος άνθρωπος τι θα έπρεπε να θέλει, και ο ολοκληρωμένος άνθρωπος πως να πετύχει αυτό που θα έπρεπε να θέλει. Σε μια ενσυνείδητη πνευματική προσπάθεια που χρειάζεται για την εκπλήρωση του θείου προορισμού μας, αυτά που αποκτούμε είναι λιγότερο σημαντικά από αυτό που γινόμαστε κατά τη διαδικασία, την πορεία.

Η τύχη ενός ανθρώπου είναι ο χαρακτήρας του. Το να σέβεστε τους άλλους αν θέλετε να σας δείχνουν και αυτοί σεβασμό είναι μια πρώτη προσέγγιση στο ζητούμενο, αλλά δεν είναι αυτό. Ο σεβασμός δεν είναι κάτι που επιβάλλεται όπως ο φόβος, αλλά που κατακτιέται. Η χαλαρότητα και η αυστηρότητα χαρακτηρίζει την ποιότητα του σεβασμού που βιώνουμε. Σεβόμαστε όποιον ξέρει να σέβεται, δηλαδή όποιον δεν αφήνει τα περιθώρια να τον επιπλήξουν, όποιον δεν είναι ανεύθυνος και γινόμαστε άδικοι όταν σεβόμαστε το ίδιο το φίλο και το «φιλαράκι», που είναι ανεύθυνο και λειτουργεί στην τελική σαν ξενιστής. Η πραγματική έννοια της αξιοπρέπειας είναι να κάνεις αυτό που σου αξίζει να κάνεις και έτσι να παίρνεις την υπευθυνότητα της αξίας που εσύ δίνεις στον Εαυτό σου. Η χαρά δεν βρίσκεται στα πράγματα, βρίσκεται μέσα μας, είναι το μόνο πράγμα που πολλαπλασιάζεται όταν διαιρείται, «Λάμπει το πρόσωπο, όταν χαίρεται η καρδιά».

Μείνε ο εαυτός σου για να μπορέσεις να τον ανακαλύψεις. Όποιος δεν είναι ο εαυτός του, αλλά παριστάνει κάτι που δεν είναι προφανώς δεν του άρεσε αυτό που ανακάλυψε. Μοιάζει σαν ψευτοηθοποιός, διότι ο αληθινός ηθοποιός «ποιεί ήθος», αυτός όμως παράγει υποκρισία, άρα είναι ένα θλιβερό κακέκτυπο φτηνού ηθοποιού που δίνει μεγάλη αξία στον εαυτό του και προβάλλεται ναρκισσιστικά, γιατί αν δεν το κάνει και μάλιστα πολύ καλά, κινδυνεύει να αποκαλυφθεί η αθλιότητά του. Η αλαζονεία και η έπαρση είναι το τελευταίο καταφύγιο, η τελευταία μάσκα και η τελευταία γραμμή άμυνας της υποκρισίας. Ένα είναι το μυστικό που θα διασφαλίσει την επιτυχημένη αλλαγή εικόνας και θα σου εξασφαλίσει επιτυχία και δύναμη: μείνε ο εαυτός σου.

Κάθε προσπάθεια για να παρουσιάσεις κάτι που δεν είσαι, αργά ή γρήγορα, θα γυρίσει εναντίον σου. Συνειδητά ή ασυνείδητα, στήνεις τη χειρότερη παγίδα στον εαυτό σου, αν πιστέψεις ή σε κάνουν να πιστέψεις ότι πρέπει να αλλάξεις τη συμπεριφορά σου και τις ιδέες σου για να πετύχεις οτιδήποτε. Αυτά που, αρχικά, μπορεί να φανούν σαν βραχυπρόθεσμες επιτυχίες είναι οι αλυσίδες που θα σε παρασύρουν στο βυθό της αποτυχίας. Το μεγάλο μυστικό κάθε πραγματικά επιτυχημένου ανθρώπου είναι η γνώση του χρυσού κανόνα. Ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα, αλλά ο σκοπός είναι τα μέσα, ο δρόμος, όχι η Ιθάκη. Στο ταξίδι ανακαλύπτεις την ουσία και αυτό σε καθιστά άξιο να φτάσεις τον προορισμό σου τον αληθινό και όχι τον εικονικό. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να επαναπαυτείς στη γλυκιά ραστώνη της απραξίας. Η εικόνα ενός ανθρώπου αλλάζει, έτσι και αλλιώς, καθώς η συνείδησή του έρχεται κάθε στιγμή σε επαφή με την αέναα εξελισσόμενη εμπειρία της ζωής. Αυτό, όμως, που μπορεί να παραμείνει στάσιμο είναι η επίγνωση του γεγονότος αυτού, δηλαδή η συνείδηση του αληθινού εαυτού του.

Οι συνθήκες είναι αμοιβαίες συμφωνίες από όλα τα μέλη μιας κοινωνίας, τα οποία πιστεύουν, ότι μέσα στις συνθήκες αυτές, κλείνεται η Αλήθεια. Επειδή όμως οι άνθρωποι, που θέσπισαν αυτές τις συνθήκες εμπνέονται από τον εγωισμό και τα διάφορα πάθη, οι συνθήκες αυτές συνήθως απέχουν πολύ από την Αλήθεια. Έτσι προκύπτει μια ψεύτικη προσωπικότητα, η οποία αναπτύσσεται σε ένα περιβάλλον στενής ομοιομορφίας και περιορισμένου πνευματικού και ψυχικού ορίζοντα, που καλύπτει τελικά το πραγματικό Εγώ. Είναι τα ίδιο που παρατηρείται, όταν υπεραναπτύσσεται το παράσιτο φυτό, έτσι που καταπνίγει στο τέλος τον ξενιστή του και η κατάσταση αυτή θεωρείται από τους πολλούς η «τέλεια αγωγή». Αυτό το αρχικό Εγώ, αν τελικά δεν βλαφτεί ανεπανόρθωτα, θα έχει τόσο απομυζηθεί από το μη φυσικό, το παράσιτο Εγώ, ώστε όταν θελήσει να ελευθερωθεί και να αποκτήσει την αρχική του αγνή κατάσταση, θα χρειαστεί τεράστια εργασία μακρόχρονη και κουραστική, που τις πιο πολλές φορές δε φτάνει ως το τέλος. Σα συμπέρασμα μπορούμε να πούμε, ότι έχουμε τις διάφορες συνθήκες που ρυθμίζουν τη λειτουργία του νου μας, τα ήθη που κανονίζουν τις ψυχικές μας καταστάσεις, και τα έθιμα, που προκαθορίζουν την ποικιλία των φυσικών μας εκδηλώσεων.

Όριο του διανοητικού Καλού η Πλάνη.

Όριο του Ψυχικού Καλού ο Εγωισμός.

Όριο του σωματικού Καλού ο Πόνος.

Στάδια αποβολής λαθών και παθών: 1) Μαθαίνουμε τις συνέπειές του, 2) το αντικαθιστούμε με μια ενσυνείδητη λειτουργία, 3) το προλαμβάνουμε ή το καταπολεμούμε με την παιδεία.

Το Καλό είναι ο σκοπός, η φανέρωση της Αλήθειας του πνεύματος και ταυτόχρονα αρχή και αιτία του Κάλλους στην ύλη. Αγάπη είναι η Αρχή των Πάντων και Καλό η έκφρασή της. Κύριο χαρακτηριστικό της Αγάπης είναι, το ότι αποκαλύπτει στον άνθρωπο το σκότος της ύπαρξής του. Γλυκαίνει την υλική ζωή. Θεραπεύει τα τραύματα της ψυχής, τους ηθικούς πόνους και ενεργοποιεί την ελπίδα. Απομακρύνει τη θλίψη και τη μοναξιά.

Σωματικά κάνει τον άνθρωπο Ωραίο (Κάλλος).

Ψυχικά κάνει τον άνθρωπο Καλό (Αγαθότης).

Πνευματικά κάνει τον άνθρωπο Δίκαιο (Δικαιοσύνη).

Τα κύρια χαρακτηριστικά της Αμάθειας είναι: η ηθική στενότητα, η ασυνειδησία, η έλλειψη συνοχής και συγκρότησης, η ανάπτυξη των κτηνωδών ορμών. Τα κύρια χαρακτηριστικά της Σοφίας είναι:

η ακρίβεια στο Πνεύμα (Αρμονία),

η δικαιοσύνη στην Ψυχή (Ισορροπία),

η εγκράτεια στο Σώμα (Αγνότητα).

Η ελευθερία και η δικαιοσύνη είναι για την ψυχή ότι ο αέρας, το νερό και ο ήλιος για τον οργανισμό. Η ελευθερία και η δικαιοσύνη είναι για το πνεύμα τα φτερά που θα βοηθήσουν τον άνθρωπο να πετάξει σε κόσμους φωτεινούς και μακάριους που έχουν για τροφή ελευθερία και φως. Στο βαθμό που ένας άνθρωπος καταφέρει να μην έχει να χάσει τίποτα, σε ανάλογο βαθμό ανακαλύπτει την ελευθερία του ενούμενος με το Λόγο, ενώ βιώνει την αφιέρωση του σε αυτήν την Ενότητα. Στα μάτια των ανθρώπων η ελευθερία του είναι κρυμμένη, εφόσον βλέπουν περισσότερο την αφιέρωση του ή μια θεληματική υποταγή. Πρέπει να εργασθεί πάρα πολύ επάνω στον εαυτό του για να την πάρει. Αν γίνει αυτό και αρχίζει να γίνεται κανείς ελεύθερος, γίνεται τέκνο των Μουσών, όπως λέγανε παλιά ή όπως λέγεται σήμερα φωτίζεται. Οι δε εκδηλώσεις αυτού που αρχίζει να παίρνει την ελευθερία είναι και στο περιβάλλον του, είναι μία προνομιακή ελευθερία, διότι δίδεται πρόνοια και εις τους άλλους, ώστε και οι άλλοι να μπουν μέσα σ’ αυτόν τον κύκλο της τελειοποιήσεως του ένδον ανθρώπου, που συνήθως οι άνθρωποι δεν ασχολούνται. Ούτε τον γνωρίζουν ούτε θέλουν να ασχολούνται με αυτόν. Η Ελευθερία είναι Θεία αρχή που δίδεται κατά Θεία πρόνοια στις πάντες και τα πάντα, και γι’ αυτό θα έπρεπε να θεωρείται όχι απλώς ύψιστο αγαθό, αλλά κύριο συστατικό των Θείων Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Ο αληθινός φίλος διακρίνεται καθώς σου ξυπνάει την αυριανή σου μνήμη και εσύ θυμάσαι μια όμορφη στιγμή που θα ζήσεις μαζί του. Ο αληθινός φίλος σου θυμίζει κάτι όμορφο που δεν έχεις ζήσει ακόμα. Είναι σαν να έχει έλθει μαζί σου από το αύριο. Οι φίλοι έχουν λοιπόν βαθιές αναμνήσεις και υψηλές μνήμες από το μέλλον. Ναι οι αληθινοί φίλοι σου θυμίζουν κάτι όμορφο που δεν έχεις ζήσει ακόμα. Είναι σαν να έχουν έρθει μαζί σου από το αύριο και μοιράζεσαι μαζί τους αναμνήσεις από το μέλλον.

Κάθε άνθρωπος που γνώρισα στη ζωή μου, ήταν ανώτερος μου σε κάτι. Έτσι μπόρεσα να μάθω πολλά απ’ αυτόν. Δεν υπάρχουν λάθη, μόνο μαθήματα. Αποτυγχάνει μόνο όποιος σταματάει. Κάθε μάθημα επαναλαμβάνεται μέχρι να το μάθεις. Οι άλλοι είναι απλώς καθρέφτες σου. Το τι θα γίνεις στη ζωή σου εξαρτάται από σένα. Οι απαντήσεις βρίσκονται μέσα σου. Αυτή είναι η αληθινή χαρά της ζωής: να δίνεσαι ολόκληρος σ’ ένα σκοπό που τον θεωρείς σπουδαίο. Πριν από μερικά χρόνια είχε ρωτήσει κάποιος έναν φωτισμένο άνθρωπο τι όφειλε να κάνει στη ζωή του και τι έπρεπε να αποφεύγει. Εκείνος του έδωσε τούτη την απάντηση: «Αγάπα και δράσε με σοφία». Την αληθινή ευτυχία την γνωρίζουν όσοι αφιερώνονται στην υπηρεσία των συνανθρώπων τους.